What do you think?
Rate this book
Zuidland
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
April 7, 2016
Vergeten figuren uit de vaderlandse geschiedenis van de zestiende en achttiende eeuw brengt Thomése in deze verhalenbundel weer tot leven. Hoewel de hoofdpersonen uit de drie verhalen (de Leidenaar Jan van der Does, alias de dichter Janus Dousa, de ontdekkingsreiziger Jacob Roggeveen en de Groningse hertog Johan Willem Ripperda, adviseur van Filips V) daadwerkelijk hebben bestaan, fantaseert Thomése er lustig op los en worden ze sterk door de visie van de auteur gekleurd.
De verhalen zijn doordrenkt van religie. Vertwijfeling, zinloosheid, onafwendbaarheid en mislukking zijn de hoofdmotieven in deze bundel. Geen al te vrolijke kost dus. Een terugkerend element in de verhalen is de nietigheid van de mens tegenover de krachten van de natuur (storm, de woeste zee) en God, vaak inwisselbaar. Zo overpeinst Roggeveen in het titelverhaal: 'Als hij zijn ogen sloot, kon hij de zee horen ruisen. Hij wist zeker dat als God een gedaante had, Hij de zee zou zijn, zinloos klotsend in Zijn onmetelijkheid. Zo ontzaglijk breidde Hij zich uit, dat Hij alle kusten bereikte, zelfs de onbekende aan het einde van de wereld. Maar zodra Hij er was, trok Hij zich weer terug en de mensen leefden zonder Hem te kennen'.
Dit stilistisch zeer fraaie titelverhaal over Jacob Roggeveen sprak mij van de drie verhalen het meeste aan. Jacob wordt tegen wil en dank de zee opgedreven om aan de wens van zijn (overleden) vader te voldoen: het einde van de wereld ontdekken, Zuidland. Jacob haalt alles uit de kast om zijn lotsbestemming te ontlopen. Hij gaat rechten en godgeleerdheid studeren, en onderneemt een reis naar Frankrijk. Zijn toekomst wil hij leeg houden: 'Want voor je het wist had je je toekomst ingewisseld tegen een verleden. Het nadeel van een verleden was dat het zo vast lag. Met een toekomst kon je nog alle kanten op.' Zoals de geschiedenis ons heeft geleerd ontdekte Jacob Roggeveen na de omzeiling van Kaap Hoorn weliswaar Paaseiland (Pasen 1722), maar Zuidland zou voor hem onbereikbaar gebied blijven. 'Hij had evengoed niet kunnen gaan' luidt het cynische commentaar van de verteller.
De verhalen zijn doordrenkt van religie. Vertwijfeling, zinloosheid, onafwendbaarheid en mislukking zijn de hoofdmotieven in deze bundel. Geen al te vrolijke kost dus. Een terugkerend element in de verhalen is de nietigheid van de mens tegenover de krachten van de natuur (storm, de woeste zee) en God, vaak inwisselbaar. Zo overpeinst Roggeveen in het titelverhaal: 'Als hij zijn ogen sloot, kon hij de zee horen ruisen. Hij wist zeker dat als God een gedaante had, Hij de zee zou zijn, zinloos klotsend in Zijn onmetelijkheid. Zo ontzaglijk breidde Hij zich uit, dat Hij alle kusten bereikte, zelfs de onbekende aan het einde van de wereld. Maar zodra Hij er was, trok Hij zich weer terug en de mensen leefden zonder Hem te kennen'.
Dit stilistisch zeer fraaie titelverhaal over Jacob Roggeveen sprak mij van de drie verhalen het meeste aan. Jacob wordt tegen wil en dank de zee opgedreven om aan de wens van zijn (overleden) vader te voldoen: het einde van de wereld ontdekken, Zuidland. Jacob haalt alles uit de kast om zijn lotsbestemming te ontlopen. Hij gaat rechten en godgeleerdheid studeren, en onderneemt een reis naar Frankrijk. Zijn toekomst wil hij leeg houden: 'Want voor je het wist had je je toekomst ingewisseld tegen een verleden. Het nadeel van een verleden was dat het zo vast lag. Met een toekomst kon je nog alle kanten op.' Zoals de geschiedenis ons heeft geleerd ontdekte Jacob Roggeveen na de omzeiling van Kaap Hoorn weliswaar Paaseiland (Pasen 1722), maar Zuidland zou voor hem onbereikbaar gebied blijven. 'Hij had evengoed niet kunnen gaan' luidt het cynische commentaar van de verteller.
