Het juweel van Caïro van Muna Shehadi is het tweede deel in de exotische De verloren schatten-trilogie.
Caïro, 1976. Liliane werkt als lerares Engels voor de charmante Sami Sayed, zoon van een rijke juwelier. Wat niemand weet, is dat zij in werkelijkheid undercoveragent is van de CIA. Als het voor haar niet langer veilig is in Egypte, vlucht ze – met medeneming van een prachtige antieke pop.
Connecticut, heden. Paula heeft altijd geweten dat ze geadopteerd is door Liliane en Giles, maar ze weet niets over haar biologische moeder. Dan ontmoet ze een oudere vrouw, Helen, die haar zomaar vertelt wie haar moeder is, én dat ze een tweelingzus heeft. Paula is verbijsterd. Spreekt Helen de waarheid?
"Het juweel van Caïro" - in deze spannende roman van Muna Shehadi en Henske Marsman draait alles om geheimen, identiteit en verborgen waarheden. Hoe goed ken je eigenlijk je eigen familie?
Het verhaal speelt zich af in twee tijdlijnen. In Caïro in 1976 volgen we Liliane, die ogenschijnlijk werkt als lerares Engels, maar in werkelijkheid een undercoveragent is. Wanneer haar leven in gevaar komt, moet ze halsoverkop vluchten en neemt ze een mysterieuze antieke pop mee. In het heden leren we Sophie kennen, die erachter komt dat haar verleden heel anders is dan ze dacht. Wanneer een vreemde vrouw haar vertelt dat ze een tweelingzus heeft, begint een zoektocht naar de waarheid.
Ik vond het boek vooral interessant door de afwisseling tussen verleden en heden. Dit zorgde ervoor dat je steeds verder wilde lezen om te ontdekken hoe de verhalen met elkaar verbonden zijn. De spanning wordt goed opgebouwd, vooral door de geheimen rondom Liliane en de onverwachte onthullingen in Sophies leven.
De schrijfstijl is vlot en makkelijk te volgen, waardoor het boek prettig leest. Soms vond ik het verhaal wel een beetje voorspelbaar, en had ik sommige wendingen eerder zien aankomen. Toch bleef het boeiend genoeg om door te lezen.
Caïro, 1976. Liliane werkt als lerares Engels voor de charmante Sami Sayed, de zoon van een rijke juwelier. Wat niemand weet, is dat zij in werkelijkheid undercoveragent is bij de CIA. Als het voor haar niet langer veilig is in Egypte, vlucht ze en ze neemt een prachtige antieke pop mee. Connecticut, heden. Sophie heeft altijd geweten dat ze geadopteerd is door Liliane en Giles, maar ze weet niets over haar biologische moeder. Dan ontmoet ze Helen en hoort wie haar moeder is. Sophie is verbijsterd. Spreekt Helen de waarheid?
Een verloren kostbaarheid opent de deur naar een geheime erfenis…
Het juweel van Caïro van Muna Shehadi is het tweede deel in de exotische De verloren schatten-trilogie.
Er zijn twee verhaallijnen: het verleden Caïro, 1976 met Liliane en het heden Connecticut, met Sophie. Voor wie deel 1 niet gelezen heeft kan de verhaallijn uit het verleden misschien wat onduidelijk overkomen. Voor het optimale leesplezier raad ik je dan ook zeker aan om deze serie op volgorde te lezen.
De schrijfstijl van de auteur is vlot en beeldend met mooie, gedetailleerde beschrijvingen van het leven en de cultuur in Egypte. Het geeft een klein inkijkje in dit prachtige land met zijn rijke en fascinerende geschiedenis.
In het heden volgen we Sophie, onzeker na de breuk met haar man, maar die uiteindelijk toch een mooie groei doormaakt. Nadat ze erachter gekomen is wie haar biologische moeder is, gaat ze op zoek naar haar familie en dat levert haar veel meer op dan ze verwacht had.
