Llny9 reviewsFollowFollowJune 30, 2026บางทีเทคโนโลยีที่พัฒนาจนสะดวกสบาย จนเหมือนโลกหมุนเร็วขึ้น ก็ทำให้เราลืมว่าโลกเคยหมุนช้าแค่ไหน ทั้ง ๆ ที่โลกยังคงหมุนด้วยความเร็วเท่าเดิมเสมอมาคำเตือน : ระวัง สปอยระเบิดระเบ้อสุด ๆ แอบละอายเล็กน้อยทั้ง ๆ ที่เป็นเด็ก 45 แท้ ๆ แต่กลับไม่คุ้นกับตลับเทปเสียแล้ว ฮ่าเพียงเธอ เคะหนุ่มลูกคุณหนูตัวมัม ที่ถูกแม่ไล่มาบริหารร้านอาหารของที่บ้าน เนื่องจากไม่ค่อยทำงานทำการเสียที (โอ่ย มันลำบากลำบนมากเลยใช่มั้ยนะ ไม่รู้ว่าคนแต่งต้องการล้อเลียนสิ่งนี้มั้ย แต่ก็นะ55555555) แค่หมุนตลับเทปที่บังเอิญเจออยู่ใต้เตียงฟัง ก็ตู้ม ตื่นเช้ามาอีกทีก็ว้าปจาก พ.ศ.2568 ย้อนมา 22 ปี มาอยู่ที่ พ.ศ.2546 ซะแล้วกิมมิคของเรื่องนี้อาจจะอยู่ที่การยอมรับความแตกต่างของเวลา 22 ปีของเพียงเธอ มันไม่ใช่แค่การย้อนเวลาที่ไปแป็ปเดียวก็ได้กลับ แต่มันคือการเปลี่ยนวิถีชีวิตไปในเวลาปีเศษ เราได้เห็นพัฒนาการของตัวละคร ที่ตอนแรก ๆ ว้าวุ่นเพราะไม่มีโทรศัพท์มือถือ ผู้คนที่มีความคิดต่างกันจากปัจจุบันอย่างเห็นได้ชัดเจน เป็นคุณหนูเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ สู่ยัยหนูที่ไปเช่าการ์ตูนมาอ่าน ใช้ชีวิตให้ช้าลงเข้าใจผู้คนและแนวคิด ทำงานเป็น ขายของเก่ง ตลอดการอ่านหนังสือเล่มนี้ เป็นกำลังใจให้ยัยหนูเพียงเธอสุด ๆ ภูมิใจในการเติบโตสุด ๆ อืม อีกคนที่จะไม่พูดถึงไม่ได้ คือ พี่คาสเซ็ต, นายตลับเทป หรือ พี่จิ๊กโก๋อกหัก ลูกคุณแม่วีณา พี่เป็นพระเอกที่เท่ชะมัด อืม คนที่เติบโตมากับการรอคอยคำชมของคนที่สำคัญที่สุดในชีวิต ซึ่งจนคน ๆ นั้นจากไป ก็ยังไม่เคยจะได้ยินคำที่อยากฟัง แต่สุดท้ายก็ทำความเข้าใจ และยอมรับได้อย่างนั้น พี่แม่ง โคตรเก่งหนุ่ม 2546 มันกร๊าวใจดีแทร้ ขอบคุณพี่เซ็ต ที่เป็นตัวอย่างของการกล้าออกไปทำในสิ่งที่อยากทำจริง ๆ ขอบคุณที่ทำให้นึกขึ้นได้ว่าความสำเร็จของเราไม่ได้ผูกอยู่กับคำชมของใคร ขอบคุณที่พากลับไปฟังเพลงยุค ’90 - 2000 เยอะมากๆๆๆๆ ดีใจที่ได้กลับมาฟังยุคนี้ ร้องได้หลายเพลงมากทั้ง ๆ ที่ไม่รู้จักชื่อเพลงและคนร้อง55555555เกือบลืมไปแล้วว่าการจีบกันในยุคที่ไม่มีมือถือมันน่ารักขนาดไหน เราตกหลุมรักกันได้ช้าแค่ไหนการที่เก็บภาพเหตุการด้วยกล้องไม่ได้ มันทำให้เราตั้งใจใช้หัวใจจดจำเหตุการณ์ได้มากแค่ไหน เขินเป็นบ้า ทุกคู่ในเรื่องนี้จีบกันได้น่ารักมากอุอิสุดท้าย เพราะเป็นการจบ open-ended ที่ทำให้น้ำตาซึม เลยแอบจินตนการไปเอง ว่าพี่เซ็ต และ เพียงเธอ จะมีความสุขในเส้นทางที่เลือกเดิน ไม่ว่าเส้นทางจะบรรจบกันหรือไม่ก็ตาม