What do you think?
Rate this book
Moorden voor beginners #1
Het meisje dat niet sterven wou (Moorden voor beginners)
Amelie heeft een weinig succesvolle truecrimewebsite, 'KillerChick', waarop ze onopgeloste verdwijnings- en moordzaken tegen het licht houdt. Cold cases fascineren de muren van haar tuinhuisje hangen vol vergeelde foto's van slachtoffers, mogelijke daders, bewijsstukken en theorieën. Amelie hoopt vurig ooit een cold case te kraken.
Wanneer op een dag Matteo aan haar deur verschijnt, staat haar wereld op zijn kop. Hij smeekt haar om hulp in de zaak rond zijn verdwenen en doodverklaarde nichtje. Amelie bevindt zich voor het eerst midden in een cold case die plots weer brandend actueel is. Dit is haar kans om eindelijk te schitteren, maar een onbekende tegenstander richt zijn dodelijke pijlen al snel op haar...
Bjorn Van den Eynde is tv-scenarist, regisseur en auteur van onder andere de succesvolle YA-boekenreeks Team Mortis. In 2023 waagde hij met De Engelenmoord de sprong naar het volwassen publiek. Het boek won de MAX Bronzen Vleermuis voor Beste Thrillerdebuut in Nederland en kreeg een nominatie voor de Hercule Poirot Debuutprijs. Het vervolg, Stoute kleine piranha, haalde de shortlist van de MAX Zilveren Vleermuis.
Wanneer op een dag Matteo aan haar deur verschijnt, staat haar wereld op zijn kop. Hij smeekt haar om hulp in de zaak rond zijn verdwenen en doodverklaarde nichtje. Amelie bevindt zich voor het eerst midden in een cold case die plots weer brandend actueel is. Dit is haar kans om eindelijk te schitteren, maar een onbekende tegenstander richt zijn dodelijke pijlen al snel op haar...
Bjorn Van den Eynde is tv-scenarist, regisseur en auteur van onder andere de succesvolle YA-boekenreeks Team Mortis. In 2023 waagde hij met De Engelenmoord de sprong naar het volwassen publiek. Het boek won de MAX Bronzen Vleermuis voor Beste Thrillerdebuut in Nederland en kreeg een nominatie voor de Hercule Poirot Debuutprijs. Het vervolg, Stoute kleine piranha, haalde de shortlist van de MAX Zilveren Vleermuis.
327 pages, Kindle Edition
Published October 1, 2025
11 people are currently reading
100 people want to read
About the author
Bjorn Van den Eynde
47 books181 followersBjorn Van den Eynde is auteur, tv-scenarist en regisseur van o.a. Ghost Rockers, Onder Vuur, Déjà Vu, Amika, GameKeepers,... De eerste film die hij schreef, 'Voor Altijd?', won de Ensor voor beste jeugdfilm. Van zijn boeken werden al meer dan 60.000 exemplaren verkocht. Hij werd reeds genomineerd voor de Leesjury, de Hercule Poirot Debuutprijs, de MAX Zilveren Vleermuis '24, en won de MAX Bronzen Vleermuis '23. De Vriese & Durnez is zijn eerste thrillerreeks voor volwassenen. Daarnaast schreef hij ook veel YA, zoals Confessions of a Teenage Serial Killer. Team Mortis is met vijftien delen zijn langstlopende en meest populaire reeks.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
October 27, 2025
Amelie lost graag ‘cold cases’ op en deelt hiervan haar resultaten op haar blog. Of ja, oplossen, ze is er vooral in de ban van. Echt iet opgelost heeft ze nog niet. Totdat Matteo aan haar deur staat en hulp vraagt om zijn nichtje terug te vinden. Zijn nicht verdween en werd ondertussen dood verklaard. Amelie doet er alles aan om Matteo te helpen, maar niet iedereen wil dat de waarheid naar boven komt…
Net zoals altijd heeft Van den Eynde weer een zeer toegankelijke young adult thriller geschreven. Je wordt meteen meegesleept in het verhaal. Het is het begin van een nieuwe serie, maar personages en verhaallijnen zijn zeer duidelijk vormgegeven. Geen verwarring of traagheid opgemerkt in deze thriller!
Het is ook heel leuk dat er herkenbare items in het verhaal zitten uit de leefwereld van de doelgroep. Dit zorgt zeker en vast voor betere binding met Amelie. Maar voor mij voelde bij de derde vermelding van Pommelien Thijs het eerder aan als een ‘moetje’ die mij even uit de leesfocus haalde. De derde keer voelde het voor mij niet vloeiend meer aan.
Het plot had ik zeker niet zien aankomen dus daar zijn dan weer puntjes mee gescoord. Ik werd ook een paar keer op het verkeerde been gezet en dat vind ik toch wel een van de belangrijke zaken in thrillers voordat ik kan zeggen dat ik het een goed boek vind. Top!
‘Het meisje dat niet sterven wou’ is dus zeker de moeite waard als je van YA thriller/mystery verhalen houdt. Ik heb tot nu toe alle thrillers gelezen van deze auteurs hand, en moet eerlijk bekennen dat ik zijn andere boeken toch een tikkeltje beter vind. Het is zeker helemaal geen slecht verhaal, maar voor mijn gevoel zat het niet 100% juist. Misschien omdat het ook wel wat weg heeft van ‘Moordgids voor lieve meisjes’ van Holly Jackson en het dus heel moeilijk is om daaraan te tippen voor mij. Alsnog ben ik zeer benieuwd in wat deze serie zich zal ontwikkelen. Daarom krijgt dit verhaal 3,5 sterren.
Net zoals altijd heeft Van den Eynde weer een zeer toegankelijke young adult thriller geschreven. Je wordt meteen meegesleept in het verhaal. Het is het begin van een nieuwe serie, maar personages en verhaallijnen zijn zeer duidelijk vormgegeven. Geen verwarring of traagheid opgemerkt in deze thriller!
Het is ook heel leuk dat er herkenbare items in het verhaal zitten uit de leefwereld van de doelgroep. Dit zorgt zeker en vast voor betere binding met Amelie. Maar voor mij voelde bij de derde vermelding van Pommelien Thijs het eerder aan als een ‘moetje’ die mij even uit de leesfocus haalde. De derde keer voelde het voor mij niet vloeiend meer aan.
Het plot had ik zeker niet zien aankomen dus daar zijn dan weer puntjes mee gescoord. Ik werd ook een paar keer op het verkeerde been gezet en dat vind ik toch wel een van de belangrijke zaken in thrillers voordat ik kan zeggen dat ik het een goed boek vind. Top!
‘Het meisje dat niet sterven wou’ is dus zeker de moeite waard als je van YA thriller/mystery verhalen houdt. Ik heb tot nu toe alle thrillers gelezen van deze auteurs hand, en moet eerlijk bekennen dat ik zijn andere boeken toch een tikkeltje beter vind. Het is zeker helemaal geen slecht verhaal, maar voor mijn gevoel zat het niet 100% juist. Misschien omdat het ook wel wat weg heeft van ‘Moordgids voor lieve meisjes’ van Holly Jackson en het dus heel moeilijk is om daaraan te tippen voor mij. Alsnog ben ik zeer benieuwd in wat deze serie zich zal ontwikkelen. Daarom krijgt dit verhaal 3,5 sterren.
October 22, 2025
Soms brengt de waarheid je dichter bij de moordenaar…
Amelie runt de truecrimewebsite KillerChick, waar ze zich vastbijt in onopgeloste moorden en verdwijningen. Haar fascinatie voor cold cases gaat verder dan nieuwsgierigheid – het is een obsessie. De muren van haar tuinhuisje zijn bedekt met vergeelde foto’s, krantenknipsels en rode draden die theorieën met elkaar verbinden. Eén droom drijft haar: ooit zelf een zaak oplossen.
