Κρυφτό

by Ελεονώρα Σουρλάγκα

Ποια είναι τα συστατικά ενός μεγάλου έρωτα;
Ο Πανσέληνος και η Μυρσίνη τα διακρίνουν πρώτη φορά σε ηλικία επτά ετών, μέσα στους ήχους και στους ατμούς μιας κουζίνας που σφύζει από δραστηριότητα. Εκείνος είναι ο εγγονός της μαγείρισσας κι εκείνη η μοναχοκόρη του σπιτιού. Ύστερα από μια αξέχαστη μέρα παιχνιδιού και εκμυστηρεύσεων, έρχονται αντιμέτωποι με μια σειρά ακατανόητων κανόνων και δυσάρεστων απαγορεύσεων.
Έτσι, μαθαίνουν να κρύβονται. Αρχικά από τους μεγάλους κι αργότερα ο ένας από τον άλλο κι ο καθένας από τον εαυτό του. Οι κρυψώνες τους είναι η φαντασία και η μνήμη τους, ένα σκοτεινό υπόγειο, μια καριέρα τενόρου, μια κρυφή αλληλογραφία, ένας ατυχής γάμος και μια πολυετής παραμονή στην Αγγλία. Μέσα στις κρυψώνες τους ενώνονται και χωρίζουν. Μεγαλώνουν και παραμένουν παιδιά. Πολλά χρόνια και πολλές σελίδες.
Ο Πανσέληνος και η Μυρσίνη, σε εναλλασσόμενες αφηγήσεις πρώτου προσώπου, εκθέτουν τον έρωτά τους και μαζί με αυτόν περιγράφουν τις οικογένειές τους, τα σπίτια και τα σχολεία τους, τις μουσικές που τους σημάδεψαν και τους ανθρώπους που θαύμασαν. Την παιδική τους ηλικία, την εφηβεία και την αργή και δαιδαλώδη πορεία προς τη μέση ηλικία.
Δοκιμάζουν και ψάχνουν ασταμάτητα ο ένας τον άλλο προσπαθώντας να συντονίσουν το βήμα τους. Χάνονται και ξαναβρίσκονται. Απογοητεύονται και ενθουσιάζονται.
Γιατί κάθε αγάπη μεγαλώνει με τον δικό της μοναδικό και απρόβλεπτο ρυθμό.

560 pages, Paperback

First published January 1, 2014

About the author

Η Ελεονώρα Σουρλάγκα γεννήθηκε το 1966 στην Αθήνα και πέρασε τα παιδικά της χρόνια στη Μυτιλήνη. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Nottingham στην Αγγλία. Δουλεύει ως σχολική ψυχολόγος σε ιδιωτικό σχολείο. Έχει δύο δίδυμες κόρες έντεκα ετών και ζει στην Κηφισιά. Το "ΠάσΠορτ: μια αληθινή περιπέτεια" είναι το πρώτο της βιβλίο.

Reviews

[Vicky Ziliaskopoulou · Rating 5 out of 5]

