What do you think?
Rate this book
Een grillig soort grind
Amelia groeit op in een piepklein dorp in de regio: een kleine biotoop in een van de meest ongeziene delen van het land. Een plek waar veel mensen op neerkijken, al zijn ze er nog nooit geweest. Ook Amelia’s ouders, twee uit het westen vertrokken ruimtezoekers, slaan zichzelf net wat hoger aan dan de mensen die in het dorp zijn geboren. Mensen zoals hun dochter.
Terwijl haar moeder zich emancipeert uit haar huwelijk, probeert Amelia zich te emanciperen tot iemand die wordt gezien. Intussen wordt haar vader steeds bozer – hij is vóór emancipatie, maar liever niet in zijn huis.
Om toch vooral niet ongezien te blijven, vertrekt Amelia naar de stad. Maar haar geboortegrond laat zich niet zo gemakkelijk afschudden – en misschien is ongezien zijn zo erg nog niet.
Terwijl haar moeder zich emancipeert uit haar huwelijk, probeert Amelia zich te emanciperen tot iemand die wordt gezien. Intussen wordt haar vader steeds bozer – hij is vóór emancipatie, maar liever niet in zijn huis.
Om toch vooral niet ongezien te blijven, vertrekt Amelia naar de stad. Maar haar geboortegrond laat zich niet zo gemakkelijk afschudden – en misschien is ongezien zijn zo erg nog niet.
192 pages, Paperback
Published November 5, 2025
9 people are currently reading
234 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
December 8, 2025
Als je opgroeit in Rotterdam-Crooswijk en je gaat naar de mavo, dan is het net wat moeilijker om je goed te voelen over jezelf, om te ervaren dat je meetelt, dat je belangrijk bent, dan als je in de Pijp of de Watergraafsmeer woont en naar het Barlaeus gaat. Ik geloof dat veel stemmen op partijen als de PVV en BBB daar voor een belangrijk deel uit voortkomen. De geweldige documentaireserie “Fortuyn: On-Hollands” sterkt mij in die gedachte.
Vervang Crooswijk door Drenthe en je zit in de nieuwe roman van Ine Boermans, “Een grillig soort grind”, over de lotgevallen van Amelia. Amelia groeit op in een dorp waar toeristen uit de Randstad zich een ‘toontje’ aanmeten als ze met locals in gesprek gaan. Om in de periferie van Nederland iemand te worden moet je het ofwel zien te schoppen tot dorpselite of zelfs dorpsroyalty — of je moet uit het dorp vertrekken.
En dat is wat Amelia doet. In Groningen en in Amsterdam zijn meer mensen om te kunnen zien dat je er bent, dat je bestaat — maar een provinciale afkomst schud je niet zomaar van je af. Bovendien moet je met al die mensen in zo’n stad wel heel bijzondere dingen presteren om gezien te worden en mee te tellen.
Je kunt docuseries kijken, je kunt commentaren en analyses lezen in kranten en tijdschriften, je kunt podcasts luisteren, maar je kunt ook “Een grillig soort grind” lezen. Uit de nuchtere, rake, uit duizenden herkenbare toon die Ine Boermans tot kunst heeft verheven rijst een zeldzaam wijs, subtiel, ontroerend en geestig beeld op van een wereld die in beweging wordt gebracht door het diep menselijke verlangen ertoe te doen.
Vervang Crooswijk door Drenthe en je zit in de nieuwe roman van Ine Boermans, “Een grillig soort grind”, over de lotgevallen van Amelia. Amelia groeit op in een dorp waar toeristen uit de Randstad zich een ‘toontje’ aanmeten als ze met locals in gesprek gaan. Om in de periferie van Nederland iemand te worden moet je het ofwel zien te schoppen tot dorpselite of zelfs dorpsroyalty — of je moet uit het dorp vertrekken.
