Ένας πολύ γοητευτικός άνδρας, ο Αντρέ Σον, διανοούμενος και μέλος της υψηλής κοινωνίας, επέστρεψε στην Ελλάδα, για να συμμετάσχει στον έρανο που γινόταν για τη λευχαιμία.
Η διάσημη καλλιτέχνης Λάιζα Μιν, απλή, ευαίσθητη και πανέμορφη κοπέλα, ήταν εκτός από τραγουδίστρια κι η διοργανώτρια των εράνων που πραγματοποιούνταν μέσω των συναυλιών και με τη φωνή της συγκέντρωνε τα πλήθη που τις κατέκλυζαν.
Οι δυο τους γνωρίστηκαν εντελώς τυχαία, στην τελευταία φιλανθρωπική της βραδιά, λίγο πριν τη λήξη, κι ο κεραυνοβόλος έρωτας ήρθε στη ζωή τους με την πρώτη ματιά...
Ο Αντρέ αφέθηκε τελείως από το πρώτο λεπτό που την αντίκρισε. Την ποθούσε... Την ήθελε, λαχταρούσε να το ζήσει...
Η Λάιζα, αν κι έπεσε θύμα της αριστοκρατικής γοητείας και του ευφυούς μυαλού του, δεν ήθελε να αφεθεί. Αντιστάθηκε όσο μπορούσε με όλες τις δυνάμεις της, γιατί φοβόταν την αγάπη και τον έρωτα, επειδή έκρυβε ένα τρομερό μυστικό, που την πλήγωνε...
Η μοίρα, όμως, είχε τα δικά της σχέδια και για τους δυο. Συνεχείς εκπλήξεις και μεγάλες ανατροπές με αποκορύφωμα τη δυναμική παρουσία του Φρανκ Έλιοτ στη ζωή τους, αναστάτωσαν κι ανέτρεψαν πολλές φορές τις ισορροπίες τους.
Θλίψη, χαρά, ευτυχία κι απόγνωση, διαδέχονταν η μία την άλλη, ώσπου η τελευταία ανατροπή στη ζωή τους έφερε τη λύτρωση...
Η Πηνελόπη Πιατουλάκη έχει γεννηθεί και μεγαλώσει σε μια μικρή συνοικία του Πειραιά. Από πολύ μικρή της άρεσε να ξεφεύγει με την ονειροπόληση γράφοντας ποιήματα, τραγούδια και διηγήματα. Είναι πανδρεμένη, έχει μια κόρη που ζει στο εξωτερικό και τα τελευταία χρόνια έχει αποτραβηχτεί προσωρινά στο εξοχικό της στον Κόρφο Κορινθίας όπου ζει ήρεμα και περνάει τις ώρες της γράφοντας. Παράλληλα ασχολείται σαν διαχειρίστρια με τη βιβλιοφιλική ομάδα της: Βιβλία Αγάπης Νέκταρ Ζωής. Είναι δωρήτρια και ένθερμη υποστηρίκτρια της δωρεάς οργάνων. Μαχήτρια ζωής, άτομο εξωστρεφές, κοινωνικό, δοτικό και φανατική φιλόζωος. Έχει γράψει τέσσερα κοινωνικά-αισθηματικά βιβλία: «Όσα δεν μπορούσα να σου πω τη στιγμή που έπρεπε» & «Το τίμημα μιας ερωτικής βραδιάς» εκδόθηκαν ταυτόχρονα τον Απρίλη 2020 από Συμπαντικές Διαδρομές. Το 2022 εκδόθηκε ο «Έρωτας φωτιά» που μέσα σε 10 μήνες πήγε σε 2η έκδοση και μελοποιήθηκε. Επίσης συμμετείχε με τρία ποιήματά στο συλλογικό ανθολόγιο «Λογοτεχνικά Μονοπάτια» των εκδόσεων Όστρια. Την ίδια χρονιά 2022 το διήγημά της: «Παραμονή Χριστουγέννων» συμπεριλήφθηκε στο συλλογικό «Λογοτεχνικό Ημερολόγιο 2023» εκδόσεων Κέφαλος. «Η ευτυχία έρχεται εκεί που δεν την περιμένεις» στο Ανθολόγιο «Λογοτεχνών Αντάμωμα» εκδόσεις Όστρια. Το «Αγάπα με» από εκδόσεις Πηγή. Ταυτόχρονα συμμετείχε με διήγημα: «Φύλακας Άγγελος» στο «Λογοτεχνικό Ημερολόγιο 2024» εκδόσεις Κέφαλος. Το 2024 διήγημα: «Η Δύναμη της αγάπης» στο συλλεκτικό Ανθολόγιο «Ελευθέριες Τέχνες» εκδόσεις Διάνοια. Τα Χριστούγεννα του 2024 συμμετείχε με διήγημα στο συλλογικό e-book «Γιορτές άρα γράφω» του Literary Loom 2. Και τον Φεβρουάριο του 2025 στο περιοδικό τους με το διήγημα «Λάθος διάγνωση». Μάιος 2025 διήγημα «απρόσμενος έρωτας» στο συλλογικό βιβλίο Εντέχνων Πάθος εκδόσεων Διάνοια.
Θα μπορούσε να συμπτυξει την ιστορία σε 400 σελίδες και όχι σε 850! Τότε κάτι μπορεί να γινόταν... Μέσα στις 850 πυκνογραμμένες σελίδες του, υπήρχαν επαναλαμβανόμενα συναισθήματα , διάλογοι, καταστάσεις και πισωγυρίσματα . Με άλλα λόγια μου βγήκε τρομερά φλύαρο. Επίσης κάτι που δεν βοήθησε καθόλου να δεθώ με τους ήρωες και ειδικά με την ηρωίδα ήταν οι κρυφές σκέψεις της και τα μυστικά της. Η συγγραφέας προσπάθησε να δώσει μια πινελιά μυστήριου, αλλά δυστυχώς για μένα έφερε το αντίθετο αποτέλεσμα με κούρασε αφάνταστα ... Θα μπορούσα να το δικαιολογησω σε ένα βιβλίο αγωνίας , αλλά σε καμιά περίπτωση σε ένα καθαρά αισθηματικό βιβλίο. Το ξεκίνησα με μεγάλη χαρά αλλά δυστυχώς δεν μπόρεσε να με καλύψει.
Πρόσφατα είχα τη χαρά να διαβάσω το βιβλίο τής Πηνελόπης Πιατουλάκη «Όσα δεν μπορούσα να σου πω τη στιγμή που έπρεπε και ομολογώ πως με εξέπληξε ευχάριστα. Συγκεντρώνει όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν ένα επιτυχημένο βιβλίο. Ένα μυθιστόρημα που ξεχειλίζει από ποικιλία συναισθημάτων και υμνεί τη δύναμη του ανιδιοτελή έρωτα. Γρήγορη ροή. ανατρεπτική πλοκή, και πλούσια γραφή, πλαισιώνουν τις εξελίξεις. Οι γλαφυρές περιγραφές τής συγγραφέως, κατάφεραν να με απορροφήσουν και να με τοποθετήσουν στα γεγονότα που σαρώνουν τη ζωή των πρωταγωνιστών. Πρόκειται για μια συγκλονιστική ιστορία αγάπης που ξεπερνά τα όρια της αυτοθυσίας. Ο Αντρέ και η Λάιζα είναι δύο χαρισματικές προσωπικότητες που περνούν δια πυρός και σιδήρου για διαφυλάξουν την ευτυχία τους. Ανυπέρβλητα εμπόδια έρχονται να ανατρέψουν την πορεία της ζωής τους. Το θρησκευτικό συναίσθημα κυριαρχεί στο κείμενο και δρομολογεί τις εξελίξεις. Το εξώφυλλο και ο τίτλος αντιπροσωπεύουν πλήρως το κείμενο. Είναι για ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα που παρά τον όγκο του, (852 σελίδες), κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι και την τελευταία του σελίδα. Συγχαρητήρια στη συγγραφέα Πηνελόπη Πιατουλάκη για το εξαιρετικό βιβλίο της. Εύχομαι καλή επιτυχία στο σύνολο τού λογοτεχνικού της έργου και περιμένουμε με αγωνία το καινούργιο της πόνημα « Έρωτας φωτιά που θα κυκλοφορήσει σύντομα.
Η συγραφεας πρεπει καποτε να ξεπερασει τη λυσσα της για δηθεν αναξιοπαθουσες οσιομαρτυρες. Ο,τι εκανε η ηρωιδα ηταν συνειδητη επιλογη της και θα μπορουσε να ελεγε αληθειες αντι για δηθεν φιλανθρωπα ψεμματα. Ο ηρωας ηταν αρκετα ωριμος , δυνατος και ικανος να χειριστει δυσκολες καταστασεις. Επισης, αγαπητη Πηνελοπη, εχεις διακηρυξει σε ολους τους τονους οτι εισαι θεουσα. Ηλιθιο απο μερους σου αφου δε μας αφορα αλλα ...ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ! Οχι αλλο καρβουνο με τη θρησκεια! Εχω ακομα ενα βιβλιο της αλλα θα το διαβασω χωρις προσδοκιες και αμεσως μετα θα το πουλησω.
...''Όσα δεν μπορούσα να σου πω τη στιγμή που έπρεπε" Ποια είναι η πρώτη σας σκέψη στο άκουσμα του τίτλου; Εγώ για να είμαι ειλικρινής,ένιωσα έναν ενδοιασμό για το αν θα έπρεπε να είναι μία ολόκληρη φράση ο τίτλος,αλλά σχεδόν αμέσως συνειδητοποίησα το πόσο συχνά τη χρησιμοποιούμε,ως φράση,στην καθημερινή μας ζωή για να συνοψίσουμε όσα θέλαμε να μοιραστούμε με ένα αγαπημένο μας πρόσωπο,αλλά για ποικίλους λόγους δεν το κάναμε ποτέ. Σαν να δικαιολογούμε,κατά κάποιον τρόπο,τον εαυτό μας για τη δειλία που ενδεχομένως να δείξαμε καί να μην πράξαμε το σωστό για εμάς κι εκείνο το πρόσωπο. Ή μήπως μας βοηθά να πάρουμε το θάρρος καί να πιάσουμε το νήμα από εκεί που το αφήσαμε;
''Ένας πολύ γοητευτικός άνδρας,ο Αντρέ Σον,διανοούμενος και μέλος της υψηλής κοινωνίας,επέστρεψε στην Ελλάδα,για να συμμετάσχει στον έρανο που γινόταν για τη λευχαιμία. Η διάσημη καλλιτέχνης Λάιζα Μιν,απλή,ευαίσθητη και πανέμορφη κοπέλα,ήταν εκτός από τραγουδίστρια κι η διοργανώτρια των εράνων που πραγματοποιούνταν μέσω των συναυλιών και με τη φωνή της συγκέντρωνε τα πλήθη που τις κατέκλυζαν. Οι δυο τους γνωρίστηκαν εντελώς τυχαία,στην τελευταία φιλανθρωπική της βραδιά,λίγο πριν τη λήξη,κι ο κεραυνοβόλος έρωτας ήρθε στη ζωή τους με την πρώτη ματιά… Ο Αντρέ αφέθηκε τελείως από το πρώτο λεπτό που την αντίκρισε. Την ποθούσε… Την ήθελε,λαχταρούσε να το ζήσει… Η Λάιζα,αν κι έπεσε θύμα της αριστοκρατικής γοητείας και του ευφυούς μυαλού του,δεν ήθελε να αφεθεί. Αντιστάθηκε όσο μπορούσε με όλες τις δυνάμεις της,γιατί φοβόταν την αγάπη και τον έρωτα,επειδή έκρυβε ένα τρομερό μυστικό,που την πλήγωνε… Η μοίρα,όμως,είχε τα δικά της σχέδια και για τους δυο. Συνεχείς εκπλήξεις και μεγάλες ανατροπές με αποκορύφωμα τη δυναμική παρουσία του Φρανκ Έλιοτ στη ζωή τους,αναστάτωσαν κι ανέτρεψαν πολλές φορές τις ισορροπίες τους. Θλίψη,χαρά,ευτυχία κι απόγνωση,διαδέχονταν η μία την άλλη,ώσπου η τελευταία ανατροπή στη ζωή τους έφερε τη λύτρωση…" (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Διαβάζοντας το βιβλίο είχα την αίσθηση πως γυρνούσα νοερά πίσω στον χρόνο καί γινόμουνα κι εγώ με τη σειρά μου -στο πλευρό των ηρώων καί των ηρωϊδων- αφανής πρωταγωνίστρια μίας κλασικής ασπρόμαυρης ξένης ταινίας με τις απαραίτητες αναφορές στο σήμερα. Ο αισθαντικός καί ρομαντικός λόγος της συγγραφέως σε συνδυασμό με αυτήν την αίσθηση του παλιού,καλού κινηματογράφου μας προσφέρει ένα βιβλίο που διαβάζεται με ενδιαφέρον από την αρχή έως καί το τέλος. Επιλέγω να μην σταθώ στα όποια συντακτικά καί ορθογραφικά λάθη καί στον όγκο του (θα μπορούσε να είναι καί μικρότερο),αλλά στην ουσία του κειμένου. Η συγγραφέας αναδεικνύει την διαχρονική όμορφια της αληθινής αγάπης,της πίστης μα καί της ηθελημένης αυτοθυσίας,με όποιο κόστος καί συνέπειες,για την προστασία των αγαπημένων μας προσώπων..."
Η Πηνελόπη Πιατουλάκη εκτός από καλή συγγραφέας είναι εξαιρετικός άνθρωπος με ευγένεια και εκπέμπει άπειρα συναισθήματα σε όσους τη γνωρίζουν!! Αγαπάει την πεζογραφία και αφιερώνει πολλές ώρες από τον χρόνο της τόσο στη ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων, όσο και στη συγγραφή! Έχω διαβάσει τα δύο βιβλία της τα οποία μου άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις!!Της εύχομαι καλοτάξιδα τα βιβλία της και να εκπληρωθεί κάθε προσδοκία της στην πορεία όλων των έργων της!!