Let's Meet Alive แล้วพบกันในวันที่รอดตาย เล่ม 1

Let's Meet Alive #1

by Halloween., 할로윈, ตรองสิริ ทองคำใส

[วันที่สามสิบ เดือนตุลาคม
เราจะเริ่มยิงขีปนาวุธใส่คาบสมุทรเกาหลีทุกพื้นที่
ขอให้พี่น้องประชาชนทุกท่านโปรดรีบเดินทางมาที่ท่าเรือมกโพ จังหวัดชอนลาใต้ โดยเร็วที่สุด
ผู้ติดเชื้อไวรัสจะไม่มีสิทธิ์ขึ้นเรือ
พี่น้องประชาชนทุกท่าน...
ขอให้รอดชีวิตมาพบกันครับ]

นี่คือคำประกาศจากรัฐบาลในตอนที่กรุงโซลแสนสงบสุขเผชิญกับไวรัสซอมบี้ระบาด
ภาพเหตุการณ์ที่อมนุษย์กลายร่างแล้วกินคนไปทั่วท้องถนนช่างน่าสยดสยอง
หากยังไม่อยากตาย แน่นอนว่าต้องหนีออกจากเมืองที่เปรียบดังขุมนรกนี้
อีชินฮู อดีตทหารหน่วยพิเศษฝีมือดี
ซึ่งตอนนี้รับหน้าที่เป็นบอดีการ์ดให้คุณชายตระกูลไฮโซอย่างฮันแทแบ็ก
เขาตั้งใจจะพาเจ้านายไปท่าเรือมกโพตามประกาศจากรัฐบาล
ทว่าระหว่างทางกลับเจออุปสรรคมากมายที่รั้งให้ถึงจุดหมายช้าลง
ทั้งยังได้เผชิญกับความเห็นแก่ตัวของมนุษย์ด้วยกันตลอดการเดินทาง
แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องออกจากที่นี่ให้ได้ก่อนที่ขีปนาวุธจะทำลายทุกสิ่ง
เพราะถ้าตายที่นี่ ก็ย่อมไม่มี 'วันข้างหน้า' ที่ว่าอีก

อย่าตาย อย่ายอมแพ้

เราทั้งหมดต้องรอดชีวิตมาเจอกัน

476 pages, Paperback

Published October 9, 2025

About the author

Associated Names:
* 할로윈

Reviews

[Giyongchy]

ไม่ได้อ่านแนว​ survival มาซักพักอ่านเรื่องนี้มันสนุกมาก​ อ่านไม่หลับไม่นอน ซอมบี้มันจึ้งดีค่ะ​ ในเรื่องเรียกว่า​ "ตัวเขมือบ" คือเขมือบจริงๆ​ อ่ะ​ รูปลักษณ์บรรยายเห็นภาพมาก พล๊อตมันดูเรียลดี ฉากต่อสู้บรรยายเหมือนอยู่ในหนัง​ ความสัมพันธ์ตัวละครหลักหมาเด็กกับพี่ซึนเดเระ​ ก็น่ารักดี​ และก็เหมือนแนว​ survival เรื่องก่อนๆที่เคยอ่านมา​ ซอมบี้โหดแล้ว​คนด้วยกันมันน่ากลัวกว่าจริงๆ

ปล.ฉากค่อนข้างรุนแรงเลือดสาด​ ทำร้ายกันทารุณ​ ทั้งกับตัวประหลาดและคนปกติ​ ใครไม่ชอบแหวะๆ​ ก็ระวังด้วยค่ะ

[Elyssia]

นิยายวายเกาหลีแนวเอาตัวรอดจากซอมบี้

ต้องบอกว่าสำหรับนิยายที่แนวดูเหมือนจะจริงจัง กลับไม่มีความสมจริงอยู่ในพล็อตและการกระทำของตัวละครเลย 555

คนเขียนเหมือนไม่ได้ค้นคว้าข้อมูลว่า นักธุรกิจ ทหาร บอร์ดดี้การ์ด สัญญาว่าจ้าง ในชีวิตจริงเขาดำเนินการกันอย่างไร

ขนาดเราไม่ได้นับถือศาสนาคริสต์ ยังรู้สึกว่าหนังสือขาดความละเอียดอ่อนในการกล่าวถึงศาสนา โบสถ์ และกฏหมู่อย่างรุนแรง (ไม่เหมือนกับ 28 Years Later: The Bone Temple ที่กล่าวถึงความเชื่อ ความไม่รู้ ความงมงาย ได้ทั้งน่าเชื่อและน่ากล้ว)

ตัวละครทุกตัวเป็นขาวดำ คนดีก็ดีไป รักษาคำพูด มีสัจจะ งามจากข้างในออกมาข้างนอก รูปหล่อพ่อรวย คนชั่วก็ชั่วแบบไร้ขีดจำกัด ประเภทผลักคนแปลกหน้าตกหน้าผาเพื่อช่วยตัวเอง พร้อมกับหัวเราะชั่วร้ายไปด้วย

ทุกคนที่ "อ้วน" "มีเครา" หรือ "หน้าตาน่าเกลียด" = คนไม่ดีในเรื่องนี้

คนเขียนบรรยายตัวละครตัวนึงว่า แต่งตัวประหลาด (ใส่เสื้อเชิ้ตกับกางเกงห้าส่วน) เลยทำให้ตัวเอกรู้สึกว่าคนนี้น่าต่อย....

เคยเห็นคนบอกว่าคนเกาหลีคลั่งรูปลักษณ์ภายนอก และทุกคนต้องแต่งตัวเหมือนกัน (สูท ฮูดดี้ เสื้อสีดำ สีขาว สีน้ำตาล ห้ามมีสีสัน) ท่าจะจริง

ฉากกุ๊กกิ๊กตอนแรกๆก็น่ารักดี ถึงจะรู้สึกว่าทั้งคู่ยังดูไม่เห็นรู้จักกันดีพอเลย แต่ก็เข้าใจว่าอยู่ในสถานการณ์ตายวันตายพรุ่ง ตอนหลังๆสิ ดูไม่ค่อยถูกที่ถูกเวลาสักเท่าไร

ไม่รู้จะอ่านภาคสองต่อดีไหม เพราะบางทีคนเขียนอาจจะพัฒนาอย่างก้าวกระโดด แต่นี่ดูเหมือนปัญหาจากมุมมองต่อสังคมที่ไม่ตรงกับเราอย่างแรง

[clarkeackerman]

Ongoing. Me quede en el cap 42. No se si lo continuare.