Piętno Genevieve. Pod osłoną milczenia

Pozory #2

by Monika Rutka

Czy można zaufać komukolwiek, jeśli nie ufa się nawet osobie, którą widzi się w lustrze?

Wizyta Alexandry i następujący po niej poranek są niczym huragan, który zmiata wszystko, co spotyka na swojej drodze. Nastolatkowie z siłowni czują się zdradzeni, June odwraca się od Grace, a Damien znika. Mimo to Grace nie zamierza uciekać - postanawia zmierzyć się z konsekwencjami swoich decyzji.

Brytyjskie gazety ani myślą odpuścić gorący temat, jakim stali się przemierzający edynburskie ulice Damien i tajemnicza nieznajoma. Każdego dnia pojawiają się nowe kompromitujące nagłówki, które odzierają Grace z godności. Dziennikarze nie mają litości dla dziewczyny. Wdeptują ją w ziemię.

W dodatku Grace dowiaduje się, że jej oprawca jest bliżej, niż myślała, a ludzie, których miała za sojuszników, mogą wcale nie stać po jej stronie. Dziewczyna już nie wie, co jest prawdą, a co kłamstwem. Zaczyna wszystko kwestionować. A gdy się wydaje, że gorzej być nie może, dzieje się coś, co burzy obraz kobiety, jaką Grace przez lata starała się być. Nagle się okazuje, że pod maską zobojętnienia, niekiedy wściekłości, wciąż kryje się trzynastolatka, która przeraźliwie boi się ciemności i tego, co ona niesie.

To nie jest historia o wojowniczej dziewczynie, która dzielnie wszystko znosi. To brutalna prawda o byciu człowiekiem.

Książka dla czytelników powyżej osiemnastego roku życia.

432 pages, Paperback

First published November 12, 2025

About the author

Monika Rutka - z wykształcenia logistyk, pracuje w wytwórni muzycznej, a po godzinach spełnia się w aktorstwie i pisarstwie. Przygodę z pisaniem zaczęła w 2010 roku na ostatnich kartkach zeszytu do matematyki, jednak dopiero w 2021 roku zdecydowała się podejść do tego na poważnie i opublikować swoją twórczość na Wattpadzie. W sieci zaistniała pod pseudonimem „poskladana” dzięki krótkim, pouczającym filmom w aplikacji TikTok. Spark jest jej debiutancką powieścią, zainspirowaną tym, co widziała, usłyszała i przeżyła

Reviews

[shyheartlostinbooks · Rating 5 out of 5]

piętno to odcisnęła na mnie ta książka, a w szczególności jej zakończenie. monia, czy ty się dobrze czujesz? bo ja na przykład się nie czuję.

[magda · Rating 3 out of 5]

3.5, bo mam niezdrowa relacje z monika rutka ❤️ nie podobalo mi sie zakonczenie ich relacji (strasznie plasko sie to skonczylo), ale ta mini zapowiedz 3 czesci mi sie spodobala i pewnie tez przeczytam, bo przeczytam wszystko rutki XDDD

[jul | jvlkareds · Rating 5 out of 5]

czuję wszystko i nic

[Zuza R · Rating 2 out of 5]

Cholera, no niestety nie podobało mi się, sorki.

[julia ❀˖° · Rating 5 out of 5]

mam dosyc.

[Sylwia Dąbek · Rating 5 out of 5]

Co to było za zakończenie przepraszam bardzo XD potrzebuje już 3 tomu, happyendu i spokojnego snu

[zuzia lajsiara · Rating 5 out of 5]

[reklama]

5/5


,,𝐂𝐳𝐲 𝐦𝐨𝐳̇𝐧𝐚 𝐳𝐚𝐮𝐟𝐚𝐜́ 𝐤𝐨𝐦𝐮𝐤𝐨𝐥𝐰𝐢𝐞𝐤, 𝐣𝐞𝐬́𝐥𝐢 𝐧𝐢𝐞 𝐮𝐟𝐚 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐧𝐚𝐰𝐞𝐭 𝐨𝐬𝐨𝐛𝐢𝐞, 𝐤𝐭𝐨́𝐫𝐚̨ 𝐰𝐢𝐝𝐳𝐢 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐰 𝐥𝐮𝐬𝐭𝐫𝐳𝐞?”