Dan staat Matteo op een dag aan haar deur. Zijn nichtje is jaren geleden verdwenen en officieel doodverklaard – maar hij gelooft dat er meer aan de hand is. Wanneer Amelie besluit hem te helpen, wordt ze meegesleurd in een zaak die allesbehalve koud blijkt te zijn. Terwijl ze dichter bij de waarheid komt, beseft ze dat iemand haar stappen volgt. Iemand die koste wat kost zijn geheim wil bewaren.
Wat begint als haar kans om eindelijk te schitteren, verandert al snel in een dodelijk spel van leugens, angst en achtervolging.
Een razend spannende thriller over obsessie, waarheid en de prijs van nieuwsgierigheid.
Mijn ervaring:
Love it! Wat een heerlijke, krachtige en razendspannende young adult-thriller. Bjorn Van den Eynde weet zijn lezers direct mee te sleuren in een wereld vol mysterie, gevaar en emoties. Zijn schrijfstijl is vlot, scherp en filmisch: elke scène leeft, en het tempo blijft moeiteloos hoog van begin tot eind.
Het verhaal volgt Amelie, de drijvende kracht achter de truecrimewebsite KillerChick. Daar onderzoekt ze oude, onopgeloste zaken tot Matteo opduikt met een persoonlijk verzoek. Zijn nichtje Faylinn is al drie jaar spoorloos verdwenen, en hij wil samen met Amelie de waarheid achterhalen. Wat volgt is een spannend en meeslepend avontuur vol raadsels, dreiging en onverwachte wendingen.
Bjorn Van den Eynde weet zijn personages bijzonder realistisch en gelaagd neer te zetten. Amelie is een sterke, vastberaden hoofdpersoon met een duistere motivatie die haar zoektocht extra diepte geeft. Matteo vormt een mooie tegenpool: emotioneel, loyaal en even vasthoudend. Ook de bijpersonages, van Amelies moeder tot haar beste vriendin Jessica, voegen overtuigend spanning en emotie toe.
Bjorn Van den Eynde creëert een voortdurend gevoel van onrust en wantrouwen: wie spreekt de waarheid, en wie verbergt iets? Zijn subtiele hints en geheimzinnige personages houden je tot de laatste bladzijde in hun greep. Daarbij weet hij knap de balans te bewaren tussen actie en emotie, waardoor je niet alleen meedenkt over de cold case, maar ook echt meeleeft met Amelie en Matteo.
De ontknoping is razend spannend en aangrijpend, met een huiveringwekkend slot dat je niet snel vergeet. De afronding voelt bevredigend, maar laat genoeg open om te hopen op een vervolg.
Het meisje dat niet sterven wou is een meeslepende, indrukwekkende en intens spannende YA-thriller. Bjorn Van den Eynde schrijft met vaart, gevoel en lef. Een absolute aanrader voor fans van puzzelverhalen, true crime en onvergetelijke personages.
Amelie runt de truecrimewebsite KillerChick, waar ze zich vastbijt in onopgeloste moorden en verdwijningen. Haar fascinatie voor cold cases gaat verder dan nieuwsgierigheid – het is een obsessie. De muren van haar tuinhuisje zijn bedekt met vergeelde foto’s, krantenknipsels en rode draden die theorieën met elkaar verbinden. Eén droom drijft haar: ooit zelf een zaak oplossen.
Dan staat Matteo op een dag aan haar deur. Zijn nichtje is jaren geleden verdwenen en officieel doodverklaard – maar hij gelooft dat er meer aan de hand is. Wanneer Amelie besluit hem te helpen, wordt ze meegesleurd in een zaak die allesbehalve koud blijkt te zijn. Terwijl ze dichter bij de waarheid komt, beseft ze dat iemand haar stappen volgt. Iemand die koste wat kost zijn geheim wil bewaren.
Wat begint als haar kans om eindelijk te schitteren, verandert al snel in een dodelijk spel van leugens, angst en achtervolging.
Een razend spannende thriller over obsessie, waarheid en de prijs van nieuwsgierigheid.
Mijn ervaring:
Love it! Wat een heerlijke, krachtige en razendspannende young adult-thriller. Bjorn Van den Eynde weet zijn lezers direct mee te sleuren in een wereld vol mysterie, gevaar en emoties. Zijn schrijfstijl is vlot, scherp en filmisch: elke scène leeft, en het tempo blijft moeiteloos hoog van begin tot eind.
Het verhaal volgt Amelie, de drijvende kracht achter de truecrimewebsite KillerChick. Daar onderzoekt ze oude, onopgeloste zaken tot Matteo opduikt met een persoonlijk verzoek. Zijn nichtje Faylinn is al drie jaar spoorloos verdwenen, en hij wil samen met Amelie de waarheid achterhalen. Wat volgt is een spannend en meeslepend avontuur vol raadsels, dreiging en onverwachte wendingen.
Bjorn Van den Eynde weet zijn personages bijzonder realistisch en gelaagd neer te zetten. Amelie is een sterke, vastberaden hoofdpersoon met een duistere motivatie die haar zoektocht extra diepte geeft. Matteo vormt een mooie tegenpool: emotioneel, loyaal en even vasthoudend. Ook de bijpersonages, van Amelies moeder tot haar beste vriendin Jessica, voegen overtuigend spanning en emotie toe.
Bjorn Van den Eynde creëert een voortdurend gevoel van onrust en wantrouwen: wie spreekt de waarheid, en wie verbergt iets? Zijn subtiele hints en geheimzinnige personages houden je tot de laatste bladzijde in hun greep. Daarbij weet hij knap de balans te bewaren tussen actie en emotie, waardoor je niet alleen meedenkt over de cold case, maar ook echt meeleeft met Amelie en Matteo.
De ontknoping is razend spannend en aangrijpend, met een huiveringwekkend slot dat je niet snel vergeet. De afronding voelt bevredigend, maar laat genoeg open om te hopen op een vervolg.
Het meisje dat niet sterven wou is een meeslepende, indrukwekkende en intens spannende YA-thriller. Bjorn Van den Eynde schrijft met vaart, gevoel en lef. Een absolute aanrader voor fans van puzzelverhalen, true crime en onvergetelijke personages.
October 21, 2025
Als Bjorn Van de Eynde ergens goed in is, dan is het het neerzetten van een spannende thriller die een breed publiek kan aanspreken. En dat is met zijn nieuwste YA niet anders.
In Het meisje dat niet sterven wou ontmoeten we Amelie, een 16-jarig meisje dat geobsedeerd is met cold cases en dit online deelt met een bescheiden publiek. Maar dan staat plots Matteo voor haar deur, met een case die Amelie haar leven op zijn kop zet.
Het is het eerste boek in de reeks en dus de eerste kennismaking met deze nieuwe personages. Toch voelen ze meteen erg vertrouwd aan. De setting, hun achtergrond, ... Het klopt gewoon. Je bent meteen mee in hun verhaal, wat erg fijn is en ervoor zorgt dat je wilt doorlezen. Het fijne aan Bjorn zijn boeken zijn ook de Vlaamse elementen die hij erin stopt: de omgeving, Vlaamse artiesten, TV-programma's, ... Dit helpt mee aan die herkenbaarheid en vertrouwbaarheid.
Naar gewoonte heeft Bjorn ook een sterk plot opgezet, met een sluimerend en zinderend subplot op de achtergrond dat al hoge verwachtingen schept voor de volgende delen in de reeks.
Weer een spannende YA thriller met een unieke insteek in een vertrouwde omgeving. Ik ben fan!
In Het meisje dat niet sterven wou ontmoeten we Amelie, een 16-jarig meisje dat geobsedeerd is met cold cases en dit online deelt met een bescheiden publiek. Maar dan staat plots Matteo voor haar deur, met een case die Amelie haar leven op zijn kop zet.
Het is het eerste boek in de reeks en dus de eerste kennismaking met deze nieuwe personages. Toch voelen ze meteen erg vertrouwd aan. De setting, hun achtergrond, ... Het klopt gewoon. Je bent meteen mee in hun verhaal, wat erg fijn is en ervoor zorgt dat je wilt doorlezen. Het fijne aan Bjorn zijn boeken zijn ook de Vlaamse elementen die hij erin stopt: de omgeving, Vlaamse artiesten, TV-programma's, ... Dit helpt mee aan die herkenbaarheid en vertrouwbaarheid.
Naar gewoonte heeft Bjorn ook een sterk plot opgezet, met een sluimerend en zinderend subplot op de achtergrond dat al hoge verwachtingen schept voor de volgende delen in de reeks.
Weer een spannende YA thriller met een unieke insteek in een vertrouwde omgeving. Ik ben fan!
October 15, 2025
‘Het meisje dat niet sterven wou’ is het eerste deel in de nieuwe YA-reeks van Bjorn Van den Eynde. Het boek start met een prikkelende proloog, verteld vanuit het perspectief van een zekere X. Van den Eynde weet meteen een enge sfeer te creëren. In het eerste hoofdstuk maken we kennis met Amelie. Kort en bondig komen we te weten waar ze veel mee bezig is in haar dagelijks leven: haar truecrimewebsite KillerChick. Ook de ontmoeting met Matteo gebeurt al op de eerste bladzijden. Zo neemt het boek een vliegende start: het is onmiddellijk helder dat Matteo en Amelie samen de zaak rond Matteo’s verdwenen nichtje Faylinn proberen op te lossen.
We beleven het verhaal hoofdzakelijk door de ogen van Amelie, via een personele hij-verteller. Daardoor krijgen we een brede inkijk in haar gedachtegang en weten we perfect wat er zich in het hoofd van een zestienjarig meisje afspeelt. Amelie heeft een heftig verleden: je voelt dat ze al heel wat heeft meegemaakt, maar Van den Eynde onthult niet meteen wat. Hij maakt je nieuwsgierig door terugkerende details, zoals de barst in Amelies telefoonscherm die duidelijk een impact heeft op het meisje. Via Amelie leren we Matteo kennen. Amelie en Matteo zijn twee totaal verschillende personages, al hebben ze wel dezelfde gedrevenheid wat de zoektocht naar de waarheid over Faylinn betreft. De dynamiek tussen de twee tieners is dan ook erg interessant. Matteo heeft geen gemakkelijke periode achter de rug en dat heeft hem net als Amelie gevormd tot wie hij vandaag is. Je leert Amelie en Matteo vooral kennen door de flitsende, vlot geschreven dialogen. Hoe ze reageren op bepaalde gebeurtenissen, op elkaar en hun omgeving: daaruit kun je afleiden wie Amelie en Matteo zijn.
Wat daarbij perfect aansluit is de aandacht voor taal in dit boek. Amelie en Matteo hebben elk een ander taalgebruik. Zo merk je op dat Matteo negatieve ervaringen heeft met de politie, bv. omdat hij ‘flikken’ zegt in plaats van het neutralere woord ‘politie’. ‘Flikken voelt namelijk meer aan als een pejoratief ( = een woord met een negatieve connotatie). Amelies taalgebruik is onschuldiger, ze aarzelt meer (iets wat tot uitdrukking komt in de interpunctie en het feit dat ze hier en daar ‘eh’ en ‘tja’ zegt). Bij Amelie gaat Van den Eynde nog een stapje verder door al dan niet subtiel de tegenstelling schaap en wolf te verwerken. De achternaam van Amelie is De Wolf en daarmee is het eerste contrast met Amelies karakter gemaakt, want ze voelt zich een schaap. Ook het feit dat ze met angsten worstelt, is erg realistisch uitgewerkt. Die aandacht voor haar paniekaanvallen is niet opvallend aanwezig, waardoor jonge lezers het makkelijker kunnen verteren.
Qua herkenbaarheid en geloofwaardige personages scoort Van den Eynde dus zeker. Ook op het vlak van spanning valt niets op te merken. Het verhaal is netjes opgedeeld in vier delen, elk deel start met een nieuwe dag en eindigt met een eng hoofdstuk verteld vanuit het perspectief van X. Die structuur en de korte hoofdstukken die vaak eindigen met mini-cliffhangers, zorgen ervoor dat het boek één brok spanning is, ook voor iets oudere lezers. Jonge lezers die moeilijk een boek oppakken, zullen bijgevolg vlot door dit verhaal heen raken. Bepaalde details worden herhaald zodat je voortdurend mee blijft. Bovendien sluit het verhaal mooi aan bij hun leefwereld (en de actualiteit), wat te merken is aan de aandacht voor de populaire cultuur (Pommelien Thijs, Stromae, The Masked Singer, De Mol…).
Het ouder leespubliek geniet dan ongetwijfeld weer van de uitstekende research die Van den Eynde gedaan heeft, zoals we van hem gewoon zijn. De locaties in Lier en Sint-Genesius-Rode, het belang van cold cases en zelfs een psalm die vernoemd wordt: je merkt aan alles dat de auteur weet wat hij doet. Ondanks het hoge leestempo gaat het verhaal nergens te snel, het evenwicht met het verteltempo is precies goed. Je krijgt tijd om op adem te komen na een scène met meer actie. Op die manier werkt Van den Eynde toe naar het einde. Hij is erin geslaagd zijn lezers te blijven boeien en heeft de case die in dit boek centraal staat keurig afgerond. Je bent sowieso benieuwd naar het volgende deel…
Conclusie
5 sterren
‘Het meisje dat niet sterven wou’ is de start van een nieuwe, veelbelovende YA-reeks. Het boek is ideaal voor jongeren die niet vaak lezen. Oudere lezers genieten sowieso van Van den Eyndes taalvirtuositeit.
We beleven het verhaal hoofdzakelijk door de ogen van Amelie, via een personele hij-verteller. Daardoor krijgen we een brede inkijk in haar gedachtegang en weten we perfect wat er zich in het hoofd van een zestienjarig meisje afspeelt. Amelie heeft een heftig verleden: je voelt dat ze al heel wat heeft meegemaakt, maar Van den Eynde onthult niet meteen wat. Hij maakt je nieuwsgierig door terugkerende details, zoals de barst in Amelies telefoonscherm die duidelijk een impact heeft op het meisje. Via Amelie leren we Matteo kennen. Amelie en Matteo zijn twee totaal verschillende personages, al hebben ze wel dezelfde gedrevenheid wat de zoektocht naar de waarheid over Faylinn betreft. De dynamiek tussen de twee tieners is dan ook erg interessant. Matteo heeft geen gemakkelijke periode achter de rug en dat heeft hem net als Amelie gevormd tot wie hij vandaag is. Je leert Amelie en Matteo vooral kennen door de flitsende, vlot geschreven dialogen. Hoe ze reageren op bepaalde gebeurtenissen, op elkaar en hun omgeving: daaruit kun je afleiden wie Amelie en Matteo zijn.
Wat daarbij perfect aansluit is de aandacht voor taal in dit boek. Amelie en Matteo hebben elk een ander taalgebruik. Zo merk je op dat Matteo negatieve ervaringen heeft met de politie, bv. omdat hij ‘flikken’ zegt in plaats van het neutralere woord ‘politie’. ‘Flikken voelt namelijk meer aan als een pejoratief ( = een woord met een negatieve connotatie). Amelies taalgebruik is onschuldiger, ze aarzelt meer (iets wat tot uitdrukking komt in de interpunctie en het feit dat ze hier en daar ‘eh’ en ‘tja’ zegt). Bij Amelie gaat Van den Eynde nog een stapje verder door al dan niet subtiel de tegenstelling schaap en wolf te verwerken. De achternaam van Amelie is De Wolf en daarmee is het eerste contrast met Amelies karakter gemaakt, want ze voelt zich een schaap. Ook het feit dat ze met angsten worstelt, is erg realistisch uitgewerkt. Die aandacht voor haar paniekaanvallen is niet opvallend aanwezig, waardoor jonge lezers het makkelijker kunnen verteren.
