Ο χορός των νεκρών

Hannis Martinsson #7

by Jógvan Isaksen

Σε ένα απομονωμένο ακρωτήρι των Νησιών Φερόε, κάποιοι μαθητές λυκείου ανακαλύπτουν ένα πτώμα στην παραλία. Πρόκειται για το σώμα ενός άντρα που δέθηκε με αλυσίδες στα βράχια και αφέθηκε να πνιγεί στο γέμισμα της παλίρροιας.

Καθώς ο δημοσιογράφος Χάνις Μάρτινσον ερευνά την υπόθεση, ανακαλύπτει μία σειρά θανάτων που φέρουν παρόμοια, ανησυχητικά χαρακτηριστικά. Όλα τα ίχνη οδηγούν σε μία τοπική εξέγερση που συνέβη αρκετές δεκαετίες νωρίτερα και δίχασε την τοπική κοινωνία. Ενώ οι συνέπειές της γίνονται εμφανείς με οδυνηρό τρόπο στο παρόν, σύντομα η έρευνα του Χάνις θέτει σε κίνδυνο και τη δική του ζωή. Θα καταφέρει να φτάσει στη λύση του μυστηρίου προτού να είναι πολύ αργά;

Genres: Mystery, Fiction

270 pages, Paperback

First published January 1, 2011

Reviews

[Mar Perez · Rating 4 out of 5]

I haven’t enjoyed the translation but it would be unfair to blame the author for this.

Having said that, I like the story, I find it original and straight to the point. It has been like I was walking in the Faroe Islands again. I’ve seen some caves, the author’s style has made investigate with Hanis. Good memories.

A very nice summer reading.

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 3 out of 5]

Πρώτη δημοσίευση εδώ: https://www.dominicamat.gr/2025/11/3....

#Αφιέρωμα - Ξένη μεταφρασμένη αστυνομική λογοτεχνία (Μέρος 3ο)
''Ο χορός των νεκρών''

Αν και δε δηλώνω λάτρης των αστυνομικών μυθιστορημάτων της σκανδιναβικής σχολής -με ελκύει περισσότερο το ταπεραμέντο των μεσόγειων λαών- μου κίνησε το ενδιαφέρον το μυθιστόρημα του συγγραφέα Γιόγκβαν Ίσακσεν (Jógvan Isaksen), με τίτλο ''Ο χορός των νεκρών'' (Deydningar dansa á sandi), με το οποίο συστήνεται για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό. Το μυθιστόρημα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν σε μετάφραση από την κυρία Κωνσταντίνα Στασινού. Μάλιστα το παρόν μυθιστόρημα, το 2024, έλαβε το Βραβείο Petrona για το καλύτερο σκανδιναβικό αστυνομικό βιβλίο εκείνης της χρονιάς.

''Σε ένα απομονωμένο ακρωτήρι των Νησιών Φερόε, κάποιοι μαθητές λυκείου ανακαλύπτουν ένα πτώμα στην παραλία. Πρόκειται για το σώμα ενός άντρα που δέθηκε με αλυσίδες στα βράχια και αφέθηκε να πνιγεί στο γέμισμα της παλίρροιας. Καθώς ο δημοσιογράφος Χάνις Μάρτινσον ερευνά την υπόθεση, ανακαλύπτει μία σειρά θανάτων που φέρουν παρόμοια, ανησυχητικά χαρακτηριστικά. Όλα τα ίχνη οδηγούν σε μία τοπική εξέγερση που συνέβη αρκετές δεκαετίες νωρίτερα και δίχασε την τοπική κοινωνία. Ενώ οι συνέπειές της γίνονται εμφανείς με οδυνηρό τρόπο στο παρόν, σύντομα η έρευνα του Χάνις θέτει σε κίνδυνο και τη δική του ζωή. Θα καταφέρει να φτάσει στη λύση του μυστηρίου προτού να είναι πολύ αργά;" (Από το οπισθόφυλλο)

Νομίζω ότι δε χρειάζεται να ανήκουμε στο αστυνομικό, ή, στο νομικό σώμα ώστε να γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει το τέλειο έγκλημα. Όσο κι αν προσπαθούν και οι συγγραφείς μέσω των ιστοριών τους να το προσεγγίσουν, πάντα έρχεται το πλήρωμα του χρόνου, ή, ακόμη και η ίδια η μυθοπλασία που θα ανατρέπει αυτόν τον αρχικό μας σκοπό και θα αποδεικνύει πώς όσο υπάρχουν άνθρωποι που διαπράττουν εγκλήματα, άλλο τόσο θα γίνονται λάθη που θα βασίζονται στην ευθραυστότητα των συναισθημάτων της ανθρώπινης φύσης και ψυχής. Έτσι και εδώ, υπάρχει ένας κύκλος πάνω στον οποίο αλληλοσυνδέονται τα εγκλήματα και πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί/ες στα βήματα που θα ακολουθήσουμε ώστε να μην αποκοπεί κανένας συνδετικός κρίκος αυτού του αλλιώτικου κύκλου, ή, όπως λέει ο τίτλος του βιβλίου του ''χορού των νεκρών''.

Ο πόνος της αδικίας και η λαχτάρα για εκδίκηση είναι στοιχεία που πολλές φορές οδηγούν τους ανθρώπους -επηρεάζοντας το θυμικό τους- στη διάπραξη εγκληματικών πράξεων κι άλλων αρνητικών καταστάσεων. Αντιλαμβάνομαι πώς ό,τι είναι νόμιμο και συμβαδίζει με ό,τι συνεπάγεται το νομικό σύστημα της εκάστοτε χώρας δεν ''καλύπτει'' όπως θα ήθελαν πολλοί/ες το δίκαιο του κόσμου. Η ηθική έχει έναν άλλον ρόλο μέσα σε όλα αυτά και αρκετές φορές αντιμάχεται τους άγραφους κανόνες των ανθρώπων περί του τί πρέπει να γίνει ώστε να λάβει ο/η εκάστοτε ένοχος/η την αρμόζουσα τιμωρία και το/τα εκάστοτε θύματα/θύματα να νιώσουν την ψυχική λύτρωση και δικαίωση. Ναι, πολλάκις έχουμε γίνει αυτήκοες μάρτυρες σκηνών όπου οι θύτες μετατρέπονται σε θύματα και τούμπαλιν. Μα πώς θα μπορούσαν να αποφευχθούν, παντελώς, στο μέλλον παρόμοιες καταστάσεις;

Το βιβλίο είναι με τέτοιον τρόπο δομημένο που διαβάζεται εύκολα και έχει μία συνεχόμενη ροή. Η αγωνία και το μυστήριο μπορεί να μην ''χτυπούν'' κόκκινο -τουλάχιστον για τις δικές μου προτιμήσεις ως αναγνώστρια- αλλά υποβόσκουν μέσα σε ένα ψυχρό κλίμα που τα συναισθήματα φαντάζουν να βρίσκονται υπό του μηδενός. Όχι, ότι δεν υπάρχουν, μα έχουν ''παγώσει'' έτσι ώστε να ταιριάζουν με το γενικότερο κλίμα που επικρατεί εκεί όπου θα λάβουν χώρα τα γεγονότα τόσο σε κυριολεκτικό όσο και σε μεταφορικό επίπεδο. Και επειδή προσπαθώ να μην είμαι τόσο απόλυτη με τα βιβλία που διαβάζω, άφησα στην ιστορία να μου μεταφέρει όσα επιθυμούσε. Ναι, υπήρξαν σημεία με τα οποία συμφώνησα και με κάποια άλλα όχι. Ούτε και μπόρεσα να ταυτιστώ με τα πρόσωπα της υπόθεσης. Λογικό με δεδομένο ότι κάθε αναγνώστης/στρια έχει τις δικές του/της σκέψεις, όρια και πεποιθήσεις. Εν κατακλείδι, μπορώ να πω ότι πρόκειται για ένα καλό βιβλίο - εντάξει δε συγκαταλέγεται στη λίστα με τα πιο αγαπημένα μου, αλλά δεν παύει να είναι μία αξιόλογη προσπάθεια του συγγραφέα.
Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.

Υ.Γ. Μείνετε συντονισμένοι/ες για το 4ο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος.

https://vivliovamon.blogspot.com/2025...

[Ruth Crawford · Rating 3 out of 5]

I‘d give this 3.5. Intriguing and gripping story but clichéd and limited representation of female characters, with too much emphasis on how attractive they are (though mostly from the point of view of the male protagonist). I enjoyed how some true historical information was woven into the story.

[Hanne · Rating 5 out of 5]

Bok nummer 7 og her får Hannis brynt seg på et mord på en mann, som er lenket til fjellet og fuglene har hakket ihjel liket. Hannis erindrer en liknende historie, men husker ikke hvor.

[Loukia Dimitriou · Rating 4 out of 5]

Μου άρεσε σαν αστυνομικό, απλά ήθελα λίγο να εξηγούσε λίγο περισσότερο το υπόβαθρο του πρωταγωνιστή. Μου άρεσε το τέλος, και η ανατροπή που είχε.

[K's Bognoter · Rating 2 out of 5]

Jógvan Isaksens Dødninge danser på sandet er den tiende i Isaksens krimiserie om journalisten Hannis Martinsson. Det er dog ikke nødvendigt at have læst de foregående bøger for at følge med. Faktisk er det slet ikke nødvendigt at læse denne heller. Jeg var således ikke imponeret.

Læs hele min anmeldelse på K’s bognoter: https://bognoter.dk/2020/07/18/jogvan...

[Jeannette · Rating 4 out of 5]

You have to really admire Hannis. He is like a dog with a bone. He doesn't give and just keeps digging until he finds the answers that he is looking for. Nice, believable characters, fast moving story and a nice tidy ending. But, all those names that you could never pronounce.