Za każdym razem gdy kończę książkę Moniki jestem pewna, że nic mnie już nie zaskoczy i za każdym razem się mylę. Drugi tom serii ,,Pozorów” był jedną z najbardziej wyczekiwanych przeze mnie książek w tym roku, a jako że poprzedni tom czytałam na jego samym początku, moja ciekawość i podekscytowanie były ogromne.


,,𝐂𝐨 𝐳𝐲𝐬𝐤𝐚𝐦 𝐩𝐨𝐩𝐫𝐳𝐞𝐳 𝐜𝐢𝐚̨𝐠𝐈𝐞 𝐮𝐝𝐚𝐰𝐚𝐧𝐢𝐞, 𝐳̇𝐞 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐝𝐨𝐛𝐫𝐳𝐞, 𝐠𝐝𝐲 𝐰 𝐫𝐳𝐞𝐜𝐳𝐲𝐰𝐢𝐬𝐭𝐨𝐬́𝐜𝐢 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐫𝐨𝐳𝐩𝐚𝐝𝐚𝐦? 𝐏𝐫𝐳𝐞𝐜𝐢𝐞𝐳̇ 𝐧𝐚 𝐤𝐨𝐧́𝐜𝐮 𝐧𝐢𝐞 𝐜𝐳𝐞𝐤𝐚 𝐳̇𝐚𝐝𝐧𝐚 𝐧𝐚𝐠𝐫𝐨𝐝𝐚, 𝐧𝐢𝐤𝐭 𝐧𝐢𝐞 𝐮𝐬́𝐜𝐢𝐬́𝐧𝐢𝐞 𝐦𝐢 𝐝𝐈𝐨𝐧𝐢, 𝐧𝐢𝐞 𝐩𝐨𝐠𝐫𝐚𝐭𝐮𝐥𝐮𝐣𝐞̨, 𝐳̇𝐞 𝐛𝐲𝐈𝐚𝐦 𝐭𝐚𝐤𝐚 𝐬𝐢𝐥𝐧𝐚 𝐢 𝐰𝐨𝐣𝐨𝐰𝐧𝐢𝐜𝐳𝐚 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐳 𝐜𝐚𝐈𝐞 𝐬𝐰𝐨𝐣𝐞 𝐳̇𝐲𝐜𝐢𝐞."

Moim zdaniem w tej części możemy poznać Grace z tej zdecydowanie bardziej emocjonalnej i bardziej kruchej strony. Dzięki temu, że Monia wprowadza tu rozdziały z poprzednich lat, możemy w pełni poznać tło postaci Grace, zrozumieć dlaczego jest właśnie taka, jaka jest, oraz przekonać się, z jakim piekłem była zmuszona się zmierzyć. To właśnie te rozdziały złamały mi serce najbardziej. Możemy dzięki nim dosłownie poczuć, jak ta niewinna dziewczyna rozpadała się kawałek po kawałku.

Podczas czytania czułam się, jakbym zbliżyła się do Grace Carrington. Jej postać jest wykreowana w bardzo ciekawy sposób. Jest to ogromnie skrzywdzona kobieta, która boi się ufać i sama do końca nie wie, kim jest. Lecz mam wrażenie, że tutaj się to lekko zmienia. Dzięki Damienowi kobieta powoli uczy się ufać, a przez otwieranie się przed nim i mówienie o uczuciach jest ona w stanie stopniowo poznać tę Grace, którą odebrała jej brutalna przeszłość. Relacja tej dwójki również wchodzi tutaj na lekko inny poziom. Kobieta powoli otwiera się na Damiena, zaczyna mu ufać a on jest przy Grace, daje jej poczucie bezpieczeństwa, troskę i trwa przy jej boku w tym mrocznym czasie.


,,𝐌𝐨𝐳̇𝐞𝐬𝐳 𝐭𝐨 𝐰𝐲𝐤𝐫𝐳𝐲𝐜𝐳𝐞𝐜́ 𝐚𝐥𝐛𝐨 𝐳𝐨𝐬𝐭𝐚𝐰𝐢𝐜́ 𝐭𝐮𝐭𝐚𝐣, 𝐰 𝐭𝐲𝐦 𝐩𝐨𝐤𝐨𝐣𝐮. 𝐌𝐚𝐬𝐳 𝐰𝐲𝐛𝐨́𝐫. 𝐍𝐢𝐞 𝐩𝐨𝐳𝐰𝐨𝐥𝐞̨, 𝐳̇𝐞𝐛𝐲 𝐝𝐚𝐥𝐞𝐣 𝐜𝐢𝐞̨ 𝐤𝐫𝐳𝐲𝐰𝐝𝐳𝐢𝐈, 𝐧𝐚𝐰𝐞𝐭 𝐰 𝐭𝐰𝐨𝐣𝐞𝐣 𝐠𝐈𝐨𝐰𝐢𝐞, 𝐬𝐈𝐲𝐬𝐳𝐲𝐬𝐳? 𝐉𝐮𝐳̇ 𝐧𝐢𝐠𝐝𝐲 𝐧𝐢𝐞 𝐛𝐞̨𝐝𝐳𝐢𝐞𝐬𝐳 𝐳 𝐭𝐲𝐦 𝐬𝐚𝐦𝐚.”