ท้ายสุดอยากให้คนเขียนทำ playlish รวมเพลงจิ๊กโก๋อกหักของพี่เซ็ตชะมัดยาก555555555555 และ แอบจินตนาการถึงตัวเองตอนได้ส่งเพลง คนสุดท้าย อัสนี&วสันต์ ใหัใครซักคน แล้วจั๊กจี้หัวใจชะมัดยากเฮ้อม ส่งเพลงจีบมันคลาสสิกชะมัดเลยน้า พอไม่มีเทป ก็เป็นดีวีดี ไม่มีดีวีดี ก็มี steaming สิน่าขอบคุณพี่เทปและน้องเพียง เจ้าเจกับไจ๋ด้วย ขอบคุณที่ปี 68 มีสมรสเท่าเทียมขอให้ทุกคนที่มีความรักมีแต่สุขสมหวัง :)หัวใจผูกกัน-บอยโกสิยพงษ์
Phumprach13 reviewsFollowFollowAugust 26, 2026ตั้งแต่ที่รู้ว่าเนื้อเรื่องเป็นการเดินทางข้ามเวลา ก็ชวนให้เราคิดอยู่นานสองนานว่าความรักของทั้งสองคนนี้จะลงเอยอย่างไร เพราะในแง่หนึ่งมนุษย์สามารถเอาชนะอะไรต่อมิอะไรได้หลายอย่าง แต่มีอยู่อย่างเดียวที่ไม่อาจจะเอาชนะได้คือ "เวลา" ในขณะที่ฝ่ายหนึ่งเป็นหนุ่มสาวในทศวรรษที่ 2540 กลับกันอีกคนเป็นหนุ่มสาวในทศวรรษที่ 2560 ด้วยระยะเวลาที่ห่างกันร่วม 20 ปี การประนีประนอมกับเวลาจึงไม่ใช่เรื่องที่น่าอภิรมย์เท่าไรนัก โดยที่ฝ่ายหนึ่งอายุเท่าเดิมในวันที่พบกันครั้งแรก และอีกครั้งในอีก 20 ปี ถัดมา ในขณะที่อีกคนกลับชราลงไปตามกาลเวลา เพียงเท่านี้ก็มากพอที่จะทำให้เราสนใจและคิดที่จะหยิบขึ้นมาอ่านด้วยเนื้อเรื่องที่พาผู้อ่านอย่างเรา ๆ ย้อนกลับไปในช่วงทศวรรษที่ 2540 โดยที่ความรักของเพียงเธอเกิดขึ้นที่นั่น รู้สึกและสัมผัสที่นั่น พร้อมกับแตกดับลงที่นั่นอย่างเจ็บช้ำ ในแง่หนึ่งก็เป็นนิยาย coming-of-age ของคนหนุ่มสาว เพราะไม่ว่าจะในยุคไหน ๆ คนหนุ่มสาวต่างก็ประสบปัญหาในการเติบโตทั้งสิ้น ด้วยบรรยากาศและกลิ่นอายในยุคต้น 2000s ที่คละเคล้าไปด้วยบรรยากาศกึ่งอนาล็อก กึ่งดิจิทัล เสียงเพลงจากม้วนเทปที่กำลังจะหล่นหายไปกับบรรยากาศแห่งยุคสมัย พร้อม ๆ กับการมาถึงของแผ่นซีดี ถ้าเราไปบอกคาสเซ็ตในปี 2546 ว่า ให้เก็บม้วนเทปเอาไว้ดี ๆ อีก 20 ปี แล้วจะกลับมาเป็นที่ต้องการของตลาดอีกครั้งก็คงทำให้อีกฝ่ายขมวดคิ้วใส่เราแน่ ๆด้วยความที่เนื้อเรื่องเกี่ยวกับความรักและการย้อนเวลา ในส่วนของ love line ถือว่าทำออกมาได้อย่างดีเป็นอย่างมาก ความรักของตัวละครหลักทั้งสองเป็นอะไรที่ชวนฝันและถ้าเราได้เป็นเพียงเธอ อาจจะทำให้เราฉุกคิดถึงเรื่องการกลับมายังเวลาที่เราจากมาว่าในท้ายที่สุดแล้วเราจะอยากหยุดเวลาแห่งความสุข ณ ตอนนั้นเอาไว้ หรือเราควรจะทำอย่างไร จะเลือกเพียงตักตวงทุกอย่างและปล่อยให้ผ่านไป เพื่อสุดท้ายแล้วจะได้กลับไปสู่ช่วงเวลาที่เราจากมา และสิ่งที่ปี 2546 ไม่สามารถให้เราแบบปี 2568 ได้คือความรวดเร็วในการสื่อสาร การสื่อสารในปี 