Het boek is zorgvuldig opgebouwd en gelaagd van structuur. De auteur laat zien hoe de VVD in de loop der jaren steeds verder is afgeweken van de oorspronkelijke kernwaarden van het liberalisme en zich heeft ontwikkeld tot een meer opportunistische volkspartij. Dankzij deze doordachte opbouw leest het boek prettig: de lezer wordt niet direct overspoeld door een stortvloed aan kritiek, maar stap voor stap meegenomen in de ontleding van het liberalisme en de manier waarop de VVD daarop tekortschiet.
Wat het boek onderscheidt, is de grondige onderbouwing. De auteur illustreert zijn betoog met tal van voorbeelden en een zorgvuldige verwijzing naar bronnen. In een politiek klimaat waarin onderbuikgevoelens vaak de boventoon voeren en oppervlakkige meningen domineren, is het verfrissend om een goed beargumenteerde en academisch onderbouwde analyse te lezen. Extra waardevol is de toevoeging van tegenargumenten, ingebracht door twee VVD-stemmers uit de kennissenkring van de auteur. Hun perspectief biedt ruimte voor dialoog, waarna de auteur telkens overtuigend afsluit met een weerlegging.
Toch is enige nuance op zijn plaats. De VVD heeft de afgelopen vijf regeringsperioden (na Balkenende IV) een sleutelrol gespeeld in het landsbestuur door deel te nemen aan de regering, maar het is de vraag of alleen die partij kan worden aangesproken op het loslaten van haar oorspronkelijke ideologische basis. Hetzelfde zou immers over vrijwel elke gevestigde partij gezegd kunnen worden. Ik zie daarom graag een vervolg waarin andere partijen, zoals de (GroenLinks-)PvdA of het CDA, onder de loep worden genomen.
Al met al is dit een uiterst informatief boek, voorzien van een sterk slotwoord. Het is een aanrader voor iedereen met belangstelling voor politiek — niet alleen voor de (potentiële) VVD-stemmer, maar juist ook voor de leden binnen de partij zelf. Wellicht vormt dit boek voor de VVD zelfs een ware wake-upcall.