What do you think?
Rate this book
จีบได้ พ่อตายแล้ว
หน้ากระดาษ อาชีพของคุณพ่อ ของน้องปั้นว่างเปล่า เพราะที่บ้านสำราญทรัพย์มีแค่ปั้น ปูนที่เป็นพี่ชายฝาแฝด และชื่นมื่นผู้ซึ่งเป็นโอเมก้าชายที่คลอดเขามา น้องปั้นไม่มีพ่อเหมือนเพื่อนคนอื่น ๆ
"พ่อ...พ่อ...พ่อไปไหนเหรอชื่น"
ชื่นมื่นชะงักไปเสี้ยววินาที ทำให้น้องปั้นใจเสีย คิดว่าชื่นมื่นคงเจ็บปวดมากที่โดนพ่อทิ้ง ขนาดปั้นยังเจ็บเลย ทำไมพ่อถึงทิ้งชื่นได้ ชื่นออกจะน่ารัก เก่ง แล้วก็ทำกับข้าวอร่อย ถึงจะขี้งอนไปหน่อย แต่ชื่นก็น่ารักมาก ทำไมพ่อถึงทิ้งชื่นมื่นด้วย ปั้นไม่เข้าใจเลย...
"พ่อไปนครสวรรค์ไงปั้น"
สวรรค์...เหมือนกับที่คุณย่าของปูนกับปั้นขึ้นสวรรค์ เหมือนกับน้องแกะที่ป่วยหนักจนต้องขึ้นสวรรค์ ถ้าพ่อไปสวรรค์ แปลว่าพ่อของปูนกับปั้น...
ตายแล้ว...
วินาทีนั้น ปั้นเศร้ามาก แต่ปั้นจะไม่ร้องไห้งอแงให้ชื่นเห็น ถึงจะห้าขวบ แต่ปั้นก็โตมากพอที่จะเข้มแข็ง ปั้นตัดสินใจแล้ว ถ้าพ่อตาย ปั้นก็แค่หาพ่อใหม่มาให้ชื่น แค่นี้ ชื่นก็จะไม่เหงาแล้ว!
ฮึ ไม่เป็นไรนะชื่น! ปั้นจะพาพ่อใหม่มาหาชื่นเอง!
พ่อใหม่คนไหนสนใจจีบชื่น ให้มาหาน้องปั้นกับน้องปูนที่บ้านป๋าได้เลย! >ᴗ<
"พ่อ...พ่อ...พ่อไปไหนเหรอชื่น"
ชื่นมื่นชะงักไปเสี้ยววินาที ทำให้น้องปั้นใจเสีย คิดว่าชื่นมื่นคงเจ็บปวดมากที่โดนพ่อทิ้ง ขนาดปั้นยังเจ็บเลย ทำไมพ่อถึงทิ้งชื่นได้ ชื่นออกจะน่ารัก เก่ง แล้วก็ทำกับข้าวอร่อย ถึงจะขี้งอนไปหน่อย แต่ชื่นก็น่ารักมาก ทำไมพ่อถึงทิ้งชื่นมื่นด้วย ปั้นไม่เข้าใจเลย...
"พ่อไปนครสวรรค์ไงปั้น"
สวรรค์...เหมือนกับที่คุณย่าของปูนกับปั้นขึ้นสวรรค์ เหมือนกับน้องแกะที่ป่วยหนักจนต้องขึ้นสวรรค์ ถ้าพ่อไปสวรรค์ แปลว่าพ่อของปูนกับปั้น...
ตายแล้ว...
วินาทีนั้น ปั้นเศร้ามาก แต่ปั้นจะไม่ร้องไห้งอแงให้ชื่นเห็น ถึงจะห้าขวบ แต่ปั้นก็โตมากพอที่จะเข้มแข็ง ปั้นตัดสินใจแล้ว ถ้าพ่อตาย ปั้นก็แค่หาพ่อใหม่มาให้ชื่น แค่นี้ ชื่นก็จะไม่เหงาแล้ว!
ฮึ ไม่เป็นไรนะชื่น! ปั้นจะพาพ่อใหม่มาหาชื่นเอง!
