Meeslepende verhalen van de Inuit, tot extreme omstandigheden 0p de Mount Everest. Als jij het uiterste puntje van de wereld niet hoeft te bezoeken, maar wel benieuwd bent naar zo een ervaring waar de natuur en het weer beschreven wordt en de psychologie omschreven wordt tijdens deze ervaringen, zou ik dit boek zeker aanraden. Het boek brengt een ander perspectief op het beschaafde leven van Nederland, waar alles strak is gepland, de economie draait en waar gemak en sensationele emoties horen bij de orde van de dag, terwijl in de uithoeken van de wereld acceptatie van ongemakken en oplossend denkvermogen en aanzetten tot actie in acute situaties noodzakelijk zijn om te overleven. Wij, westerse mensen, zullen dit niet zo snel meemaken, behalve als je het avontuur graag opzoekt. Met de ervaring die Bernice vertelt, weet ik dat ik nooit naar de uithoeken van de wereld hoef. Doordat Bernice het heeft opgeschreven heb ik toch een beetje kunnen begrijpen hoe het was in de extreme weersomstandigheden. Niet bepaald een pretje, maar wel heel indrukwekkend en meeslepend. Ik had van te voren verwacht dat een deel in het boek een alarmerend essay of beschrijving zou zijn over het veranderende klimaat op de hoge altitude en hoge breedtegraden, maar dat werd nihil beschreven en de nadruk in het boek ligt bij de psychologie en de indrukwekkende ervaring.
De sherpa's zou ik zien als echte survivelaars, want zij zijn genoodzaakt voor toeristen de rugzakken te dragen, de tenten op te zetten en vervolgens komen sommige van hen noodlottig om. Een sherpa die 21 keer de Everest beklimt! Dat is toch bizar. Ik kan uren door filosoferen over dit boek, zeker een aanrader!