November 9, 2017
Reč je o tri novele: „Levijatan”, „Južna zemlja” i „Iznad zemlje”. Knjiga je nazvana prema drugoj. U sve tri glavni likovi su zaboravljene ličnosti iz istorije Holandije.
U prvoj priči to je Jan van der Dus, gospodar Nordvejka i pesnik poznatiji pod imenom Janus Dausa. On je odigrao značajnu ulogu u osnivanju Univerziteta u Lejdenu. Mene je sâm naslov priče dovoljno zaintrigirao, „Levijatan” dakle, ne bih vam ništa dalje otkrivao.
Glavni lik druge priče je Jakob Rohenfejn, beležnik u Midelburgu (1963―1706) i pravni savetnik u Bataviji (1706―1714). U središtu priče je njegov odnos s ocem, i odnos prema ocu nakon što ovaj umre, što sve, naravno, ima i šire implikacije.
Treća novela temelji se na životnoj priče dvojice likova: vojvode Johana Riperde, savetnika španskog kralja Filipa V (1725―1726), i njegovog ličnog lekara-roba Fukara.
Najprostije rečeno, Tomese svoje priče zasniva na ideji da je čovek, suštinski, osuđen na neznanje, pri čemu naglašava njegovu beznačajnost u odnosu na prirodu. Sve to uobličeno je u vrlo, uslovno rečeno, skladan stil. Nije ni banalan, nije ni prenakićen slikovitošću. Odmeren je. Najveći utisak ostavila mi je prva priča. Druge dve me možda površinski nisu zainteresovale, pa se nisam udubio kao u prvu.
Frans Tomese je, inače, dobitnik jedne vrlo visoke književne nagrade na holandskom govornom području (AKO, 1991. godine) i u Holandiji je cenjen kao, svojevremeno, mlad pisac (rođen 1958) kod kog su izostale uobičajene predstave iz sećanja na užasno detinjstvo, mladalačke frustracije i sl.
U prvoj priči to je Jan van der Dus, gospodar Nordvejka i pesnik poznatiji pod imenom Janus Dausa. On je odigrao značajnu ulogu u osnivanju Univerziteta u Lejdenu. Mene je sâm naslov priče dovoljno zaintrigirao, „Levijatan” dakle, ne bih vam ništa dalje otkrivao.
Glavni lik druge priče je Jakob Rohenfejn, beležnik u Midelburgu (1963―1706) i pravni savetnik u Bataviji (1706―1714). U središtu priče je njegov odnos s ocem, i odnos prema ocu nakon što ovaj umre, što sve, naravno, ima i šire implikacije.
Treća novela temelji se na životnoj priče dvojice likova: vojvode Johana Riperde, savetnika španskog kralja Filipa V (1725―1726), i njegovog ličnog lekara-roba Fukara.
Najprostije rečeno, Tomese svoje priče zasniva na ideji da je čovek, suštinski, osuđen na neznanje, pri čemu naglašava njegovu beznačajnost u odnosu na prirodu. Sve to uobličeno je u vrlo, uslovno rečeno, skladan stil. Nije ni banalan, nije ni prenakićen slikovitošću. Odmeren je. Najveći utisak ostavila mi je prva priča. Druge dve me možda površinski nisu zainteresovale, pa se nisam udubio kao u prvu.
Frans Tomese je, inače, dobitnik jedne vrlo visoke književne nagrade na holandskom govornom području (AKO, 1991. godine) i u Holandiji je cenjen kao, svojevremeno, mlad pisac (rođen 1958) kod kog su izostale uobičajene predstave iz sećanja na užasno detinjstvo, mladalačke frustracije i sl.
May 14, 2013
Zoals zoveel van de boeken van P.F. Thomése is dit boek compleet anders dan de rest van zijn oeuvre. Of misschien is dat juist wel het leidende principe in zijn oeuvre, dat niks op elkaar lijkt. Feit is dat dit boek mijlenver afstaat van Het bamischandaal of J. Kessels: the novel (natuurlijk) maar ook van De weldoener en Vladiwostok!.
Een aantal lang vergeten personen uit de vaderlandsche geschiedenis worden uit het graf getild om de hoofdrol te spelen in een drietal verhalen. Ze krijgen nog een kansje om te achterhalen waar het allemaal mis ging om er alleen maar achter te komen dat hun leven inderdaad nutteloos en ontoereikend was.
