What do you think?
Rate this book
Grondwerk
Grondwerk onthult een verborgen wereld onder het Vaderlandsplein in Brussel. Verscholen in een gangenstelsel wacht een naakte molrat, op missie vanuit de Hoorn van Afrika, op een briefing. Een mens die zich bij haar hol meldt, wint haar vertrouwen en tekent haar verhaal woord voor woord op. Ondertussen groeien overal in de stad zinkgaten. Er broeit iets in het bestuurlijke hart van Europa. Is er een opstand ophanden?
Grondwerk is een verhaal over verzet en herstel, over collectieve actie, gedeelde grond en pogingen om de wereld bewoonbaar te maken. Een roman vol complottheorieën en toekomstbeelden, die laat zien dat we niet zonder elkaar kunnen.
Grondwerk is een verhaal over verzet en herstel, over collectieve actie, gedeelde grond en pogingen om de wereld bewoonbaar te maken. Een roman vol complottheorieën en toekomstbeelden, die laat zien dat we niet zonder elkaar kunnen.
287 pages, Paperback
Published June 10, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 68 reviews
July 11, 2025
ik zeg het niet snel maar ik zeg het nu wel: dit boek is een meesterwerk ❤️ een ode aan waar wezens toe in staat kunnen zijn, een ode aan alles wat wemelt in Brussel en daarbuiten, een ode aan de taal en hoe die nieuwe tastharen kan aanleggen; een wervelende vertelling; een prachtige roman. zo goed.
March 9, 2026
Volgens mij is dit boek bedoeld om in een parkje in de stad gelezen te worden en dat is exact wat ik ermee gedaan heb, would recommend!
(En ook: naakte molratten zijn instant mijn nieuwe favoriete knaagdieren geworden, zonde dat de tijd van spreekbeurten geven achter mij ligt)
(En ook: naakte molratten zijn instant mijn nieuwe favoriete knaagdieren geworden, zonde dat de tijd van spreekbeurten geven achter mij ligt)
July 16, 2025
Grondwerk is een gedurfde debuutroman die als een ingenieus gangenstelsel aan elkaar haakt via onverwachte paden. Centraal staat het relaas van een naakte molrat die haar vertrouwde ondergrondse kolonie in de Hoorn van Afrika verlaat voor een onbepaalde missie in het politieke centrum van Europa.
De fabel is op zijn sterkst wanneer de naakte molrat de ultieme spiegel vormt van Onze Soort, de homo sapiens in al zijn lafheid, jaloezie en twijfel.
Veel minder interessant is de jij-figuur. Het opzet is duidelijk: als een Mimic Octopus zoekt ze continu naar een vaste vorm door die van anderen na te bootsen. Haar hersengangen zijn kneedbaar maar leeg. Op die manier slaagt ze er moeilijk in om tot een eigen identiteit te komen en de weg vooruit te kiezen. Het resultaat is echter een van persoonlijkheid ontdane antagonist die vooral als canvas dient voor moralistische hersenspinsels.
Dat morele vingertje komt bovendien vaker terug, bijvoorbeeld met kant-en-klare passages als: “het bloedgeld dat de aanleg van dit park ooit mogelijk had gemaakt, (…) hoe de fondsen de opbouw van jullie welvaartsstaat hadden gestut”, of “De arbeiders kwamen vanuit het zuiden van jouw continent, vanwaar ze met lege beloftes naar hier waren gehaald om in onbekende grond te komen woelen. Ze baanden zich verder een weg door het duister met hun dromen recht de vergetelheid in.” Als lezer voel je je op die momenten danig onderschat.
Nee, veel boeiender wordt het wanneer je zelf de randen mag aftasten tussen kolonie en koninkrijk, diplomaat en dichter, beest en barbaar. Die momenten zijn er veelvuldig. Het poëtische dierdicht zet aan tot denken over wat het betekent om, bij gebrek aan Briefing over het Plan, samen mens te zijn. Het antwoord op die vraag blijft Grondwerk ons gelukkig schuldig. Benieuwd naar wat verder zal worden gebouwd op dit fundament.
De fabel is op zijn sterkst wanneer de naakte molrat de ultieme spiegel vormt van Onze Soort, de homo sapiens in al zijn lafheid, jaloezie en twijfel.