2546 ที่สำหรับคนยุคปัจจุบันก็คงจะเชื่องช้าอยู่พอสมควร (แม้ว่าสำหรับเราจะเริ่มรู้สึกว่าเร็วแล้ว) ที่จะต้องรั้งรอกับสารพัดความรู้สึกที่ไม่สามารถจะเอาไปบอกอีกฝ่ายได้อย่างรวดเร็วทันใจ แม้ว่าเนื้อเรื่องจะมีฉากหลังเป็นปี 2546 แต่เราที่อ่านนิยายเรื่องนี้กลับคิดถึงเพลง "กระซิบสวาท" ที่ออกจะเป็นเพลงเก่าไปสักนิด แต่ก็พูดถึงความรักแบบในเรื่องนี้และจะต้องฝากลมฝากฟ้าไปง้ออีกฝ่าย รวมไปถึงตอนจบที่เราลุ้นเป็นเอามากว่าทั้งสองคนจะลงเอยอย่างไร เพราะในปี 2546 ทั้งสองคนอายุห่างกันเพียงไม่กี่ปี กลับกันในปี 2568 ทั้งสองคนจะมีอายุห่างกันร่วม 20 ปี อันที่จริงตอนที่อ่านมาถึงตอนจบ เราก็ทำใจแล้วว่าคงจะเป็นตอนจบที่เหมาะสมที่สุดสำหรับสถานการณ์แบบนี้ แต่เราเองก็ยังอดไม่ได้อยู่ดีที่จะนอยเล็ก ๆ หลังอ่านเรื่องเวลาที่ตัวละครได้ย้อนกลับมาและจากไป อันที่จริงเราเห็นว่าอยากจะให้ขยี้ปมเรื่องเวลาให้มากขึ้นอีกนิด เพราะรู้สึกว่าเป็นปมที่ขยี้ได้อีก แต่ในเรื่องกลับพูดถึงเรื่องเวลาเพียงไม่กี่ครั้ง เลยรู้สึกว่าเสียดายเล็กน้อยกับเรื่องของการใช้เวลาของตัวละครThis entire review has been hidden because of spoilers.fiction yaoi
Tiide17 reviewsFollowFollowJune 15, 2026เป็นเรื่องที่อ่านแล้วมีอะไรติดที่ใจเยอะมาก สำหรับคนอายุประมาณนึงมันยิ่งทำให้รู้สึกถึง Nostalgia เรื่องนี้ต้องอวยคุณนักเขียนที่ถ่ายทอดออกมาได้ใกล้เคียงความจริงมาก ๆ เพลงทุกเพลงที่วันนั้นเคยได้ฟัง วันนี้มันมีเรื่องราวของพวกเค้าอยู่ในเพลง ความโรแมนติกที่แสนทรมาน เพิ่งเข้าใจก็ตอนอ่านเล่มนี้ ทั้ง ๆ ที่เคยผ่านยุคนั้นมาแล้ว การเล่าเรื่องผ่านความรู้สึกนึกคิดของตัวละครแบบละเอียดทำให้รู้สึกเข้าใจตัวละคร รู้สึกผูกพันธ์เหมือนเราได้รู้จักเค้าเหล่านั้นจริง ๆ รักทุกตัวละครและก็หวังว่าตอนนี้เค้าเหล่านั้นจะมีความสุขกันดีนะ สำหรับใครที่ลังเลว่าขมมั้ย มันเป็นรสขมที่โคตรหวาน อ่านเลย 5555
goodbadugly7 reviewsFollowFollowDecember 14, 2025ฉันชอบทุกอย่างในเรื่องนี้ ตรงจริตมาก ตัวละครทุกตัวน่ารักมาก ช่วงแรกๆที่กัดกันคือฟินมาก พอรักกันยิ่งฟินกว่า เป็นเรื่องที่อ่านแล้วยิ้มที่สุดแล้ว รู้สึกใจหายทุกทีที่หนังสือเริ่มบาง เพราะรู้ว่ายังไงก็เพียงเธอต้องกลับมา เรื่องนี้ทำให้ฉันต้องมาฟังพี่โป้ด้วย เทสเพียงเธอนางเริ่ดเลยล่ะ พี่เซ็ตก็ทำตัวน่าหงุดหงิดบางเวลาแต่ถือว่าเป็นเมะแบบนี้ฉันชอบให้อภัย เรื่องนี้ไม่ได้ทำฉันร้องแบบสะอึกสะอื้น(ดีแล้ว) แต่ก็กินใจ จบแบบให้ฉันคิดต่อไปอีกThis entire review has been hidden because of spoilers.
