Op 25 november 1975 werd Suriname een onafhankelijke republiek. 2025 is een vijftig jaar srefidensi. De nieuwe status als zelfstandige natie stelde veel Surinaamse families voor een gaan we naar Nederland, of blijven we in switi Sranan? Deze historische gebeurtenis tekende de familiegeschiedenis en persoonlijke levens van honderdduizenden mensen. Wat waren hun dromen en wat kwam ervan terecht? En wat betekent Moeder Suriname nog voor je als je leven zich voornamelijk in het koude Nederland afspeelt? Tien toonaangevende schrijvers met Surinaamse wortels maken in deze bundel de balans op met een persoonlijk verhaal. Met bijdragen van Iwan Brave, Nina Jurna, Tessa Leuwsha, Cynthia McCleod, Bodil de la Parra, Chris Polanen, Shantie Singh, Jeffrey Spalburg, Prof. Soortkill & Etchica Voorn
Een boekje met teksten in verband met de 50 jarige onafhankelijkheid van Suriname. Mij sprak het stuk van Chris Polanen het meeste aan. Hij beschrijft zo helder en invoelbaar hoe het is om tussen, of met, twee werelden te leven. Er zijn natuurlijk zoveel mensen in onze samenleving die dat ook, op hun manier, ervaren. En prof. Soortkill laat zien wat het dilemma is: eigenlijk zouden de goedopgeleide Surinamers in Nederland hun land van oorsprong moeten opbouwen. Maar dat is theorie, want hoe liggen loyaliteiten en belangen. Voor mij verdiepen deze teksten mijn inzicht in de complexiteit van het postkoloniale tijdperk.
Mooi (dun) boek met verhalen van verschillende Nederlands-Surinaamse schrijvers. Het helpt je goed om Suriname en haar geschiedenis wat beter te leren kennen. Het ene verhaal raakte me iets meer dan het andere, maar dat is logisch natuurlijk.
Als historisch document geeft Bigi Yari inkijkjes in de ervaringen van verschillende Surinaams-Nederlandse schrijvers bij Surinames Bigiyari, waarbij het ene stuk me logischerwijs meer raakte dan het andere
Ik heb met dit boek wat meer van suriname mogen (als een nederlandse met surinaamse roots) beleven en wat er bij verschillende mensen omgaat wanneer het gaat over de bigiyari van suriname en haar 50 jarige onafhankelijkheid op 25 November.
Sommige passages waren mooi gesprekstof voor mijn moeder en ik! Ik hoop dat dit voor vele mensen ook zo mag zijn!