Veel minder interessant is de jij-figuur. Het opzet is duidelijk: als een Mimic Octopus zoekt ze continu naar een vaste vorm door die van anderen na te bootsen. Haar hersengangen zijn kneedbaar maar leeg. Op die manier slaagt ze er moeilijk in om tot een eigen identiteit te komen en de weg vooruit te kiezen. Het resultaat is echter een van persoonlijkheid ontdane antagonist die vooral als canvas dient voor moralistische hersenspinsels.
Dat morele vingertje komt bovendien vaker terug, bijvoorbeeld met kant-en-klare passages als: “het bloedgeld dat de aanleg van dit park ooit mogelijk had gemaakt, (…) hoe de fondsen de opbouw van jullie welvaartsstaat hadden gestut”, of “De arbeiders kwamen vanuit het zuiden van jouw continent, vanwaar ze met lege beloftes naar hier waren gehaald om in onbekende grond te komen woelen. Ze baanden zich verder een weg door het duister met hun dromen recht de vergetelheid in.” Als lezer voel je je op die momenten danig onderschat.
Nee, veel boeiender wordt het wanneer je zelf de randen mag aftasten tussen kolonie en koninkrijk, diplomaat en dichter, beest en barbaar. Die momenten zijn er veelvuldig. Het poëtische dierdicht zet aan tot denken over wat het betekent om, bij gebrek aan Briefing over het Plan, samen mens te zijn. Het antwoord op die vraag blijft Grondwerk ons gelukkig schuldig. Benieuwd naar wat verder zal worden gebouwd op dit fundament.
Read
October 29, 2025what if we were two naked mole-rats digging our way through brussels' soil together
December 12, 2025
Wat een origineel boek!!
Een spark in het Nederlandstalige boekenlandschap.
Een spark in het Nederlandstalige boekenlandschap.
April 15, 2026
Nieuw levensmotto: Breek de bodem met je blote handen en begin. ❤️
April 24, 2026
De naakte molrat had al langer een plekje in mijn hart veroverd. Het ondergrondse beestje is immuun voor kanker - de titel van mijn boek is een eigenschap van de naakte molrat. Met een uitroepteken ipv een vraagteken.
Boon winnaar Tijl Nuyts heeft een epos geschreven over de naakte molrat. Een huzarenstukje waarvoor ik mijn hoed afdoe. Het is veel ineen, dit boek, een epos over de naakte molrat, over de bijzondere matriarchale samenleving die je aanzet om meer te lezen, een allegorie die parallellen trekt en vooral verschillen toont met onze samenleving, ons een spiegel voorhoudt, een politieke en milieu activistische aanklacht. Dus waarom dan geen vier of zelfs vijf sterren? Ik twijfelde voor vier, maar er waren wat teveel inconsequenties in het verhaal, gangen die nergens naar leiden, holtes die lees bleven en foute afslagen. Maar ik blijf erbij: hoedje af!
Boon winnaar Tijl Nuyts heeft een epos geschreven over de naakte molrat. Een huzarenstukje waarvoor ik mijn hoed afdoe. Het is veel ineen, dit boek, een epos over de naakte molrat, over de bijzondere matriarchale samenleving die je aanzet om meer te lezen, een allegorie die parallellen trekt en vooral verschillen toont met onze samenleving, ons een spiegel voorhoudt, een politieke en milieu activistische aanklacht. Dus waarom dan geen vier of zelfs vijf sterren? Ik twijfelde voor vier, maar er waren wat teveel inconsequenties in het verhaal, gangen die nergens naar leiden, holtes die lees bleven en foute afslagen. Maar ik blijf erbij: hoedje af!
Read
January 17, 2026"'Je kunt een tunnel graven naar waar je maar wilt,' zei ik. 'Dat weet je toch?'
'Hoe dan?' vraag je.
'Gewoon. Breek de bodem met je blote handen en begin.'"
'Hoe dan?' vraag je.
'Gewoon. Breek de bodem met je blote handen en begin.'"
February 27, 2026
Met Grondwerk levert Tijl Nuyts een onmiskenbaar origineel boek af. Het verhaal voelt eigenzinnig en doordacht, met een duidelijke visie achter de thematiek en opbouw. Nuyts durft af te wijken van conventionele vertelstructuren en kiest voor een literaire benadering waarin sfeer en idee belangrijker lijken dan klassieke spanningsopbouw.