Van mij had het verleden met de werkzaamheden van de rustige en gereserveerde Liliane (ze is tenslotte undercoveragent bij de CIA) en de ontdekking van het Fabergé ei nog wat meer uitgewerkt mogen worden. Dat had het verhaal wellicht nóg iets meer diepgang gegeven.
Het juweel van Caïro is een mooi romantisch verhaal over familiegeheimen, zoektocht naar jezelf en persoonlijke groei. Het heeft ervoor gezorgd dat ik alweer uitkijk naar deel drie, dat verwacht wordt in januari 2027.
4 ★
Bedankt HarperCollins voor dit recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
Het juweel van Caïro heeft een dromerige, filmische kaft en past in de trend van historische familieromans. In 1976, Caïro leer je Liliane kennen. Ze werkt voor het bedrijf van haar vader, en wordt door de CIA gevraagd om iemand te bespioneren. In Connecticut in het heden weet Sophie altijd al dat ze geadopteerd is door Liliane en Giles, maar ze weet niets over haar biologische moeder. Dan blijkt dat deel te zijn van een groot familiegeheim...
Ik moest even in Het juweel van Caïro komen: de verhaallijn van Liliane wist me meteen te boeien, maar bij Sophie had ik veel vraagtekens. Misschien omdat dit het tweede deel van een serie is, en ik het eerste deel niet heb gelezen.
Het verhaal van Liliane leest filmisch: door de gedetailleerde omschrijven van Caïro droom ik een beetje weg naar de stad in Egypte. Ik kan de zon voelen, en ruik de heerlijke gerechten bijna. Shehadi beschrijft alles uitvoerig, met soms wel erg lange zinnen als gevolg. Het perspectief wisselt tussen o.a. Liliane en Sophie, en wisselt altijd precies als het spannend is. Hierdoor wil je door lezen!
Liliane is een sterke powervrouw, en wanneer een van haar vrienden haar nodig heeft, staat ze voor hen klaar. Ook Sophie is een leuk figuur: ze is grappig, spontaan en rechtdoorzee. Soms vond ik haar wel much, ze walst zo over mensen heen. De vriendschappen in Het juweel van Caïro zijn prachtig beschreven: ook de vriendschap tussen Sophie en Owen kon ik erg waarderen, vooral door de leuke dialogen. De bijfiguren zoals Lizzie en Safiya maken het verhaal nog leuker!
Met de titel over het juweel, had ik meer aandacht verwacht over het intrige van het juweel. Het lijkt een bijverhaal, ondergeschikt aan de relaties van de personages. Dat is jammer, ik had meer willen weten over het juweel en het verhaal ervan.
Aan het einde van Het juweel van Caïro zijn er nog wat losse eindjes. Ik ben nieuwsgierig: hoe is het afgelopen met een aantal karakters? Hoe gaat het verder met het juweel? Ik hoop wel dat Muna Shehadi nog een deel schrijft, want ik ben nieuwsgierig.
Deze recensie verschijnt ook op https://www.readalicious.nl/recensies... Dit boek heb ik ontvangen van de uitgeverij in ruil voor een review. Dit had geen invloed op mijn mening over het boek.
