What do you think?
Rate this book
1 ปี กับชีวิตที่ผมอยู่ในอเมริกา #1
1 ปี กับชีวิตที่อยู่ในอเมริกา
ผมชื่อเจม อายุ 17
เป็นเด็กเกรียนติดเกม ไม่เคยออกจากบ้าน
แต่วันนี้ดันผันตัวเอง มาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน
นอกจากที่ผมจะตกภาษาอังกฤษ โง่คณิต
และเล่นกีฬาไม่เก่งแล้ว
ผมก็ยังทำอะไรด้วตัวเอง ไม่เป็นเลยสักอย่าง
ล่าสุดที่พยายามจะเป็นผู้นำ
กูก็เกือบทำเพื่อนอีกสี่คนตกเครื่อง...
เป็นเด็กเกรียนติดเกม ไม่เคยออกจากบ้าน
แต่วันนี้ดันผันตัวเอง มาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน
นอกจากที่ผมจะตกภาษาอังกฤษ โง่คณิต
และเล่นกีฬาไม่เก่งแล้ว
ผมก็ยังทำอะไรด้วตัวเอง ไม่เป็นเลยสักอย่าง
ล่าสุดที่พยายามจะเป็นผู้นำ
กูก็เกือบทำเพื่อนอีกสี่คนตกเครื่อง...
308 pages, Paperback
First published July 1, 2014
3 people are currently reading
30 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
January 7, 2021
สำนวนการเขียนค่อนข้างเป็นเอกลักษณ์ใช้คำสัมผัสเหมือนแต่งกลอนอยู่เป็นระยะ มีคำหยาบคายอยู่ไม่น้อยแต่ก็ค่อนข้างแปลกใหม่เน้นอ่านเอาฮาคลายเครียดได้พอสมควร อ่านไปอ่านมาก็วางไม่ลงเพราะสนุกเหลือเกิน
October 11, 2023
#1ปีกับชีวิตที่อยู่ในอเมริกา สองเล่มดับเบิ้ลประสบการณ์แลกเปลี่ยนด้วยสไตล์ความเกรียนหัวขวิดสำนวนห้าวเป้งกวนโอ๊ย อ่านตอนโตแล้วไม่ค่อยเอ็นดูและไม่ได้เอนจอยตามเท่าไหร่ เหมือนมองเพื่อนห่าม ๆ สมัยวัยเยาว์ก่อวีรกรรมวีรเวรตอนวัยรุ่นมากกว่า แต่ก็ได้บทเรียนสอนใจมากมายในการที่ต้องไปใช้ชีวิตแตกต่างที่ต่างบ้านต่างเมืองต่างวัฒนธรรม
ประสบการณ์การจากผู้เขียนที่ตอนนั้นเป็นเด็กนักเรียนชายคนหนึ่งอายุ 17 ปี มีนิสัยเกรียน+ขวางโลกอยู่นิดหน่อย ระหกระเหินแบบจากไทยไปแลกเปลี่ยนที่อเมริกา ด้วยการสอบชิงทุน ได้ส่วนหนึ่ง ที่เหลือที่บ้านต้องออกช่วย เพราะงั้นเขาจึงต้องตั้งใจและทำตัวให้ดี แต่ก็มีเรื่องราววุ่นวาย+ว้าวุ่นเกิดขึ้นมากมายT^T
ผู้เขียนเริ่มเขียนลงBlogในลงเว็บ Dek-D และ Facebook มาเรื่อย ๆ พอจะเข้าใจว่าทำไมทั้งสองเล่ม สำนวนเขียนเหมือนเล่าให้เพื่อนฟังมาก ๆ บรรยากาศกวน ๆ เล่นมุกและใส่อารมณ์ฟีลลิ่งในมุมมองตัวผู้เขียนตลอดเล่ม จนอาจทำให้คนที่ไม่ชอบหนังสือโทนนี้หรือพวกมุกเสียดสี อ่านแล้วอึดอัดได้
ด้วยสำบัดสำนวนตรงไปตรงมาสุดกวน กู มึงมาเต็มตลอดเล่ม อ่านไปก็ได้แต่หรี่ตามองว่าอะไรมันจะขนาดนั้น เช่น "มาอยู่อเมริกาได้จะสามเดือนเหมือนกูมาติดคุก จากเรือนจำกลางเชียงใหม่ ตอนนี้กูคงอยู่อัซคาบัน ชีวิตท่ามกลางทะเลทราย กูเป็นเจ๊กเกรียนตัวน้อย ผู้โดนขังคุกเวทย์มนต์ร่วมกับเหล่าโทรล์คนยักษ์"
