Splinters

by Nina Winter

182 pages, Paperback

Published October 20, 2025

Reviews

[Boekverslaafde · Rating 4 out of 5]

Begin dit jaar debuteerde Nina Winter met haar novelle Zomerlicht. Waarna ze Daarna ze de smaak goed te pakken kreeg en schreef ze haar boekenbaby 𝑺𝒑𝒍𝒊𝒏𝒕𝒆𝒓𝒔, een contemporary romance welke recent is verschenen. Speciaal voor de release organiseert Nina een blogtour en vandaag is het mijn beurt om mijn recensie met jullie te delen. Lees met me mee...

Splinters is het eerste deel van de Thuis komen in de liefde serie en heeft een prachtige cover die perfect bij het verhaal past. Splinters bestaat uit 37 hoofdstukken geschreven in wisselend perspectief vanuit hoofdpersonages Fleur en Mees. Het verhaal gaat van start met een disclaimer om vervolgens met een levendig eerste hoofdstuk de lezer direct het verhaal in te slepen.

Nina Winter heeft een toegankelijke, vlotte en beeldende schrijfstijl. Meteen bij de eerste zinnen valt op dat ze schrijft met een humoristische pen waardoor er een fijne mix van een speels en meeslepend verhaal ontstaat. Eenmaal begonnen met lezen kon ik niet meer stoppen.

𝑺𝒐𝒎𝒔 𝒈𝒓𝒐𝒆𝒊𝒕 𝒅𝒆 𝒍𝒊𝒆𝒇𝒅𝒆 𝒂𝒍𝒔 𝒐𝒏𝒌𝒓𝒖𝒊𝒅 𝒕𝒖𝒔𝒔𝒆𝒏 𝒗𝒐𝒆𝒈𝒆𝒏 𝒘𝒂𝒂𝒓 𝒋𝒆 𝒈𝒆𝒆𝒏 𝒃𝒍𝒐𝒆𝒎𝒆𝒏 𝒎𝒆𝒆𝒓 𝒗𝒆𝒓𝒘𝒂𝒄𝒉𝒕𝒕𝒆.

In Splinters maken we kennis met Fleur, Mees, Oma Mies en Lucifer.

Wanneer freelancer Fleur tijdens een redactievergadering op haar werk plotseling gebeld wordt door haar oma Mies, heeft ze al ja op haar vraag gezegd voordat ze het zelf doorheeft. Een paar dagen logeren bij haar oma - haar een beetje helpen en tegelijkertijd even op adem komen van de drukke werkzaamheden en de strakke deadlines die haar werk met zich meebrengt en dan óók nog op veilige afstand van haar vervelende ex Jasper - is op alle fronten een heel goed idee. Even pas op de plaats, een escape van haar drukke bestaan. De vraag kwam precies op het juist moment.

𝑯𝒆𝒕 𝒃𝒂𝒌𝒔𝒕𝒆𝒏𝒆𝒏 𝒉𝒖𝒊𝒔 𝒗𝒂𝒏 𝒐𝒎𝒂 𝒔𝒕𝒂𝒂𝒕 𝒆𝒓 𝒏𝒐𝒈 𝒑𝒓𝒆𝒄𝒊𝒆𝒔 𝒛𝒐 𝒃𝒊𝒋 𝒂𝒍𝒔 𝒊𝒌 𝒎𝒆 𝒉𝒆𝒓𝒊𝒏𝒏𝒆𝒓. 𝑫𝒆 𝒌𝒍𝒊𝒎𝒐𝒑 𝒊𝒔 𝒘𝒆𝒍𝒊𝒔𝒘𝒂𝒂𝒓 𝒗𝒆𝒓𝒂𝒏𝒅𝒆𝒓𝒅 𝒊𝒏 𝒆𝒆𝒏 𝒂𝒍𝒍𝒆𝒔𝒗𝒆𝒓𝒔𝒍𝒊𝒏𝒅𝒆𝒏𝒅 𝒎𝒐𝒏𝒔𝒕𝒆𝒓 𝒅𝒂𝒕 𝒉𝒂𝒍𝒇 𝒐𝒗𝒆𝒓 𝒉𝒆𝒕 𝒕𝒖𝒊𝒏𝒑𝒂𝒅 𝒈𝒓𝒐𝒆𝒊𝒕 𝒆𝒏 𝒅𝒆 𝒃𝒓𝒊𝒆𝒗𝒆𝒏𝒃𝒖𝒔 𝒔𝒕𝒂𝒂𝒕 𝒘𝒂𝒕 𝒔𝒄𝒉𝒆𝒆𝒇 𝒐𝒑 𝒛𝒊𝒋𝒏 𝒉𝒐𝒖𝒕𝒆𝒏 𝒑𝒂𝒂𝒍, 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒅𝒆 𝒓𝒆𝒔𝒕 𝒛𝒊𝒆𝒕 𝒉𝒆𝒕 𝒆𝒓 𝒏𝒐𝒈 𝒂𝒍𝒔 𝒗𝒂𝒏𝒐𝒖𝒅𝒔 𝒖𝒊𝒕.