พ่อใหม่คนไหนสนใจจีบชื่น ให้มาหาน้องปั้นกับน้องปูนที่บ้านป๋าได้เลย! >ᴗ<
501 pages, ebook
Published September 24, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
October 11, 2025
4.75 ⭐️ แฝดน่ารักกันมาก อ่านจบได้สักพักแล้ว แต่ยังคิดถึงอยู่เลย เสียงเจื้อยแจ้วอยู่ในหัวตลอด (ถึงจะไม่เคยได้ยินเสียงก็เถอะ แหะ) แล้วก็อาจจะคิดถึงพวกเด็ก ๆ บ้างเวลาเจอไดโนเสาร์หรือฮีโร่ เฮ้อออ ((ถอนหายใจแบบน้องปั้น))
ความรู้สึกตอนอ่านจบคือ จบแล้วเหรอ มันเร็วมาก ๆ อะ ตอนพิเศษสี่ตอนก็ยังรู้สึกว่าไม่พอ ใจหายมากเลย 🥹
สิ่งที่ชอบที่สุดเป็นเรื่องเกี่ยวกับตัวละคร ทั้งการคีพคาร์ หรือการเติบโตใด ๆ ถูกเรียบเรียงออกมาได้ดีมาก ๆ ตัวละครมีนิสัยชัดเจน แต่ก็เข้ากันได้ดีสุด ๆ อ้อ แล้วก็เรื่องการบรรยายด้วย ไม่เวิ่นเว้อ ย่อยง่ายม้ากก
ดราม่าไม่หนักมาก (ถ้าเทียบกับรู้กล้า—แอ่ก) แต่ได้เห็น character development ชัดเจน และมันทำให้เราในฐานะคนอ่านรักตัวละครมากขึ้น จะบอกว่าชื่นเก่งมากเลยนะ เราภูมิใจในตัวชื่นที่สุดเลย ภูมิใจในทุกคนเลยนะ ทั้งน้องปูนที่กล้าในหลาย ๆ อย่างมากขึ้น น้องปั้นที่ อืม.. จริง ๆ น้องปั้นยังขี้บ่นแล้วก็เจื้อยแจ้วเหมือนเดิม แต่รู้สีกว่าจะขี้งอนน้อยกว่าเดิมไหมนะ (ในตอนที่ 30 คิดว่าน้องจะร้องกับปูนละ) แล้วก็ป๋าที่ปากแข็งน้อยลง 🤏 ช่วงต้นเรื่องน่ะ แอบบ่นคุณปีบ่อยมาก จะเก๊กอะไรขนาดนั้นก็ไม่รู้ 555555555
ในพาร์ทของความสัมพันธ์ ส่วนตัวว่าน่ารักมากเลย ทั้งในครอบครัว แล้วก็กับคนรัก ไม่ได้หวือหวาอะไร แต่นั่นแหละ ทำให้เรารู้สึกว่ามันเหมือนเรื่องที่พบได้ในชีวิตจริง จับต้องได้ เลยอินขึ้น เรียบง่ายแต่อบอุ่นมากมาก ㅠㅠ 💘
สรุปก็ร้องไปจริง ๆ นะ ;-; แต่เป็น tears of joy ดีใจกับตัวละครอะ รู้สึกเหมือนแม่คน //ซับหัวตา ส่วนตอนดราม่า นี่น้ำตาซึมเฉย ๆ ไม่ร้องเว้ย ๆๆ (੭ ˃̶̀ロ˂̶́)੭
ขอบคุณคุณพุดที่แต่งนิยายดี ๆ มาให้อ่านอีกแล้ว โดนตกตอนรู้กล้า ยอมรับเลยว่าแอบคาดหวังนิดนึง แต่ก็ไม่ผิดหวังเลย มันเป็นเรื่องที่อบอุ่นหัวใจมาก ๆ 30 ตอนคือเยอะมาก แต่ทำไมรู้สึกว่าไม่พอก็ไม่รู้ เฮ้ออ ((ถอนหายใจแบบน้องปั้น))
ความรู้สึกตอนอ่านจบคือ จบแล้วเหรอ มันเร็วมาก ๆ อะ ตอนพิเศษสี่ตอนก็ยังรู้สึกว่าไม่พอ ใจหายมากเลย 🥹
สิ่งที่ชอบที่สุดเป็นเรื่องเกี่ยวกับตัวละคร ทั้งการคีพคาร์ หรือการเติบโตใด ๆ ถูกเรียบเรียงออกมาได้ดีมาก ๆ ตัวละครมีนิสัยชัดเจน แต่ก็เข้ากันได้ดีสุด ๆ อ้อ แล้วก็เรื่องการบรรยายด้วย ไม่เวิ่นเว้อ ย่อยง่ายม้ากก
ดราม่าไม่หนักมาก (ถ้าเทียบกับรู้กล้า—แอ่ก) แต่ได้เห็น character development ชัดเจน และมันทำให้เราในฐานะคนอ่านรักตัวละครมากขึ้น จะบอกว่าชื่นเก่งมากเลยนะ เราภูมิใจในตัวชื่นที่สุดเลย ภูมิใจในทุกคนเลยนะ ทั้งน้องปูนที่กล้าในหลาย ๆ อย่างมากขึ้น น้องปั้นที่ อืม.. จริง ๆ น้องปั้นยังขี้บ่นแล้วก็เจื้อยแจ้วเหมือนเดิม แต่รู้สีกว่าจะขี้งอนน้อยกว่าเดิมไหมนะ (ในตอนที่ 30 คิดว่าน้องจะร้องกับปูนละ) แล้วก็ป๋าที่ปากแข็งน้อยลง 🤏 ช่วงต้นเรื่องน่ะ แอบบ่นคุณปีบ่อยมาก จะเก๊กอะไรขนาดนั้นก็ไม่รู้ 555555555
ในพาร์ทของความสัมพันธ์ ส่วนตัวว่าน่ารักมากเลย ทั้งในครอบครัว แล้วก็กับคนรัก ไม่ได้หวือหวาอะไร แต่นั่นแหละ ทำให้เรารู้สึกว่ามันเหมือนเรื่องที่พบได้ในชีวิตจริง จับต้องได้ เลยอินขึ้น เรียบง่ายแต่อบอุ่นมากมาก ㅠㅠ 💘
สรุปก็ร้องไปจริง ๆ นะ ;-; แต่เป็น tears of joy ดีใจกับตัวละครอะ รู้สึกเหมือนแม่คน //ซับหัวตา ส่วนตอนดราม่า นี่น้ำตาซึมเฉย ๆ ไม่ร้องเว้ย ๆๆ (੭ ˃̶̀ロ˂̶́)੭
ขอบคุณคุณพุดที่แต่งนิยายดี ๆ มาให้อ่านอีกแล้ว โดนตกตอนรู้กล้า ยอมรับเลยว่าแอบคาดหวังนิดนึง แต่ก็ไม่ผิดหวังเลย มันเป็นเรื่องที่อบอุ่นหัวใจมาก ๆ 30 ตอนคือเยอะมาก แต่ทำไมรู้สึกว่าไม่พอก็ไม่รู้ เฮ้ออ ((ถอนหายใจแบบน้องปั้น))
Displaying 1 of 1 review