Qua herkenbaarheid en geloofwaardige personages scoort Van den Eynde dus zeker. Ook op het vlak van spanning valt niets op te merken. Het verhaal is netjes opgedeeld in vier delen, elk deel start met een nieuwe dag en eindigt met een eng hoofdstuk verteld vanuit het perspectief van X. Die structuur en de korte hoofdstukken die vaak eindigen met mini-cliffhangers, zorgen ervoor dat het boek één brok spanning is, ook voor iets oudere lezers. Jonge lezers die moeilijk een boek oppakken, zullen bijgevolg vlot door dit verhaal heen raken. Bepaalde details worden herhaald zodat je voortdurend mee blijft. Bovendien sluit het verhaal mooi aan bij hun leefwereld (en de actualiteit), wat te merken is aan de aandacht voor de populaire cultuur (Pommelien Thijs, Stromae, The Masked Singer, De Mol…).
Het ouder leespubliek geniet dan ongetwijfeld weer van de uitstekende research die Van den Eynde gedaan heeft, zoals we van hem gewoon zijn. De locaties in Lier en Sint-Genesius-Rode, het belang van cold cases en zelfs een psalm die vernoemd wordt: je merkt aan alles dat de auteur weet wat hij doet. Ondanks het hoge leestempo gaat het verhaal nergens te snel, het evenwicht met het verteltempo is precies goed. Je krijgt tijd om op adem te komen na een scène met meer actie. Op die manier werkt Van den Eynde toe naar het einde. Hij is erin geslaagd zijn lezers te blijven boeien en heeft de case die in dit boek centraal staat keurig afgerond. Je bent sowieso benieuwd naar het volgende deel…
Conclusie
5 sterren
‘Het meisje dat niet sterven wou’ is de start van een nieuwe, veelbelovende YA-reeks. Het boek is ideaal voor jongeren die niet vaak lezen. Oudere lezers genieten sowieso van Van den Eyndes taalvirtuositeit.
October 11, 2025
misschien handig om te vermelden dat dit een jeugdboek is...
October 9, 2025
Boekrecensie: Het meisje dat niet sterven wou
Auteur: Bjorn Van den Eynde
Beoordeling: ★★★★☆ (4 sterren)
Perspectief & tijdsvorm: Derde persoon, verleden tijd — verteld vanuit Amelie. Het verhaal is in Vlaams Nederlands geschreven, wat qua woordkeuze aansluit bij de Belgische setting en doelgroep.
Waarom deze score:
De spanning, de goed opgebouwde structuur en de manier waarop de auteur de lezer voortdurend op het verkeerde been zet, maken dit boek tot een sterke en meeslepende jeugdthriller.
Samenvatting:
Het meisje dat niet sterven wou opent met een fragment van X — een raadselachtig personage dat direct de toon zet voor het duistere en mysterieuze verhaal dat volgt. De spanning wordt vanaf de eerste pagina zorgvuldig opgebouwd en laat je achter met meer vragen dan antwoorden.
Het verhaal draait om Amelie, die samen met Mateo op zoek gaat naar diens verdwenen nichtje. Tijdens hun zoektocht ontvouwt zich een complex web van geheimen en verdwijningen. Niet alleen de zaak rond het nichtje speelt een rol, maar ook die van twee andere meisjes, Zieta en Zoie, wat een persoonlijker aspect toevoegt aan Amelies kant van het verhaal.
Het boek is opgedeeld in vier delen, telkens gescheiden door zwarte “blackout”-pagina’s, wat perfect past bij de donkere toon. Elk deel opent opnieuw met een fragment van X, waardoor de lezer stukje bij beetje meer inzicht krijgt in diens gedachten, zonder dat de ware identiteit of motieven ooit helemaal duidelijk worden.
Schrijfstijl:
Bjorn Van den Eynde hanteert een toegankelijke maar doordachte schrijfstijl. Zijn zinnen zijn zorgvuldig opgebouwd en bevatten subtiele woordspelingen, zoals: “Ondanks haar achternaam, De Wolf, voelde ze zich eerder een schaapje…” — een treffend voorbeeld van hoe taal en betekenis in elkaar grijpen.
De toevoeging van berichtjes tussendoor geeft het verhaal een eigentijdse dynamiek en een realistisch karakter.
Verhaallijn:
De opbouw van het verhaal is sterk en goed doordacht. Van den Eynde weet precies wanneer hij nieuwe puzzelstukjes moet aanreiken, waardoor de lezer stap voor stap dichter bij de waarheid komt.
Vanaf de helft stijgt de spanning aanzienlijk — wanneer de losse draden beginnen samen te komen en het gevaar tastbaarder wordt. De auteur houdt de lezer continu scherp; ieder personage lijkt wel iets te verbergen, waardoor je tot het einde blijft gissen.
Karakterontwikkeling:
Hoewel het verhaal minder focust op groei, weet de auteur zijn personages wel overtuigend tot leven te brengen. Amelie is een doorzetter die zich voortdurend geroepen voelt om anderen te helpen — soms zelfs ten koste van zichzelf. Haar behoefte om de waarheid te achterhalen wordt versterkt door persoonlijke motieven en een sterk gevoel van verantwoordelijkheid.
Mateo daarentegen handelt vanuit schuldgevoel en een diepgeworteld verlangen om zijn verdwenen nichtje terug te vinden. Zijn verleden en impulsieve aard maken hem menselijk en herkenbaar. Samen vormen Amelie en Mateo een evenwichtige combinatie van vastberadenheid en emotie, wat hun zoektocht extra diepte geeft.
Thema’s en boodschap:
De thema’s in Het meisje dat niet sterven wou zijn complex en confronterend. Bjorn Van den Eynde verkent niet alleen schuld, vooroordelen, obsessie en geheimhouding, maar legt ook bloot hoe groepsdynamiek en verkeerde overtuigingen kunnen ontsporen. Onder de oppervlakte sluimeren kwesties van macht, druk, afpersing en maatschappelijke ongelijkheid — thema’s die extra lading geven aan het verhaal en de personages.
Daarnaast speelt de spanning tussen afkomst, ambitie en verwachtingen een belangrijke rol. De auteur laat zien hoe de drang om te ontsnappen aan een moeilijk verleden mensen tot het uiterste kan drijven. Die combinatie van psychologische diepgang en maatschappelijke ondertoon maakt het boek niet enkel spannend, maar ook intrigerend en gelaagd.
Emotionele impact:
De emotionele kracht van dit boek schuilt niet alleen in de spanning, maar vooral in de onderliggende pijn en schuld van de personages. Amelies drang om te helpen komt voort uit een diep gevoel van verantwoordelijkheid, terwijl Mateo’s zoektocht is doordrenkt met spijt en onafgesloten verdriet. Dat maakt hun reis niet alleen gevaarlijk, maar ook emotioneel beladen.
Tijdens het lezen voel je de toenemende druk van geheimen, schuld en keuzes die niet meer terug te draaien zijn. De auteur weet die beklemming goed over te brengen: je voelt het morele gewicht van elke beslissing en de voortdurende dreiging die boven de personages hangt. Naarmate het verhaal vordert, groeit niet alleen de spanning, maar ook het besef dat niemand volledig onschuldig is.
Sterke punten:
• Slim opgebouwde spanning en goed getimede onthullingen
• De fragmenten van X voegen diepte en mysterie toe
• Originele structuur met blackout-pagina’s
• Taalgebruik dat zowel toegankelijk als functioneel Vlaams is
• Een ontknoping die bevredigt, maar tegelijk nieuwsgierig maakt naar het vervolg
Conclusie:
Het meisje dat niet sterven wou is een intens, goed doordacht en meeslepend eerste deel van een nieuwe reeks. De combinatie van mysterie, psychologische spanning en sterke verteltechniek maakt dit boek bijzonder overtuigend binnen het jeugdboekengenre.
Hoewel de nadruk niet ligt op karakterontwikkeling, weet het plot de aandacht volledig vast te houden. Het einde biedt een bevredigende afsluiting van de hoofdzaak, terwijl er tegelijkertijd een veelbelovend nieuw hoofdstuk wordt geopend.
Leeservaring:
Wat me het meest bijblijft, is hoe zorgvuldig de auteur spanning weet op te bouwen zonder iets prijs te geven. De voortdurende twijfel over wie er te vertrouwen is, maakt dit boek tot een echte pageturner. Ik heb met volle aandacht gelezen, me constant afvragend hoe alles met elkaar verbonden was.
De afsluiting biedt precies genoeg voldoening om dit deel met een tevreden gevoel weg te leggen, maar ook genoeg mysterie om reikhalzend uit te kijken naar het volgende.
Ik heb dit boek als recensie-exemplaar gelezen, dit is mijn persoonlijk mening.
Auteur: Bjorn Van den Eynde
Beoordeling: ★★★★☆ (4 sterren)
Perspectief & tijdsvorm: Derde persoon, verleden tijd — verteld vanuit Amelie. Het verhaal is in Vlaams Nederlands geschreven, wat qua woordkeuze aansluit bij de Belgische setting en doelgroep.
Waarom deze score:
De spanning, de goed opgebouwde structuur en de manier waarop de auteur de lezer voortdurend op het verkeerde been zet, maken dit boek tot een sterke en meeslepende jeugdthriller.
Samenvatting:
Het meisje dat niet sterven wou opent met een fragment van X — een raadselachtig personage dat direct de toon zet voor het duistere en mysterieuze verhaal dat volgt. De spanning wordt vanaf de eerste pagina zorgvuldig opgebouwd en laat je achter met meer vragen dan antwoorden.
Het verhaal draait om Amelie, die samen met Mateo op zoek gaat naar diens verdwenen nichtje. Tijdens hun zoektocht ontvouwt zich een complex web van geheimen en verdwijningen. Niet alleen de zaak rond het nichtje speelt een rol, maar ook die van twee andere meisjes, Zieta en Zoie, wat een persoonlijker aspect toevoegt aan Amelies kant van het verhaal.
Het boek is opgedeeld in vier delen, telkens gescheiden door zwarte “blackout”-pagina’s, wat perfect past bij de donkere toon. Elk deel opent opnieuw met een fragment van X, waardoor de lezer stukje bij beetje meer inzicht krijgt in diens gedachten, zonder dat de ware identiteit of motieven ooit helemaal duidelijk worden.
Schrijfstijl:
Bjorn Van den Eynde hanteert een toegankelijke maar doordachte schrijfstijl. Zijn zinnen zijn zorgvuldig opgebouwd en bevatten subtiele woordspelingen, zoals: “Ondanks haar achternaam, De Wolf, voelde ze zich eerder een schaapje…” — een treffend voorbeeld van hoe taal en betekenis in elkaar grijpen.
De toevoeging van berichtjes tussendoor geeft het verhaal een eigentijdse dynamiek en een realistisch karakter.
Verhaallijn:
De opbouw van het verhaal is sterk en goed doordacht. Van den Eynde weet precies wanneer hij nieuwe puzzelstukjes moet aanreiken, waardoor de lezer stap voor stap dichter bij de waarheid komt.
Vanaf de helft stijgt de spanning aanzienlijk — wanneer de losse draden beginnen samen te komen en het gevaar tastbaarder wordt. De auteur houdt de lezer continu scherp; ieder personage lijkt wel iets te verbergen, waardoor je tot het einde blijft gissen.
Karakterontwikkeling:
Hoewel het verhaal minder focust op groei, weet de auteur zijn personages wel overtuigend tot leven te brengen. Amelie is een doorzetter die zich voortdurend geroepen voelt om anderen te helpen — soms zelfs ten koste van zichzelf. Haar behoefte om de waarheid te achterhalen wordt versterkt door persoonlijke motieven en een sterk gevoel van verantwoordelijkheid.
Mateo daarentegen handelt vanuit schuldgevoel en een diepgeworteld verlangen om zijn verdwenen nichtje terug te vinden. Zijn verleden en impulsieve aard maken hem menselijk en herkenbaar. Samen vormen Amelie en Mateo een evenwichtige combinatie van vastberadenheid en emotie, wat hun zoektocht extra diepte geeft.
Thema’s en boodschap:
De thema’s in Het meisje dat niet sterven wou zijn complex en confronterend. Bjorn Van den Eynde verkent niet alleen schuld, vooroordelen, obsessie en geheimhouding, maar legt ook bloot hoe groepsdynamiek en verkeerde overtuigingen kunnen ontsporen. Onder de oppervlakte sluimeren kwesties van macht, druk, afpersing en maatschappelijke ongelijkheid — thema’s die extra lading geven aan het verhaal en de personages.
Daarnaast speelt de spanning tussen afkomst, ambitie en verwachtingen een belangrijke rol. De auteur laat zien hoe de drang om te ontsnappen aan een moeilijk verleden mensen tot het uiterste kan drijven. Die combinatie van psychologische diepgang en maatschappelijke ondertoon maakt het boek niet enkel spannend, maar ook intrigerend en gelaagd.
Emotionele impact:
De emotionele kracht van dit boek schuilt niet alleen in de spanning, maar vooral in de onderliggende pijn en schuld van de personages. Amelies drang om te helpen komt voort uit een diep gevoel van verantwoordelijkheid, terwijl Mateo’s zoektocht is doordrenkt met spijt en onafgesloten verdriet. Dat maakt hun reis niet alleen gevaarlijk, maar ook emotioneel beladen.
Tijdens het lezen voel je de toenemende druk van geheimen, schuld en keuzes die niet meer terug te draaien zijn. De auteur weet die beklemming goed over te brengen: je voelt het morele gewicht van elke beslissing en de voortdurende dreiging die boven de personages hangt. Naarmate het verhaal vordert, groeit niet alleen de spanning, maar ook het besef dat niemand volledig onschuldig is.
Sterke punten:
• Slim opgebouwde spanning en goed getimede onthullingen
• De fragmenten van X voegen diepte en mysterie toe
• Originele structuur met blackout-pagina’s
• Taalgebruik dat zowel toegankelijk als functioneel Vlaams is
• Een ontknoping die bevredigt, maar tegelijk nieuwsgierig maakt naar het vervolg
Conclusie:
Het meisje dat niet sterven wou is een intens, goed doordacht en meeslepend eerste deel van een nieuwe reeks. De combinatie van mysterie, psychologische spanning en sterke verteltechniek maakt dit boek bijzonder overtuigend binnen het jeugdboekengenre.
Hoewel de nadruk niet ligt op karakterontwikkeling, weet het plot de aandacht volledig vast te houden. Het einde biedt een bevredigende afsluiting van de hoofdzaak, terwijl er tegelijkertijd een veelbelovend nieuw hoofdstuk wordt geopend.
Leeservaring:
Wat me het meest bijblijft, is hoe zorgvuldig de auteur spanning weet op te bouwen zonder iets prijs te geven. De voortdurende twijfel over wie er te vertrouwen is, maakt dit boek tot een echte pageturner. Ik heb met volle aandacht gelezen, me constant afvragend hoe alles met elkaar verbonden was.
De afsluiting biedt precies genoeg voldoening om dit deel met een tevreden gevoel weg te leggen, maar ook genoeg mysterie om reikhalzend uit te kijken naar het volgende.
Ik heb dit boek als recensie-exemplaar gelezen, dit is mijn persoonlijk mening.
October 22, 2025
*Review copy*
Amelie runs a rather unsuccessful true crime website where she investigates unsolved disappearances and murders. She fervently hopes to solve a cold case one day. When Matteo shows up at her door, her world is turned upside down. He begs for her help in the case of his missing and declared dead niece.