Πωπω, έφαγα μερικά ξεγυρισμένα χαστούκια με αυτό το βιβλίο..... πολύ τα ευχαριστήθηκα που λένε.
Μας περιγράφει τμηματικά και χωρισμένη σε περιόδους τη ζωή και τη σχέση της Μυρσίνης και του Πανσέληνου, ξεκινώντας από τα παιδικά τους χρόνια και καταλήγοντας στα γεράματα. Η αφήγηση γίνεται σε πρώτο πρόσωπο, και από τους δύο εναλλάξ, και εξιστορούν την ίδια χρονική περίοδο εκθέτοντας ο καθένας τη δική του άποψη για τα γεγονότα όπως τα έζησε και εξηγώντας "το γιατί και το πώς".
Αν κάτσω να το αναλύσω σαν μυθιστόρημα είναι μια ιστορία λίγο- πολύ συνηθισμένη, την έχουμε ξαναδιαβάσει, ίσως την έχουμε ζήσει, περιστρέφεται κυρίως γύρω από τις ανθρώπινες σχέσεις και τον πρώτο μεγάλο έρωτα που για κάποιους ανθρώπους είναι και ο πιο δυνατός, έντονος και ίσως μοναδικός στη ζωή τους. Οκ, δεν τρέχει και τίποτα.
ΟΜΩΣ.
Ταυτίστηκα τόσο πολύ με τη Μυρσίνη ρε παιδιά... στην παιδική της ηλικία είδα τα λάθη που κάνω εγώ ως μητέρα, είδα λάθη των γονιών μου στην εφηβεία μου (τα οποία σίγουρα θα κάνω και εγώ, ως γονιός καταλαβαίνω και τη λογική των γονιών της και όχι μόνο την καταπίεση τη δική της). Οι έρωτες, η ανάγκη για αγάπη, για αποδοχή, για αναγνώριση και κατανόηση από τον περίγυρο.... Οι συμβιβασμοί που αναγκάζεσαι να κάνεις, το πόσο πολύ μπορεί να συγκρούεσαι με έναν άνθρωπο λόγω διαφορετικών βιωμάτων και χαρακτήρων, η έλλειψη επικοινωνίας, ο διαφορετικός τρόπος σκέψης που μπορεί να καταστρέψει σχέσεις και να δημιουργήσει παρεξηγήσεις....Βαρέθηκα να σκέφτομαι "Αχ, αυτό το έπαθα και εγώ, θυμάμαι τότε......" Και στο τέλος η λύτρωση από την καταπίεση που έρχεται μόνο όταν μάθεις καλά τον εαυτό σου και πια είσαι ελεύθερος να ζήσεις όπως θέλεις. Τεραστίων διαστάσεων χαστούκια, όχι αστεία.
Και ο Πανσέληνος... η ορφάνια, η αγάπη από τους συγγενείς, ο εγωισμός (; ) και η προσπάθεια συνεχώς να αποδείξει ότι είναι "κάποιος" και δεν υστερεί... Πόσο πολύ μπορεί να επηρεαστεί ο χαρακτήρας και η συμπεριφορά του αγοριού από τον πατέρα του; Από τις κοινωνικές συμβάσεις; Πόσο μετράει ο εγωισμός, γιατί πρέπει να φέρεσαι διαφορετικά από ότι αισθάνεσαι; Και στο τέλος η λύτρωση και για αυτόν, μέσω της μοναδικής διεξόδου που αγάπησε ποτέ...
Και πιο αγαπημένη φιγούρα από όλες (τις επίσης αγαπημένες υπόλοιπες φιγούρες του βιβλίου) η Θεία Ματίνα, η κατεξοχήν μητρική φιγούρα που έχουμε όλοι μέσα στο μυαλό μας για την ιδανική μητέρα.
Δεν θέλω να παρεξηγηθώ από όποιον κακομοίρη μπει στον κόπο να διαβάσει όλο αυτό το σεντόνι που έγραψα, το βιβλίο δεν είναι κανένα δυσκολοδιάβαστο βιβλίο ψυχολογίας. Αντίθετα, είναι ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα στο οποίο όμως έχουν καταγραφεί με θαυμάσιο τρόπο κάποιες βασικές αρχές ψυχολογίας (ή τουλάχιστον έτσι μου φάνηκε εμένα).
Και προφανώς θα το συστήσω, ειλικρινά απορώ γιατί έχει μόνο δύο κριτικές ενώ κυκλοφορεί δύο ολόκληρα χρόνια, θα έπρεπε να διαβαστεί από όλους είτε είναι γονείς είτε είναι παιδιά.

[Emily · Rating 3 out of 5]

Ομολογώ ότι παρακινήθηκα από το ενδιαφέρον εξώφυλλο και τον εκδοτικό οίκο για να πάρω το βιβλίο στα χέρια μου.
Παραβαίνοντας τις αρχές μου γύρισα στο οπισθόφυλλο και ετοιμάστηκα να το παρατήσω.
Ο Πανσέληνος και η Μυρσίνη.
Αυτά που σκέφτηκα ήταν με τη σειρά : "Μία από τα ίδια", "Τα ίδια και τα ίδια", "Από το όνομα των ηρώων καταλαβαίνω τι θα ακολουθήσει".
Αυτές οι γρήγορες πρώτες εντυπώσεις πάντα με τρόμαζαν. Μήπως είμαι άδικη; Μήπως μένω σε στερεότυπα; και είχα δίκιο. Το βιβλίο ήταν πολύ καλογραμμένο.
Η ιστορία των ηρώων, παρά τις ενστάσεις για το διαλεγμένο όνομα Πανσέληνος, ήταν ωραία δοσμένη. Το συναίσθημα δεν καταντούσε γλυκερό, η εξέλιξη ήταν αληθοφανής, οι προβληματισμοί καθημερινοί και αναγνωρίσιμοι. Μια ερωτική ιστορία, σαν τις χιλιάδες παραλλαγές που κυκλοφορούν και διαβάζονται καθημερινά, αλλά γραμμένη με φροντίδα και αγάπη.
Άσχετο αλλά θα ήθελα πολύ να διαβάσω μια καλή ερωτική ιστορία με έναν Βρασίδα και μια Γαρυφαλλιά. Γιατί δεν υπάρχει; Μια χαρά ονόματα είναι κι αυτά.....

[Πάνος Τουρλής · Rating 4 out of 5]

Όταν οι χιλιάδες αποχρώσεις της λογοτεχνίας είναι συγκεντρωμένες σε ένα βιβλίο που σέβεται τον αναγνώστη και του ψιθυρίζει γλυκά στο αυτί τα μυστικά της, τότε μιλάμε για αυτό το βιβλίο. Δε στέκομαι μόνο στο γεγονός ότι η γραφή, το ύφος, η δεξιοτεχνία της συγγραφέως κατάφεραν να με κρατήσουν ως το τέλος, αλλά στο ότι μια χιλιοειπωμένη ιστορία, προορισμένη πολλές φορές λόγω του μονοδιάστατου θέματός της να γίνει αντικείμενο βαρεμάρας, ήταν τόσο ζωντανή, γλαφυρή, αναπαραστατική που με άγγιξε, τη σεβάστηκα, την αγάπησα!

Ο Πανσέληνος και η Μυρσίνη, με εναλλάξ πρωτοπρόσωπη αφήγηση, μας εξιστορούν τη ζωή τους, τα αισθήματά τους, τις εμπειρίες τους, τις οικογένειές τους, τις απορίες τους, τα ατοπήματά τους, τις αταξίες τους, τους σπουδές τους, τα λάθη τους. Δεν κρύβονται από τον αναγνώστη αλλά κρύβονται από τον εαυτό τους. Τα δυο παιδιά μεγαλώνουν μαζί στη Μυτιλήνη και αργότερα στην Αθήνα ως την οριστική απόφαση που θα τους οδηγήσει σε παράλληλους δρόμους. Ανακαλύπτουν μαζί τον έρωτα, την αγάπη, το «αντάμα», τα κοινά βιώματα, μεγαλώνουν, αναπτύσσονται αλλά δεν ωριμάζουν. Μετά το σημείο καμπής στη σχέση τους δεν υπάρχει επιστροφή. Ο Πανσέληνος αφοσιώνεται στην καριέρα του ως τενόρος σε συναυλίες και παραστάσεις ανά τον κόσμο και η Μυρσίνη καταφεύγει σε έγγαμο βίο με παιδί, που σύντομα αποδεικνύεται λάθος, ατόπημα, σφάλμα.

Οι δυο ήρωες βρίσκονται και ξαναχάνονται, επικοινωνούν και αδιαφορούν, τιμωρούν και τιμωρούνται, κρύβονται και εμφανίζονται σε ένα ατελειώτο γαϊτανάκι με λάθος μουσικό ρυθμό. Εξαιρετική γραφή, διεισδυτική ματιά στην ανθρώπινη ψυχολογία, κινήσεις και λάθη ανθρώπινα και αληθοφανέστατα, πουθενά η υπερβολή, η παρέκβαση, το τραβηγμένο, πουθενά ανοία, βαρεμάρα ή πλήξη κι ας διαβάζουμε μια ιστορία δύο ανθρώπων που αγαπήθηκαν χωρίς να αγαπήσουν και χωρίς να τοποθετήσουν την αγάπη στις πραγματικές διαστάσεις της μες στη ζωή τους. Το διάβασα ενδελεχώς, δεν μπορούσα να παραλείψω ούτε μία γραμμή και το κράτησα ως το τέλος. Στο φόντο του μυθιστορήματος κινούνται δευτερεύοντες χαρακτήρες, ήθη και έθιμα τόπων, εποχών και γενεών, σκέψεις και ανάσες μιας εποχής που μεγαλώνει μαζί με τον Πανσέληνο και τη Μυρσίνη.

Το πιο συναρπαστικό σημείο ήταν το υπόγειο της Μυρσίνης στα παιδικά της χρόνια, το δικό της καταφύγιο από την καθημερινότητα και τη ρουτίνα της επάνω ζωή, με τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες της. Και φυσικά μου άρεσε που έσπασε το καλσικό στερεότυπο ότι αν το αγόρι μεγαλώσει με κούκλες και καλλιτεχνικές ανησυχίες θα γίνει ομοφυλόφιλος! Ο Πανσέληνος έκαν αυτό που ήθελε, είχε τα ενδιαφέροντά του και φυσικά δεν αντικατέστησε ποτέ στην καρδιά του τη Μυρσίνη. Υποδόριο χιούμορ, διακριτικά σχόλια, βαθιά γνώση της ανθρώπινης ψυχολογίας! Και η Μυρσίνη να συνεχίζει να γράφει, φτάνοντας στην εποχή του e-mail, επιστολές! «Το τέλος της αλληλογραφίας έχει καταφέρει ένα γενναίο τραύμα στην ποιότητα του έρωτα», γράφει χαρακτητριστικά η συγγραφέας (σελ. 458).

Ανακαλύψτε την πιο καλογραμμένη, συναρπαστική, λογοτεχνικότατη ιστορία αγάπης που έχετε διαβάσει ποτέ και μη βιαστείτε να το τελειώσετε!

[Μαρινα Ζαχαριουδακη · Rating 3 out of 5]

3,5*/5

[Marina Maidou · Rating 4 out of 5]

Μια ιστορία ιδωμένη από δύο πλευρές του ζευγαριού που για λίγο ήταν ζευγάρι και μετά για πολλά χρόνια έπαιξαν κρυφτό μεταξύ τους, αλλά κι από τους εαυτούς τους για χρόνια. Λεπτομερείς χαρακτήρες, λογική δομή και εικόνες από την ιστορία που ακολουθεί την ιστορία του ζευγαριού που, δεν ξέρει πώς να είναι ζευγάρι. Η περηφάνια, το άγχος του ερωτευμένου που για τη σκέψη "κι αν δεν μ' αγαπά;" κάνει ένα σωρό βλακείες που αποτέλεσμα έχουν να κάνουν το ταίρι τους να απομακρύνεται ακόμα πιο μακριά. Από τα λίγα βιβλία που έχω δει τον χρόνο να ακολουθεί τμηματικά και με ��η λογική του χαρακτήρα που εξελίσσεται, αντί για εκείνο το "αγαπήθηκαν στα είκοσι και μετά από πολλά χρόνια παρεξηγήσεων επανενώθηκαν στα ογδόντα τους". Είναι ένα συναισθηματικό βιβλίο δοσμένο με ενορχηστρωμένη λογική. Το τέλος δεν θα το πω φυσικά, αλλά ικανοποιεί σαν επιστέγασμα όλων αυτών που προηγήθηκαν, δεν είναι το παραμυθένιο, ούτε έχει τζάκια και ηλιοβασιλέματα. Είναι όμως ένα καλό τέλος. Ελπίζω να δω τη συγγραφέα και σε επόμενά της βιβλία.

[Giota Spiliopoulou · Rating 5 out of 5]

το ποιο ωραιο και το ποιο καλογραμμενο βιβλιο που διαβασα μεσα στο 2019!μου θυμησε την παλια καλη λογοτεχνια !