Een quote: "Hij had vaak de moeilijkste weg gekozen - maar de moeilijkste weg bleek niet meer te zijn dan een van de vele dwaalwegen van ergens naar nergens, van het leven naar de dood". Gezellig.
Precies mijn ding, deze bundel.
Een aantal lang vergeten personen uit de vaderlandsche geschiedenis worden uit het graf getild om de hoofdrol te spelen in een drietal verhalen. Ze krijgen nog een kansje om te achterhalen waar het allemaal mis ging om er alleen maar achter te komen dat hun leven inderdaad nutteloos en ontoereikend was.
Een quote: "Hij had vaak de moeilijkste weg gekozen - maar de moeilijkste weg bleek niet meer te zijn dan een van de vele dwaalwegen van ergens naar nergens, van het leven naar de dood". Gezellig.
Precies mijn ding, deze bundel.
April 5, 2025
Nou vooruit 3* . Verhaal 1 kon me niet echt boeien maar 2 en 3 waren dit wel.
September 15, 2011
Dit boekje eindelijk gelezen, het ligt al zo lang op de plank... Het bestaat uit drie verhalen, die nogal verschillend van achtergrond zijn. Met name het derde verhaal, dat zich in Noord-Afrika afspeelt, ademt een sfeer van kruiden en bazaars uit... het eerste daarentegen, ruikt naar Noordzee-vis. Het is het debuut van Thomese uit 1991 en werd bekroond met de Ako Literatuur Prijs.
De site van de schrijver geeft de volgende beschrijving van de bundel:
P.F.Thomése beschrijft in deze verhalenbundel de ongewenste lotsbestemmingen van enkel vergeten figuren uit de vaderlandse geschiedenis. Jacob Roggeveen, de ontdekkingsreiziger die tegen zijn zin uitzeilde naar het Zuidland, de tweederangs dichter Janus Dousa, heer van Noordwijk, die denkend aan Latijnse verzen een walvis aan het strand vindt, de stervende 'hertog' van Ripperda en zijn lijfarts, de homoseksueel-van-late-roeping Foucart, een beeldenstormer-met-berouw en zijn gebochelde zoontje - allen dromen zij van de waarheid, maar als ze dichterbij komen, merken ze dat die onverdraaglijk is, al is het dan te laat om nog terug te keren. In Zuidland worden de doden naar boven gehaald - en wéér proberen zij te doorgronden waarom hun leven zo ontoereikend, overbodig en vergankelijk heeft moeten zijn.
Interessante thema's, maar toch was het boekje een beetje een teleurstelling voor mij. Ik had verwacht dat in een bundel korte verhalen, de schrijver zich van verschillende kanten zou laten zien, maar elk verhaal heeft dezelfde, zware schrijfstijl, waar ik maar moeilijk door geboeid kon worden.
De site van de schrijver geeft de volgende beschrijving van de bundel:
P.F.Thomése beschrijft in deze verhalenbundel de ongewenste lotsbestemmingen van enkel vergeten figuren uit de vaderlandse geschiedenis. Jacob Roggeveen, de ontdekkingsreiziger die tegen zijn zin uitzeilde naar het Zuidland, de tweederangs dichter Janus Dousa, heer van Noordwijk, die denkend aan Latijnse verzen een walvis aan het strand vindt, de stervende 'hertog' van Ripperda en zijn lijfarts, de homoseksueel-van-late-roeping Foucart, een beeldenstormer-met-berouw en zijn gebochelde zoontje - allen dromen zij van de waarheid, maar als ze dichterbij komen, merken ze dat die onverdraaglijk is, al is het dan te laat om nog terug te keren. In Zuidland worden de doden naar boven gehaald - en wéér proberen zij te doorgronden waarom hun leven zo ontoereikend, overbodig en vergankelijk heeft moeten zijn.
Interessante thema's, maar toch was het boekje een beetje een teleurstelling voor mij. Ik had verwacht dat in een bundel korte verhalen, de schrijver zich van verschillende kanten zou laten zien, maar elk verhaal heeft dezelfde, zware schrijfstijl, waar ik maar moeilijk door geboeid kon worden.
November 26, 2010
3 short stories of this gifted Dutch author.