Juist die keuze is tegelijkertijd de kracht én de zwakte van de roman. De originaliteit is bewonderenswaardig: het boek heeft een eigen toon en stijl, en je merkt dat hier geen standaardverhaal wordt verteld. Toch leest het geheel niet soepel. De stijl vraagt veel van de lezer en nodigt minder uit om “nog even een hoofdstuk” door te gaan. Het tempo ligt laag en de zinnen voelen soms zwaar, waardoor het moeilijk is om echt in het verhaal gezogen te worden.
Wat voor mij vooral maakte dat het boek niet volledig wist te overtuigen, is het ontbreken van een duidelijk plot. Er is weinig sprake van spanningsopbouw of een centrale ontwikkeling waar je als lezer naartoe leeft. Daardoor miste ik houvast. Zonder duidelijke verhaallijn of dramatische motor bleef ik wat op afstand, en werd ik niet echt emotioneel betrokken bij wat er gebeurde.
Grondwerk is daarmee een roman die ongetwijfeld lezers zal aanspreken die houden van experimentele literatuur en sfeergerichte verhalen. Voor mij persoonlijk werkte het minder goed: ik kon niet echt in het verhaal komen en bleef zoeken naar een element dat me mee zou nemen. Origineel en gedurfd, maar uiteindelijk niet een boek dat mij wist te pakken.
Juist die keuze is tegelijkertijd de kracht én de zwakte van de roman. De originaliteit is bewonderenswaardig: het boek heeft een eigen toon en stijl, en je merkt dat hier geen standaardverhaal wordt verteld. Toch leest het geheel niet soepel. De stijl vraagt veel van de lezer en nodigt minder uit om “nog even een hoofdstuk” door te gaan. Het tempo ligt laag en de zinnen voelen soms zwaar, waardoor het moeilijk is om echt in het verhaal gezogen te worden.
Wat voor mij vooral maakte dat het boek niet volledig wist te overtuigen, is het ontbreken van een duidelijk plot. Er is weinig sprake van spanningsopbouw of een centrale ontwikkeling waar je als lezer naartoe leeft. Daardoor miste ik houvast. Zonder duidelijke verhaallijn of dramatische motor bleef ik wat op afstand, en werd ik niet echt emotioneel betrokken bij wat er gebeurde.
Grondwerk is daarmee een roman die ongetwijfeld lezers zal aanspreken die houden van experimentele literatuur en sfeergerichte verhalen. Voor mij persoonlijk werkte het minder goed: ik kon niet echt in het verhaal komen en bleef zoeken naar een element dat me mee zou nemen. Origineel en gedurfd, maar uiteindelijk niet een boek dat mij wist te pakken.
Read
July 14, 2025Out of principle, I don't really rate books written by people I know personally.
In some cases, that is a shame. 'Grondwerk' is a compelling read throughout, written in measured, poetic language and displaying an especially rich vocabulary. It's the story of a naked mole-rat nestled underneath the city of Brussels. He is on a special mission, which I won't spoil for any of you in this review.
At its core, 'Grondwerk' is a challenge to how we behave as a species. As we follow the nameless mole-rat that is the protagonist of the story, we descend deeper and deeper into questions on what makes us human, how we relate to other life forms on our planet. It is often a very clever novel, without becoming patronising or overbearing. The same holds true for the style - poetic, without drawing attention away from the flow or the content.
Writing a full novel from the viewpoint of a mole-rat is a brave move, but it is one that works for this story. Tijl steers clear from clichés or easy jokes, maintaining a deft balance and rigorous control over the narrative he is trying to establish - kudos.
For those living in Brussels, there are plenty of little easter eggs that will be enjoyable, too.
If you're reading this - bravo, Tijl. A beautiful first outing as a novelist!
In some cases, that is a shame. 'Grondwerk' is a compelling read throughout, written in measured, poetic language and displaying an especially rich vocabulary. It's the story of a naked mole-rat nestled underneath the city of Brussels. He is on a special mission, which I won't spoil for any of you in this review.
At its core, 'Grondwerk' is a challenge to how we behave as a species. As we follow the nameless mole-rat that is the protagonist of the story, we descend deeper and deeper into questions on what makes us human, how we relate to other life forms on our planet. It is often a very clever novel, without becoming patronising or overbearing. The same holds true for the style - poetic, without drawing attention away from the flow or the content.
