Wat doe je als je werkt in een omgeving waar uniformiteit de norm is, maar jij nét een andere weg ziet? Als je erbij wilt horen, maar soms ook bewust op afstand gaat staan, om te kijken.
In Gewapend met gevoel vertelt luitenant-generaal Elanor Boekholt-O'Sullivan openhartig en met veel zelfspot over haar ontdekkingstocht in de wereld van leiden, besturen en veranderen. Niet als held of rolmodel, maar als mens. Ze schrijft indringend over missies in Afghanistan, leiderschap in een mannenwereld, de prijs van zichtbaarheid en de kracht van het buitenbeentje. Bovenal gaat dit boek over ruimte maken - voor jezelf én voor anderen.
Dit is geen handleiding voor de perfecte leider, maar een pleidooi voor echtheid. Voor menselijkheid, kwetsbaarheid en humor als motor van verandering. Met rake observaties, filosofische vragen en lichte anekdotes laat Boekholt-O'Sullivan zien dat leiderschap niet draait om stoerdoenerij of titels, maar om wat je doet als niemand kijkt.
Vlot geschreven boek dat veel spiegelmomenten voor leiderschap bevat. Bevat wel de nodige herhaling. Het helpt mij om te lezen hoe leiders op andere posten invulling geven aan ruimte maken voor jezelf en anderen. Ik bewonder de moed en volharding van de schrijfster, huidige minister van Volkshuisvesting en RO.
Ik lees in Gewapend met gevoel over een mens met humor die zich af en toe kwetsbaar opstelt, en hard heeft gewerkt om te komen waar ze nu is, met kansen die haar geboden zijn (of zelf heeft gecreëerd). Niet in elk bedrijf krijgen werknemers de mogelijkheden aangeboden om te groeien en mee te praten, daarom is het van belang dat degenen met invloed het besef hebben dat ze moeten opkomen voor de ander zonder automatisch recht van spreken. Meer op https://lezersgoud.nl/elanor-boekholt...
Benieuwd hoe deze topper haar ministerschap gaat invullen. Ik was het toevallig al aan het lezen toen haar benoeming als minister van VRO bekend werd. Mooi inkijkje in haar hoofd, dit boek.
Is dit boek een biografie? Een filosofische beschouwing? Een praktisch overzicht? Een overtuigend betoog voor introvert leiderschap en diversiteit en inclusie? Eigenlijk dat allemaal en meer.
Al op de eerste bladzijde van het eerste hoofdstuk wist Elanor me te pakken. "Leren dat "Ik ben niet perfect" iets heel anders betekent dan "Ik ben niet goed genoeg."" Nou, kom maar op.
Het boek volgt min of meer chronologisch de levensloop van Elanor, en bij elke nieuwe fase evalueert ze wat ze ervan geleerd heeft. Kwetsbaar en sterk tegelijk. Haar inzichten zijn zo divers dat iedereen er wat in zal herkennen en nuttigs uit kan halen. Maar wel net een beetje meer als je vrouw bent, vooral als je werkt in een mannenwereld. Ook met hier en daar de nodige knipoog en humor. "Alleskunner. Maar die bestaat natuurlijk niet. Althans, ik heb er nog geen ontmoet. (Overigens wel een aantal mannen die denken dat ze alles kunnen.)"
Naast af en toe luchtigheid was het toch voornamelijk een serieus boek. Je merkt dat Elanor zich met passie inzet voor wat zij belangrijk vindt, en dat dit lang niet altijd makkelijk is. Ze krijgt best wel eens heftige reacties en flink tegengas, maar pareert met heldere argumenten.
Enige commentaar dat ik op dit boek heb, is dat het redelijk aan de oppervlakte blijft. Het is dan ook geen dik boek. Leest wel makkelijk weg.
"Gewapend met gevoel" is niet alleen van toepassing op Defensie maar eigenlijk voor alle plekken waar mensen samenwerken. Overal waar het wel eens schuurt en lastige beslissingen gemaakt moeten worden. Lees dit boek en doe er je voordeel mee.
Een fascinerend inkijkje hoe het is om als vrouw op te klimmen binnen het mannenbolwerk van Defensie. Elanor Boekholt-O'Sullivan lukt het en wordt de eerste vrouwelijke driesterren-generaal ooit. Hoe hoger haar positie, hoe meer Boekholt-O'Sullivan zich realiseert dat ze echt wat kan veranderen, van binnenuit. Ze voert strijd voor passende uitrusting voor vrouwen, waar tot dan toe het mannelijke lichaam de enige standaard is. De 'reference man' mag met pensioen, zoals ze het mooi verwoordt. Dat ze haar nek uitsteekt voor vrouwen en geen blad voor de mond neemt wordt haar echter door veel (mannelijke) collega's bij Defensie niet in dank afgenomen. 'Gewapend met gevoel' vertelt het verhaal van die strijd en wat ze ondanks de nodige tegenwerking heeft weten te bereiken. Dit is zonder meer inspirerend. Het enige nadeel van het boek is dat het allemaal nog vrij kort geleden is en Boekholt-O'Sullivan tijdens het schrijven nog bij Defensie werkte (sinds kort is ze gestart als minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening). Daardoor vermijdt ze veel details en namen, wat ik tijdens het lezen vaak frustrerend vond. Veel hoofdstukken gaan hierdoor op elkaar lijken: ik had een plan, ik kreeg tegenwerking, maar ik zette door en bereikte x. Uiteindelijk wint het inspirerende verhaal het gelukkig van het managementboek-sjabloon en is het wel degelijk een boek waar je veel uit kunt halen.