After reading the first paragraph of the first story I was completely blown away by the beautiful language. I thought it was going to be a 5 star book. But the level dropped a bit (from amazing to very good).
To give an impression about the atmosphere and style of the book I'd like to quote a part of the first paragraph of the third story (Dutch):
After reading the first paragraph of the first story I was completely blown away by the beautiful language. I thought it was going to be a 5 star book. But the level dropped a bit (from amazing to very good).
To give an impression about the atmosphere and style of the book I'd like to quote a part of the first paragraph of the third story (Dutch):
De blinde kapitein was in de kelder ondergebracht, omdat hij voor niemand nog nut had. Hij had ook gedood kunnen worden, maar daar was blijkbaar geen reden voor geweest. Nu zat hij er al zo lang, dat hij bijna vergeten was. Alleen een dikke Turk daalde soms af om hem met een stok te slaan.(...)
April 28, 2019
Eindelijk aan Thomése toegekomen. Op de één of andere manier stond het me tegen aan een boek van hem te beginnen, en dan nog wel een verhalenbundel, wat een risico is, want het moet wel erg goed zijn wil ik dat waarderen. Maar het viel me dus tegen. In de verhalen doet hij erg zijn best mooi te schrijven, om mij als lezer voor zijn historische verhalen in te nemen. Dat is dus niet gelukt. Zijn verhalen zijn vooral beschrijvend en wat beschouwend, met zo nu en dan mooie zinnen. Maar het is me teveel daarop toegespitst en ik miste dialogen, toch vaak het vlees en bloed van personages.
April 18, 2013
Alle drie de verhalen in één ruk lezen maakt de laatste een beetje te langdradig. De taal is prachtig.
May 30, 2023
Frans Thomese won in 1991 de AKO literatuurprijs met deze bundel met drie verhalen met als titels ‘ Leviathan’, ‘Zuidland’ en ‘ Boven aarde’. Ze spelen zich alle drie in het verre verleden af, met Hollandse karakters, ontleend aan enigszins bekende historische figuren zoals Jacob Roggeveen. Hij ontdekte het onbekende Zuidland dat het Paaseiland bleek te zijn. De zee speelt daarbij een belangrijke rol en ook het thema ‘de dood’ voel je steeds doorschemeren. Thomese schrijft mooi proza, maar de verhalen moet je wel proeven, het zijn geen simpele verhalen die zichzelf meteen prijsgeven. Vooral het laatste verhaal dat in Tunis speelt is nogal ingewikkeld. Ik was ooit in Tunis en sommige beschrijvingen van het Arabische deel van de stad komen me wel bekend voor.
July 17, 2019
Drie keer een relaas waarin een hoofdrol is weggelegd voor antihelden uit de vaderlandse geschiedenis. Mooi geschreven!
December 18, 2024
Fraai taalgebruik, spitsvondige verhaalconstructies, maar niet echt memorabele verhaaltjes.
June 2, 2024
Sfeerrijk, prachtig!
interesante zinnen:
p. 59 'zeevaart is over land praten'
91 'barbaarse muzelmannen met hun op het oog ruwe en onverschillige, maar in werkelijkheid uiterst wankele karakters'
102 '...zoals de hel alleen een binnenkant heeft'
106 '..de zieken waren zo aan hun ziekte gehecht geraakt dat ze niet meer wilden genezen. Van bedlegerigheid waren hun spieren slap en was hun vel zacht en bleek geworden; vandaar dat ze zich het liefst terugtrokken in hun cocon van broeierig warm beddengoed en zich koesterden in het comfort van hun ziekte.' (Oftewel institutiuonalisering)
interesante zinnen:
p. 59 'zeevaart is over land praten'
91 'barbaarse muzelmannen met hun op het oog ruwe en onverschillige, maar in werkelijkheid uiterst wankele karakters'
102 '...zoals de hel alleen een binnenkant heeft'
106 '..de zieken waren zo aan hun ziekte gehecht geraakt dat ze niet meer wilden genezen. Van bedlegerigheid waren hun spieren slap en was hun vel zacht en bleek geworden; vandaar dat ze zich het liefst terugtrokken in hun cocon van broeierig warm beddengoed en zich koesterden in het comfort van hun ziekte.' (Oftewel institutiuonalisering)
March 4, 2024
Heb het voor de tweede keer gelezen en vind alles veel duidelijker. Ik vond dat het religieuze gedeelte mooi was gebruikt.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews