Socjalna. W spirali przemocy, biedy i zaburzeń psychicznych

by Karolina Wasilewska

Historie, które przeczytasz w tej książce, wydarzyły się naprawdę. To Polska od podszewki – brutalna, wzruszająca, prawdziwa i pozbawiona wszelkich złudzeń. Niemal codziennie mijasz ich na ulicy: bezdomnych, ofiary przemocy, samotnych emerytów, osoby chore psychicznie, dzieci wychowywane w domach, w których miłość przegrywa z alkoholem i strachem. Pewnie od niektórych szybko odwracasz wzrok, a inni są dla ciebie niezauważalni. Ona nie tylko, nie schodzi im z drogi, ale też mierzy się z ich trudnościami każdego dnia. Nazywają ją socjalną. Każda tragedia, każde zaniedbanie i każda trudna decyzja opisane w tej książce to wycinek rzeczywistości, której nie zobaczysz w reklamach ani na Instagramie. Socjalna nie ocenia, nie moralizuje. Pokazuje, jak wygląda życie, gdy system zawodzi, a człowiek zostaje sam ze swoimi problemami. Jeśli myślisz, że wiesz, czym jest pomoc społeczna – przeczytaj tę książkę. Jeśli nigdy nie musiałeś się nad tym zastanawiać – przeczytaj ją tym bardziej. „Jestem kobietą zwyczajnie niezwyczajną – mamą z powołania, pracowniczką socjalną z wykształcenia, autorką z zamiłowania. Pisząc, nie obawiam się poruszać kontrowersyjnych tematów. Znam je od podszewki. Bywałam w miejscach, do których nikt nie zagląda, słuchałam historii ludzi, od których inni się odwrócili, próbowałam pomagać tym, którzy bardzo potrzebowali wsparcia, choć skala ich problemów czasem mnie przerastała, a narzędzia, którymi dysponowałam, były więcej niż skromne. Reportaż Socjalna to książka dla osób gotowych zmierzyć się z trudną prawdą. Zobacz, co kryje się za zamkniętymi drzwiami polskich domów. Usiądź wygodnie i poznaj kawałek mojego świata, w którym wygoda znajduje się na samym końcu listy potrzeb...

Genres: Nonfiction, Polish Literature

352 pages, Paperback

First published November 12, 2025

Reviews

[Karolina Laydych]

Czytacie reportaże?

Są książki, które nie proszą o uwagę- one ją wymuszają. „Socjalna” Karoliny Wasilewskiej to właśnie taki cios wymierzony w nasze wygodne przekonanie, że świat jest w miarę poukładany, a ludzie „z marginesu” trafili tam przez własne wybory. Ten reportaż zrywa zasłony. Nie robi tego brutalnie, raczej z dosadną precyzją, pokazując, jak łatwo linia między „nimi” a „nami” staje się jedynie iluzją. To reportaż o Polsce, którą wszyscy znamy, lecz większość konsekwentnie wypiera: o przestrzeniach, gdzie system nie działa, a człowiek zostaje sprowadzony do rubryki, procedury, podpisu pod wnioskiem.
Autorka pisze z klarowną, rzadko spotykaną w literaturze interwencyjnej precyzją myślenia.
Jej język jest oszczędny, ale nie zimny; emocjonalny, ale nigdy sentymentalny. Zaskakuje umiejętnością łączenia analitycznego spojrzenia z czułą uważnością- jakby próbowała udowodnić, że empatia i intelekt nie muszą się wykluczać. To właśnie ta podwójna perspektywa sprawia, że książka jest tak dojmująca: autorka nie tylko pokazuje losy ludzi na skraju, ale też demontuje mitologię „patologii”, „roszczeniowości” i „lenistwa”, odsłaniając ich rzeczywistą, wielowarstwową trajektorię.
Najmocniejszym elementem „Socjalnej” jest jednak portret samej pracy socjalnej- zawodowej codzienności, w której empatia zderza się z biurokratycznym absurdem, a realna pomoc bywa okupiona psychicznym kosztem, o jakim mało kto mówi. Pani Karolina nie kamufluje zmęczenia, gniewu czy bezsilności, ale też nie ulega tonowi oskarżycielskiemu. Jej wyważona, przenikliwa narracja tworzy obraz instytucji, która pęka, choć wciąż próbuje ratować tych, których świat już dawno przestał dostrzegać.
To książka, która nie tylko wzrusza, ale intelektualnie niepokoi- zmusza do rewizji wygodnych przekonań. A w czasach, gdy łatwiej oceniać niż rozumieć, taki głos jest bezcenny.
To książka, która nie pozwala wrócić do świata takim samym. I może właśnie o to jej chodzi.
⭐ Ocena: 9/10 – Poruszająca, intelektualnie ostra i boleśnie prawdziwa.