Blu3phobia1 reviewFollowFollowMarch 3, 2026ต้องบอกเลยว่านี่เป็นนิยายย้อนเวลาที่ชอบที่สุดตั้งแต่อ่านมา เพราะเราเป็นคนที่เพ้อ แต่งเรื่องราวในหัวไปเรื่อยอยู่บนพื้นฐานความเป็นจริง เป็นอะไรที่ไม่จำเจ แบบไม่ใช่การย้อนเวลาไปแล้วกลับมาเขาเกิดใหม่/สลับวิญญาณมาเจอกัน (ไม่ได้ดิวนักเขียนคนอื่น อยู่ที่ความชอบส่วนบุคคล) แต่เรื่องนี้ทำถึง ด้วยความเราเป็นสาวกยุค 90/เบเกอรี่ คือถูกใจตั้งแต่ชื่อเรื่องเลย พอได้อ่านวางไม่ได้เลย วันเดียวจบ ยิ่งตอนจบยิ่งชอบ การที่เพียงเธอกลับมาแต่พี่เทปก็แก่ตามกาลเวลา เริ่ดThis entire review has been hidden because of spoilers.
Mint535 reviews23 followersFollowFollowOctober 17, 2025จริงๆ อยากให้ 3.5 คือชอบไวบ์ของเรื่องนี้มาก คุณนักเขียน contrast ความเป็นเกย์รับตัวท็อปของปี 2568 กับชายหนุ่มห่ามๆ จิ๊กโก๋อกหักเมืองชลบุรีปี 2546 ได้ดีมากๆ ครึ่งเล่มแรกคือน่ารักมากๆ แต่ครึ่งเล่มหลังค่อนข้างมีความตับพัง ซึ่งส่วนตัวเรารู้สึกว่ามันมีอะไรรู้สึกค้างคาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเขาและปัญหาที่เกิดขึ้น แต่รวมๆ ก็คือชอบแหละ อ่านวันเดียวจบเลยm-m-romance
Mmiffe skalas9 reviewsFollowFollowNovember 16, 2025ทุกคนไปอ่านเถอะ พี่เทปน้องเธอมันน่ารักมากกกกจริงๆ แต่ตอนจบเราร้องไห้หนักพอๆกับเดนดาวอาจจะน้อยกว่านิดหน่อย เรื่องที่คุณควรอ่าน บรรยากาศในเรื่องชวนให้คิดถึงยุคเก่าๆจริงๆ มันดี มันดีแล้วจริงๆ อ่านจบแล้วยังคงคิดถึงตลอดเลย คนสุดท้าย-อัสนี วสันต์ เกือบตาย ไม่ไหวจริง แต่งดีมากๆค่ะ เล่มนี้เป็นเล่มที่เราอ่านไวสุดถ้านับจากจำนวนหน้าและเวลา อ่านเถอะ คุณค่าที่คุณคู่ควรpre-order
Indigoblue16 reviews1 followerFollowFollowFebruary 9, 2026หนังสือที่บรรยายได้เข้าถึงซิกเนเจอร์ของยุคนั้นมาก ๆ บรรยากาศ ผู้คน ห้างร้าน รวมไปถึงร้านเทปคาสเซ็ทของ ‘คาสเซ็ท’มันเป็นความรักที่รักได้เท่าที่มันจะเป็นไปได้ ตอนรักก็รักสุดหัวใจแต่พอตอนที่มันจะเจ็บก็เจ็บเจียนตายเช่นกัน คงจะเรียกว่าความโรแมนติกที่แสนจะทรมาน มันเป็นความเศร้าที่โหว่ง ๆ หน่วง ๆ ถ้าให้บรรยายเป็นบทเพลงรักก็คงเป็นบทเพลงที่อยากให้บรรเลงไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เหมือนเพลง ขอให้ผม ของ yokee playboy ที่เพียงเธอชอบฟังThis entire review has been hidden because of spoilers.