Met wat spullen en natuurlijk haar koffiezetapparaat - oma’s koffie is niet te zuipen - keert Fleur terug naar haar geboortedorp en haar lieve oma Mies met haar lieve kater Lucifer. Het dorp waar de tijd lijkt te zijn blijven stilstaan, daar waar de roddels langer leven dan de mensen die er wonen, zelf. Na lange tijd van op haar tenen te hebben gelopen brengen het dorp en bekenden van vroeger, de broodnodige afleiding. Maar het haalt ook pijnlijke herinneringen terug omhoog.

𝑱𝒆 𝒗𝒆𝒓𝒅𝒊𝒆𝒏𝒕 𝒛𝒐 𝒗𝒆𝒆𝒍 𝒃𝒆𝒕𝒆𝒓 𝒅𝒂𝒏 𝒛𝒐’𝒏 𝒈𝒍𝒂𝒅𝒅𝒆 𝒋𝒐𝒏𝒈𝒆𝒏 𝒊𝒏 𝒆𝒆𝒏 𝒗𝒆𝒆𝒍 𝒕𝒆 𝒔𝒕𝒓𝒂𝒌 𝒑𝒂𝒌.𝑬𝒏 𝒊𝒌 𝒉𝒆𝒃 𝒆𝒓𝒈𝒆𝒏𝒔 𝒛𝒐’𝒏 𝒗𝒆𝒓𝒎𝒐𝒆𝒅𝒆𝒏 𝒅𝒂𝒕 𝒅𝒂𝒕 ‘𝒃𝒆𝒕𝒆𝒓’ 𝒉𝒊𝒆𝒓 𝒛𝒐 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒊𝒏 𝒅𝒆 𝒃𝒖𝒖𝒓𝒕 𝒛𝒐𝒖 𝒌𝒖𝒏𝒏𝒆𝒏 𝒓𝒐𝒏𝒅𝒍𝒐𝒑𝒆𝒏.

Na een aantal geweldige dagen omringd te zijn geweest door alles wat ze dacht ontgroeid te zijn, keert Fleur terug naar de drukte van de stad. Wat ze absoluut niet had verwacht gebeurde toch, ze krijgt heimwee naar de rust van het dorp en krijgt de knappe meubelmaker Mees niet meer uit haar hoofd. Ze besluit om voor onbepaalde tijd bij haar oma te gaan logeren, zodat ze weer leert te leven en te genieten in plaats van zichzelf continu voorbij te hollen.

𝑯𝒐𝒖𝒕 𝒊𝒔 𝒆𝒆𝒓𝒍𝒊𝒋𝒌, 𝒉𝒆𝒕 𝒍𝒊𝒆𝒈𝒕 𝒏𝒊𝒆𝒕. 𝑯𝒆𝒕 𝒗𝒓𝒂𝒂𝒈𝒕 𝒈𝒆𝒅𝒖𝒍𝒅, 𝒋𝒆 𝒛𝒊𝒆𝒕 𝒘𝒂𝒕 𝒋𝒆 𝒌𝒓𝒊𝒋𝒈𝒕.𝑴𝒆𝒏𝒔𝒆𝒏 𝒅𝒂𝒂𝒓𝒆𝒏𝒕𝒆𝒈𝒆𝒏... 𝑴𝒆𝒏𝒔𝒆𝒏 𝒛𝒊𝒋𝒏 𝒄𝒉𝒂𝒐𝒔.

Mees - de man met de gouden handjes leerde de kunst van het ambacht van zijn opa - in zijn werkplaats aan de rand van het dorp - waar hij leeft op het ritme van schuren, beitsen en lijmen - en hij de mooiste creaties maakt. Meer heeft hij niet nodig, hij is alle vertrouwen in mensen verloren en is vastbesloten niemand ooit nog dichtbij te laten komen. Tot hij oog in oog komt te staan met het meisje van vroeger, zij maakt meer in hem los dan hij zou willen en zet zijn zorgvuldig afgeschermde wereld volledig op zijn kop.