สำหรับเล่มนี้เฉพาะสำนวนการเล่า เราไม่ค่อยเอนจอยเท่าไหร่กับความบ้งในมุกแซวบุคคลแบบเสียดสีด้วยคำที่มุ่งเน้นให้ฮา เราจึงจะขอพูดในแง่ของแรงบันดาลใจที่เด็กหนุ่มคนหนึ่งต้องการเปลี่ยนแปลงชีวิต และประคับประคองตัวเองจากอุปสรรคที่พบเจอ รวมถึงประสบการณ์การแลกเปลี่ยนที่ได้คุณนักเขียนได้บอกเล่าแทน
ประสบการณ์การจากผู้เขียนที่ตอนนั้นเป็นเด็กนักเรียนชายคนหนึ่งอายุ 17 ปี มีนิสัยเกรียน+ขวางโลกอยู่นิดหน่อย ระหกระเหินแบบจากไทยไปแลกเปลี่ยนที่อเมริกา ด้วยการสอบชิงทุน ได้ส่วนหนึ่ง ที่เหลือที่บ้านต้องออกช่วย เพราะงั้นเขาจึงต้องตั้งใจและทำตัวให้ดี แต่ก็มีเรื่องราววุ่นวาย+ว้าวุ่นเกิดขึ้นมากมายT^T
ผู้เขียนเริ่มเขียนลงBlogในลงเว็บ Dek-D และ Facebook มาเรื่อย ๆ พอจะเข้าใจว่าทำไมทั้งสองเล่ม สำนวนเขียนเหมือนเล่าให้เพื่อนฟังมาก ๆ บรรยากาศกวน ๆ เล่นมุกและใส่อารมณ์ฟีลลิ่งในมุมมองตัวผู้เขียนตลอดเล่ม จนอาจทำให้คนที่ไม่ชอบหนังสือโทนนี้หรือพวกมุกเสียดสี อ่านแล้วอึดอัดได้
ด้วยสำบัดสำนวนตรงไปตรงมาสุดกวน กู มึงมาเต็มตลอดเล่ม อ่านไปก็ได้แต่หรี่ตามองว่าอะไรมันจะขนาดนั้น เช่น "มาอยู่อเมริกาได้จะสามเดือนเหมือนกูมาติดคุก จากเรือนจำกลางเชียงใหม่ ตอนนี้กูคงอยู่อัซคาบัน ชีวิตท่ามกลางทะเลทราย กูเป็นเจ๊กเกรียนตัวน้อย ผู้โดนขังคุกเวทย์มนต์ร่วมกับเหล่าโทรล์คนยักษ์"
สำหรับเล่มนี้เฉพาะสำนวนการเล่า เราไม่ค่อยเอนจอยเท่าไหร่กับความบ้งในมุกแซวบุคคลแบบเสียดสีด้วยคำที่มุ่งเน้นให้ฮา เราจึงจะขอพูดในแง่ของแรงบันดาลใจที่เด็กหนุ่มคนหนึ่งต้องการเปลี่ยนแปลงชีวิต และประคับประคองตัวเองจากอุปสรรคที่พบเจอ รวมถึงประสบการณ์การแลกเปลี่ยนที่ได้คุณนักเขียนได้บอกเล่าแทน
April 7, 2024
เรื่องเล่าของ เจมส์ เด็กหนุ่มอายุ17 (เวลาในเรื่อง) ได้มีโอกาสไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่อเมริกา ดินแดนในฝันของใครหลายๆคน(รวมทั้งผมด้วย) ว่าตลอดระยะเวลาที่เค้านั้นได้ไปอยู่ประเทศในฝันนี้นั้นเค้าเจอเรื่องราวอะไรมาบ้าง
จริงๆเคยอ่านสมัยเค้าเขียนลงเพจไปแล้วรอบนึง แต่ก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกันถึงได้ไปซื้อหนังสือมาเก็บไว้ด้วย แต่ก็ไม่เคยหยิบมาอ่านเลยซักครั้ง(ฮา) นี่ก็ครบรอบ 10 ปีพอดี ปีนี้คุณเจมส์ก็มีออกหนังสือใหม่อย่าง #หลงจริงเวียดนาม ออกมาด้วย สบกับโอกาสอยากเคลียร์กองดองที่สะสมมานาน สรุป หนังสือที่ซื้อมาดองหลายปีก็ได้ฤกษ์อ่านซักที
จะบอกว่าตอนอ่านเรื่องนี้ในเพจนั้น มันเป็นตอนที่ผมไปเรียนภาษาที่อเมริกาอย่างพอดิบพอดี ประสบการณ์ที่คุณเจมส์แกเจอ ผมก็เจอคล้ายๆกัน ถึงแม้จะเปลี่ยนจากเจอในโรงเรียนมัธยมเป็นโรงเรียนสอนภาษาก็ตาม เลยเป็นอะไรที่ช่วยฮีลใจผมมาก ว่าอย่างน้อยเราก็ไม่ได้เป็นไอ้เจ๊กคนเดียวที่รู้สึกสิ้นหวังตอนไปเรียนในโรงเรียนที่แม่งไม่มีใครพูดภาษาไทยได้เลย (แม้ว่าตอนหลังจะมีคนไทยมาเรียนด้วยแว่บนึงก็ตาม)
ประสบการณ์การเจออะไรใหม่ๆ เพื่อนต่างวัฒนธรรม การใช้ชีวิต การเดินทาง อาหาร การอยู่กับโฮสต์ จริงๆก็แทบทุกอย่าง มันใหม่ไปหมด แถมภาษาเราก็ไม่ดี อ่านพอออกแหละ แต่ไม่เคยต้องพูดกับฝรั่งเป็นเรื่องเป็นราวขนาดนี้มาก่อนทั้งชีวิต กว่าจะเริ่มเอาตัวรอดได้ มีนอนร้องไห้คิดถึงบ้านอยู่เหมือนกัน
นี่อ่านจบเล่ม1แล้ว จำไม่ได้เลยว่าตอนนั้นทักษะการเขียนของคุณเจมส์แกแพรวพราวขนาดนี้ รู้สึกดีที่ได้หยิบมาอ่านจนได้
จริงๆเคยอ่านสมัยเค้าเขียนลงเพจไปแล้วรอบนึง แต่ก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกันถึงได้ไปซื้อหนังสือมาเก็บไว้ด้วย แต่ก็ไม่เคยหยิบมาอ่านเลยซักครั้ง(ฮา) นี่ก็ครบรอบ 10 ปีพอดี ปีนี้คุณเจมส์ก็มีออกหนังสือใหม่อย่าง #หลงจริงเวียดนาม ออกมาด้วย สบกับโอกาสอยากเคลียร์กองดองที่สะสมมานาน สรุป หนังสือที่ซื้อมาดองหลายปีก็ได้ฤกษ์อ่านซักที
จะบอกว่าตอนอ่านเรื่องนี้ในเพจนั้น มันเป็นตอนที่ผมไปเรียนภาษาที่อเมริกาอย่างพอดิบพอดี ประสบการณ์ที่คุณเจมส์แกเจอ ผมก็เจอคล้ายๆกัน ถึงแม้จะเปลี่ยนจากเจอในโรงเรียนมัธยมเป็นโรงเรียนสอนภาษาก็ตาม เลยเป็นอะไรที่ช่วยฮีลใจผมมาก ว่าอย่างน้อยเราก็ไม่ได้เป็นไอ้เจ๊กคนเดียวที่รู้สึกสิ้นหวังตอนไปเรียนในโรงเรียนที่แม่งไม่มีใครพูดภาษาไทยได้เลย (แม้ว่าตอนหลังจะมีคนไทยมาเรียนด้วยแว่บนึงก็ตาม)
ประสบการณ์การเจออะไรใหม่ๆ เพื่อนต่างวัฒนธรรม การใช้ชีวิต การเดินทาง อาหาร การอยู่กับโฮสต์ จริงๆก็แทบทุกอย่าง มันใหม่ไปหมด แถมภาษาเราก็ไม่ดี อ่านพอออกแหละ แต่ไม่เคยต้องพูดกับฝรั่งเป็นเรื่องเป็นราวขนาดนี้มาก่อนทั้งชีวิต กว่าจะเริ่มเอาตัวรอดได้ มีนอนร้องไห้คิดถึงบ้านอยู่เหมือนกัน
นี่อ่านจบเล่ม1แล้ว จำไม่ได้เลยว่าตอนนั้นทักษะการเขียนของคุณเจมส์แกแพรวพราวขนาดนี้ รู้สึกดีที่ได้หยิบมาอ่านจนได้
This entire review has been hidden because of spoilers.
December 1, 2016
ชีวิตนักเรียนแลกเปลี่ยน ม.ปลาย 1 ปีในสหรัฐอเมริกา (สองเล่มจบ เล่มนี้เป็นเล่มแรก) เล่าถึงช่วงเวลาที่ไปใช้ชีวิตที่นั่น ไม่เน้นเรื่องการเตรียมตัวหรือการเดินทาง แต่บอกถึงการไปตกระกำลำบากและการปรับตัว สำนวนมีเอกลักษณ์ บางคนอาจรู้สึกว่าตรงไปตรงมาหรือโฉ่งฉ่างเกินไป แต่ถ้าไม่เขียนแบบนี้ รสชาติก็จะจืดชืดลงไป
March 3, 2019
สนุกมากติดงอมแง่ม ชอบมากสนุก
March 4, 2019
สนุกมากคร่า อ่านเพลินเลย
August 5, 2023
เป็นหนังสือที่ทำให้ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง สนุกดีครับ
April 30, 2018
รักพี่เจมส์
July 24, 2018
ชอบค่ะ เพิ่งอ่านแนวนี้เล่มแรก สนุกสนาน อ่านไปหัวเราะไปกับเด็กผู้ชายคนนึงกับโฮส และประสบการณ์ที่เขาได้พบเจอ และการใช้วิตในอเมริกาของเขาที่ไม่ได้สวยหรูอย่างที่เขาคิดไว้ สนุกดีค่ะลองอ่านดู
Displaying 1 - 9 of 9 reviews