Meisjes van krijt

by Lara Taveirne

Lilith en Violaine zijn hartsvriendinnen. Ze groeien op aan de kust van Noord-Frankrijk. Urenlang gaan ze samen op zoek naar de mooiste schelpen. Ze kunnen gelijktijdig en achterwaarts over de golven duiken. Ze krijgen de slappe lach om dezelfde onbegrijpelijke dingen. Op hun veertiende kopen ze hun eerste bikini. Niet veel later beramen ze een duister plan.
Cap Blanc-Nez. Aan de rand van het klif worden de schooltassen van de twee meisjes gevonden. Beneden op het strand ligt het lichaam van Violaine.
Meisjes van krijt is een debuut van zelden geziene ambitie. De suizende tragiek van dit verhaal, als in een val van 135 meter hoog, doet voortdurend naar adem happen en heeft maar één hoe dicht kun je bij iemand komen zonder jezelf te verliezen?



Lara Taveirne (1983) is een van de bijzonderste stemmen van haar generatie. Ze schreef vier zeer goed ontvangen romans voordat ze doorbrak met het aangrijpende Wolf, waarvan tot nu toe meer dan 40000 exemplaren werden verkocht en waarvan de rechten werden verkocht aan onder meer Duitsland en Frankrijk. Meisjes van krijt (oorspronkelijk verschenen als De kinderen van Calais) won de Debuutprijs van de stad Antwerpen en werd genomineerd voor de Bronzen Uil.



Over



'Helder en beeldschoon.'

De Groene Amsterdammer



'Wolf groeit uit tot een pakkend maar waardig requiem dat nooit topzwaar wordt, en zelfs flinters lichtheid bevat.'

De Morgen



'Wolf is een boek dat je in één keer uit wil lezen.'

de Volkskrant
'Ze weet het verpletterende gevoel van gemis dat in de familie heerst zo sterk te verwoorden dat je als lezer de wanhopige leegte voelt.'

De Standaard



'Ook de taal speelt een hoofdrol in het boek. Met weloverwogen woorden en korte zinnen tekent Taveirne mensen en levens in de diepte.'

Cutting Edge

Genres: Roman, Summer, School, Dutch Literature, Fiction

253 pages, Kindle Edition

First published October 16, 2025

About the author

Lara Taveirne schreef een thesis over liefdesverdriet. Ze schreef ook een keer een brief, waarmee ze zichzelf toegang verleende tot een vervallen sluiswachtershuis. Dertien jaar lang woonde ze onder een lek dak, verstoken van luxe en lawaai, maar dicht bij de natuur. Zo nu en dan schrijft ze ook een roman, zoals De kinderen van Calais (winnaar Debuutprijs 2015) en Wolf (longlist Libris Literatuur Prijs 2025).

Reviews

[Talia]

5 ⭐️! 5 ⭐️! 5 ⭐️!!!

Het soort boek dat je rustig overtuigt dat de
Nederlandstalige literatuur nog lang niet uitgeput is.

[Zoé Komkommer]

“Een heel leven lang hoor je een verhaal vertellen. Je denkt dat je het na de eerste keer wel begrijpt. Je hebt sympathie voor het meisje met de lichtblauwe ogen omdat zij degene is die nu naast je zit om het verhaal te vertellen. Het meisje met de lichtgeelbruine ogen loopt erbij als een figurant. Haar voetstappen laten geen sporen na in het zand.”

[Ché]

“Eten doen we zittend op het tapijt. We morsen meer dan we eten. We praten ook meer dan we eten. En naarmate we meer drinken, morsen we ook met woorden.”

[Laurence]

Ach, hoe goed kan Lara Taveirne schrijven! Zo natuurlijk en ongekunsteld maar toch zo mooi! Ik lees haar werkelijk heel graag. Dit boek las dan ook bijzonder vlot uit, en op zich is het een mooi boek.

Maar, tegelijkertijd vond ik het ook geen "waw"-boek. Hoe ongekunsteld haar schrijfstijl is, zo gekunsteld is het verhaal. Personages maken bizarre keuzes, verhaallijnen lijken willekeurig te ontstaan en te eindigen, en ik zag geen boodschap of lijn in dit boek. Misschien is het wel te wijten aan het feit dat ik dit boek niet lang na 'Wolf' lees, dat juist zo aangrijpt door zijn echtheid.

Ik vermoed dat dit boek een verbeterde versie is van haar debuut, maar ik vermoed ook dat later werk (dan haar debuut) nog beter is.

[eli]

het was niet wat ik had verwacht na het lezen van de achterflap waardoor ik soms wat meer moeite had, maar toch werd ik elke keer terug meegetrokken in het verhaal!! ik wil al een tijdje meer in het Nederlands lezen en ik denk dat ik nu ook alle boeken van Lara Taveirne wil lezen

[Charlotte Teuwens]

Ik vertrok op reis naar Japan en ik nam mee… een boek over Calais. Tegendraads doen is een job maar ook een hobby.