This book marks the start of a new YA series by Bjorn Van den Eynde. Main character Amelie guides us through her first cold case as she tries to solve it. Solving such a case at sixteen (age is a sensitive subject), of course, isn't easy. However, together with Matteo, she does her best. Through the case of Matteo's niece, Amelie's background gradually emerges. Who can they trust? This, in turn, demonstrates Bjorn's ability to write a good story. The vivid, lifelike characters are another testament to this. Thematically, this also counts: feelings of guilt, origins, and inequality are all prominent themes. The different parts alternate with a different perspective, raising more questions about Amelie. This is certainly something for future sequels. The story concludes with a thrilling and satisfying resolution, demonstrating that complete innocence can't be guaranteed. Bjorn has once again delivered a very good Flemish YA novel, this time more mystery than thriller in my opinion. I look forward to see Amelie again.
My rating: 4.5 out of 5 stars
---
*Recensie-exemplaar*
Amelie heeft een weinig succesvolle truecrimewebsite waarop ze onopgeloste verdwijnings- en moordzaken tegen het licht houdt. Ze hoopt vurig ooit een cold case te kraken. Wanneer op een dag Matteo aan haar deur verschijnt, staat haar wereld op zijn kop. Hij smeekt om haar hulp in de zaak rond zijn verdwenen en doodverklaarde nichtje.
Dit boek vormt de start van een nieuwe YA-reeks van Bjorn Van den Eynde. Hoofdpersonage Amelie loodst ons door haar eerste cold case terwijl ze die probeert op te lossen. Als zestienjarige (leeftijd is een gevoelig onderwerp) zo'n zaak oplossen ligt natuurlijk niet voor de hand. Samen met Matteo doet ze echter haar best. Doorheen de zaak van Matteo's nichtje komt langzaamaan Amelie's achtergrond naar boven. Wie kunnen ze namelijk vertrouwen? Dat getuigt weer van Bjorns schrijverskunst om een goed verhaal te brengen. De levendige, levensechte personages zijn nog zo'n getuigenis. Qua thematiek kan dat ook tellen: schuldgevoelens, afkomst en ongelijkheid komen spraakmakend voor. De verschillende delen worden afgewisseld met een ander perspectief dat meer vragen rond Amelie oproept. Allicht iets voor de toekomstige vervolgen. Het verhaal sluit af met een spannende en voldoende ontknoping waaruit blijkt dat volledige onschuld niet kan worden gegarandeerd. Bjorn heeft wederom een zeer goede Vlaamse YA gebracht, deze keer meer mysterie dan thriller in mijn ogen. Ik kijk ernaar uit om Amelie opnieuw te zien.
Mijn rating: 4.5 op 5 sterren
Amelie runs a rather unsuccessful true crime website where she investigates unsolved disappearances and murders. She fervently hopes to solve a cold case one day. When Matteo shows up at her door, her world is turned upside down. He begs for her help in the case of his missing and declared dead niece.
This book marks the start of a new YA series by Bjorn Van den Eynde. Main character Amelie guides us through her first cold case as she tries to solve it. Solving such a case at sixteen (age is a sensitive subject), of course, isn't easy. However, together with Matteo, she does her best. Through the case of Matteo's niece, Amelie's background gradually emerges. Who can they trust? This, in turn, demonstrates Bjorn's ability to write a good story. The vivid, lifelike characters are another testament to this. Thematically, this also counts: feelings of guilt, origins, and inequality are all prominent themes. The different parts alternate with a different perspective, raising more questions about Amelie. This is certainly something for future sequels. The story concludes with a thrilling and satisfying resolution, demonstrating that complete innocence can't be guaranteed. Bjorn has once again delivered a very good Flemish YA novel, this time more mystery than thriller in my opinion. I look forward to see Amelie again.
My rating: 4.5 out of 5 stars
---
*Recensie-exemplaar*
Amelie heeft een weinig succesvolle truecrimewebsite waarop ze onopgeloste verdwijnings- en moordzaken tegen het licht houdt. Ze hoopt vurig ooit een cold case te kraken. Wanneer op een dag Matteo aan haar deur verschijnt, staat haar wereld op zijn kop. Hij smeekt om haar hulp in de zaak rond zijn verdwenen en doodverklaarde nichtje.
Dit boek vormt de start van een nieuwe YA-reeks van Bjorn Van den Eynde. Hoofdpersonage Amelie loodst ons door haar eerste cold case terwijl ze die probeert op te lossen. Als zestienjarige (leeftijd is een gevoelig onderwerp) zo'n zaak oplossen ligt natuurlijk niet voor de hand. Samen met Matteo doet ze echter haar best. Doorheen de zaak van Matteo's nichtje komt langzaamaan Amelie's achtergrond naar boven. Wie kunnen ze namelijk vertrouwen? Dat getuigt weer van Bjorns schrijverskunst om een goed verhaal te brengen. De levendige, levensechte personages zijn nog zo'n getuigenis. Qua thematiek kan dat ook tellen: schuldgevoelens, afkomst en ongelijkheid komen spraakmakend voor. De verschillende delen worden afgewisseld met een ander perspectief dat meer vragen rond Amelie oproept. Allicht iets voor de toekomstige vervolgen. Het verhaal sluit af met een spannende en voldoende ontknoping waaruit blijkt dat volledige onschuld niet kan worden gegarandeerd. Bjorn heeft wederom een zeer goede Vlaamse YA gebracht, deze keer meer mysterie dan thriller in mijn ogen. Ik kijk ernaar uit om Amelie opnieuw te zien.
Mijn rating: 4.5 op 5 sterren
November 25, 2025
Het professionele leven van Bjorn Van den Eynde draait om verhalen. Naast jeugdauteur, bekend van de Team Mortis serie, is hij ook TV-scenarist en regisseur. Enkele jaren geleden waagde hij de sprong naar het volwassenen publiek. Met zijn thrillerserie rond het duo De Vriese en Durnez scoorde hij meerdere nominaties en prijzen. Het meisje dat niet sterven wou is het eerste deel van een nieuwe serie.
Amelie is een grijze muis - of eerder een braaf schaap - die zichzelf vaak afsluit in haar tuinhuis. Daar houdt ze zich bezig met onderzoek naar cold cases van vermissingszaken. Haar truecrimewebsite Killer Chick heeft echter weinig volgers en resultaten heeft ze nog niet geboekt. De verrassing is dan ook groot wanneer er plots een jongen opduikt die haar hulp nodig heeft. Matteo’s nichtje Faylinn is al drie jaar verdwenen en het politieonderzoek loopt op zijn einde. Hij wil samen met Amelie alles op alles zetten om haar toch nog terug te vinden. Al snel blijkt dat ze langs meerdere kanten worden tegengewerkt en dat er meerdere betrokkenen geheimen uit het verleden met zich meedragen.
Het meisje dat niet sterven wou start met een proloog van een onbekende. Het boek bestaat uit meerdere delen en in elk deel duikt deze onbekende even op. Het hoofdverhaal volgt Matteo en Amelie in hun zoektocht naar Faylinn. Bjorn Van den Eynde schrijft vanuit de derde persoon en laat de lezer stukje voor stukje ook de beide personages ontdekken. Amelie is eerder een mak en volgzaam lammetje die zich echter wel weet vast te bijten in thema’s die haar interesseren. Matteo is iets ouder, maar daarom niet volwassener. Hij schuwt het overtreden van regels absoluut niet. Het verhaal wordt dynamisch verteld: filmische acties en levensechte dialogen vormen een vlot leesbaar en goed te volgen geheel. Dat jongeren de doelgroep zijn blijkt duidelijk uit de inhoudelijke dialogen: over en weer gekibbel, puberale reacties en het meermaals verzinnen van smoesjes zijn voor de tienerleeftijd herkenbaar. Het meisje dat niet sterven wou is dus geen vrouwenthriller, maar wel een aanrader voor een jeugdig publiek.
Van den Eynde is zeer sterk in het plotten van een verhaal. De lezer blijft heel lang in het ongewisse over de waarheid wat maakt dat speculeren troef is. De puzzelstukjes worden slechts met mondjesmaat gedeeld, dus de nieuwsgierigheid wordt continu getriggerd. Voeg daar nog wat cliffhangers aan toe en er vormt zich een verhaal dat moeilijk aan de kant te leggen is. Het enige minpunt is dat, omwille van de brave kant van Amelie, de keuzes die ze maakt en daden die ze stelt, niet altijd geloofwaardig overkomen. Anderzijds maken de gebeurtenissen het verhaal erg spannend, vooral in het laatste deel. Ook de cliffhanger naar het volgende boek in de serie is duidelijk aanwezig.
Met Het meisje dat niet sterven wou keert Van den Eynde terug naar zijn roots als jeugdthrillerauteur. Een nieuwe verslavende reeks is geboren.
Deze recensie verscheen eerder op Vrouwenthrillers.nl.
Bedankt, Vrouwenthrillers, voor het recensie-exemplaar.
Amelie is een grijze muis - of eerder een braaf schaap - die zichzelf vaak afsluit in haar tuinhuis. Daar houdt ze zich bezig met onderzoek naar cold cases van vermissingszaken. Haar truecrimewebsite Killer Chick heeft echter weinig volgers en resultaten heeft ze nog niet geboekt. De verrassing is dan ook groot wanneer er plots een jongen opduikt die haar hulp nodig heeft. Matteo’s nichtje Faylinn is al drie jaar verdwenen en het politieonderzoek loopt op zijn einde. Hij wil samen met Amelie alles op alles zetten om haar toch nog terug te vinden. Al snel blijkt dat ze langs meerdere kanten worden tegengewerkt en dat er meerdere betrokkenen geheimen uit het verleden met zich meedragen.
Het meisje dat niet sterven wou start met een proloog van een onbekende. Het boek bestaat uit meerdere delen en in elk deel duikt deze onbekende even op. Het hoofdverhaal volgt Matteo en Amelie in hun zoektocht naar Faylinn. Bjorn Van den Eynde schrijft vanuit de derde persoon en laat de lezer stukje voor stukje ook de beide personages ontdekken. Amelie is eerder een mak en volgzaam lammetje die zich echter wel weet vast te bijten in thema’s die haar interesseren. Matteo is iets ouder, maar daarom niet volwassener. Hij schuwt het overtreden van regels absoluut niet. Het verhaal wordt dynamisch verteld: filmische acties en levensechte dialogen vormen een vlot leesbaar en goed te volgen geheel. Dat jongeren de doelgroep zijn blijkt duidelijk uit de inhoudelijke dialogen: over en weer gekibbel, puberale reacties en het meermaals verzinnen van smoesjes zijn voor de tienerleeftijd herkenbaar. Het meisje dat niet sterven wou is dus geen vrouwenthriller, maar wel een aanrader voor een jeugdig publiek.
Van den Eynde is zeer sterk in het plotten van een verhaal. De lezer blijft heel lang in het ongewisse over de waarheid wat maakt dat speculeren troef is. De puzzelstukjes worden slechts met mondjesmaat gedeeld, dus de nieuwsgierigheid wordt continu getriggerd. Voeg daar nog wat cliffhangers aan toe en er vormt zich een verhaal dat moeilijk aan de kant te leggen is. Het enige minpunt is dat, omwille van de brave kant van Amelie, de keuzes die ze maakt en daden die ze stelt, niet altijd geloofwaardig overkomen. Anderzijds maken de gebeurtenissen het verhaal erg spannend, vooral in het laatste deel. Ook de cliffhanger naar het volgende boek in de serie is duidelijk aanwezig.
Met Het meisje dat niet sterven wou keert Van den Eynde terug naar zijn roots als jeugdthrillerauteur. Een nieuwe verslavende reeks is geboren.
Deze recensie verscheen eerder op Vrouwenthrillers.nl.
Bedankt, Vrouwenthrillers, voor het recensie-exemplaar.
November 9, 2025
De 16-jarige Amelie De Wolf is een buitenbeentje. In haar vrije tijd runt ze een truecrime-website met de opvallende naam KillerChick, waar ze zich bezighoudt met het uitpluizen van oude, onopgeloste zaken. Veel succes heeft ze daar niet mee, tot de 17-jarige Matteo Villard haar opzoekt. Hij heeft een briefje ontvangen van zijn nicht Faylinn, die al bijna drie jaar vermist is. In dat briefje staat dat Faylinn binnen drie dagen zal sterven.
Amelie voelt dat dit niet zomaar een bericht is en besluit Matteo te helpen. Wat begint als nieuwsgierigheid, groeit uit tot een spannende en emotionele zoektocht waarbij de tijd genadeloos doortikt.
Ik ken Bjorn Van den Eynde vooral van zijn fantastische De Vriese & Durnez-reeks, maar had nog niet eerder een van zijn Young Adult-boeken gelezen. Zijn nieuwste Young Adult thriller bood mij de kans om hier eindelijk werk van te maken.
Het meisje dat niet sterven wou heeft me absoluut niet teleurgesteld. Bjorn Van den Eynde weet perfect hoe hij een plot zorgvuldig moet opbouwen en de spanning hoog kan houden. Elke hoofdstuk onthult nét genoeg om door te willen lezen, waardoor je vanzelf steeds dieper het mysterie wordt ingetrokken.
De schrijfstijl is direct en realistisch, met veel nadruk op dialogen. De korte zinnen en het voortdurende heen-en-weer tussen de personages zorgen dat het verhaal snel en filmisch leest, alsof je scène voor scène zit te volgen.
Amelie en Matteo zijn twee tieners met een stevige rugzak die daar elk op hun eigen wijze mee omgaan. Amelie probeert de wereld vooral rationeel te benaderen, terwijl Matteo wordt gedreven door rauwe emoties. Die combinatie werkt sterk: waar zij soms afstand neemt, duwt Matteo juist door. Dat levert conflicten op, maar ook momenten van echte verbondenheid.
Persoonlijk vond ik Matteo het meest integrerende personage. Ik wou begrijpen waar zijn woede, zijn frustratie vandaan komt, waarom hij voelt alsof hij nergens thuis hoort. Die gelaagdheid maakt hem geloofwaardig en menselijk. Ik hoop dan ook dat hij in het tweede deel opnieuw een prominente rol krijgt.
Met Het meisje dat niet sterven wou laat Bjorn Van den Eynde opnieuw zien waarom hij thuishoort tussen de sterkere thrillerauteurs van Vlaanderen.
Het is een sterke start van een nieuwe serie. Spannend, meeslepend en emotioneel precies op de juiste plekken. Ik kijk nu al uit naar het vervolg.
Amelie voelt dat dit niet zomaar een bericht is en besluit Matteo te helpen. Wat begint als nieuwsgierigheid, groeit uit tot een spannende en emotionele zoektocht waarbij de tijd genadeloos doortikt.
Ik ken Bjorn Van den Eynde vooral van zijn fantastische De Vriese & Durnez-reeks, maar had nog niet eerder een van zijn Young Adult-boeken gelezen. Zijn nieuwste Young Adult thriller bood mij de kans om hier eindelijk werk van te maken.
Het meisje dat niet sterven wou heeft me absoluut niet teleurgesteld. Bjorn Van den Eynde weet perfect hoe hij een plot zorgvuldig moet opbouwen en de spanning hoog kan houden. Elke hoofdstuk onthult nét genoeg om door te willen lezen, waardoor je vanzelf steeds dieper het mysterie wordt ingetrokken.
De schrijfstijl is direct en realistisch, met veel nadruk op dialogen. De korte zinnen en het voortdurende heen-en-weer tussen de personages zorgen dat het verhaal snel en filmisch leest, alsof je scène voor scène zit te volgen.
Amelie en Matteo zijn twee tieners met een stevige rugzak die daar elk op hun eigen wijze mee omgaan. Amelie probeert de wereld vooral rationeel te benaderen, terwijl Matteo wordt gedreven door rauwe emoties. Die combinatie werkt sterk: waar zij soms afstand neemt, duwt Matteo juist door. Dat levert conflicten op, maar ook momenten van echte verbondenheid.
Persoonlijk vond ik Matteo het meest integrerende personage. Ik wou begrijpen waar zijn woede, zijn frustratie vandaan komt, waarom hij voelt alsof hij nergens thuis hoort. Die gelaagdheid maakt hem geloofwaardig en menselijk. Ik hoop dan ook dat hij in het tweede deel opnieuw een prominente rol krijgt.
Met Het meisje dat niet sterven wou laat Bjorn Van den Eynde opnieuw zien waarom hij thuishoort tussen de sterkere thrillerauteurs van Vlaanderen.
Het is een sterke start van een nieuwe serie. Spannend, meeslepend en emotioneel precies op de juiste plekken. Ik kijk nu al uit naar het vervolg.
November 11, 2025
! Spoilers !
Het meisje dat niet sterven wou heeft mij weer flink verrast!
Ik ken Bjorn via de Ghostrockers reeks op tv, zijn Ghostrockers boek ‘Verloren Zomer’ en Team Mortis boeken.
Dus ik geniet al even van zijn reeksen.
Al snel kwam Het meisje dat niet sterven wou positief in de media te verschijnen, dus was ik benieuwd!
Vóór ik dit boek las zat ik jammer genoeg in een readersblock. Je weet wel: geen energie of concentratie hebben om een boek te lezen.. maar dankzij dit boek is mijn readersblock weg.
Je werd snel in het verhaal mee gezogen, er word snel duidelijk wie de personages zijn en wat ze willen bereiken in het verhaal.
De verhoudingen tussen spanning en rustige momenten is goed verdeeld waardoor ik altijd de neiging had om te blijven lezen.
Als je op het eerste zicht doorheen het boek bladert zie je dat het boek van 1 - 4 is verdeeld. Dat ik vond dat het wat traag op gang kan ik niet met 100% zeggen, maar vanaf deel 2 en een half - richting deel 3, begon ik het spannend te vinden waardoor ik het daarna in 1 keer uitlas.
Ik vond het heerlijk om te lezen hoe sarcastisch Amelie en Matteo met elkaar om gingen, maar ook dat ze tegen het einde aan troost bij elkaar konden vinden.
Met het kibbelen over de kalender in het huis en over ‘wat zou Pommelien doen?’ heb ik toch luid op gelachen.
Ook vond ik het interessant om te lezen over de incel groepen. Ik was hier onbekend mee en wist zelfs niet dat dit in het heden nog gebeurde.
Zoals ik van Bjorn gewend ben schrijft hij telkens machtige eind scenes waarbij deze ook weer nagelbijtend was.
Het feit dat X niet aan het licht kwam vond ik wel jammer, maar misschien daarom net nog spannender. Nu is het nog spannend op het weten wat ie doet en wie het doet!
Het open einde verraste me en maakte mij nieuwsgierig naar boek 2, ik kijk er nu al naar uit!
Op naar meer, bedankt Bjorn!
Het meisje dat niet sterven wou heeft mij weer flink verrast!
Ik ken Bjorn via de Ghostrockers reeks op tv, zijn Ghostrockers boek ‘Verloren Zomer’ en Team Mortis boeken.
Dus ik geniet al even van zijn reeksen.
Al snel kwam Het meisje dat niet sterven wou positief in de media te verschijnen, dus was ik benieuwd!
Vóór ik dit boek las zat ik jammer genoeg in een readersblock. Je weet wel: geen energie of concentratie hebben om een boek te lezen.. maar dankzij dit boek is mijn readersblock weg.
Je werd snel in het verhaal mee gezogen, er word snel duidelijk wie de personages zijn en wat ze willen bereiken in het verhaal.
De verhoudingen tussen spanning en rustige momenten is goed verdeeld waardoor ik altijd de neiging had om te blijven lezen.
Als je op het eerste zicht doorheen het boek bladert zie je dat het boek van 1 - 4 is verdeeld. Dat ik vond dat het wat traag op gang kan ik niet met 100% zeggen, maar vanaf deel 2 en een half - richting deel 3, begon ik het spannend te vinden waardoor ik het daarna in 1 keer uitlas.
Ik vond het heerlijk om te lezen hoe sarcastisch Amelie en Matteo met elkaar om gingen, maar ook dat ze tegen het einde aan troost bij elkaar konden vinden.
Met het kibbelen over de kalender in het huis en over ‘wat zou Pommelien doen?’ heb ik toch luid op gelachen.
Ook vond ik het interessant om te lezen over de incel groepen. Ik was hier onbekend mee en wist zelfs niet dat dit in het heden nog gebeurde.
Zoals ik van Bjorn gewend ben schrijft hij telkens machtige eind scenes waarbij deze ook weer nagelbijtend was.
Het feit dat X niet aan het licht kwam vond ik wel jammer, maar misschien daarom net nog spannender. Nu is het nog spannend op het weten wat ie doet en wie het doet!
Het open einde verraste me en maakte mij nieuwsgierig naar boek 2, ik kijk er nu al naar uit!
Op naar meer, bedankt Bjorn!
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 12, 2026
3,5. Ik snap dat andere lezers het vergelijken met Moordgids voor lieve meisjes, maar het enige wat echt overeenkomt is dat het meisje een truecrimewebsite heeft (ipv podcast) die hooguit drie keer benoemd wordt en verder helemaal geen rol speelt (behalve dan het ontmoeten van de hoofdpersonen). Daar kan je een boek niet voor afrekenen, vind ik. Het was hier en daar een beetje voorspelbaar en de personages waren echt heel erg jong (geschreven), maar dat neemt niet weg dat het boek me erg nieuwsgierig maakt voor het vervolg! Ik hoop dat de auteur dan wel gebruik maakt van Nederlandse proeflezers, redacteuren of correctors, zodat het iets toegankelijker wordt voor het Nederlandse publiek, want ik trek eigenlijk een halve ster willen aftrekken af de Vlaamse spelling en woordvolgorde, want dat stoorde me zo erg! Ik kwam door sommige stukken niet eens heen. Af en toe een Vlaams woord is echt niet erg maar de “verkeerde” zinsopbouw zorgde er echt voor dat ik veel te vaak uit mijn leesflow werd getrokken.
January 18, 2026
wat ik niet had verwacht is dat dit boek zich afspeelt in België in het bijzonder in Lier en Genesis rode . ik vond de verhaal lijn wel fijn maar soms wat te lang dradig vooral op het einde vond ik dat het wel had mogen worden ingekort. Overal vond ik het zeker geen slecht boek het was ook niet perse mijn favoriet maar ik gaf het een 3.75 sterren ⭐⭐⭐
October 21, 2025
2025 😱 Nieuwe YA! Veel plezier ermee 😁❤️
October 29, 2025
Alweer een topper waarbij je bij het omslaan van de laatste bladzijde al verlangt naar het vervolg.
November 1, 2025
3.5⭐️
A asolid one by the author. Also the foreshadowing for a sequel was nice
A asolid one by the author. Also the foreshadowing for a sequel was nice
November 1, 2025
Super mooi en spannend boek.
Ik hoop dat er een deel 2 komt
Ik hoop dat er een deel 2 komt
November 6, 2025
Echt een top boek!
Ik kon niet stoppen met lezen…
Maar komt er een vervolg? Want nu wil ik wel weten hoe het met Zita is …
Ik kon niet stoppen met lezen…
Maar komt er een vervolg? Want nu wil ik wel weten hoe het met Zita is …
November 17, 2025
Leest super vlot.
November 20, 2025
Een young adults boek, maar voor een volwassene ook heel erg goed. Leest als een trein!
December 5, 2025
3,5 ster.
vibes van a good girls guide to murder
serie
CLIFFHANGERS!!!
vibes van a good girls guide to murder
serie
CLIFFHANGERS!!!
Displaying 1 - 20 of 20 reviews