zisheng33 reviewsFollowFollowReadOctober 20, 2025ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องที่ทำให้ร้องไห้ได้ รู้สึกผูกพันกับตัวละครเหมือนได้ย้อนเวลาไปกับเพียงเธอด้วยจริง ๆ ชอบทุกอย่างเลย ㅜㅡㅜThis entire review has been hidden because of spoilers.
Baebybuaster4 reviewsFollowFollowMarch 9, 20263.5 ปัดขึ้น เราว่ายังมีบางจุดที่เรา * my opinion * ยังไม่ค่อยชอบการใช้ภาษาบางส่วน ด้วยส่วนตัวชอบภาษาสละสลวยอะไรแบบนั้นด้วย บางอันเลยดูหลวม ๆ ไปหน่อย สำหรับเราเราว่าดำเนินเรื่องดีนะ ชอบที่ได้เห็น character development ทำให้นึกถึงหนัง อัลเทอร์มาจีบ เลย เราอ่านซ้ำหลายรอบมาก ๆ เพราะตอนแรกชอบมากกกกกกกกกกก แบบ มาก ๆ เลยอะ ทำให้ yokee playboy เป็นศิลปินโปรดไปเลย ตอนจบเราชอบ ชอบมาก ๆ คิดว่าจบแบบนี้ดีที่สุดแล้ว ด้วย gap ของอายุ วุฒิภาวะที่ไม่เท่ากัน พระเอกที่ตระหนักอะไรได้มากกว่า ก็อธิบายให้นายเอกฟังชัดเจน เราเลยชอบมาก เป็นพาร์ทที่ชอบที่สุดของเรื่อง ชอบที่นายเอกดู independent ประมาณนึง ในแง่ของความรักอะนะ ชอบการที่พระเอกค่อย ๆ ก้าวข้ามความกลัวตัวเอง เรียนรู้ที่จะเชื่อในตัวเองโดยมีนายเอกเป็นคนซัพพอร์ต จะ slow burn ก็น่าจะยังไม่ใช่สำหรับเรา ภาพรวมพออ่านซ้ำไปซ้ำมาแล้วอาจจะไม่ได้ชอบที่สุดเท่าครั้งแรกที่อ่าน แต่ก็ถือเป็นเรื่องที่เราค่อนข้างชอบอีกเรื่องเลยThis entire review has been hidden because of spoilers.
blue ya18 reviews1 followerFollowFollowNovember 22, 2025เป็นหนังสือที่พอได้อ่านพรีวิวแล้วต้องซื้อ ใจจดใจจ่อรอเล่มพรีออเดอร์มาส่ง ด้วยเซ็ตติ้งศรีราชาที่ฉันคุ้นชิน แม้จะเป็นในปี 2546 แต่ก็ไม่เป็นปัญหาต่อการจินตนาการ มันส่งเสริมให้ผูกพันกับตัวละครมากขึ้นไปอีกต่างหาก ฉันไม่กล้าอ่านให้จบจนตัดใจอ่านให้จบสักที มันโหวง ๆ ทันทีที่อ่านจบ พอมาตกตะกอนแล้วก็นอนร้องไห้เพราะคิดถึงตัวละครในเล่มเหลือเกิน (ท่าจะบ้า) ในความคิดฉันถ้ามันจบแบบที่เพียงเธอไม่เจอกับพี่เซ็ตอีก คงจะดีกว่าการได้เจออีกครั้งแล้วต้องมานั่งตัดใจ มันคงยากมากสำหรับทั้งคู่รวมถึงฉันด้วยThis entire review has been hidden because of spoilers.