Writing a full novel from the viewpoint of a mole-rat is a brave move, but it is one that works for this story. Tijl steers clear from clichés or easy jokes, maintaining a deft balance and rigorous control over the narrative he is trying to establish - kudos.
For those living in Brussels, there are plenty of little easter eggs that will be enjoyable, too.
If you're reading this - bravo, Tijl. A beautiful first outing as a novelist!
April 18, 2026
Ik vind dit een terechte winnaar van de BOON; ik heb dit boek met heel veel plezier gelezen, genoten van de hints naar de actualiteit en de duidelijke voordelen van het matriarchaat ;-) Alleen het einde vond ik wat vreemd...
March 4, 2026
Dit was echt één van de meest absurde boeken die ik ooit gelezen heb, interpret that as you wish.
January 10, 2026
Geniaal boek 🤩 Gisteren op de metro verwachtte ik een naakte molrat tegen te komen 😁 https://www.bruzz.be/select/literatuu...
November 13, 2025
Dit boek is geschreven vanuit het perspectief van een naakte molrat!! Ik herhaal: een naakte molrat!!!
March 30, 2026
Voor een boek wat best ver vooraan duidelijk maakt dat je naakte molratten niet moet begrijpen via een menselijke lens, plakt het heel erg veel menselijke begrippen op de naakte molrat (armen en benen ipv poten) en bevraagt het ook totaal niet de termen die de biologen op de naakte molrat hebben geplakt zoals soldaten (die termen worden uitgebreid met oa kantoormedewerkers en architecten, wtf), verder is menselijke kennis veel te vanzelfsprekend genomen en is er te weinig gespeeld met de beschrijving van alledaagse objecten voor ons zoals dat heel af en toe gebeurde in het boek (zoals bij een tram). Daarnaast was er ook een best heftige focus en uitbreiding op de militaire ranken van soldaten aan het begin van het boek waardoor ik er bijna mee gestopt was om eerlijk te zijn. Al deze irritaties waren relatief constant aanwezig omdat het boek zo expliciet stelde dat je naakte molratten niet via menselijke manieren moet begrijpen en ik vond het daarom zo intens veel zonde hoe dat er zo zwak uit kwam op sommige fronten in het boek.
Maar, er waren zeker ook hele vette dingen aan dit boek! Namelijk vooral hoe via gevoel en geestelijke connectie de meeste internaakte molrat communicatie ging. Het boek deed me ook een klein beetje denken aan Man Maakt Stuk van Maurits de Bruijn omdat het boek de lezer direct aanspreekt (al is dat soms wel een beetje hoogdravend en neerbuigend) en omdat in het eerste hoofdstuk al heel duidelijk is dat er iets is gebeurt wat tot een bepaalde reeks aan gebeurtenissen heeft geleid en dat je er pas aan het einde achter komt wat dat nou was, dat vind ik heel fijn om te lezen.
Ook was de structuur best duidelijk waarin een hoofdstuk in het heden altijd volgde op een hoofdstuk in het verleden (en andersom dus ook). Als laatste genotpuntje (en zeker niet onbelangrijk), de schrijfstijl deed me soms best wel aan lyrics van Eefje de Visser denken, het abstracte poëtische wat toch wel weer van toepassing is op wat er gebeurt in het verhaal en ook de woordkeuze (een geest die zich strekt naar een ander bijvoorbeeld).
En ohja, er zit nog meer interessants in dit boek, maar daarvoor mag je het boek toch echt wel zelf lezen ;)
Maar, er waren zeker ook hele vette dingen aan dit boek! Namelijk vooral hoe via gevoel en geestelijke connectie de meeste internaakte molrat communicatie ging. Het boek deed me ook een klein beetje denken aan Man Maakt Stuk van Maurits de Bruijn omdat het boek de lezer direct aanspreekt (al is dat soms wel een beetje hoogdravend en neerbuigend) en omdat in het eerste hoofdstuk al heel duidelijk is dat er iets is gebeurt wat tot een bepaalde reeks aan gebeurtenissen heeft geleid en dat je er pas aan het einde achter komt wat dat nou was, dat vind ik heel fijn om te lezen.
