Ewa Woydyłło o sztuce codzienności, mocy optymizmu, poczuciu wartości i budowaniu relacji.
Sekrety kobiet, Buty szczęścia i Droga do siebie – książki, które uczą świętowania życia. Inspirują do podróży w głąb siebie i pomagają znaleźć w każdej i w każdym z nas to, co najlepsze i najcenniejsze. Przyjąć i zrozumieć to, co nie najłatwiejsze.
To jedna z najpiękniej wydanych książek, jakie ostatnio trafiły w moje ręce. Różowo-zielona okładka, twarda oprawa i barwione brzegi idealnie współgrające z okładką sprawiają, że od razu przyciąga wzrok. Do tego piękny, obiecujący tytuł Świętowanie życia. A w środku aż trzy książki autorki: Sekrety kobiet, Buty szczęścia oraz Droga do siebie.
Książka skłania do refleksji i porusza bardzo wiele ważnych tematów od poczucia własnej wartości, przez relacje, po codzienne wybory i sposób patrzenia na życie. Jednak właśnie ta różnorodność okazała się dla mnie jej największą słabością. Autorka porusza wiele zagadnień, ale rzadko zatrzymuje się przy nich na dłużej. Gdy któryś temat szczególnie mnie zainteresował, miałam nadzieję na bardziej pogłębioną analizę lub konkretne narzędzia, które pomogłyby lepiej go zrozumieć. Zamiast tego szybko przechodziła do kolejnego wątku, pozostawiając niedosyt.
Sekrety kobiet i Buty szczęścia oceniam mimo wszystko pozytywnie – znalazłam w nich kilka wartościowych przemyśleń i cytatów, do których z pewnością jeszcze wrócę. Niestety, Droga do siebie okazała się dla mnie najsłabszą częścią całego wydania. Z każdą kolejną stroną coraz bardziej czułam zmęczenie lekturą i miałam wrażenie, że książka traci swoją siłę.
Największe rozczarowanie przyniósł jednak długo wyczekiwany rozdział „Świętowanie życia”, który sądząc po tytule powinien stanowić piękne zwieńczenie całej publikacji. Spodziewałam się inspirującej puenty, podsumowania pełnego nadziei i optymizmu. Tymczasem rozdział składa się głównie z wypowiedzi kilku osób zaproszonych przez autorkę. W moim odczuciu wiele z tych cytatów sprawia wrażenie wyrwanych z kontekstu i nie tworzy spójnej całości z resztą książki.
Największy niesmak pozostawiły u mnie fragmenty odnoszące się do TVP, polityków i marzeń o przyszłości Polski. To chyba ostatni temat, jakiego spodziewałabym się w książce psychologicznej, zwłaszcza gdy na tylnej okładce czytamy, że jest to opowieść o sztuce codzienności, mocy optymizmu, poczuciu własnej wartości i budowaniu relacji. Dla mnie te wątki były niepotrzebne i wybiły mnie z klimatu całej lektury.
Podsumowując, wyniosłam z tej książki kilka ciekawych myśli, zaznaczyłam cytaty, do których jeszcze wrócę, i bardzo doceniam jej piękne wydanie. Jednocześnie zabrakło mi większej liczby praktycznych narzędzi, konkretnych rozwiązań i głębszego wejścia w poruszane problemy. Mam też poczucie, że zakończenie nie wykorzystało potencjału, jaki niósł ze sobą tytuł Świętowanie życia. Liczyłam na finał, który zostawi mnie z poczuciem nadziei, lekkości i inspiracji. Zamiast tego pozostał przede wszystkim niedosyt.
Zdrowie psychiczne - niby wszyscy o nim mówią, a jednak wciąż przechodzi się obok chorych z odrazą. Gdy środowisko np. w pracy zauważy, że w kimś rodzi się smutek, to nie pyta o powód, nie dostrzega mobbingu, znęcania się, nie wyciąga pomocnej dłoni... oj nie! Takie środowisko ucieka, obgaduje, niszczy i odgradza się od problemu, który w większej części zapewne samo stworzyło. Niestety podobnie bywa w domu, wśród tych, którzy powinni nas wspierać. Lepiej się odwrócić, wydrwić, umniejszyć ból, który ktoś przeżywa. Tak! Zdrowie psychiczne kuleje, bo kuleje emocjonalna inteligencja społeczeństwa nastawionego wyłącznie na zysk i na siebie. Ewa Woydyłło w swoich trzech dziełach, trzech bestsellerach prowadzi czytelników przez gąszcz błędnych dróg, dróg - które mogą wydawać się bez powrotu. ŚWIĘTOWANIE ŻYCIA, czyli trzy książki: Sekrety kobiet, Buty szczęścia i Droga do siebie, to rodzaj terapii. Ceniona psycholożka pokazuje, w sposób bardzo subtelny i czuły, mechanizmy np. depresji, anoreksji, przemocy, problemów w związkach, zaburzonej samooceny itd. Rozkłada te tematy na części pierwsze, ale robi to w bardzo "ludzki" sposób. To nawet nie są rady, a raczej doświadczenie zawodowe, świadectwo tego, co autorka wie nie z książek, ale z życia. Podoba mi się w tej pozycji jej prostota. Można podczytywać konkretne tematy, wybierać, skakać od rozdziału do rozdziału - nie ma tu zadęcia, jest ciepło i chęć pomocy. Oczywiście nie sądzę, że mamy tu do czynienia z rewolucją w np. leczeniu depresji, ale na pewno każdy coś dla siebie ze ŚWIĘTOWANIA ŻYCIA wyciągnie. Pozornie jest to książka skierowana wyłącznie do kobiet, ale jestem pewna, że i mężczyzna w niej się odnajdzie, zwłaszcza jeśli zmaga się z opisywanymi trudnościami. Może i czasem wydawało mi się, że czytam o rzeczach oczywistych, ale zdaje się, że dla osoby, która widzi świat na czarno, to rzeczy oczywiste stają się nieoczywiste. Droga uświadomienia sobie bólu i problemu, z którym się zmagamy jest długa. Trudno też dostrzec prawdziwe oblicze danej sytuacji, ponieważ zawsze patrzymy przez okulary własnych lęków i własnego, beznadziejnego położenia. Myślę, że ŚWIĘTOWANIE ŻYCIA może być bardzo dobrym początkiem rozumienia siebie i rzeczywistości, w której się znaleźliśmy... a przynajmniej nie zaszkodzi spróbować. Należy także dodać, jak pięknie wydano tę pozycję. Wspaniałe, barwione brzegi i rewelacyjny projekt okładki. Patrząc na tę książkę ma się wrażenie, że brama zjawiskowego, dzikiego ogrodu właśnie się otwarła - i ma to sens.
droga do siebie Wydawnictwo Literackie egzemplarz recenzencki
„Świętowanie życia” to książka, która nie obiecuje szybkich recept na szczęście, lecz zaprasza do spokojnej, mądrej refleksji nad codziennością. Ewa Woydyłło łączy w niej trzy wcześniejsze publikacje, tworząc spójną opowieść o uważności, akceptacji i budowaniu wewnętrznej równowagi. To lektura, która działa jak rozmowa z życzliwym psychologiem - bez moralizowania, za to z ogromną empatią i doświadczeniem.
Autorka pokazuje, że świętowanie życia nie musi oznaczać wielkich gestów. Czasem wystarczy drobny rytuał, chwila zatrzymania, świadomy wybór, by zwykły dzień nabrał sensu. Woydyłło pisze prosto, ale nie banalnie; jej refleksje są zakorzenione w realnych emocjach i codziennych sytuacjach, dzięki czemu łatwo odnaleźć w nich własne doświadczenia.
Książka jest pięknie wydana, co dodatkowo podkreśla jej przesłanie: warto celebrować nie tylko wielkie momenty, lecz także samą możliwość bycia tu i teraz. To lektura kojąca, mądra i uniwersalna - idealna dla osób, które chcą żyć spokojniej, bardziej świadomie i z większą łagodnością wobec siebie.
Ocena: 8/10 Mądra, ciepła i naprawdę potrzebna książka, do której chce się wracać.