Ο Βραζιλιάνος καλλιτέχνης της μπάλας που ονομάστηκε «Χαρά του Λαού», ο έμπορος ναρκωτικών που η αγάπη του για την μπάλα τον οδήγησε στο τέλος του, ο ιεραπόστολος που τραγουδούσε στο πέταλο των φανατικών, ο παίκτης-πράκτορας της μυστικής αστυνομίας, ο διάσημος μπασίστας που διαφημίζει την ομάδα του στον κόσμο, ο ποδοσφαιριστής που προτίμησε μια επανάσταση από ένα Μουντιάλ, ο άνθρωπος που έδωσε μια σφαλιάρα και άλλαξε το γερμανικό ποδόσφαιρο, ο παλαβός οπαδός που χάριζε το χαμόγελο στον κόσμο, γυναίκες που πάλεψαν με τις προκαταλήψεις για να παίξουν μπάλα, ποδοσφαιριστές που τα έβαλαν με δικτατορίες.
Διάσημα και άγνωστα πρόσωπα πρωταγωνιστούν σε σαράντα ξεχωριστές ιστορίες, γραμμένες με συγκίνηση και χιούμορ, για το πιο δημοφιλές άθλημα του κόσμου, το ποδόσφαιρο.
40 αυτοτελείς ιστορίες με ανθρώπους που με κάποιο τρόπο επηρέασαν το ποδόσφαιρο, που έδωσαν μάχη με τις προκαταλήψεις, την καταπίεση και την αδικία και μέσω του ποδοσφαίρου προσπάθησαν να φέρουν την αλλαγή στην κοινωνία. Ιστορίες ατόμων που το ποδόσφαιρο καθόρισε την πορεία και την προσωπική τους ζωή και ιστορίες αφανών ηρώων που υπηρέτησαν το άθλημα.
Από τους αγαπημένους SOMBRERO με πολλές αδημοσίευτες ιστορίες που αποδεικνύουν ότι η δύναμη του ποδοσφαίρου αντανακλά τη δύναμη της ψυχής.
Το El Sombrero δημιουργήθηκε το 2008 ως ένα blog που δεν θα πουλούσε καπέλα, αλλά θα προσέγγιζε το ποδόσφαιρο με διαφορετικό τρόπο. Αρκετά χρόνια και χιλιάδες κείμενα μετά, έχει πλέον εξελιχθεί σε μια δημοφιλή ποδοσφαιρική σελίδα, συνεχίζει να μην πουλάει καπέλα, αλλά έφτασε η ώρα να βγάλει βιβλίο με μερικές από τις ωραιότερες ιστορίες για το ποδόσφαιρο και γι’ αυτούς που μας κάνουν να το λατρεύουμε.
Όλως παραδόξως, τα μόνα βιβλία που έχω διαβάσει με αντίστοιχη ευχαρίστηση με αυτό ήταν του Γκαλεάνο, ο οποίος έχει την δική του ξεχωριστή ιστορία στο βιβλίο.
Πολύ όμορφες περιγραφές, αφήγηση από μια ρομαντική σκοπιά, αλλά όχι υπερβολικά ρομαντική ή γλυκανάλατη με τρόπο που σε κουράζει. Τα πράγματα περιγράφονται όπως είναι. Τυχαίνει λοιπόν να είναι ρομαντικά, όμορφα, πικρά, με ελπίδα για τη ζωή ή με απελπισία. Το κοινό που έχουν είναι πως περιστρέφονται από μια μπάλα. Μια μπάλα που έχει τη δύναμη και τη βαρύτητα που επιτρέπουν στην κοινωνία να περιστρέφεται γύρω της για να αλλάξει προς το καλύτερο, να διαμαρτυρηθεί για την αδικία και την ανισότητα, να βάλει την ποίηση στη ζωή των ανθρώπων μέσα από τον αθλητισμό.
“Τι ήταν το ποδόσφαιρο άλλωστε για τον ίδιο; Αυτό που πρέπει να είναι για όλους. Μια ζωή που τη ζούμε με πάθος και μέσα της οι πιο όμορφες ιστορίες γράφονται με γκολ. «Ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι ότι όλοι υποφέρουν από αμνησία. Γράφω για να ανακτήσουμε τη μνήμη του ανθρωπίνου ουράνιου τόξου»...”
Η συγγραφική πένα του El Sombrero έκανε και πάλι την δουλειά της και με το παραπάνω.
Πρόκειται για τις γνωστές αυτοτελείς ιστορίες, εμπλουτισμένες με ιστορικό υπόβαθρο και με μια εξαιρετική ροή της πληροφορίας, αποκαλύπτοντας σιγά σιγά τις λεπτομέρειες της κάθε ιστορίας και συνδέοντας τα κομμάτια με μία θαυμαστή ομαλότητα. Το γράψιμο χαρακτηρίζεται από λυρισμό, συνδυάζοντας φιλοσοφικούς προβληματισμούς με αυτοβιογραφικά χρονογραφήματα.
2/2 λοιπόν με τον El Sombrero να γίνεται γρήγορα ένας από τους αγαπημένους μου σύγχρονους συγγραφείς. Αν συνεχίσει σε αυτόν τον ρυθμό πολύ σύντομα η χρυσή ballpen θα γίνει δική του!