Spionne in het derde rijk is het spannende verhaal van een jonge Vlaamse vrouw van wie het leven meer dan eens aan een zijden draadje bungelde. Maria De Meersman in negentien en een "fel jonk" als de Duitsers in 1940 België binnenvallen. Ze krijgt een baantje in de kantoren van de Luftwaffe in Brussel. Daar begint ze, bijna per toeval, met kleine spionageopdrachten. Haar onweerstaanbare charme zorgt er al vlug voor dat ze toegang krijgt tot de meest geheime informatie. De bevallige jonge vrouw wordt een sleutelstuk van het ondergrondse verzet. Dat kost haar bijna haar hachje als ze er in 1944 in slaagt Christiaan Lindemans te ontmaskeren, een dubbelspion die luistert naar de codenaam King Kong. Na de oorlog wordt ze er tot overmaat van ramp van verdacht met de Duitsers te hebben geheuld...
Maria De Meersman was een Belgische verzetsstrijdster tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Haar verhaal werd opgetekend in het boek Spionne In Het Derde Rijk. Maria De Meersman schreef het samen met Steven Decraene.
Het verhaal
Maria is negentien wanneer de Duitsers in 1940 België binnenvallen. Als fel jonk krijgt ze al snel een baantje in de kantoren van de Luftwaffe in Brussel. Daar start ze, beetje bij toeval, met kleine spionageopdrachten. Haar charme zorgt ervoor dat ze toegang kan verkrijgen tot geheime informatie. Beetje per beetje wordt ze een sleutelstuk van het ondergrondse verzet. Tot ze het pad kruist van Christiaan Lindemans die als dubbelspion luistert naar de naam King Kong. Vanaf dan is ze haar leven niet meer zeker. Na de oorlog wordt ze verdacht om met de Duitsers samen gewerkt te hebben.
Mijn gedacht
Thema
Het thema in dit boek is zeer duidelijk het leven van Maria met de Tweede Wereldoorlog nadrukkelijk aanwezig. Een oorlog die goed omschreven wordt om toch te proberen de sfeer van dat moment op papier te zetten.
Schrijfstijl
De schrijfstijl van dit boek voelt wat saai aan. Alles wordt mooi omschreven vanuit de derde persoon maar er blijft een afstand tussen lezer en de gebeurtenissen. Het wordt wat afstandelijk verteld. Wat dan wel weer zeer goed is zijn de degelijke omschrijvingen van hoe ziekenhuizen en logistieke bureaus draaiende gehouden werden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Maar ook de omschrijvingen van de gebouwen en omgevingen zit goed in elkaar.
Personages
Maria is het hoofdpersonage is dan ook altijd wel in beeld. Het is dan ook natuurlijk haar levensverhaal die op papier gezet wordt.
Er zijn redelijk wat personages die de revue passeren die niet lang in het verhaal aanwezig blijven. Maar een paar komen meermaals in beeld. Robert De Doncker, Brand, Hans von Brücke en Sorger. Dit zijn de personages die grote invloed hadden op het leven van Maria. Soms in de goeie zin, soms in de slechte zin.
De karakters van de personages worden wel redelijk goed in de verf gezet. Het werkt wel in dit verhaal maar nog steeds niet genoeg om echt betrokken te raken bij het verhaal.
Het einde
Het einde van het verhaal bevat de meeste angst voor Maria. Voor alles wat ze gedaan heeft voor het verzet wordt ze toch nog beticht van medewerking met de Duitsers. Stank voor dank zeggen ze dan. Hierdoor bevat het slot nog wat twisten die de meeste lezers wel al zagen aankomen.
Conclusie
Een oorlogsverhaal met inhoud maar die het wel mist om de lezer in het verhaal te sleuren. Gedetailleerde omschrijvingen van omgevingen en situaties bieden een inkijk in het leven tijdens de Tweede Wereldoorlog. Jammer dat het wat afstandelijk geschreven is. Of misschien dat Maria haar leven wat vanop afstand bekijkt om niet verder gekwetst te worden.
Met Spionne in het derde rijk probeerde Maria De Meersman samen met Steven Decraene haar pleidooi voor erkenning van haar inzet tijdens de tweede wereldoorlog kracht bij te zetten, het brede publiek aanspreken wanneer de overheid niet wou luisteren.
In dat opzicht is dit verre van een neutral terugkijk en dien je dit ook te begrijpen als een middel maar dit geeft dan ook een goed uitgangspunt met name, ben ik overtuigd van haar pleidooi na dit boek gelezen te hebben? Het antwoord is nee.
Dit vooral omwille van dat het boek vooral blijft stilstaan bij haar periode in Wenen wanneer ze het meest persoonlijk geleden heeft waarmee ik ook onmiddelijk wil benadrukken dat ik niet haar persoonlijk leed wil wegwuiven maar wel dat het spionage werk waar ze zich op beroept helemaal niet zo uitdrukkelijk wordt beschreven. Het is vooral alles dat met betrekking heeft tot Brand en haar rol die op einde van dag geen verschil heeft gemaakt waar ze zich op beroept. Zonder in spoilers te willen gaan; ik denk dat ze gelijk heeft dat er een doofpot operatie geweest is niet omwille van haar of die agent Brand maar wel omwille van zijn sponsor en diens dubieuze rol tijdens de oorlog maar ik twijfel wel aan het gewicht van haar rol zelfs indien het was gelopen zoals zij had gehoopt tijdens de oorlog.
Het is natuurlijk geen competitie maar al bij al vind ik ook wel dat haar leed in vergelijking met andere verzetslui in context van welke gruwel anderen tegengekomen zijn; nog meeviel. Dat is hard en gemeen maar het is ook een feit dat ze voor haar situatie zoals het mij hierin is verteld... swat het is geen competitie. Het is wel een vlot leesbaar verhaal en van de tekst uit krijg je het beeld van iemand die een overtuigde humane blik en houding had in een tijd waarin zelfbescherming alsook egoïsme veel meer beloond werden, dat alleen al maakt haar verhaal zeker wel de moeite om te leren kennen.
En ze deelt ook mijn familienaam; volgens mijn grootvader is er geen directe familiale band maar wie weet over hoeveel takken op de stamboom we terug moeten keren eer we die splitsing tegenkomen.