తిమ్మిరి బిళ్ళలు తొడ పాశాలు

by Sarath (Co Author), Metla (Co Author)

పుస్తకం మేం ఇద్దరం కలిసి సమాజం మీద వేసిన ఒక వ్యంగ్యాస్త్రం. ఇందులో నోట్లో వేసుకుంటే హాయినిచ్చే అక్షరాలుంటాయి. అన్నట్టు శరీరం కందిపోయేలా చేసే పాశాలు కూడా ఉంటాయండోయ్. Pure non-veg అనమాట. ఆయ్! వీటికి మేము కవితలు కాదు జువ్వలు అని నామకరణం చేశామండి. జువ్వలకి ఒత్తులు వెలిగించే వంద హ్యాండ్ డ్రాన్ బొమ్మలు కూడా ఉన్నాయ్ బాబాయ్. ఈ జువ్వలు పేల్తాయో, సాంప్రదాయ పంచెల్లోకి వెళ్తాయో లేదా తుస్స్మని కాసేపు నిశ్శబ్దం తర్వాత ఢమాల్ అంటూ భీకరమైన శబ్దం చేస్తాయో మీరే చెప్పాలి!
- శరత్/మెట్ల

122 pages, Paperback

Published April 1, 2025

Reviews

[Sri Lakshmi Swetha Viriyala · Rating 4 out of 5]

This book is not the kind you read and move on from. It stays with you — pokes you a little, provokes you a lot, and somewhere in between, makes you question what kind of world we are quietly becoming part of.

తిమ్మిరి బిళ్ళలు, తోడ పాశాలు is raw, unapologetic, and full of bite. Sarath Metla doesn’t try to comfort the reader; instead, he shakes you awake. Every piece feels like a reflection of the society around us — the hypocrisy, the contradictions, and the silent struggles we often choose to ignore.

I liked how the book refuses to be called a collection of poems. The writers call them జువ్వలు — sparks. And that’s exactly what they are. Each one burns a little, but also lights something inside you. The language is bold, earthy, and deeply rooted in Telugu sensibilities, yet the emotions feel universal.

The hand-drawn illustrations add another layer to the experience. They don’t just decorate the pages; they extend the thought, make the discomfort more visual, more real.

For me, this book is about awareness — about not numbing yourself to the noise and chaos around you. It’s about the cramps and chains we carry, sometimes without even realising it. And maybe that’s what makes this book so important — it reminds you to feel, to think, and to not become too comfortable.

[Harish Challapalli · Rating 1 out of 5]

ఇది ఒక Rage bait exercise.

ఈ పుస్తకం నేను చదివిన ఒక పొరపాటు.

ఒక instagram reel లో ఎవరో దీని గురించి చెప్పి గుంటూరు అబ్బాయి రాసాడు అని అంటే మా ఊరు కదా అని కొన్నాను.

రచయితలు గొప్పగా మేము సంధించిన వ్యంగ్యాస్త్రాలు అని చెప్పుకున్న ఆ అస్త్రాలు ఎప్పడు కూడా ఒక వర్గాన్ని కించపరిచే విధంగా ఉండే పాత తుప్పు పట్టిన అస్త్రాలు ఎందుకంటే వేరే వారిని అనే ధైర్యం ఉండదు కాబట్టి. మన సమాజాన్ని కొన్ని రుగ్మతలు పీడిస్తున్నాయి అనేది నిజం వాటి పైన వివరణ లా లేదా వీరు చెప్పుకున్న జువ్వల లా లేదు ఇది కేవలం deliberate provacation. ఎందుకంటే దీనిలో ఉన్న ఉద్దేశం చర్చకు ఆహ్వానం ఇవ్వడం కాదు, ప్రతిస్పందనను రెచ్చగొట్టడం. ఆలోచన లేదా మార్పు కోసం కాకుండా, ఆగ్రహం కోసం రాసినట్టుగా ఉంది.దీనిని బట్టి మీకు అర్ధం అయ్యి ఉండాలి ఇది ఎలాంటి రచనో.

ఇవి అచ్చు వేసిన కాగితాలు పాపం బాధ పడిఉంటాయి వ్యర్థమైనందుకు. వాడిన సిరా కలత చెంది కన్నీళ్ళు పెట్టుకుని ఉండి ఉంటుంది నాకు మురికి కాలువ నీరుకి తేడా లేదని.

The Left must always be left alone అన్నట్టు ఇది కూడా వదిలేయాలి.

ఫస్ట్ టైం నేను 0 స్టార్ రేటింగ్ ఇచ్చిన పుస్తకం ఇది.
కానీ దరిద్రం తక్కువ pages లో కంప్లీట్ అయినందుకు oka స్టార్ ఇచ్చాను.