Σε μια πόλη όπου το ρεύμα έχει κοπεί λόγω της πολυήμερης απεργίας της Εταιρείας Ηλεκτρισμού, μια παρέα ετερόκλητων ανθρώπων ξαναζεί το κλίμα της παλαιάς γειτονιάς. Χωρίς σύγχρονες πολυτέλειες, χωρίς τηλεόραση, ηλεκτρονικούς υπολογιστές ή ασανσέρ, επιστρέφουν σε μια ατμόσφαιρα ρομαντική αλλά απρόβλεπτη, όπου συμβαίνουν διάφορα περίεργα και μυστηριώδη, κατανοητά ή ακατανόητα. Ένα δαχτυλίδι εξαφανίζεται, μια παντρεμένη φλερτάρει με έναν άγνωστο, μια γυναίκα επιτίθεται με το αυτοκίνητο της σε έναν ανυποψίαστο γιατρό, ένας άντρας βγαίνει εκτός εαυτού, ένα ζευγάρι παπουτσιών διαταράσσει την καθημερινότητα ενός ζευγαριού ανθρώπων, μια γυναίκα διχοτομείται, ένας ερασιτέχνης αστροφυσικός γίνεται θύμα ενός "κόκκινου γίγαντα", και άλλα πολλά παράξενα, τραγικά και κωμικά από το παρελθόν ή από το μέλλον, που συναρπάζουν τα μέλη της παρέας και τα καθηλώνουν υπό τό φως των κεριών. Όταν όμως κάποια στιγμή η απεργία τελειώνει, η ζωή τους θα έχει αλλάξει για πάντα, και όταν η τάξη αποκατασταθεί, τίποτα δεν θα είναι όπως πριν...
Γεννήθηκε το 1928 στην Πάτρα με καταγωγή από την Κεφαλονιά. Πέρασε τον πόλεμο και την Κατοχή στην Αθήνα. Μετά τον πόλεμο, εργάστηκε σε ναυτικά πρακτορεία στην Πάτρα και στην Αθήνα, στο περιοδικό Ταχυδρόμος, έγραψε ραδιοφωνικές σειρές και μετέφρασε ξένη λογοτεχνία και ιστορία. Αργότερα έζησε στη Βιέννη, όπου και μελέτησε νεότερη ιστορία.
Η συγγραφική της καριέρα άρχισε το 1950, όταν δημοσίευσε μία σειρά χρονογραφημάτων από ένα ταξίδι της στη Μέση Ανατολή στην εφημερίδα Ο Νεολόγος των Πατρών. Στο τέλος της δεκαετίας του 1950, άρχισε να δημοσιεύει αστυνομικά διηγήματα στο περιοδικό Ταχυδρόμος. Συγχρόνως συνεργαζόταν με τους εκδοτικούς οίκους Πάπυρος και Πεχλιβανίδης σε μεταφράσεις αγγλικών και γαλλικών μυθιστορημάτων και ιστορικών συγγραμμάτων.
Άρχισε να γράφει ιστορικά μυθιστορήματα στο τέλος της δεκαετίας του 1970. Τα πιο γνωστά της ιστορικά μυθιστορήματα είναι τα Πριμαρόλια και η Θέκλη.
Το Πασαδόροι και Βαστάζοι είναι το πρώτο βιβλίο της Κακούρη που διαβάζω και με απογοητεύει, ίσως γιατί αυτό και τόσο αυστηρή η βαθμολόγηση μου. Συγκεντρώνει 11 ιστορίες της δημοσιευμένες σε εφημερίδες/περιοδικά σε βάθος δεκαετιών και τις βάζει σε ένα καινούργιο αφηγηματικό πλαίσιο. Δεν παύουν όμως να παραμένουν ασύνδετες και το τέλος του βιβλίου θυμίζει ελληνική ταινία, άνευ λόγου...
Ενδιαφέρουσα σύλληψη ωστόσο μέτρια απόδοση, τόσο ως προς τη δομή της πλοκής όσο και ως προς τη γραφή. Οι χαρακτήρες εντελώς στερεοτυπικοί, γενικότερα ένα αδιάφορο και μάλλον βαρετό βιβλίο, με την αίσθηση του προχειρογραμμενου, κατώτερο των δυνατοτήτων της συγγραφέως που έχει στο παρελθόν δώσει εξαιρετικά βιβλία όπως πχ. τα Πριμαρολια.
Δεν ξέρω ποιος ειναι ο λογος που δεν μου αρεσε.Αν φταίει η ανομοιογενης παρέα ή ότι οι ιστορίες είναι γραμμένες σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, Όμως δεν το βρήκα ελκυστικό.
Μία πολύ ωραία ιστορία αναδυόμενη πίσω από άλλες ιστορίες που σε κάνει να σκέφτεσαι για την αποξένωση σε μια εποχή όπου η τεχνολογική εξέλιξη την υποβοηθά. Οι επιμέρους ιστορίες-αρκετές από αυτές- σε κάνουν να σκέφτεσαι, σε προβληματίζουν και θίγουν θέματα όπως ο χρόνος, το στοιχείο της ταυτότητας, η ανημποριά του ανθρώπου να δράσει σε ορισμένες καταστάσεις, ώστε απλά αποδέχεται μια κατάσταση και άλλα.
Μου αρεσε σε γενικες γραμμες.Καποιες ιστοριες ηταν πολυ ενδιαφερουσες οπως η Γιωτα Καπα Χι,η εισβολη των παπουτσιων και ο κοκκινος γιγαντας.Καποιες ψιλοαδιαφορες.Σαν συνολο ικανοποιητικο οπως και το ολο συναισθημα που ηθελε να περασει το βιβλιο.Καλη γραφη.