Eigenlijk is het de schuld van Lara Taveirne. Ze moet maar niet zo aangrijpend schrijven over afscheid, beloftes en al wat als donkere wolk kan samendrijven boven het hoofd van een jongvolwassene. Eerst Wolf, nu weer de Meisjes van Krijt (al was het eigenlijk andersom). Geef Murakami, Ishiguro of Shiba Ryotaro ook een kans, Lara.

[Cecilia]

Moeke gesmeekt of ik mijn kerstcadeau al vroeger mocht uitpakken, omdat ik simpelweg niet kon wachten om hieraan te beginnen

Volgens mij had ik dit boek uit kunnen lezen in de helft van de tijd dat ik er nu over heb gedaan, maar ik heb elke zin zeker twee keer herlezen. Lara Taveirne haar schrijfsels zijn de reden waarom ik ‘lezen’ als antwoord geef op de vraag wat mijn passie is!!

[Marjan]

Op twee avonden uitgelezen... Een verhaal dat tegelijk schoonheid en tristesse bevat, een boek dat vlot leest en een verhaal dat een onverwachte plottwist heeft. Het open einde stoorde me ook niet, in tegendeel. Met andere woorden: een echte aanrader!

[Rei Lee]

Zalig boek... Heerlijk onbevangen... 🤗

In één ruk uitgelezen. Ze schrijft zo mooi.

[Eulalie]

Een mooi boek dat ik met veel warmte heb gelezen en dat nog lang in mijn hart blijft.

[Marte De Schutter]

Maandenlang heb ik dit boek veilig in het plastiek gelaten. Ik durfde de ultieme bescherming tegen mijn eigen nieuwsgierigheid niet te verbreken en liet het boek zo ongemoeid tot het moment wanneer ik het effectief zou lezen. Maar na het lezen van Wolf was er geen houden meer aan. De emmer van nieuwsgierigheid liep over en EINDELIJK ontdeed ik het boek van haar maagdelijk vlies.

Met dezelfde rotvaart waarmee Violaine van de klif stortte, denderde ik door dit boek heen. Wat een weer-ga-loos verhaal! De stijl is verbluffend en de onderliggende energie stuwt je als lezer onstuitbaar voort. Het is als turen naar de branding: nog één golf, nog één bladzijde, nog één hoofdstuk... tot je plots aan het allerlaatste toe bent.

Dit was een KEI van een boek. Werd er stil van.

Lara Taveirne heeft er een SUPERFAN bij!!!!! Ik kijk er al naar uit om Pluto te lezen!!!!!
(En ik maak er mijn persoonlijke missie van om mijn allesbehalve-boekenwurm-zuster te bekeren tot het universum van Taveirne)

[Pien M]

Het boek ging een andere richting op dan ik had verwacht van de tekst op de achterflap, maar toen ik daar eenmaal aan gewend was vond ik het een schitterend boek! Het proza is ontzettend mooi, er zaten een paar zinnen in die ik een paar keer opnieuw las omdat het me zo raakte (“Mijn leven is in een gat gevallen en ik heb niet de moeite genomen om er achter aan te springen.”)

Na de bespreking met de boekenclub ben ik het nog meer gaan waarderen door het uitpluizen van alle verschillende thema’s en personages. Heel erg mooi.

[Stijn Vercamer]

Het is van ‘waak over haar’ geleden dat ik een boek in 1 ruk uitlas.

[Nel De Coster]

”De auto vult zich met zonlicht en meisjesgesnurk.”🌞

Op één avond uitgelezen. Wauwwauwwauw!!!❤️‍🩹❤️‍🩹❤️‍🩹

[Aemilia Van]

WAW!!! Ik wil nog niet teveel vertellen, maar het is zeker de moeite waard om het te lezen

[Annelore Quyssens]

Een prachtig staaltje Nederlandstalige literatuur gekoppeld aan een lief verhaaltje. Direct goesting om nog eens naar Noord-Frankrijk te gaan.

‘Want wat moet je doen als het lijdend voorwerp en het onderwerp hetzelfde zijn?’ & ‘Medelijden is een laffe vorm van liefde.’

<3 Lara Taveirne

[Ella De Staercke]

“Over de muren glijden de silhouetten van enorme gevleugelde dieren. Hun kleine zusjes fladderen in rondjes om de keukenlamp.”

Bij Lara Taveirne is één plus één drie. Woord plus woord is kunst.

Ik ben van alle personages gaan houden, en dat is niet altijd een gemakkelijke opgave.

Ik heb nu zin om een boek te lezen met een stethoscoop op mijn lichaam geplakt, en ook om naar zee te gaan en het zand onder mijn voeten voelen. Terwijl ik dit zit te typen, realiseer ik me dat ik de zee op dit moment hoor, en zie, en dat ze binnen hand- (en voet-)bereik is. Laat ik dan maar meteen de daad bij het woord voegen en mijn voeten het water laten proeven.

Dat is misschien wel wat een goed boek met je doet; het geeft je zin om in die leefwereld te springen, om je erin te laten verdrinken. Het verhaal loopt niet af als je de laatste pagina omslaat, het kabbelt verder, verwatert de grenzen tussen gedrukte tekst en de wereld die je rond je ziet.

Ik geniet van mijn laatste dag aan de Costa del Sol, met mijn voeten in het water. Gelukkig zijn hier geen kliffen om van te springen. Adios!

[Morgane Bras]

Ik had deze geleend van de bib, maar er is zoveel dat ik erin wil aanduiden dat ik me genoodzaakt voel deze aan te schaffen 🙂‍↕️

[girlneedstoread &#x1f48c;&#x1f58b;️]

Een verhaal met potentie dat toch niet écht wist te raken. Toch een vierde ster voor de altijd prachtige schrijfstijl van Lara Taveirne.

[Lisa]

Klein en eenvoudig, en ook diepgaand en triest. Een mooi boek over Lilith en Violaine, twee tieners die goede vriendinnen zijn. Zoals in elk tienerleven gebeuren er dingen die levensbepalend zijn. Dat geldt hier zeker. Sommige dingen vond ik wat ongeloofwaardig maar als je je door het verhaal laat meevoeren is het prachtig. Ik heb genoten van de thema's en de setting. En, Herman 🩷

[Selien]

3,5⭐️maar wel afgerond naar boven. Ik kom hier later nog op terug - of misschien ook niet want ik weet niet goed waar te beginnen. Het heeft me alleszins heel geboeid en ik ga meer van haar boeken lezen.

[Nele Willems]

Prachtig!

[Jana]

Zeer mooi boek. Ik moet eerlijk toegeven ik lees amper in het Nederlands maar dit boek heeft me wel overtuigd om dit meer te doen❤️‍🩹

[Ella Devos]

Verhaal en schrijfstijl die mij telkens wel opnieuw uitnodigden om het boek weer op te pakken (wat voor mij al genoeg zegt in drukke periodes) - of was het achteraf gezien toch eerder de mooie kaft? De zinnen zitten vol herkenbare kleine details die het aangenaam maken en het boek meer kleur geven. Weinig overbodige zinnen, zo heb ik het graag. De uitwerking van enkele personages en sommige verhaallijnen mochten toch wat dieper, ik blijf met enkele waaroms achter.

[Annemie Plessers]

Heerlijk om te lezen op vakantie aan de Noord-Franse kust. Zonder wandelingen was het zeker in één ruk uitgelezen. Geweldig verhaal, mooie geschreven.

[Veronique Nolens]

4,5 ⭐️

[Amber Rodrigues]

Wat een boek… Diepgaand en tegelijk heel eenvoudig. Het verhaal ademt melancholie, verlies en tederheid.

De zee, het pijnlijke verleden, de warmte van onverwachte ontmoetingen: alles zit erin, zonder ooit gekunsteld aan te voelen.

Echte literatuur die niet wil pronken, maar raakt.
Dit boek gaf me letterlijk kippenvel (en traantjes)
Zo goed geschreven.



~ “Hij heeft smeerkaas eigenlijk nooit lekker gevonden, maar de lachende koe op de verpakking brengt hem in de supermarkt steeds weer in de verleiding” ~

~ “Mijn gedachten verbruiken meer en meer inktpatronen terwijl mijn gesproken taal elke dag aan woorden in boet” ~

[Laura]

Het idee van een eigen boek te herschrijven fascineert me. Hoewel ik beide versies niet kan vergelijken, denk ik dat ze gelijk heeft in haar voorwoord: het verhaal bleef hetzelfde maar de schrijfster is veranderd.

Het verhaal start met een bijna absurde onbegrijpelijke gebeurtenis en toch klopt alles: de beweegredenen, de authentieke personage, het verloop, de banaliteit, de gevolgen, ... . Daarin schuilt voor mij het bijzondere. Mooi!

[Tessa Devos]

Wat een schitterende schrijfstijl! Ook de start van het boek vond ik heel sterk. Gaandeweg zwakte mijn interesse echter wat af, maken personages vreemde keuzes en kon ik me niet helemaal vinden in het tempo waar Taveirne voor koos. Zo had ik graag meer tijd doorgebracht met de meisjes en dieper in hoofd kunnen kijken in de aanloop naar hun daad. Maar vooral onthoud ik hoe Taveirne kan toveren met taal, zo indrukwekkend!

[Charel Dierckxsens]

PRACHTIG!! Ik ben verliefd op Lara Taveirne en haar schrijfstijl en haar prachtige blauwe ogen! Aaaah! Ik wil elk boek dat zij ooit schrijft injecteren in mijn lichaam. Echt super super mooi. Heb deze gelezen voor mijn ini mini boekenclubje dat bestaat uit 2 leden, Xanthe en ik en we gaan volgende week bespreken! Kijk er al naar uit😀😀😀