In het tweede deel van de Verloren Schatten-serie volgen we het verhaal van Lilianne, de meest gereserveerde van de drie vriendinnen, die halverwege de jaren 70 naar Egypte vertrekt. Lilianne’s reis naar Caïro heeft verschillen deredenen, ze is daar voor haar werk in het bedrijf van haar vader en ze wil de Egyptische familie van haar moeder leren kennen. De CIA neemt contact met haar op als ze daar is, ze moet spioneren bij de charmante Sami. Als ze daar een paar maanden is neemt Giles contact met haar op. Hij is getraumatiseerd teruggekeerd uit de oorlog in Libanon. Ze besluit zich over hem te ontfermen. De auteur geeft ons een diepgaand inzicht in Lilianne’s gedachten en het grote geheim dat ze al sinds haar tienerjaren met zich meedraagt. De politieke spanningen en de rijke Egyptische cultuur vormen een sfeervolle achtergrond dat bijna aanvoelt als een extra personage. In het heden volgen we Sophie, de geadopteerde dochter van Lilianne en Giles. Sophie zit in een lastige fase: 45 jaar, ongewenst kinderloos, gescheiden en met een cateringbedrijf waar ze niet echt gelukkig van wordt. Wanneer ze ontdekt wie haar biologische moeder was, vertrekt ze naar een cottage van de norse maar rake Owen. Haar zoektocht naar haar biologische wortels en de ontdekking van een bijzondere pop brengen antwoorden die ze nooit had durven verwachten.
Wat ik zo bijzonder vond aan dit verhaal was de parallelle ontwikkeling van moeder en dochter in verschillende tijden. Beiden manouvreren door een web van familiegeheimen en loyaliteiten om te ontdekken wie ze werkelijk zijn en wat ze van het leven verlangen. Het is een emotioneel verhaal over liefde in vele vormen: de liefde voor familie, de zorg voor een vriend in nood en de moed om je eigen pad te kiezen. Een juweel in Caïro is een prachtig vervolg dat de diepgang van de serie behoudt. De mix van spionage, familie-mysteries en de zoektocht naar identiteit zorgt voor een verhaal dat je niet snel loslaat. De verschijning van Connie in Caïro maakt de cirkel van vriendschap weer rond. Ik ben ontzettend benieuwd naar Connie's verhaal in het derde boek.
Het juweel van Caïro van Muna Shehadi is een prachtig verhaal over geheimen uit het verleden die generaties lang gevolgen kunnen hebben.
Het boek gaat verder waar het eerste deel uit De verloren schatten serie is gebleven en volgt het verhaal van Liliane in 1976 en Sophie in het heden. In het boek gaat Sophie opzoek naar haar familie en komt ze erachter dan keuzes gemaakt in het verleden, consequenties hebben op haar leven nu.
De schrijftstijl van Muna Shehadi is heel beeldend, waardoor je je helemaal kunt inleven in het verhaal. Door de combinatie van spionage en het mysterie rondom de familiegeheimen, was het onmogelijk om dit boek weg te leggen. Ook maakt dit boek je alleen maar enthousiaster voor deel 3 waarin hopelijk alles op zijn plek valt. Ik heb het boek 4 sterren gegeven en raad hem dan ook zeker aan!
Heel erg bedankt HarperCollins Holland voor het recensie exemplaar!
This was a lovely rambling story about self discovery and the secrets families hold. As part of it is set in Cairo, it gives a warm insight into the hospitable nature of Egyptian culture. The story centres on a mother, her circle of friends and her daughter.. in an involved plot, the daughter finds out that not only is she adopted but that her family lives nearby so she arranges to meet them and settles with a cousin who works in a shelter helping recovering addicts. The daughter finds meaning and purpose in helping her cousin and learns the history behind her family. The actual jewel is incidental to the story, what is important is the strength of family friendship, finding yourself and appreciating those around you no matter how broken they are. A worthwhile, thought provoking read.
Ik vond deze minder goed dan 'Een affaire in Parijs', het eerste deel van de trilogie. Het duurde lang eer ik echt in het verhaal zat en vond het verhaal kabbelend. Nooit was ik echt geïntrigeerd of verrast door het plot en de personages. Ik ga het laatste deel nog lezen eens dat verschijnt omdat ik toch benieuwd ben naar de losse eindjes. Wie weet voel ik daar toch weer die sprankel die ik ervaarde in het eerste boek.
I was really excited for this, but I got bored really quickly. I expected a lot more from the Cairo/CIA/Faberge egg side of the story, but it fell really flat for me.
Also, the way everyone reacted when the egg was discovered? Not very interesting.