Tematyka poruszona w tym tomie jak i całej historii Damiena i Grace jest niesamowicie ważna i między innymi za mówienie głośno o takich rzeczach kocham twórczość Rutki. Mimo zranionego serca i zbudowaniu wokół siebie wysokiego muru, Grace nadal stoi na nogach i stara się żyć dalej, pragnąc tym samym wyprzeć przeszłość, która odbiła po sobie piętno na jej duszy. W końcu nastaje taki moment, w którym dziewczyna musi stanąć twarzą w twarz ze swoim koszmarem, aby ruszyć naprzód.

Przesłanie tej historii jest niezwykle ważne. Ponieważ zbudowanie wokół siebie muru, założenie maski pozornej obojętności i wypieranie walka o przetrwanie nigdy nie jest rozwiązaniem. ,,Piętno Genevieve” mówi o tym jak wstanie, wejście na scenę bez maski i stopniowe zburzenie muru jest ważne, aby dążyć do sprawiedliwości i odnalezienia samego siebie. Ta historia nie jest do końca fikcją. To historia o byciu człowiekiem, co nieraz okazuje się naprawdę brutalne.

,, - 𝐉𝐞𝐬𝐭𝐞𝐦 𝐭𝐫𝐮𝐝𝐧𝐚, 𝐦𝐚𝐦 𝐭𝐞𝐠𝐨 𝐬́𝐰𝐢𝐚𝐝𝐨𝐦𝐨𝐬́𝐜́, 𝐚 𝐭𝐲 𝐳𝐚𝐦𝐢𝐚𝐬𝐭…
– 𝐊𝐭𝐨 𝐩𝐨𝐳𝐰𝐨𝐥𝐢𝐈 𝐜𝐢 𝐰 𝐭𝐨 𝐮𝐰𝐢𝐞𝐫𝐳𝐲𝐜́? 𝐍𝐢𝐞 𝐣𝐞𝐬𝐭𝐞𝐬́ 𝐭𝐫𝐮𝐝𝐧𝐚. 𝐉𝐞𝐬𝐭𝐞𝐬́ 𝐬𝐤𝐫𝐳𝐲𝐰𝐝𝐳𝐨𝐧𝐚, 𝐚 𝐭𝐨 𝐫𝐨́𝐳̇𝐧𝐢𝐜𝐚.”

Na temat tej książki mam tak wiele do powiedzenia, a jednocześnie jestem po prostu oniemiała…ta historia wycisnęła ze mnie dosłownie każdą możliwą emocje, zakończenie w szczególności. Wiedziałam, że Monika umie dowalić czytelnikowi, ale nie że aż tak. Myślę o samym zakończeniu do dzisiaj i nadal ono do mnie nie dochodzi. Czułam smutek, strach, obrzydzenie aż po szczęście - po prostu wszystko co się da. z twórczością Moni jestem od samych początków i 10 książek później moje zdanie na temat jej twórczości pozostaje niezmienne. Jest to coś więcej niż słowa na papierze, czekałam na tą książkę od kilku miesięcy i nie zawiodłam się w żaden sposób i wiem, że książki Rutki nigdy tego nie zrobią - wręcz przeciwnie - każda kolejna trafia do mojego serca coraz mocniej nawet jak myślę, że bardziej się nie da. ,,Piętno Genevieve” jest czymś niesamowitym i brutalnie prawdziwym jednocześnie.