Ook was de structuur best duidelijk waarin een hoofdstuk in het heden altijd volgde op een hoofdstuk in het verleden (en andersom dus ook). Als laatste genotpuntje (en zeker niet onbelangrijk), de schrijfstijl deed me soms best wel aan lyrics van Eefje de Visser denken, het abstracte poëtische wat toch wel weer van toepassing is op wat er gebeurt in het verhaal en ook de woordkeuze (een geest die zich strekt naar een ander bijvoorbeeld).
En ohja, er zit nog meer interessants in dit boek, maar daarvoor mag je het boek toch echt wel zelf lezen ;)
April 7, 2026
Brede bloemen ontplooiden zich in de oksels van de hibiscus, stokrozen openden hun geurige binnenste en op de slanke stengels van de heiligenbloem verschenen de eerste knoppen...
Jouw soort beseft niet wat je met collectieve intelligentie kan bereiken!
Jouw soort beseft niet wat je met collectieve intelligentie kan bereiken!
March 10, 2026
Super grappig en toch wel diep boek over naakte molratten die samen met mensen in opstand komen tegen infrastructuur en de mensen in de stad/de macht. En ondertussen ook een soort van liefdesverhaal tussen naakte molratten. Zo goed geschreven dat ik het hele verhaal voor mij zag. Originele invalshoek. Enigszins jammer van het toch wel erg bedachte einde. Maar, met veel plezier gelezen
April 21, 2026
Oké maar wanneer komt de briefing?!?!? (3,5 ster)
March 1, 2026
Intrigerend en boeiend perspectief. Mooie metaforen. Rijk taalgebruik en toch vlot leesbaar.
November 7, 2025
Verrassend vertelperspectief (geschreven vanuit een naakte molrat). Ik bleef doorlezen maar vond het uiteindelijke ‘plot’ niet zo sterk. Heb me goed vermaakt met het boek maar het verhaal blijft niet per se hangen.
October 12, 2025
leuke ideeën en toffe referenties aan België en 'deze tijd', maar ook te veel omschrijvingen en het plot mist een doel.
November 8, 2025
tof en origineel debuut, een hedendaagse fabel. wat als molratten een intelligente soort zijn? einde leek wat te raprap en was iets minder geslaagd
November 16, 2025
Voeg ik de naakte molrat nu toe aan mijn lijstje favoriete dieren? Zeker! Het ondergrondse perspectief was fantastisch, de taal zo mooi.. een beetje jammer dat een homo sapiens toch weer een grote rol kreeg verderop in het boek. En dat einde, tja.. een beetje te snel en te veel.
Quote: "Ik probeerde de levende wirwar in het water te doorgronden, dook onder in het slib en dwaalde in gedachten over zandbanken en grindbedden, wurmde me tussen de wieren en wormen in het waaiende kelpwoud, mijn geest als een sleepnet in de diepte."
Quote: "Ik probeerde de levende wirwar in het water te doorgronden, dook onder in het slib en dwaalde in gedachten over zandbanken en grindbedden, wurmde me tussen de wieren en wormen in het waaiende kelpwoud, mijn geest als een sleepnet in de diepte."
December 10, 2025
Cool leuk en symbolisch also naakte molratten zijn echt vet - thanks Roos🫡
January 4, 2026
Wij mensen zijn echt suf en beperkt vergeleken met naakte molratten. Veel geleerd over deze diersoort door dit boek, zonder dat het voelde alsof er feitjes naar je hoofd gegooid werden. Origineel en knap bedacht!
March 21, 2026
3.5/5
"‘Je kunt een tunnel graven naar waar je maar wilt,’ zeg ik. ‘Dat weet je toch?’
‘Hoe dan?’ vraag je.
‘Gewoon. Breek de bodem met je blote handen en begin.’"
"‘Je kunt een tunnel graven naar waar je maar wilt,’ zeg ik. ‘Dat weet je toch?’
‘Hoe dan?’ vraag je.
‘Gewoon. Breek de bodem met je blote handen en begin.’"
April 5, 2026
Buitenissig verhaal, maar fascinerend van begin tot einde. En ja, google die naakte molrat maar, extra vervreemding verzekerd.
April 9, 2026
Origineel idee maar er had meer ingezeten. Vond het ook iets te langdradig.
October 11, 2025
naakte molratten zijn cool! vanuit het perspectief van een naakte molrat begrijp je de mens, en daarna de wereld, ineens op een hele andere manier. sluit je aan bij de beweging, open je zintuigen, het zindert.
Displaying 1 - 30 of 68 reviews