What do you think?
Rate this book
Ieder kind wil slagen: Wat leerlingen écht nodig hebben
220 pages, Paperback
Published February 13, 2025
2 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
January 20, 2026
Twijfelende tussen 2 en 3 sterren, want eigenlijk wilde ik een 2,5 geven, heb ik gekozen voor 2 sterren. Dit komt deels door behoefte 4 en de epiloog, maar er waren hier en daar wat pijnpunten die me minder enthousiast en tevreden maakten over dit boek. Ik heb veel aantekeningen gemaakt en neem veel nuttige informatie mee naar mijn eigen onderwijspraktijk, maar het is toch een boek met een nasmaakje.
"Ieder kind wil slagen" is een prachtig, optimistisch en praktisch toepasbaar boek. Bart Niemeijer heeft met een heel mooi idee dit opgesteld en het helder gestructureerd. Zijn ideeën zijn onderbouwd en voorzien van voorbeelden en er is een fijne hoeveelheid herhaling waardoor de punten je beter bijblijven. Mocht het nog steeds niet duidelijk zijn, dan is er zelfs een tabel/schema achterin dat tevens fungeert als samenvatting (evenals de eerste 2 pagina's van de Epiloog, pp.197-8).
De optimistische, altruïstische filosofie die Niemeijer hanteert is bewonderinsgwaardig en zal ongetwijfeld in veel situaties helpen. Zijn ideeën over de behoeften van leerlingen zitten goed in elkaar. Het is goed dat hij zoveel waarde hecht en nadruk legt op veiligheid en vrijheid. Het is ook belangrijk dat we met passie voor de klas staan, het goede voorbeeld geven en proberen leerlingen goed op weg te helpen zichzelf te leren kennen, zichzelf uit te dagen en ze uiteindelijk met een goed gevoel de wijde wereld in durven te sturen. Ik kon me ook goed vinden in zijn cijfer-filosofie, waar we sterker moeten focussen op het proces en dat de cijfers dan vanzelf volgen. De bestaande problemen van dit rigide systeem blijven helaas intact, maar je moet toch iets.
Principes die ik zelf ter harte zal proberen te nemen zijn:
Professionele rust bewaren
Altijd eerlijk zijn
Groei prioritiseren en belonen
Optimistisch en passievol lesgeven
Now the bad. Volgens het Dankwoord zijn er meerdere mensen over dit boek heen geweest en is Nynka bij naam genoemd als het gaat om het taalgebruik controleren, maar ik vond alsnog schokkend veel taal- en spelfouten in het boek. Ik vraag me sterk af hoe dit kan nu er zelfs een tweede druk is verschenen.
Niemeijer quote Jordan Peterson bij zijn visie op verantwoordelijkheid nemen, maar laat belangrijke context weg, schetst een weinig genuanceerd beeld en lijkt zich mogelijk niet bewust te zijn van (of ziet dit niet als probleem) dat Peterson een erg omstreden figuur is de laatste jaren met zeer problematische ideeën. In dezelfde geest quote hij een 'wijze man' wiens naam wordt omzeild, maar dit blijkt Elon Musk te zijn. Mogelijk was dit een idee dat Niemeijer had voor Musk 'off the rails' was gegaan en zijn bijzondere ideeën openbaar maakte, maar toen zag ik dat de eerste druk is verschenen in 2024. Ik vind het op z'n zachtst gezegd bijzonder om deze figuren met hun extreme ideeën te gebruiken om je ideeën over onderwijs en de invloed op leerlingen te verkondigen.
Daarnaast maakt Niemeijer een paar punten bij behoefte 4 (zelfverzekerheid) en de Epiloog in het bijzonder. Zijn observatie op pp.169-170 was zó cringe. De shtick van "lln waren lastig, maar ik ging een open gesprek aan met een abstracte vraag en nu zijn ze onmiddelijk mijn sterleerlingen" (verkort, gedramatiseerd, maar in essentie wat vaker gebeurt in Niemeijer's casussen) is zó cliché en ongeloofwaardig volgens deze verwoording. Bovendien zou je daar niet op kunnen hopen op een school met een lastigere populatie, een ander niveau, of buiten het reguliere onderwijs. Er is ook geen enkele keer een erkenning hiervan door de auteur, wat ik wel veel lees in andere boeken.
Bovendien geeft hij veel redenen voor de toenemende prestatiedruk bij leerlingen, maar praat hij niet over de weerbaarheid bij leerlingen en de rol die ouders en de samenleving hierbij spelen. Alle druk lijkt bij de docenten te leggen.
Nadat hij nogmaals zeer prettig en kort het boek samenvat, tackelt Niemeijer het werkdrukprobleem. Mijn advies zou zijn om alles vanaf pagina 198 (vooral pp.201, 203-5 maakten me erg gefrustreerd) uit het boek te scheuren. Ik wil hier op deze plek geen uitspraken doen over de misvattingen en kort door de bocht / weinig genuanceerde oplossing die de schrijver aanhaalt, voornamelijk de dynamiek tussen management en docenten.
Ik pak de goede punten en neem ze mee voor de volgende les.
"Ieder kind wil slagen" is een prachtig, optimistisch en praktisch toepasbaar boek. Bart Niemeijer heeft met een heel mooi idee dit opgesteld en het helder gestructureerd. Zijn ideeën zijn onderbouwd en voorzien van voorbeelden en er is een fijne hoeveelheid herhaling waardoor de punten je beter bijblijven. Mocht het nog steeds niet duidelijk zijn, dan is er zelfs een tabel/schema achterin dat tevens fungeert als samenvatting (evenals de eerste 2 pagina's van de Epiloog, pp.197-8).
De optimistische, altruïstische filosofie die Niemeijer hanteert is bewonderinsgwaardig en zal ongetwijfeld in veel situaties helpen. Zijn ideeën over de behoeften van leerlingen zitten goed in elkaar. Het is goed dat hij zoveel waarde hecht en nadruk legt op veiligheid en vrijheid. Het is ook belangrijk dat we met passie voor de klas staan, het goede voorbeeld geven en proberen leerlingen goed op weg te helpen zichzelf te leren kennen, zichzelf uit te dagen en ze uiteindelijk met een goed gevoel de wijde wereld in durven te sturen. Ik kon me ook goed vinden in zijn cijfer-filosofie, waar we sterker moeten focussen op het proces en dat de cijfers dan vanzelf volgen. De bestaande problemen van dit rigide systeem blijven helaas intact, maar je moet toch iets.
Principes die ik zelf ter harte zal proberen te nemen zijn:
Professionele rust bewaren
Altijd eerlijk zijn
Groei prioritiseren en belonen
Optimistisch en passievol lesgeven
Now the bad. Volgens het Dankwoord zijn er meerdere mensen over dit boek heen geweest en is Nynka bij naam genoemd als het gaat om het taalgebruik controleren, maar ik vond alsnog schokkend veel taal- en spelfouten in het boek. Ik vraag me sterk af hoe dit kan nu er zelfs een tweede druk is verschenen.
Niemeijer quote Jordan Peterson bij zijn visie op verantwoordelijkheid nemen, maar laat belangrijke context weg, schetst een weinig genuanceerd beeld en lijkt zich mogelijk niet bewust te zijn van (of ziet dit niet als probleem) dat Peterson een erg omstreden figuur is de laatste jaren met zeer problematische ideeën. In dezelfde geest quote hij een 'wijze man' wiens naam wordt omzeild, maar dit blijkt Elon Musk te zijn. Mogelijk was dit een idee dat Niemeijer had voor Musk 'off the rails' was gegaan en zijn bijzondere ideeën openbaar maakte, maar toen zag ik dat de eerste druk is verschenen in 2024. Ik vind het op z'n zachtst gezegd bijzonder om deze figuren met hun extreme ideeën te gebruiken om je ideeën over onderwijs en de invloed op leerlingen te verkondigen.
Daarnaast maakt Niemeijer een paar punten bij behoefte 4 (zelfverzekerheid) en de Epiloog in het bijzonder. Zijn observatie op pp.169-170 was zó cringe. De shtick van "lln waren lastig, maar ik ging een open gesprek aan met een abstracte vraag en nu zijn ze onmiddelijk mijn sterleerlingen" (verkort, gedramatiseerd, maar in essentie wat vaker gebeurt in Niemeijer's casussen) is zó cliché en ongeloofwaardig volgens deze verwoording. Bovendien zou je daar niet op kunnen hopen op een school met een lastigere populatie, een ander niveau, of buiten het reguliere onderwijs. Er is ook geen enkele keer een erkenning hiervan door de auteur, wat ik wel veel lees in andere boeken.
Bovendien geeft hij veel redenen voor de toenemende prestatiedruk bij leerlingen, maar praat hij niet over de weerbaarheid bij leerlingen en de rol die ouders en de samenleving hierbij spelen. Alle druk lijkt bij de docenten te leggen.
Nadat hij nogmaals zeer prettig en kort het boek samenvat, tackelt Niemeijer het werkdrukprobleem. Mijn advies zou zijn om alles vanaf pagina 198 (vooral pp.201, 203-5 maakten me erg gefrustreerd) uit het boek te scheuren. Ik wil hier op deze plek geen uitspraken doen over de misvattingen en kort door de bocht / weinig genuanceerde oplossing die de schrijver aanhaalt, voornamelijk de dynamiek tussen management en docenten.
Ik pak de goede punten en neem ze mee voor de volgende les.
Displaying 1 of 1 review