𝑰𝒌 𝒃𝒆𝒏 𝒎𝒊𝒔𝒔𝒄𝒉𝒊𝒆𝒏 𝒐𝒖𝒅, 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒎𝒆𝒕 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒈𝒆𝒉𝒐𝒐𝒓 𝒊𝒔 𝒏𝒊𝒆𝒕𝒔 𝒎𝒊𝒔, 𝒆𝒗𝒆𝒏𝒂𝒍𝒔 𝒎𝒆𝒕 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒐𝒈𝒆𝒏. 𝑽𝒆𝒓𝒕𝒆𝒍 𝒐𝒑, 𝒎𝒆𝒊𝒔𝒋𝒆.

Het maakt hem kwetsbaar - zij is alles wat hij niet meer wilde en meer - en maakt scheurtjes in zijn hermetische afgesloten pantser. Weet ze de deur naar zijn gevoel te openen? En haar thuis te vinden? Of raakt ze verscheurd in de keuze van gaan of blijven?

𝑺𝒐𝒎𝒎𝒊𝒈𝒆 𝒗𝒆𝒓𝒉𝒂𝒍𝒆𝒏 𝒎𝒐𝒆𝒕 𝒋𝒆 𝒛𝒆𝒍𝒇 𝒂𝒇𝒎𝒂𝒌𝒆𝒏, 𝒍𝒊𝒆𝒇𝒋𝒆.

Toen Nina Winter me vroeg of ik mee wilde doen aan de blogtour van haar contemporary romance Splinters hoefde ik niet na te denken en zei gelijk ja. Haar debuut Zomerlicht sprak me al aan en Splinters leek me helemaal prachtig. Splinters is een small-town romance met een age gap trope.

Splinters is het eerste deel van de Thuiskomen in de liefde serie en vanaf de eerste bladzijde had ik direct een klik met de manier waarop Nina schrijft. Een combinatie van humor en fijngevoeligheid. Zo inlevend geschreven, hoe ze een vrolijk, grappig en charismatisch verhaal met een emotionele onderlaag - waardoor het een speels en tegelijkertijd serieus verhaal is geworden - weet te brengen is knap gedaan. Heerlijke dialogen, met cynisme.

Een liefdevol en warm verhaal over een ontluikende liefde met meeslepende, speelse verhaallijnen op inlevende wijze beschreven. Heerlijk hoe Nina de gedragingen van Lucifer beschrijft - zijn eigenzinnige karakter en zijn getrippel - hij is voor mij, naast oma Mies, echt een van mijn favoriete personages van het verhaal geworden. Warm, zacht en teder maar ook rauw, aangrijpend en schrijnend. Onder de humoristische laag schuilt een verdrietig en kwetsbaar verhaal over verlies, wanhoop en machteloosheid maar ook over grenzen stellen, durven, respect, rauwe verlangens, jaloezie, liefde, familie en vriendschap. Hartverwarmend, ondeugend, speels, uitdagend en lieflijk. Met een fijne dosis intimiteit en spice.

Sprankelende karakters. Freelancer Fleur, een eigenwijze persoonlijkheid met een droevig verleden. Gek op goede koffie en gewend om haar eigen boontjes te doppen. Vakman Mees, een koppige, norse, houtverslaafde man van weinig woorden. Een ware kunstenaar, met zijn gouden handen maakt hij de prachtigste meubels. Knap, sterk en rustig. Lieve, grappige, mondige Oma Mies, de koningin van het dorpskoor en haar eigenwijze kat, matchmaker, Lucifer (Lucy). Fleurs vrienden van vroeger - Ilse, Jurre, Teun en Esmee - en de geniepige zwangere Linette en tenslotte haar ex, opschepper Jasper, die net zo vermoeiend is als alle deadlines bij elkaar. Hij weet van geen ophouden en maakt het wel erg bond met zijn absurde vertoningen.

Kleine kanttekening die ik lastig vind om te zeggen - omdat ik eigenlijk heel enthousiast ben over het verhaal en de schrijfkunst van Nina en het natuurlijk veel makkelijker is om positief te schrijven dan kritiek te leveren - maar omdat ik van mening ben dat Nina Winter een schrijfster is waar nog veel meer potentie in zit en ze nog veel beter kan gaan worden. Ik vind Splinters een geweldig verhaal, maar omdat het verhaal verteld wordt vanuit zowel Fleur als Mees zit er veel onnodige herhaling in de scenes en het woordgebruik. Daarnaast gaat het verhaal - ja ik weet dat ik er soms zelf ook wat van kan met het woord verhaal - erg snel en mag het best een beetje vaart minderen, sommige scenes verdienen juist iets meer tijd en aandacht. Ook richting het einde verwisselen de locaties te snel zonder aanduiding. Ik ben niet de enige met deze goedbedoelde positieve feedback en heb ook al gelezen dat Nina hiermee in haar volgende boek aan de slag is gegaan, top!

Aan het einde van het verhaal geeft Nina ons een voorproefje op het tweede deel van de serie, waarin Esmee en Teun de hoofdrol vertolken en ik kijk uit naar haar volgende boek.

Met Splinters heeft Nina Winters een liefdevolle warme contemporary romance neergezet. Het eerste deel van de Thuiskomen in de liefde serie is een heerlijke small-town romance met een age gap trope. Waarmee ik vanaf de eerste bladzijde een klink had. De combinatie van humor en fijngevoeligheid. Een warm en liefdevol verhaal met grappige dialogen, zo inlevend geschreven, knap hoe ze een vrolijk, grappig en charismatisch verhaal met een emotionele onderlaag zo speels en tegelijkertijd serieus weet te brengen. Met meeslepende, speelse verhaallijnen over verlies, wanhoop en machteloosheid maar ook over grenzen stellen, durven, respect, rauwe verlangens, jaloezie, liefde, familie en vriendschap. Met sprankelende karakters. Hartverwarmend, ondeugend, speels, uitdagend en lieflijk. Met een fijne dosis intimiteit en spice.

𝑺𝒑𝒍𝒊𝒏𝒕𝒆𝒓𝒔, 𝒍𝒊𝒆𝒇𝒅𝒆𝒗𝒐𝒍𝒍𝒆, 𝒘𝒂𝒓𝒎𝒆 𝒄𝒐𝒏𝒕𝒆𝒎𝒑𝒐𝒓𝒂𝒓𝒚 𝒔𝒎𝒂𝒍𝒍-𝒕𝒐𝒘𝒏 𝒂𝒈𝒆 𝒈𝒂𝒑𝒆 𝒓𝒐𝒎𝒂𝒏𝒄𝒆. 𝑬𝒆𝒓𝒔𝒕𝒆 𝒅𝒆𝒆𝒍 𝒗𝒂𝒏 𝒅𝒆 𝑻𝒉𝒖𝒊𝒔𝒌𝒐𝒎𝒆𝒏 𝒊𝒏 𝒅𝒆 𝒍𝒊𝒆𝒇𝒅𝒆 𝒔𝒆𝒓𝒊𝒆. 𝑴𝒆𝒕 𝒍𝒆𝒗𝒆𝒏𝒅𝒊𝒈𝒆 𝒅𝒊𝒂𝒍𝒐𝒈𝒆𝒏 𝒊𝒏 𝒆𝒆𝒏 𝒇𝒊𝒋𝒏𝒆 𝒎𝒊𝒙 𝒗𝒂𝒏 𝒉𝒖𝒎𝒐𝒓 𝒆𝒏 𝒇𝒊𝒋𝒏𝒈𝒆𝒗𝒐𝒆𝒍𝒊𝒈𝒉𝒆𝒊𝒅, 𝒔𝒑𝒆𝒆𝒍𝒔, 𝒖𝒊𝒕𝒅𝒂𝒈𝒆𝒏𝒅 𝒆𝒏 𝒍𝒊𝒆𝒇𝒍𝒊𝒋𝒌. 𝑾𝒆𝒆𝒕 𝑭𝒍𝒆𝒖𝒓 𝒉𝒆𝒕 𝒉𝒆𝒓𝒎𝒆𝒕𝒊𝒔𝒄𝒉𝒆 𝒂𝒇𝒈𝒆𝒔𝒍𝒐𝒕𝒆𝒏 𝒑𝒂𝒏𝒕𝒔𝒆𝒓 𝒗𝒂𝒏 𝑴𝒆𝒆𝒔 𝒕𝒆 𝒐𝒑𝒆𝒏𝒆𝒏 𝒐𝒇 𝒃𝒍𝒊𝒋𝒇𝒕 𝒅𝒆 𝒅𝒆𝒖𝒓 𝒏𝒂𝒂𝒓 𝒛𝒊𝒋𝒏 𝒈𝒆𝒗𝒐𝒆𝒍 𝒈𝒆𝒔𝒍𝒐𝒕𝒆𝒏?

★★★1/2

[marleen persoons · Rating 4 out of 5]

Je hebt zo van die fases in het leven, waarvan je denkt hoe geraak ik hier uit en kan ik alsjeblieft even resetten, wel daar zit Fleur momenteel midden in. Haar relatie is voorbij, de werkdruk is enorm en de stad slokt haar op. Het is of haar oma het heeft aangevoeld, want plots belt deze met de vraag voor wat hulp.
Ze regelt alles om zo snel mogelijk naar daar te gaan, ook al zal het bepaalde herinneringen weer naar boven brengen. Maar oma, de kat en oude vrienden kunnen misschien dat stukje verleden eindelijk verlichten of doen vergeten.
Splinters is een new adult novelle die de rekbaarheid, de liefde en het loslaten erg mooi benadrukken in het leven.
Dat in de verschillende personages en generaties in het verhaal.
Liefde= relaties die eindigen ( de ene al wat deftiger dan de andere), opflakkerende verliefdheid, relaties die een nieuw leven ingeblazen krijgen of gewoon ontstaan.
Issues en brieven die worden aangepakt en gelezen, geven inzichten, mogelijkheden en hoop.
De romantiek zet Nina Winter erg centraal en van daaruit laat ze haar personages leven en hun eigen verhaal creëren.
Dat met diepgang, alsook steamy fragmenten en een bepaalde humor die de schrijfster haar eigen maakt.
Het verhaal wordt geschreven vanuit de twee hoofdpersonages, toch is Fleur haar aandeel iets groter dan dat van Mees, maar het klopt in het totaal plaatje.
Het is op een goed tempo in een hedendaagse schrijfstijl geschreven, de verhaallijn is in balans en mooi afgerond
Splinter is het eerste deel van “thuiskomen in de liefde “ en dat thuiskomen gevoel kreeg ik 100% mee.

4 sterren

@missp_her_books_read

[Sanne Hazeveld · Rating 3 out of 5]

Het verhaal:
Het verhaal speelt zich af vanuit twee perspectieven, hoofdzakelijk die van Fleur en af en toe die van Mees. Ik vond het een leuk inkijkje geven om ook wat mee te krijgen vanuit Mees zijn kant. Het is een contemporary small town age gape romance.
Splinters vormt het eerste deel van Thuiskomen in de liefde-serie. Ieder deel belicht een ander koppel. In het tweede deel zullen dus twee andere personages centraal staan.
Alles komt voorbij. De lieve oma die alles doorheeft, de jaloerse ex die alles verziekt, andere personages die overal een mening over hebben en mijn persoonlijke favoriet: Lucifer de kat.

Mijn recensie:
Als echte fantasy liefhebber begin ik de romance boeken te ontdekken. Dit was voor mij de tweede die ik gelezen heb en de eerste die ik recenseer, dus please bare with me. 😊
Wat mij meteen in het verhaal trok, was de heerlijke feelgood sfeer die er hangt. Om duidelijke redenen vertrekt Fleur vanuit de stad naar het dorp uit haar jeugd en wordt daardoor geconfronteerd met oude bekenden. Het contact met haar oude vriendengroep wordt op een natuurlijke manier opgepakt en voelt overtuigend. Ook is daar Mees. Het is vanaf het begin af aan al duidelijk dat dit de man is waar het om draait.
Het dorp wordt prima neergezet. Er zijn een aantal duidelijke herkenningspunten die Fleur zich nog kan herinneren van vroeger. Alles in het dorpje straalt feelgood en schattigheid uit. Het is duidelijk dat het zo’n lief slaperig plaatsje is waar weinig gebeurt en iedere roddel binnen een paar dagen gedeeld is.
De personages worden duidelijk neergezet. Fleur die haar koffiezetapparaat meeneemt als ze besluit om tijdelijk te vertrekken en Mees met zijn gouden handjes die alles kan maken. Dat vind ik ook het geval bij de andere mensen die Fleur tegenkomt in het dorp.
Een kanttekening is dat het verhaal uit beide perspectieven geschreven is en daardoor zit er behoorlijk wat herhaling in. Ik merkte dat mij dit af en toe uit het verhaal haalde, omdat het een “dat weet ik al” gevoel gaf. Ook zaten er behoorlijk wat herhalingen in het taalgebruik.
Het was prettig als er af en toe wat vertraging in het verhaal zat. Het speelt zich op een vrij hoog tempo af en daardoor was ik af en toe de draad even kwijt. Niet op een heel erg vervelende manier, maar wel een “oh wacht, wat gebeurt er hier?” manier. Als ik dan verder las pakte ik de draad wel weer op gelukkig. Dat hak op de tak gevoel was jammer. Af en toe wat beschrijvingen aan het begin van het hoofdstuk van waar het zich afspeelt en hoelang geleden het was tegenover de vorige scene zou naar mijn gevoel ontzettend helpen.
Het leuke van deze serie vind ik, is dat verschillende personages de kans krijgen om hun verhaal te vertellen. Er is al een voorzetje gegeven over wat er in deel twee gaat gebeuren en als je oplet in deel één, dan zit er naar mijn idee al wat forshadowing in. Daar houd ik van!
De schrijfstijl van de auteur nodigt uit om verder te gaan en ze weet de hoofdstukken op de juiste momenten te stoppen. Doordat ze niet zo lang zijn had ik heel vaak zoiets van “oké, nog eentje dan” om dan vervolgens een uur later met tegenzin het boek weg te moeten leggen.