,,𝐌𝐨𝐣𝐞 𝐳̇𝐲𝐜𝐢𝐞 𝐬𝐭𝐚𝐣𝐞 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐠𝐫𝐚̨ 𝐩𝐨𝐳𝐨𝐫𝐨́𝐰. 𝐂𝐡𝐨𝐜𝐢𝐚𝐳̇ 𝐠𝐝𝐲𝐛𝐲 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐝𝐈𝐮𝐳̇𝐞𝐣 𝐧𝐚𝐝 𝐭𝐲𝐦 𝐳𝐚𝐬𝐭𝐚𝐧𝐨𝐰𝐢𝐜́ – 𝐳𝐚𝐰𝐬𝐳𝐞 𝐧𝐢𝐚̨ 𝐛𝐲𝐈𝐨. 𝐌𝐨𝐳̇𝐞 𝐝𝐥𝐚𝐭𝐞𝐠𝐨 𝐰𝐈𝐚𝐬́𝐧𝐢𝐞 𝐭𝐚𝐤 𝐈𝐚𝐭𝐰𝐨 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐦𝐢 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐝𝐨𝐬𝐭𝐨𝐬𝐨𝐰𝐚𝐜́. 𝐙𝐦𝐢𝐞𝐧𝐢𝐜́.”


zuzia, xx

[bookswithgosiaa · Rating 5 out of 5]

z samego początku miałam lekki problem, aby wbić się w fabułę, bo nie do końca pamiętałam całej akcji z pierwszej części, jednak z każdą kolejną stroną totalnie zatraciłam się w tej pozycji.
przeszłość Grace i to co przeszła…
ta książka opowiada o piekle, które od samego początku przeżywała dziewczyna i choć teoretycznie udało jej się z niego wyrwać to koszmary i tak cały czas ją dręczą.
ponownie damien skradł moje serce. uwielbiam tego bohatera i to jak ogromnie troszczy się o dziewczynę, która jest dla niego całym światem.
jestem bardzo ciekawa historii josephine i tego jak dalej potoczą się losy wszystkich bohaterów z tego uniwersum.

[majsoniara (taylor's version) · Rating 5 out of 5]

juz nie cyztam jej ksiazke xd

[milenka ★ · ˚ˊ · Rating 5 out of 5]

przeczytałam w jeden dzień. monika rutka when i catch you

[toolateviceversa · Rating 5 out of 5]

📚 Piętno Genevieve. Pod osłoną milczenia. 📚
Od Monika Rutka 🥰

[reklama] @wydawnictwo.beya ✨

„Cierpienie testuje nasze granice. Uczy, czym jest prawdziwa siła. Nie ta głośna, widziana przez wszystkich, tylko ta cicha, ukazująca się wtedy, gdy jesteś wycieńczona, nie masz już czym płakać, ale wstajesz, mimo że nikt nie patrzy i nie musisz nikomu nic udowadniać.”

🌸 „Piętno Genevieve. Pod osłoną milczenia” to ciąg dalszy losów Grace. Historia nadal owiana jest tajemnicami i lekkim mrokiem, ale uzyskamy odpowiedzi na wcześniej zadane pytania. Niezwykle emocjonująca i wciągająca książka, a po skończeniu czytania, na pewno zostawi na nas swoje piętno.
Ten tom pozwoli na bliższe poznanie bohaterów. Otworzą dla nas swoje serce, dowiemy się więcej szczegółów z przeszłości i zobaczymy zmiany jakie w nich zachodzą.
Fabuła jest wciągająca i intryguje czytelnika. Jest tu wiele bólu. Tematy, które są tu poruszane to trudne i ciężkie doświadczenie. Musimy uzbroić się w zrozumienie, współczucie i smutek. Te emocje nas otumanią. Ta historia jest piękna, ale jednocześnie bardzo wymagająca.
Podoba mi się kreacja Grace. Szanuję ją i podziwiam bo przede wszystkim postawiła na siebie. Jest silna, waleczna i odważna. Jak każdy ma wady, ale zdawała sobie z nich sprawę oraz starała się zmienić, ale tylko dla siebie, nie na pokaz. Jest postacią, która zostanie w mojej pamięci na długi czas.
Damien zyskał moją ogromną sympatię. Ten mężczyzna jest pełen dobra, troski i opieki. Przy nim odczuwasz komfort. Jest bohaterem dla wielu osób, a on nie oczekuje nic w zamian. Jego kreacja jest genialna.
Relacja Grace i Damiena jest pełna zawirowań i chaosu. W tym wszystkim zbudowali więź nie do rozerwania. Mają przede wszystkim wzajemne zrozumienie, co jest piękne. Zaufanie budują krok po kroku, a w swoim towarzystwie odczuwają spokój, komfort i bezpieczeństwo. W całym tym złym świecie, chociaż na chwilę odnaleźli coś wartościowego.
„Piętno Genevieve. Pod osłoną milczenia” to piękna i wartościowa książka, która prowadzi do wielu refleksji. Monika stworzyła niesamowitych bohaterów i pozwoliła przeżyć ich losy w niebanalny sposób. Obowiązkiem jest poznanie tej dwójki! 🌸

📚 5/5

[notzuza · Rating 5 out of 5]

"- „Masz prawo czuć wszystko, co czujesz, nie trzeba cię naprawiać. Jeśli zgasło w tobie światło, ja mogę potrzymać za ciebie świeczkę, dopóki sam nie będziesz chciał zapalić swojej." - Ledwo zauważalny uśmiech pojawia się na jego ustach, gdy na mnie zerka. - Jeśli chcesz, mogę potrzymać za ciebie świeczkę."

znowu wracam do momentu pisania swoich opinii gdzie nie potrafię wybrać jednego cytatu, ale potem przypominam sobie, że przecież to książka moni i wszystko od razu staje się jasne. nie potrafię wyrazić słowami jak komfortowe są dla mnie książki ruci. pewnie będę się powtarzać, ale zawsze znajduję w jej postaciach coś z czym mogę się utożsamiać albo coś co po prostu mnie urzeknie. historia grace jest troszeczkę inna niż pozostałe, ale właśnie to mi się w niej podoba. nawet najbardziej zraniona osoba zasługuje na dobre momenty. a damien jest najlepszym przykładem tego, że zrobi się wszystko dla osoby, którą się kocha. zakończenie mnie nie zaskoczyło, ale tylko dlatego, że uważam że takie było potrzebne (może chwilowo) dla tych bohaterów. zostały jeszcze dwa tomy serii pozorów i zobaczymy co monia z tym wymyśli. nie mogę się doczekać kontynuacji. monia, keep doing what u’re doing.

[suzana · Rating 5 out of 5]

4,5
czy ktoś może zmusić monikę rutkę do maratonu dziecięcych bajek bo to nie możliwe, że w jej wyobraźni i twórczości tak bardzo nie ma miejsca na kolorowe, przyjemne życie, które nie jest nieustannym pasmem cierpienia xd

ten tom o wiele bardziej podobał mi się od pierwszej części. strasznie silnie odczuwałam emocje głównej bohaterki, cieszę się, że to głównie jej poświęcona jest książka. była to też chyba pierwsza powieść, przy której odczuwałam aż takie obrzydzenie co do sytuacji przytaczanych w fabule. autorka ukazała ten temat w pełni, bez bagatelizacji, a same wydarzenia i świadomość ich powszechności były druzgocące. choć po części zakończenia się domyślałam…resztę pozostawię bez komentarza.

[ʟɪᴠ ୨♡୧ · Rating 4 out of 5]

drugi tom serii pozorów, opowiadający o skrytej grace jest bardzo przygnębiający. to bardzo smutna historia, pełna cierpienia i radzenia sobie z nagromadzonymi traumami z przeszłości. rutka bardzo dobrze przedstawia, jak trudno pozostawić za sobą przeszłość i jakie spustoszenie potrafią narodzić gromadzące się przez lata krzywdy w psychice ludzkiej.

pierwszy tom był o wiele bardziej skryty. nie mówił za wiele o głównej bohaterce grace, a przynajmniej nie wprost. między wierszami można było odnaleźć kolejne elementy układanki, ale to dopiero kontynuacja okrywa wszystkie karty. pokazuje jak wyglądała przeszłość grace i co spowodowało, że jest ona taka zamknięta w sobie bez grama zaufania do innych, a zwłaszcza do siebie.

muszę jednak przyznać, że "piętno genevieve" wywarło na mnie nie takie dobre wrażenie jak pierwszy tom. w poprzedniej części to te tajemnice i nie wyjaśnione sprawy sprawiały, że książka była taka intrygująca i przyciągająca. kontynuacja jest na pewno trudniejsza, ale ciężko było mi znaleźć w sobie to przywiązanie do bohaterów, które mam zazwyczaj przy książkach rutki. przez to, że miałam rok przerwy pomiędzy dwoma częściami to dużo zapomniałam i ta historia nie zmiotła mnie tak, jak by na pewno to zrobiła, gdybym czytała obie na raz.

tematyka tych książek jest trudna, z pewnością nie dla osób bardzo wrażliwych. fabuła skupia się głównie na psychice postaci, różnych reakcjach w radzeniu sobie z traumą. książka opowiada o trudnościach kobiet w świecie brutalności ludzi, a przede wszystkim mężczyzn.

[natala🤟🏿 · Rating 4 out of 5]

szczerze książka mnie zagięła pod względem jak wiele zła przeżyła główna bohaterka. przykro mi się to czytało, ale daje dużo do myślenia. końcówka zaskoczyła i znowu nie rozumiem zakończenia jak w pierwszej części, czekam na następną.

[zaczytana_julcia · Rating 5 out of 5]

ta książka to moje nowe „wszystko” - oddałam jej serce (które mocno poturbowała) i goddamn jak ja czekam nakolwjne tomy

[Julia Kołak · Rating 5 out of 5]

4,75/5

[_czarnooka · Rating 5 out of 5]

Uwielbiam styl pisania Moniki Rutki. Jest zawsze tak cudnie poruszający, dzięki czemu można poczuć te wszystkie emocje W bardzo intensywny sposób. Historia jest również napisana w subtelny sposób, bo mimo iż wiele scen było bardzo wrażliwych i mocnych to jej styl pisania pozostawał delikatny, dzięki czemu czytanie było naprawdę przyjemne. Wątki poruszone w tej historii są naprawde ważne i poprowadzone, tak aby móc pomóc tym którzy biją się z niewłaściwymi myślami.

polecam ogromnie! Czytajcie to cudo!

[martyna · Rating 5 out of 5]

ponownie 4,75 aczkolwiek 1 czesc chyba bardziej mi siadła. z piętnem mam relacje hate-love😭

[ksiazkowamagda · Rating 5 out of 5]

🤍ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊᴀ ᴘɪęᴛɴᴏ ɢᴇɴᴇᴠɪᴇᴠᴇ. ᴘᴏᴅ ᴏᴅꜱᴌᴏɴą ᴍɪʟᴄᴢᴇɴɪᴀ🤍



| współpraca reklamowa |



To nie ja skończyłam z tą książką – to ona skończyła ze mną. Nie spodziewałam się, że wywoła we mnie aż tyle emocji, że tak bardzo mnie uderzy i poruszy na wiele sposobów. Tyle łez, ile wylałam podczas czytania tej historii, wiem tylko ja. Momentami musiałam odłożyć książkę na bok i ochłonąć, a jednocześnie robiłam wszystko, by czytać ją jak najdłużej.

Po skończeniu pierwszej części bardzo wyczekiwałam kontynuacji losów Grace i Damiana. Gdy widziałam wstawiane przez Monikę fragmenty, wiedziałam, że nie będzie to łatwa książka, że poruszy bardzo bolesne tematy mające odzwierciedlenie w prawdziwym życiu – i to chyba najbardziej we mnie uderzyło, bo uświadomiła mi, że to nie jest tylko fikcja, że takie rzeczy naprawdę się dzieją, i że to nie jest jedna taka sytuacja. Jestem przekonana, że nie zapomnę o niej zbyt szybko. Mogę z czystą odpowiedzialnością stwierdzić, że zostanie ze mną na bardzo długi czas, bo zostawiła w moim sercu trwały ślad.

Grace to bohaterka, która doświadczyła w swoim życiu stanowczo zbyt wiele. Nie zasłużyła na to wszystko. Poznając jej przeszłość i historię, pękało mi serce – wywołała we mnie ogrom łez i bólu. Myślałam, że jestem gotowa na wszystko, ale nie byłam. Najbardziej urzekło mnie to, jak została wykreowana. Zbudowała wokół siebie mur, założyła maskę i całkowicie się zmieniła. Bo czasem jedyną opcją ucieczki przed przeszłością i bólem jest zbudować siebie na nowo. Lecz przeszłość nie znika jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki – zostawia w nas trwały ślad i trudno nam zaufać oraz otworzyć się na nowo, nie tylko na świat, ale też na ludzi. Bo skoro raz zostaliśmy skrzywdzeni, nie chcemy pozwolić sobie na to po raz kolejny.

Damien to bohater, którego pokochałam całą sobą. To, jaki był, sprawiało, że niejednokrotnie zakochiwałam się w nim na nowo. Rozczulało mnie to, jak traktował Grace: jak podchodził do niej, jak dawał jej potrzebną przestrzeń, jak mimo jej niechęci nie odpuszczał i zawsze był, gdy tylko go potrzebowała. Słuchał jej, nie narzucał się, a jedynie pokazywał pewne rzeczy z zupełnie innej perspektywy – i to najbardziej mnie urzekło.

Poruszane w tej historii tematy nie były nic nieznaczącym tłem – grały ogromną rolę. Podobało mi się to, w jaki sposób zostały przedstawione. Było widać, że autorka wie, o czym pisze, i podeszła do nich z należytą uwagą, a jednocześnie z dużą empatią.

Zakończenie zostawiło mnie w tak ogromnym szoku, że czytałam je kilkanaście razy – i za każdym razem czułam dokładnie to samo. Nadal nie dociera do mnie, co tam się wydarzyło, a gdy wracam do tego myślami, mam łzy w oczach i po prostu chce mi się płakać.

Jeśli zastanawiacie się, czy sięgnąć po historię Grace i Damiena – ja polecam ją bardzo. Jestem przekonana, że skradnie wasze serca choć w połowie tak, jak skradła moje. Pamiętajcie jednak, że to książka dla pełnoletnich czytelników, a przed przeczytaniem koniecznie zapoznajcie się z ostrzeżeniem.

[sunflowerbooks_ · Rating 4 out of 5]

Minęło kilka dni od skończenia, a ja dalej nie wiem co napisać... Pierwsza połowa albo nawet 3/4 książki bardzo mi się podobała. Wszystko zostało idealnie wyważone - poznaliśmy przeszłość Genevieve, ale dostaliśmy też późniejsze przemyślenia, opisy przeżyć, emocje, rozmowy i akcje. Do tego głębsze poznanie bohaterów i rozwój ich relacji, a także przemiana Grace/Genevieve. Wszystkiego po trochu i naprawdę nie dało się nudzić. Po prostu się przez to płynęło.
Aż przyszedł czas na zakończenie i ja bym chciała wiedzieć co tam się wydarzyło?? Jak dla mnie wyszło to po prostu słabo, pomijając już fakt, że pod koniec trochę czułam się przytłoczona tym smutkiem, bo zamiast po tym wszystkim co oboje przeszli wyjść powoli na prosto to miałam wrażenie, że jeszcze bardziej się to wszystko stacza (oczywiście nie umniejszając temu wszystkiemu co się wydarzyło), a każda chwila szczęścia kończyła się czymś przykrym, to do tego te zakończenie, które jak dla mnie wyszło totalnie nagle i tak trochę bez emocji?? Ja chyba po prostu nie dowierzałam co tam się wydarzyło, bo było to nagłe i absurdalne zarazem. Dlatego już sama nie wiem co myśleć. Z jednej strony do pewnego momentu była to naprawdę dobra książka, a z drugiej strony to zakończenie.. Jeszcze rozumiem, gdyby kolejna część była o nich, ale jak dobrze widziałam tak nie będzie, więc tym bardziej mam wiele pytań i do tej relacji, ale też przecież dalej nie wiemy kto za tym wszystkim stoi. Domyślam się, że dowiemy się tego w kolejnym tomie, ale mimo wszystko dziwne, że skoro kończy się w jakiś sposób ich historia to, że razem z tym nie skończyły się wszystkie z nimi związane wątki. Tego jeszcze staram się nie oceniać aż tak krytycznie, bo może fajnie to się rozwiąże w kolejnych tomach, ale mimo wszystko nasuwają się pytania.
Pomijając już to wszystko, to ta książka porusza naprawdę ważne tematy i uważam, że warto na nią zwrócić uwagę. Podoba mi się w jaki sposób pokazane są tutaj traumy, emocje i zachowania z tym związane, ale też pokazanie, że istnieją osoby, z którymi można o tym porozmawiać, każdemu takiej życzę.
4,25/5 ⭐️

[dominika.books · Rating 3 out of 5]

[ współpraca reklamowa z @wydawnictwo.beya ]

Grace zaczyna stawiać na prawdę i pragnie uporządkować sprawy z przeszłości, która nieubłaganie ją dogania. Damien pragnie jej pomóc i dzielnie przy niej trwa. Jednak czy zdołają udźwignąć prawdę? Piętno Genevieve to brutalna historia, która potrafi otworzyć oczy.

Pierwszy tom serii bardzo mi się spodobał i nie mogłam się doczekać, aż przeczytam kontynuację. Jednak szybko pojawił się pewien problem - nie potrafiłam zaangażować się w fabułę. Mam wrażenie, że w książce prawie w ogóle nie było akcji, przez co czytało się ją dość opornie. Pierwszy raz mam taką sytuację z książką Moniki Rutki, bo wszystkie tytuły, które czytałam, zachwyciły mnie od samego początku. W żadnym wypadku nie chcę umniejszać tematyce, jaka jest poruszana w tej książce. Opisywane sytuacje wywoływały we mnie skrajne emocje i ciarki na skórze. Autorka porusza bardzo ważny temat i warto sięgnąć po ten tytuł po to, aby go poznać. Bardzo łatwo było mi się pogubić w tym, kto kim jest, bo niestety pierwszy tom czytałam dość dawno. Po skończeniu tej książki nie czuję żadnych większych emocji, czy przywiązania do bohaterów. Muszę dodać to, że uwielbiam pióro Rutki. Mało kto potrafi stworzyć takie historie. Mimo to książka była po prostu w porządku, lecz zabrakło czegoś, co mogłoby mnie zaangażować. Zakończenie było bardzo ciekawe i zostawiło apetyt na więcej. Ocena: 3,5/5⭐️

[Emilia Smakosz · Rating 4 out of 5]

4,5/5
rzadko na której książce płacze, na tej wylałam setki łez
po 1 książka jest świetnie napisana ale to już wiedziałam po poprzednich książkach Rutki
po 2 książka porusza ważne tematy w żadnym stopniu nie bagatelizując ich

bardzo żałuje zakończenia przez co niższa jest ocena ale jednocześnie wiem dlaczego takie musiało być

[linaa_reads · Rating 5 out of 5]

∞ /5 - ta książka jest całym moim życiem. chyba nigdy nie znajdę książki, która dorówna moim dzieciakom z Edynburgu 😭 Monika jest niezaprzeczalnie największą królową jaka może chodzić po tej ziemi.

[Patisia · Rating 4 out of 5]

Damien Dankworth🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻

Troche mnie rozczarowało zakończenie 😔

[lena micahowa · Rating 5 out of 5]

co tu się stało

[Angelika Stach · Rating 5 out of 5]

jestem w szoku😳 jeszcze lepsza niż pierwsza część 💔

[szejker · Rating 5 out of 5]

brak mi słów

[Książki Wszystkim · Rating 3 out of 5]

Zawsze z przyjemnością sięgam po książki spod pióra Moniki Rutki, dlatego z dużymi oczekiwaniami zaczęłam Piętno Genevive. Pod Osłoną Milczenia drugi tom serii pozorów. Niestety tym razem moje wrażenia po skończeniu książki są mieszane, ale bardziej idą w stronę rozczarowania.
Największym minusem okazała się powtarzalność, ponieważ pojawiło się sporo opisów bardzo podobnych lub takich samych jak w pierwszym tomie serii pozorów. Przez to czytanie Piętna Genevive bywało nużące i często odkładałam tę historię na bok by po czasie znów do niej wrócić i tak w kółko. Z drugiej strony rozumiem zamysł autorki powtarzalność w tej książce może być celowym zabiegiem,( ale to tylko moje przypuszczenia) zabiegiem pokazującym, że trauma nie znika sama z siebie. Jeśli nie podejmiemy próby pracy nad sobą będziemy tkwić a tym samym miejscu, aż w końcu wydarzy się coś, co zmusi nas do konfrontacji z przeszłością czasem w tragiczny sposób. Mimo, że mnie ten tom rozczarował czekam z niecierpliwością na rozwinięcie historii Josephine oraz Jeamsa. Mam nadzieję, że kolejne części przyniosą mi więcej emocji tak jak to było w pierwszym tomie.

[ri🩵 · Rating 3 out of 5]

naprawdę wyjątkowa książka od rutki, bo aż tak nie cierpi na syndrom akcji tylko na ostatnich stronach. wręcz bym powiedziała że co mniej więcej 100-150 stron dostajemy coś takiego co sprawia, że się ma reakcję: o kurwa.

szkoda, że wątek z tą Elaine, został tak poprowadzony, bo można było z niego zrobić coś lepszego.

sama relacja Damiena i Grace w sumie nie przeżyła żadnego wzlotu, jeśli chodzi o jej głębię czy cokolwiek, a wręcz same upadki. | spoiler | a zakończenie ich relacji było takie płaskie i bez uczuć.
z plusów jest to, że gdy powstaną następne tomy to już na szczęście wyjdziemy z głowy grace.