Caryl Férey’s novel Utu won the Sang d’Encre, Michael Lebrun, and SNCF Crime Fiction Prizes. Zulu, his first novel to be published in English, was the winner of the Nouvel Obs Crime Fiction and Quais du Polar Readers Prizes. In 2008, it was awarded the French Grand Prix for Best Crime Novel. He lives in France.
Τεμαχισμός με χατζάρα Βοημίας βυζαντινού ρυθμού. Έτσι ακριβώς θα χαρακτήριζα τις νύχτες του Σαν Φρανσίσκο, προσμετρώντας ελάχιστες σελίδες που λοβοτομούν ψυχή, αφού το μυαλό έχει ήδη αυτοκαταστραφεί και διαλύεται σε αδέσμευτα εγκεφαλικά κενά με έλλειψη οξυγόνου.
Ολοκληρωμένο, σκοτεινό, καταστροφικό, τρυφερό, ανθρώπινο, ερωτικό, βρομερό με χημικούς ατμούς, μας σκορπίζει σε ένα σκοτάδι που εκρήγνυται στα πρόσωπα των δυο τραγικών ηρώων του βιβλίου.
Ένα μικρό καταραμένο καθρεφτάκι μεγάλης αξίας είναι αυτό το έργο, με διπλά είδωλα, διπλές αφηγήσεις ίδιες μα διαφορετικές και με κατοπρισμούς τραυματισμένων αστεριών σε μία νύχτα εθισμού στο θάνατο, σε έναν σπασμένο ουρανό που κατακτητικά και μάταια δέχεται βουβές προσευχές και απαντάει με βροχές απο κραυγές, μάταιες ελπίδες, λαχτάρες και παντοδύναμες κατάρες.
Ισχυρή η γραφή του Φερέ, πιεστική, αποπνικτική και αγέρωχη μαζί, δημιουργεί ανατριχίλες, συγκίνηση και αποτρόπαιη απελπισία, μέσα στην ατελείωτη νύχτα που δημιουργεί και καταστρέφει.
Το ύφος του ασυνήθιστα ποιητικό και υγρό σε βαθμό πνιγμού και αποσύνθεσης, αρρωστημένη υγρασία που σαπίζει και δημιουργεί μόνο πληγές, έτσι μυρίζει το γραπτό του και η τόσο απλή, οδυνηρή και απαξιωμένη απο τη ζωή, ιστορία του. Η ρευστότητα του λόγου του είναι σαν παγωμένη ηλεκτροπληξία, σε πετάει με ένα σουτ βυθοσκόπησης σε μια άλλη πεζογραφική διάσταση.
Αδέσμευτη ιστορία, τραγική, επώδυνη, ίσως συνηθισμένη μα το απόλυτα κοινότοπο είναι που εξελίσσεται σε άγριο θηρίο λαβωμένο, εγκλωβισμένο και αδίστακτο. Σοκάρει διαβολικά!!!
Διαβάστε το!!! ♥️🖤🌺🌺 Καλή ανάγνωση. Πολλούς ασπασμούς.
Μια μικρή ιστορία όπου οι βασικοί της πρωταγωνιστές δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο... Δεν είναι τίποτα περισσότερο από δύο βασανισμένες ψυχές που έτυχε να συναντηθούν μια νύχτα στο Σαν Φρανσίσκο. Η ερωτική έλξη -ή κάτι τέτοιο- που θα δημιουργηθεί μεταξύ τους δεν είναι αυτή που θα αλλάξει κάτι στην προδιαγεγραμμένη τραγική τους κατάληξη... Ένα μικρό βιβλιαράκι που μπορεί να δημιουργήσει δυνατά συναισθήματα, μιας και ο τρόπος γραφής του συγγραφέα είναι μεστός και εστιάζει στους δύο τόσο ιδιόμορφους χαρακτήρες του. Τον Ινδιάνο που δεν έχει ούτε παρόν ούτε μέλλον και την Τζέην που το παρελθόν της θα καθορίσει μια και καλή το παρόν αλλά και το μέλλον της... 5/5!
ΥΓ: Στις σελίδες του βιβλίου γίνεται αναφορά στην μάχη/σφαγη του Wounded Knee... Μια μάχη ντροπή για τις ΗΠΑ αλλά και για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος...
Τί κάνουν ο Σαμ ένας Ινδιάνος της Νότιας Ντακότα και η Τζέην ένα κορίτσι από την ¨πιο ηλίθια πόλη της Αμερικής, όταν συναντιούνται ένα βράδυ στους δρόμους του Σαν Φρανσίσκο ; Ο Ferey μας μεταφέρει στην σκληρή Αμερική του 20ου και 21ου αιώνα, εκεί που όλα φωσφορίζουν, τρέχουν, φωτίζονται από επιγραφές neon, η μουσική είναι σκληρή και οι ανθρώπινες σχέσεις στα όρια.....Ναρκωτικά, ανεργία, εγκατάλειψη, περιθώριο, φυλετικές διακρίσεις, ρατσισμός, έρωτας χωρις αύριο....Το χθες συναντά αριστοτεχνικά το σήμερα της σύγχρονης Αμερικής που αφήνει την πνοή του κάτω από τον έναστρο ουρανό της μεγάλης πόλης και θα χαθεί μέσα στην ανωνυμία του πρωινού...Σπουδαίος συγγραφέας! ΥΓ ας έχετε απο κοντά και ένα ποτο ;)
•Οι μοίρες μας συναντήθηκαν.. Η νύχτα μας ένωσε..•
Σκοτεινός.. Ερωτικός.. Απολαυστικός. Μαγεμένα αστέρια που αφήνονται να τους παρασύρει η νύχτα.. και στο τέλος χάνονται.. Ενας Caryl Ferey, συγκλονιστικός..
Είναι αυτή η συγγραφική άνεση στην αφήγηση, αλλά και στις περιγραφές του συγγραφέα που και σε προβληματίζει, αλλά και σε προκαλεί να συνεχίσεις. Ιδιαίτερα επηρεασμάνος απ' τα "ταξίδια της ζωής του" και τις εμπειρίες που έχει αποκομίσει, διαλέγει μια σύντομη στιγμή για να την αποδώσει "κι έτσι, κι αλλιώς". Αν και σε κάποια σημεία διακρίνεται η υπερπληροφόρηση στοιχείων, η δομή της πλοκής μετά δικαιολογεί τη διαφορετικότητα, καθ' όσον μια "άλλη" οπτική της ιστορίας, λειαίνει και δικαιολογεί την αρχή του κειμένου. Έξυπνο και συνεπές στο ύφος του.
Fidèle à lui-même, Caryl Férey nous fait de très belles descriptions de la ville de San Francisco. +1 pour son style qui est carrément meilleur que ce qu'il a fait précédemment. La fin de l'histoire suit la logique de ses précédents romans...
Une lecture inattendue d'un auteur inconnu. L'histoire de deux âmes perdues qui se trouvent d'une façon fortuite dans San Francisco. Sam qui aurait pu avoir une vie meilleure si on avait mieux traité son peuple, son histoire et celle des Sioux de Wonded Knee m'a choqué, je ne m'attendais pas à de telles agissements récents envers eux. Jane qui avait un avenir prometteur mais gâchée par des évènements qu'elle n'a pas choisi de vivre. Étonnamment, j'en suis venu à espérer que le livre ait un troisième chapitre car il était très court et on gagne de l'empathie pour ces deux personnages que la vie n'a pas épargné. Je ne sais pas si leur rencontre était hasardeuse ou choisie par le destin mais ils auraient pu avoir un peu plus d'aventure ensemble
τα αστεράκια όχι τόσο για το βιβλίο όσο για την καλή μετάφραση κ τα άπειρα λάθη σε ένα κείμενο 100 σελίδων. Όσο για την υπόθεση τπτ το ιδιαίτερο ένα μυθιστόρημα λίγων σελίδων που διαβάζεται γρήγορα χωρίς ιδιαίτερα νοήματα αλλά με μια περιεκτική περιγραφή της ζωής στο Σαν Φρανσίσκο. 3 αστεράκια για το βιβλιο
Ένας ινδιανος από το Γκουντεντ Νη, ο Σαμ ή αλλιώς π δικός της «δυο αρκούδες». Μια όμορφη εμφανώς αγνή γυναίκα από την πιο ηλίθια πόλη της Αμερικής άρα και του κόσμου, με πονεμένο παρελθόν στις πλάτες, η Τζεην. Τι κοινό μπορεί να έχουν;; Θα το μάθουν όταν θα βρεθούν μια νύχτα στο Σαν Φρανσισκο.
En pleine lecture du pavé “L’Ombre des Dieux” de John Gwynne, j’avais besoin d’une lecture rapide alors que mon cerveau pédalait dans la semoule à force d’un roman sublime, mais ô combien complexe. Par défaut, je me suis tournée vers le livre le plus court que je possédais, à savoir “Les nuits de San Francisco,” et bon dieu quel changement d’atmosphère ! Que d’émotions !
“Les nuits de San Francisco” se découpe en deux parties, la première le point de vue de Sam, la deuxième le point de vue de Jane. On y découvre deux personnes en proie au désespoir et qui n’attendent plus rien d’un monde qui les a abandonnés. Et aussi fou que cela paraisse-t-il, 100 pages était, étonnamment, assez pour me transmettre le désespoir et la solitude de nos deux personnages.
Pour ceux qui pourraient s’attendre à un thriller, je vous arrête tout de suite, ce n’est pas du tout ce que vous aurez ici. Ce roman, à la prose d’une incroyable poésie, aborde des sujets particulièrement durs qui ne pourront que vous saper le moral. Pas de frisson, pas d’angoisse, un intense sentiment de peine et de colère et rien d’autre.
Une excellente nouvelle à laquelle je retirerais cependant 0,5 étoiles pour le pdv de Jane qui est quelque peu redondant avec notamment les dialogues repris mot pour mot du chapitre de Sam.