Al met al is Splinters een heerlijke weglezer. Het is voor mij als fantasy-lezer heel anders lezen, maar niet op een verkeerde manier. Ik vond het juist erg verfrissend en hield vooral een “hier wil ik meer van” gevoel eraan over. De kanttekeningen die ik erbij heb zijn zeker punten waarvan ik verwacht dat de auteur zich hier goed in zal kunnen ontwikkelen.
Al met al ben ik benieuwd naar het tweede deel, waarin het verhaal van Teun en Esmee zich zal ontvouwen. Hopelijk vang ik dan af en toe nog glimpen van Mees en Fleur op.

[TheReadingSloth97 · Rating 2 out of 5]

Na het zien van dit boek met deze cover was ik onwijs enthousiast en heel erg benieuwd naar het verhaal. ⁣
Dit is Nina’s 2e boek, na haar novelle Zomerlicht.
⁣
In dit verhaal volgen wij twee hoofdpersonages, Fleur en Mees. Het boek wordt dan ook uit beide POV’s geschreven. Dit vind ik normaal gesproken erg leuk, maar er waren nu veel stukken aanwezig die herhaalt werden vanuit de andere POV. Dat kan, alleen voelde het niet echt als een verandering. Door de vele herhalingen werd ik uit het ritme getrokken.⁣
⁣
Er zijn ook verschillende locaties waar het verhaal zich afspeelt. Bij Mees of oma thuis, het café/restaurant en nog wat andere plekken. Dit ging soms ‘hak op de tak’ waardoor ik eerst moest uitzoeken waar we eigenlijk waren. Ik word liever meer meegenomen in de ‘reis’. ⁣
⁣
Fleur en Mees hebben al vrij snel hun eerste kus. Dit boek is niet heel dik en het voelde dan ook wat gejaagd. Ik had liever meer wat over hun willen lezen en echt goed de chemie tussen hun willen voelen. Nu bleef het voor mij vrij oppervlakkig.⁣
⁣
Ik zie wel erg veel potentie in Nina, het verhaal idee is ook erg leuk en ik hou wel van het genre ‘cozy town’. Er had alleen veel meer uitgehaald kunnen worden.⁣
⁣
Lieve Nina, heel erg bedankt dat ik mee mocht doen aan je blogtour. En ook heel erg bedankt voor het mooie pakketje.⁣
Ik had je graag een positievere recensie willen geven, maar laat je hier alsjeblieft niet door ontmoedigen!! ⁣
Ga door met schrijven en leren en dan kom jij er absoluut!⁣
⁣
𝘓𝘪𝘦𝘧𝘴,⁣
𝘛𝘩𝘦𝘙𝘦𝘢𝘥𝘪𝘯𝘨𝘚𝘭𝘰𝘵𝘩

[Dark Reviews · Rating 5 out of 5]

Sommige boeken zijn er gewoon om even lekker bij weg te zwijmelen. Dat is met Splinters niet anders. Het is een fijn verhaal met leuke personages, een goede verhaallijn, sexy scenes, het luisteren naar wat je hart verlangt en opkomen voor jezelf. Ik hou van Oma Mies, Lucifer, de oude vriendengroep en zelfs Jasper zorgt voor een glimlach op je gezicht. Heb je dus zin in een fijn verhaal om even lekker bij weg te dromen dan is Splinters echt wat voor jou.