#reportaż #społeczeństwo #psychologia #bieda #bezdomność #empatia #system #literatura #socjalna

[Anna]

To było przerażająco prawdziwe. Takie pozycje jak ta wnikają pod moją skórę i docierają do najdalszych krańcu mego ciała. Brutalne, realne, związane z niesprawiedliwością i przewrotnością losu, po prostu pisane przez życie, brudne. Historie, które przeczytacie w tej pozycji wydarzyły się naprawdę. Dzięki autorce, która jest pracownicą socjalną docieramy poza bariery i poza mury, do środka polskich domów, do miejsc pozbawionych złudzeń, w których dzieje się życie – pełne smutku, cierpienia oraz mroku. Nie spodziewałam się, że ta opowieść tak mocno mnie poruszy, że tak bardzo do mnie dotrze. Nie mogłam uwierzyć w niektóre z historii, które porusza autorka i też dziękuję jej, że w tej pozycji znajdujemy wiele tak trudnych, niedostępnych dla mnie na przykład tematów. Pisarka zdecydowanie nie boi się poruszać tych najbardziej kontrowersyjnych wątków i nie boi się opisywać rzeczywistości taką jaka jest. „Socjalna” opowiada obiedzie, zaopuszczeniu, przemocy, chorobach, o miłości i ogólnie o życiu. To najlepsza lekcja pokory oraz coś w rodzaju reportaży, które bez reszty Was pochłoną i które do głębi Wami wstrząsną. Połknęłam tę lekturę w ciągu jednego popołudnia i złapałam się na tym że wciąż chciałam więcej i więcej, mimo że nie była to łatwa lektura. Ale uważam że jest to lektura bardzo potrzebna, żebyśmy my sami zatrzymali się i pomyśleli o tym, co może dziać się w domu naszych sąsiadów. Pamiętajmy o tym, że pomoc ma różne imiona, zauważajmy innych i ich problemy. Mam nadzieję, że autorka napisze jeszcze kiedyś coś podobnego, z chęcią sięgnę i znowu pochylę się nad problemami innych. Wzruszająca, pouczająca, momentami rozczarowująca (chcielibyśmy aby życie innych wyglądało po prostu inaczej), wciągająca i bardzo wartościowa.

[365_ksiazek]

Ta liczba zwala z nóg. Ponad 1,2 mln ludzi w 2023 rok skorzystało z pomocy społecznej. Wśród beneficjentów są osoby bezdomne, ofiary przemocy, starsze i samotne, chore psychicznie, a także uzależnione. Tyle ile ludzi, tyle scenariuszy.

W tej książce znajdziesz 24 bohaterów i ich historie. Ale nie tylko o nich jest ta książka, a o pracownikach pomocy społecznej. O ich codzienności i trudnościach, z jakimi muszą się zmagać.
Ta książka zdecydowanie poszerza pole widzenia.
Polecam.

Współpraca reklamowa.

[Startlaughing]

Chętnie przeczytałabym więcej

[Wiktoria Aminek]

po patozyciu super „alternatywa”