Heel leuk (en leerzaam) om haar perspectief te lezen! Erg leuk! Soms wat herhaling in de schrijfstijl, maar daardoor las het ook weer heel snel en makkelijk.
Een leerzaam en vermakelijk boek. Elanor heeft een mooie visie op leidinggeven waar tal van organisaties en mensen van kunnen leren. Haar pleidooi voor menselijkheid, het durven tonen van kwetsbaarheid en samenwerken waarbij iedereen ertoe doet, spreekt mij erg aan. Zeker in een tijd waarin juist tegenovergestelde waarden snel terrein winnen.
Als man vond ik het ook waardevol om inzicht te krijgen in de manier waarop een hooggeplaatste vrouw een traditioneel mannenbolwerk als het leger waarneemt en ervaart. Het boek gaf bovendien een kijkje achter de schermen bij een wereld die voor mij relatief onbekend is. Een aanrader!
In dit boek geeft de hoogste vrouw bij defensie een inkijkje in de wereld van defensie. De hoofdstukken zijn kort, een soort columns, met vaak een anekdote en hoe zij met de betreffende situatie is omgegaan. Daarbij is Boekholt - O'Sullivan eerlijk over haar eigen twijfels en onzekerheden. Ze schrijft over de uitdagingen als vrouw in een mannenwereld en deelt haar visie op leiderschap waarin kwetsbaarheid, inclusiviteit en tegen de status quo ingaan als dat nodig is, centraal staan. Op een gegeven moment was de boodschap wat mij betreft wel duidelijk en het boek had ook 1/3 korter gekund. Desalniettemin een interessant pleidooi voor meer zachtheid in een harde organisatie.
Een mooi boek over leiderschap Geschreven door een driesterren generaal in het Nederlandse leger. Elanor was SER Topvrouw in 2023. Over dat leiderschap niet gaat over zichtbaarheid en zenden. Soms zit de kracht in zwijgen, in kijken en wachten. In kleine dingen en dwars durven zijn. Zoals ze zelf zegt: echte verandering begint niet met harder roepen, maar zachter kijken. Over ruimte maken voor verschil. Voor veiligheid, binnen en buiten. Over feedback kunnen ontvangen, over anderen laten schitteren. Een boek waarin ze met kwetsbaarheid haar eigen ontwikkeling beschrijft.
Getipt door Femke en ben altijd te porren voor boeken over powervrouwen dus vandaar de interesse. Indrukwekkend hoe Eleanor zich binnen defensie als andersdenkende toch zover omhoog heeft gewerkt. Soms wel iets te veel herhaling maar mijn mening, maar mooie boodschap dat iemand de weg moet vrij maken en verandering niet vanzelf komt. Zeker niet bij defensie waar cultuur heel leidend is, maar juist bij defensie vanwege de gigantische opgave.
Een boek dat uitnodigt tot reflectie op het eigen handelen door het verhaal van een ander. Wees als leider degene die kansen ziet, hulp vraagt en ruimte geeft voor kwetsbaarheid maar dit ook toont waar nodig. Benut stiltes, sta in je eigen kracht en wees af en toe dwars als je weet dat je actie het grotere doel verderhelpt. Wees jezelf en wees trots op jezelf. Blijf altijd feedback op je handelen vragen, daar leer je van.
Dit boek krijgt vijf sterren, niet omdat het een literair hoogstandje is maar omdat ik vind dat er meer mensen zouden moeten zijn als Elanor (kwetsbaar, eerlijk, moedig en iemand die opkomt voor rechtvaardigheid en inclusie) en omdat ik haar verhalen en de manier waarop ze die vertelt interessant vind!
Interessant boek over op een andere manier bewegen binnen een organisatie en leidinggeven dan de norm is. Boeiend inkijkje in de mannenwereld van defensie, maar zeker ook toepasbaar op heel veel andere organisaties. Ik vond het een inspirerend boek!
“Armed with feelings” - the title of Elanor’s book can receive different meanings, depending on one’s own personal experience, timing and location of its lecture. A book described in the introduction as being about “The price of visibility and the power of the strange outsider - “buitenbeentje” (a Dutch word difficult to translate in one equivalent word in the English language – what word by word would translate as “someone with one leg outside”) relates the experience of challenging or disrupting the status quo in the military and being SEEN as doing so due to the visible alterity given by gender. Elanor’s honest personal story makes for a candid read, although, one may add, Elanor is anything but a soft or timid voice, seeing her speak on the topics she obviously cares about very much. This personal touch is what makes the message that more convincing and is one of the contributions of the book: challenging the status quo not through declarative, ostensive positions, but rather through rational questioning of realities that find rational reasons to be challenged and feasible and decent solutions to be implemented in an environment that affords to do so. Having read Elanor’s account while on military base, going through an intensive training programme, made the account in the same time that more familiar and, strange as it may seem, that more distant. The entire story is available at: https://redsky4.nl/highlights/
Kernachtig met een consistente boodschap: ruimte maken (voor jezelf, reflectie en de ander in elke soort en maat). Het boek blijft wel een beetje aan de oppervlakte en een opsomming van wapenfeiten (al probeert het dit expliciet niet te doen). De hoofdstukken zijn kort en staccato. Ik had het interessant gevonden als de onderliggende processen om ruimte te maken wat meer waren uitgelicht in plaats van meer voorbeelden (wapenfeiten) op hoofdlijnen op te schrijven waarin dit gelukt is.