Geriye Sadece Karanlık Kaldı

by Selin Solaris

Güneş Ay’ın cinayet işlemek için girdiği evde karşılaştığı diğer katil, ertesi gün emniyette onu sorgulayan polisin ta kendisiydi.

Komiser Arden Deniz…

İkisi de aynı adamı öldürmek istiyordu.
İkisi de intikamın pençesine takılmıştı.

Ve birbirlerinden pek haz etmeseler de, artık aynı düşmana karşı yan yana yürümek zorundalardı

368 pages, Hardcover

Published September 18, 2025

Reviews

[Hazel · Rating 5 out of 5]

Rating 🌟🌟🌟🌟,5
Spicy -
Chemistry 🥵🥵

Selin Solaris’in kalemiyle ilk kez bu kitapta tanıştım ama itiraf etmem gerekirse, ilk sayfalardan itibaren içine çekilmem hiç uzun sürmedi. Cümleleri sade ama duygusu yoğun; karakterleri ise sanki birer sayfa arasında değil de, karşımda yaşıyor gibiydi.

Aslında kitap türleri içerisinde konfor alanımdan çıkmayı pek sevmesemde, Geriye Sadece Karanlık Kaldı tam da o “iyi ki denemişim” dediğim kitaplardan biri oldu benim için. Beklentisiz başladım ama bir noktadan sonra elimden bırakamadım. Hani bazı kitaplar vardır ya, “sadece bir bölüm daha” diye diye sabahlarsın, işte tam o hissi yaşattı bana.

Hikâye, Güneş’in karanlık bir göreve adım atmasıyla başlıyor. Plan basit: geçmişinin hesabını sormak. Bir cinayet işlemek üzere girdiği evde, kader onun karşısına hiç beklemediği birini çıkarıyor. O gece göz göze geldiği adamın, ertesi gün sorguda karşısına çıkan Komiser Arden Deniz olduğunu öğrendiğinde, hikaye işte o noktadan sonra bir intikamdan çok, iki yaralı ruhun istemeden birbirinin aynası haline gelmesine dönüşüyor.

Arden… onu nasıl anlatabilirim bilmiyorum. Sert, sinir bozucu derecede kendinden emin, ama o kabuğun altında öyle bir yara taşıyor ki… Kardeşinin intikamı uğruna dünyayı yakabilecek biri ama aslında içten içe kendi küllerinde boğulmuş bir adam. Güneş’le yolları kesiştiğinde, her şey çatırdamaya başlıyor. Aralarındaki elektrik, inatlaşmalar, laf oyunları, göz göze geldikleri an havadaki o “bir şey olacak ama olmayacak da” hali… Hepsi öyle doğal, öyle ateşliydi ki, okurken yüzümde istemsiz bir tebessümle yakaladım kendimi.

Kitabın sonu, tam anlamıyla vurucuydu. Ne ağzı kulaklarına varan bir mutluluk, ne de yıkıcı bir acı. Gerçek hayattaki gibi, tatlıyla acının tam ortasında bir bitişti. Ama dürüst olayım, tek kitap olması içime dokundu. Çünkü Arden ve Güneş’in hikâyesi bitmiş gibi hissettirmiyor. Hatta tam aksine, bir şeylerin yeniden başlayacağı hissini veriyor. Sanki bir gün yeniden karşımıza çıkacaklar, başka bir zamanda, başka bir hikâyede, kim bilir?

[Ayşenur KEÇİ · Rating 3 out of 5]

Kitap yazarın diğer kitaplarından farklı bir türdeydi başları okuyucu çekmiyor olayların oluş şeklinde boşluklar vardı. Ama okunabilicek bir kitap nefret etmedim.

[GedoIsBack · Rating 2 out of 5]

İyi bir kitap değil ama çok sıkıldıysan oku knk yani eh

[Irmak · Rating 0.5 out of 5]

Kitapta mantıklı tek bir nokta yok.
- Ana erkek karakter komiser ancak bir dosyayı tamamen kendi kararıyla kapatıyor ve şüpheliyi kendi kendine, saçma sapan nedenler vererek aklıyor.
- İfade alma sahnesi sırasında izlenen prosedür tamamen yanlış.
- Koskoca mafya lideri, kızın tekini ortadan kaldırmak için kızı kaçırmak ya da başından vurmak yerine hırsızlık iftirası ile hapse attırmaya çalışıyor.
- Ana erkek karakterin kasığını mermi sıyırıyor. O kadar kan kaybına rağmen doğru düzgün tansiyonu bile düşmüyor, yürüyebiliyor ve zorlanmadan konuşabiliyor, nefes alabiliyor. Sonra bunlar da evde yarayla ilgilenip dikiyorlar, bunun için de adam tişörtünü çıkarıyor. Ertesi gün de oradan oraya koşup hopluyor zıplıyor. Yazar sadece bu saçmalıkla bile başta doktorlar olmak üzere Tüm Türkiye'ye beyin felci yaşatır.
- Başka bir sahnede de ana erkek karakter, başka bir erkek karakterin bacaklarının arasına bıçağı saplıyor. Epey de dövüyor. Onun kanamasını da durduruyorlar bir şekilde, adam hemen ayılıyor falan. Tıp öldü şu anda, mezar taşı masrafını öder artık bir zahmet.

Kadın karakter tacize uğruyor ve başı, yere vurduğu için kanıyor ancak iki dakikada kendine geliyor. Erkek karakter, "Beynin içeride milkshake olmuş olabilir," diyerek dalga geçiyor bildiğiniz kızla. Kızı, kız istememesine rağmen kendi evine götürüyor ve de sürekli olarak zorbalıyor, vay be. Ertesi sabah da kendisini baştan çıkarmasını söylüyor.
Kendisi de kızı kitabın başında taciz etmişti bu arada. Brazilian kesim iç çamaşırını nasıl biliyor, o da ayrı bir soru.

Yazmadığım başka bir sürü rezillik var. Kısaca rezil bir kitap.

[Tomiris Lâl · Rating 3.75 out of 5]

Büyük bir olay örgüsü hatası var.birden fazla var ama onlar görmezden gelinebilir.Dünyadaki tek Mert o mu ki bir anda aynı Mert sanıyorlar çok mantıksızdı.Sonu belirsiz gibi bir şekilde bitiyor. Son 60-50 sayfasını okumak acı vericiydi, üzücü olduğu için değil, kötü yazıldığı için. 3.5/5