Pubers opvoeden, bestaat er een moeilijkere opdracht? Wat met smartphones, sociale media, seks en drugs? Menig ouder zit tijdens die onstuimige tienertijd met de handen in het haar en rijdt zich vast in de overload aan opvoedtips. Maar wat als we er hersenscans van puberbreinen bijnemen? Als we die puberjaren bekijken vanuit de bril van constante ontwikkeling? Dan krijgen we een heel ander beeld. Want een puberbrein is in volle wording tussen 12 en 25 jaar! Dat verklaart waarom ook veel jongvolwassenen en hun ouders nog vaak struikelen en worstelen. In dit boek schetst Peter Adriaenssens wat er tijdens die cruciale jaren in al die jonge hoofden gebeurt. Hij legt hersenontwikkeling uit, overschouwt de wereld, en houdt een spiegel voor. Hij schippert tussen wetenschap, buikgevoel en nuance, zonder te vervallen in drammerig advies. Verwacht geen stappenplan, maar een leidraad om flexibeler door die woelige puberperiode te navigeren!
Peter Adriaenssens is kinder- en jeugdpsychiater, gespecialiseerd in trauma en gezinstherapie. Ook na zijn emeritaat aan de KU Leuven blijft hij jongeren en gezinnen begeleiden. Dat vormt de basis voor vele lezingen, opleidingen en psychotherapeutisch werk. Hij schreef al menig bestseller sinds zijn eerste boek, nu 30 jaar geleden, Opvoeden is een groeiproces.
Aanrader, niet alleen voor ouders, grootouders. Hopelijk wordt dit ook gelezen door minder open minded mensen - altijd een probleem natuurlijk, lezen die (zo'n boeken) überhaupt. (Foei). Basisidee dat hersenen nog groeien, ontwikkelen tot 25 jaar op een rationele, wetenschappelijke, verstaanbare manier uitgelegd met alle gevolgen van dien. Maar ook nooit een vrijgeleide om pubers zomaar te laten doen, grenzen afstasten mag, moet, maar het blijven wel grenzen! Liefde en hechting moeten het in deze doen. 1 heel leuke bevestiging van mijn altijd gepropageerd en toegepaste pedagogische/didactische inzichten: o.a. (pag 175): activeer (de breinen van) de kinderen door eerst vragen te stellen over de vorige les (lees: beginsituatie) en dan de nieuwe leerstof te vatten in probleemstellingen - mijn "oriëntatiefase met probleemstelling Op". Ook de afsluiter, een oproep naar collega-grootouders om de hoop levend te houden o.a. door het vertellen over minder leuke verhalen (onze ouders en hun oorlogen). En mijn afsluiter: mijn ouders hebben dit of soortgelijk boek nooit gelezen en die hebben dat PRIMA gedaan (cfr. nodig de vrienden van je kinderen uit om te komen eten bijv.). Hoe simpel kan het zijn.
Prachtig zelf ingelezen door de auteur (story tell). Meer dan alleen een boek over pubers, is het een boek dat oproept om onszelf kritisch in vraag te blijven stellen en om afstand te nemen van het eeuwige doemdenken dat ons anders zo verlamt. Een rode draad doorheen het boek is de vraag hoe wij volgende generaties veerkrachtig kunnen grootbrengen, wetende dat zij ons op een dag zullen verrassen met nieuwe inzichten en antwoorden op problemen. Ook wie liever concrete voorbeelden krijgt, zal niet teleurgesteld zijn want die zijn er in de vorm van herkenbare dialogen tussen ouders, leerkrachten en pubers. Thema m’s zoals sociale media, grenzen bieden, vriendschappen, broer-zusrelaties, enzovoort komen uitgebreid aan bod. Peter Adriaenssens zijn sympathie voor pubers en zijn begrip voor hun ouders is voelbaar en werkt verbindend. Dit boek ga ik zeker nog eens opnieuw beluisteren.
This is a Dutch book written by a psychiatrist for children and teenagers. It's a really good written book that gives insights in the working of the teenage brain and why they do what they do. Also, the book focusses on teenagers in the current world and how, as a parent, we can connect more, better and on a deeper level with them and try to understand them better. For me, it gave me lots of tips and trics to try to understand my son better.
"De flexgeneratie" starts by summarizing some of the recent research into how the brains of adolescents work and how that impacts the way they behave.
The second part of the book goes into some advice of how you can deal with those behaviors. Because every teen is different, there are no very specific tactics, which is fine and understandable, but don't go into the book thinking it will be the solution to your problems. There is work to do.
The book is fairly short and very easy to read which is both a good and a bad thing. I think it will reach more people this way, but I would have liked a bit more detail and structure in some parts.
Een genuanceerd, helder en hoopgevend boek over de ontwikkeling van pubers. De klemtoon ligt op verbinding maken, hoop geven en nederig zijn. De wereld en het leven zijn complex. Het boek nodigt ons uit om die complexiteit te omarmen en samen met jongeren te zoeken naar oplossingen voor problemen en zingeving, in plaats van de positie van de (bet)wetende volwassene in te nemen, want wij weten het heus niet beter dan hen. Een aanrader!
Dit is het eerste boek dat ik lees van Peter Adriaenssens. Ik ben een jonge hulpverlener, specifiek opvoeder op een internaat. Waar ik dagdagelijks werk met pubers en hun puberbrein. Hoewel ik meneer Adriaenssens recent hebt horen spreken vult dit boek mooi aan wat ik toen gehoord heb. Voor elke ‘opvoeder’ een aanrader. Bedankt om dit zo duidelijk en verstaanbaar in beeld te brengen. Hoopvol blijven is noodzakelijk, iets wat ik meeneem naar mijn praktijk.
Goed boek, aangenaam om te lezen. De eerste helft vond ik beter dan het einde. Eerst viel me op dat het interessante materie is, toegankelijk geschreven in korte alinea's. Naar het einde toe voelde het soms gratuit, open deuren intrappen, te makkelijk uit de pen geschud en te weinig concreet of diepgaand analytisch. Hoe dan ook een boeiend onderwerp.
Als ouder en onderwijsprofessional zijn er al heel wat zaken die we intussen weten, maar het is goed om bepaalde zaken nog eens opnieuw op te frissen en intussen aan te vullen met wat je nog niet wist.
Interessante inzichten, maar ik mis een realiteitsgehalte. De aanpak gaat te veel uit van veerkrachtige en stabiele ouders die van daaruit vertrekken om met het wankele en zoekende puberbrein om te gaan.
Goede opfrissing en toch ook weer bijgeleerd. Het is bemoedigend dat er nog auteurs zijn die optimistisch durven schrijven! Dikke dankjewel, Peter Adriaenssens