En dat is wat Amelia doet. In Groningen en in Amsterdam zijn meer mensen om te kunnen zien dat je er bent, dat je bestaat — maar een provinciale afkomst schud je niet zomaar van je af. Bovendien moet je met al die mensen in zo’n stad wel heel bijzondere dingen presteren om gezien te worden en mee te tellen.
Je kunt docuseries kijken, je kunt commentaren en analyses lezen in kranten en tijdschriften, je kunt podcasts luisteren, maar je kunt ook “Een grillig soort grind” lezen. Uit de nuchtere, rake, uit duizenden herkenbare toon die Ine Boermans tot kunst heeft verheven rijst een zeldzaam wijs, subtiel, ontroerend en geestig beeld op van een wereld die in beweging wordt gebracht door het diep menselijke verlangen ertoe te doen.
January 12, 2026
Wat een heerlijk boek. Veel humor, sterke karakterschetsen en ook nog een vlijmscherpe maatschappij-analyse en klassekritiek die er ook niet te dik bovenop ligt, zoals de laatste tijd bij veel boeken het geval is.
December 19, 2025
wat een magnifiek boek.
February 10, 2026
Het eerste wat me opviel en intrigeerde aan dit boek was de titel en de foto die doet denken aan de jaren die al ver achter je liggen. Het moment waarop de betekenis van een titel je overvalt bij het lezen voelt altijd als een kantelpunt in een boek. Daar lees ik altijd graag naartoe en de betekenis was mooi en de aanloop ernaar toe langzaam en toch ook wel grillig! Een verhaal over een zoektocht. Een zoektocht naar jezelf in het leven. Terugkijkend maar ook vooruitkijkend. Een zoektocht naar wie je bent en hoe je gevormd bent door het beeld van je ouders. Maar ook door de rust en onrust van een dorp waar de ene zich thuis voelt en de andere net niet.. Een rustig overdenkend boek met soms korte en soms lange hoofdstukken. Een vlot te lezen boek dat langzaam onder je huid kruipt.
December 28, 2025
'Wij konden hier prima op onszelf neerkijken, daar hadden wij geen anderen voor nodig.'
'Wij', dat zijn de Drenten in een klein onaanzienlijk dorpje waar het om draait in dit droogkomische boek dat begint met een zieke Amalia, die met haar gezin in een vakantiehuis zit en op Funda het huis van haar vader grondig scant op zoek naar sporen van haar en haar moeder van voor de scheiding. Erg goede intro van de man. Turfjes XTC geven verlichting, maar voor de rest schetsen de herinneringen aan haar vader, die haar steeds doodverklaart om niks, een egocentrische, liefdeloze man. Waar wel om te lachen valt gelukkig.
Amalia blikt ook terug op haar studie aan de kunstacademie, die ze haast per ongeluk lijkt te doen, heen en weer geslingerd door de meningen van anderen. Ze vlucht voor de meningen van anderen van Amsterdam terug naar het oude, vertrouwde Drenthe waar je goddank nog ongestoord meubels in de fik kunt steken.
Soms is het strontvervelend als in een boek steeds heen en weer geschakeld wordt tussen heden en verleden, maar in Een grillig soort grind ga je moeiteloos mee. Lekker boek!
'Wij', dat zijn de Drenten in een klein onaanzienlijk dorpje waar het om draait in dit droogkomische boek dat begint met een zieke Amalia, die met haar gezin in een vakantiehuis zit en op Funda het huis van haar vader grondig scant op zoek naar sporen van haar en haar moeder van voor de scheiding. Erg goede intro van de man. Turfjes XTC geven verlichting, maar voor de rest schetsen de herinneringen aan haar vader, die haar steeds doodverklaart om niks, een egocentrische, liefdeloze man. Waar wel om te lachen valt gelukkig.
Amalia blikt ook terug op haar studie aan de kunstacademie, die ze haast per ongeluk lijkt te doen, heen en weer geslingerd door de meningen van anderen. Ze vlucht voor de meningen van anderen van Amsterdam terug naar het oude, vertrouwde Drenthe waar je goddank nog ongestoord meubels in de fik kunt steken.
Soms is het strontvervelend als in een boek steeds heen en weer geschakeld wordt tussen heden en verleden, maar in Een grillig soort grind ga je moeiteloos mee. Lekker boek!
February 2, 2026
De titel een prachtige vondst, zoals talloze zinnen in dit boek. Geweldige schets van het karakter van haar problematische vader en haar in opstand komende moeder, in de context van een Drents gehucht dat tegen wil en dank op hen afstraalt.
Weer een fantastisch boek van deze schrijfster.
Weer een fantastisch boek van deze schrijfster.
November 16, 2025
Ben zelf een soort grind uit Friesland geloof ik
December 18, 2025
Met plezier gelezen.
January 4, 2026
Mooi en ontroerend geschreven, geeft een mooie inkijk in haar gedachten en emoties van haar jeugd in een klein dorp en hoe het is om op te groeien met een manipulerende vader. De korte verhalen zijn intens en zeggen veel zonder een hoop woorden te gebruiken. Af en toe moest ik het weer even weg leggen. Het is een verdrietig verhaal maar met scherpe korte analyses en soms ook humor beschreven. Ik was echt even in Drenthe bij Amelia.
January 7, 2026
Niet alleen een boeiend verhaal over opgroeien in een klein gehucht, maar ook erg fijn geschreven en pakkende opbouw. (+ love kleine hoofdstukken)
December 7, 2025
Het boek beschrijft het leven van Amelia van jong kind tot jonge vrouw in een klein dorpje in Drenthe. Het is tegelijkertijd pijnlijk, grappig, liefdevol en ontroerend.
Ieder kind dat opgroeit met twee ouders en zijn eigen weg in het leven zoekt, ondergaat dit. Ouders die je als kind eerst letterlijk voor lief neemt en bewondert en pas later met andere ogen gaat zien waardoor ze van hun voetstuk vallen of voor wie je juist een standbeeld wilt oprichten.
De vader in het boek is onuitstaanbaar maar geen karikatuur. Gewoon een irritante man die krampachtig tegen beter weten in vasthoudt aan zijn zelfbeeld. De moeder verdient respect en bewondering maar haar adviezen aan haar dochter na de nodige rum cola's met haar vriendin maken haar toch ook tot een mens van vlees en bloed.
De beschrijvingen van het dorpsleven en hoe het is om daarin op te groeien zijn ook heel levensecht.
Echt een ontdekking en aanrader dit boek en deze auteur.
Ieder kind dat opgroeit met twee ouders en zijn eigen weg in het leven zoekt, ondergaat dit. Ouders die je als kind eerst letterlijk voor lief neemt en bewondert en pas later met andere ogen gaat zien waardoor ze van hun voetstuk vallen of voor wie je juist een standbeeld wilt oprichten.
De vader in het boek is onuitstaanbaar maar geen karikatuur. Gewoon een irritante man die krampachtig tegen beter weten in vasthoudt aan zijn zelfbeeld. De moeder verdient respect en bewondering maar haar adviezen aan haar dochter na de nodige rum cola's met haar vriendin maken haar toch ook tot een mens van vlees en bloed.
De beschrijvingen van het dorpsleven en hoe het is om daarin op te groeien zijn ook heel levensecht.
Echt een ontdekking en aanrader dit boek en deze auteur.
December 14, 2025
Zooo
Saaaaai
Saaaaai
January 1, 2026
een soort Roosbeef maar dan in boekvorm. groningen, Drenthe en een disfunctioneren familie. wat wil je nog meer
January 7, 2026
Nederland is een klein land, maar toch zijn er veel verschillen tussen de streken. De Randstad is druk en stedelijk, terwijl andere gebieden ruimer en groener zijn en er wonen minder mensen. De ouders van Amelia kiezen ervoor om de Randstad achter zich te laten en te verhuizen naar Drenthe. Amelia probeert haar plek te vinden in het dorpje, terwijl haar ouders zich verheven voelen boven de dorpelingen. Ook tussen haar ouders ontstaan de nodige spanningen, waarbij Amelia ongezien blijft. Ze verhuist naar de stad in de hoop dat iemand haar zal zien.
Intrigerend en raak zijn de eerste woorden die ik denk bij ‘Een grillig soort grind’. Het verhaal gaat over Amelia die opgroeit in een klein dorpje in Drenthe en de lezer jaren later meeneemt naar haar jeugd. Deze terugblikken worden afgewisseld met hoofdstukken uit het heden. De hoofdstukken zijn kort, wat prettig leest. Sowieso is Ine niet lang van stof, en dat is ook de reden dat het boek intrigeert en raakt. Ze zegt veel, maar gebruikt daarvoor weinig woorden. Erg mooi en knap.
De verhaallijn vond ik erg herkenbaar. Ik ben zelf opgegroeid in een klein dorpje en ook mijn ouders waren import. Op jonge leeftijd vertrok ik naar de Randstad, waar ik nu nog woon. Ik begreep Amelia dus heel goed en ook andere gebeurtenissen wekten bij mij herinneringen op. Hoewel er verdrietige en confronterende gebeurtenissen waren, lukte het Ine om het luchtig te houden door het afwisselen met humor.
Daarnaast zet Ine je aan het denken over je eigen leven, hoe je opgroeide en welke keuzes je hebt gemaakt. Een passage die mij is bijgebleven:
“Eerst ben je een grillig Drents zwerfkeitje en even later ben je weg. Niet meer terug te vinden. Onherkenbaar. Beloof me dat je je nooit glad laat trommelen, helemaal glad gepoetst en zonder rafelige randjes. Blijf een beetje boerengrind.”
En dat is precies wat ‘Een grillig soort grind’ is: een beetje boerengrind. Uniek, onderscheidend met een eigen karakter. Een boek dat niet is glad gepoetst en je daardoor bijblijft.
Intrigerend en raak zijn de eerste woorden die ik denk bij ‘Een grillig soort grind’. Het verhaal gaat over Amelia die opgroeit in een klein dorpje in Drenthe en de lezer jaren later meeneemt naar haar jeugd. Deze terugblikken worden afgewisseld met hoofdstukken uit het heden. De hoofdstukken zijn kort, wat prettig leest. Sowieso is Ine niet lang van stof, en dat is ook de reden dat het boek intrigeert en raakt. Ze zegt veel, maar gebruikt daarvoor weinig woorden. Erg mooi en knap.
De verhaallijn vond ik erg herkenbaar. Ik ben zelf opgegroeid in een klein dorpje en ook mijn ouders waren import. Op jonge leeftijd vertrok ik naar de Randstad, waar ik nu nog woon. Ik begreep Amelia dus heel goed en ook andere gebeurtenissen wekten bij mij herinneringen op. Hoewel er verdrietige en confronterende gebeurtenissen waren, lukte het Ine om het luchtig te houden door het afwisselen met humor.
Daarnaast zet Ine je aan het denken over je eigen leven, hoe je opgroeide en welke keuzes je hebt gemaakt. Een passage die mij is bijgebleven:
“Eerst ben je een grillig Drents zwerfkeitje en even later ben je weg. Niet meer terug te vinden. Onherkenbaar. Beloof me dat je je nooit glad laat trommelen, helemaal glad gepoetst en zonder rafelige randjes. Blijf een beetje boerengrind.”
En dat is precies wat ‘Een grillig soort grind’ is: een beetje boerengrind. Uniek, onderscheidend met een eigen karakter. Een boek dat niet is glad gepoetst en je daardoor bijblijft.
January 24, 2026
Die laatste zin... Zo veelzeggend. Zo doorvoeld. Zo open voor interpretatie. Zo sterk. Zo wankel. — Prachtboek!
December 31, 2025
Viel mij een beetje tegen. De voortdurend cynische toon vond ik wat eentonig, sommige personages komen voor mij niet zo goed uit de verf.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews