Altı Harfli Bir Tatlı

by Şermin Yaşar

"Ben istiyorum ki meşguliyetim olsun. Elimde bir işim olsun. Bekleyecek bir şeylerim olsun... Telefonun başında çocukların aramasını bekleyeyim, pencerenin kenarında çocukların, torunların bana uğramasını bekleyeyim, ağaç yapraklansın diye bekleyeyim, salatalıklar çiçek açsın diye bekleyeyim, domates kızarsın diye bekleyeyim. Öyle şeyler... Zaman kolay geçsin istiyorum ben. Başka derdim yok. Ölüm kapımı çalana kadar bir şeyler oyalasın işte beni."

Selime Teyze'nin hikayesi, çocuklarının dünyasında yer bulamayan ve onların gözünde yok gibi var olmayı reddeden bir annenin hikayesi.

Selime, bir gün hiç beklenmedik bir anda kaybolur. Gönülsüz ama planlı bir kaçıştır bu. Bildiği bütün hayatı geride bırakıp bir köyün sessizliğine sığınır. Kimseye haber vermeden, ardında iz bırakmadan. Bulunmayı bekler.
Ama hayat, beklenmedik bir misafirle -Meltem'le- karşılaştırır onu.
Biri annesiz büyümenin, diğeri evlatsız yaşlanmanın derdini anlatır.

İki hayat, iki kayboluş, iki yara aynı evde buluşur.

Bu roman, yaşlıların yok sayıldığı, insanın yalnız bırakıldığı, herkesin ancak kendine yetebildiği,
en yakınlarına bile derman olamadığı bir çağın hikayesi.

Genres: Turkish Literature

245 pages, Paperback

Published October 8, 2025

About the author

See also: Şermin Çarkacı

"Oyuncu Anne" lakabıyla bilinen ve yazdığı ebeveynlik kitaplarıyla büyük bir ilgi kazanan Şermin Çarkacı, 2017 yılında medeni durum değişikliği sebebiyle babasının soyadı olan Yaşar soyadını kullanmaya başlamıştır.


Yazarın, Şermin Yaşar ismiyle yayımladığı ilk kitap "Tarihi Hoşça Kal Lokantası"dır.

Reviews

[Özgür Atmaca · Rating 2 out of 5]

Kitabı bugün bitirdim. Ne yazık ki beklediğim etkiyi yaratmadı. Şermin Yaşar’ın çocuk kitaplarındaki incelikli gözlem, burada yapay karakterler ve yüzeysel mekân tasvirleri arasında kaybolmuş. Adı geçen köy ve kasaba mekânlarında yirmi yıldır “keçi gibi cirit atan” biri olarak, o atmosferin bu kadar karton biçimde çizilmesi beni oldukça şaşırttı.
Roman, köye giden Meltem’in Selime Teyze’yle tanışmasıyla başlıyor. İki kadın, birbirlerinin yaralarına dokunuyor; anlatı katman katman açılıyor. Bir anlatıyor, bir diğeri anlatıyor derken, Selime Teyze’nin çocuklarından duyduğu dertlere tanık oluyoruz. Fakat burada belirgin bir tutarsızlık var: Selime Teyze kimi zaman köylü bir kadın gibi konuşuyor, kimi zaman şehirli bir anlatıcı kadar modern bir dile bürünüyor. Bir sahnede kötü bir kaynana, diğerinde anaç ve sevecen bir anneye dönüşüyor. Hatta bir anlatıda belini doğrultamayan bir kadınken, diğerinde bankadan arsızca para çeken bir karakter olarak karşımıza çıkıyor. Fiziksel ve ruhsal olarak dağınık, tutarsız bir portre çizilmiş.
Meltem karakteri ise içe dönük, kendine acıyan, ne istediğini bilemeyen bir şehirli kadın. Onun da motivasyonu belirsiz; neye yöneldiği, neyle savaştığı açık değil. “Selime, Mustafa’m da Mustafa’m” çıkışları roman boyunca bir nakarat gibi tekrarlanıyor ama bu tekrar duygusal bir etki yaratmıyor; aksine yapaylık hissini güçlendiriyor.
Genel olarak romanın dili, anlatım biçimi ve karakter inşası açısından amatör bir tat bırakıyor. Şermin Yaşar’ın kalemini bilen biri olarak söyleyebilirim ki, Altı Harfli Tatlı onun anlatıcılığı içinde sönük kalan bir deneme olmuş.
Bu sabah okuduğum Biri Daha Var adlı çocuk kitabıysa çok daha derli toplu, farklı pencereler açan, elle tutulur bir anlatıya sahipti.
Sonuç olarak, Altı Harfli Tatlı benim nezdimde Şermin Yaşar’ın en zayıf halkalarından biri. Güzel niyetlerle kurulmuş ama edebi anlamda “sınıfta kalan” bir roman.

[ayşe · Rating 5 out of 5]

Okurken kendisini Selime Teyze'nin ya da Meltem'in karşısında bulmayan var mı? Sanki orda oturuyorum ve benimle konuşuyorlar. Onlar konuştukça insan kendi acılarını, hayatındaki eksikleri düşünüyor. Birçok yaraya iz basıyorlar belki ama düşündürüp yolunuzu da bulduruyorlar bence. Keşke devamını da bilseydik.

[Seher Andaç · Rating 1 out of 5]

Kütüphanede bir okuma grubu ile birlikte okuduk. Sayelerinde ben de hem çok okunan hem de aynı zamanı paylaştığım bir yazarı okumuş oldum. Söz bana geldiğinde bence yavan bir okuma diye konuşacakken hepsini yuttum.
Bu kültürün melodramını, mağdur dilini görüp ama kendini de hem böyle sevip hem de eleştiren 19 kişinin heyecanına kapıldım ve çok keyif aldım.
Belki de dünyanın en güzel paylaşımları okumaya doyamadığımız kitapların çevresinde oluyor, ne dersiniz?

[💤eliha · Rating 5 out of 5]

Şermin Yaşar en sevdiğim çağdaş yazarlardan birisi ve yine kaleminin hakkını vermiş. İlk romanı Söyleme Bilmesinler kitabı gibi yine sıcacık duygu dolu bir kitap ve yine kitabın kapağını kapattıktan sonra tavan izlettirecek bir etki.
Ara ara kitap kendini tekrar etse de 10 yıldız olsa 10 yıldız veririm :)
Meltem’in hikayesi çok güzel bitti ama aklım hep Selime Teyze de kalacak. Selime teyzenin hikayesini de ben kendi kafamdan mutlu sonla bitirdim belki Şermin Yaşar da öyle istedi.
“Herkes dertte değil, herkes derste. Herkes derdiyle derdini alıyor. Ders alınacak, sınav geçilecek… teneffüs ancak o zaman. Sen derdini çekmiş,dersini almışsın, şimdi artık ferahlama zamanı senin için.”

[Nazlı · Rating 5 out of 5]

Şermin Yaşar son zamanlarda okuduğum en iyi Türk yazarlardan biri. Bu kitabıyla da içimde bambaşka duygular uyandırdı.

Meltem, arkadaşı iş için şehir dışına çıkarken kendisine de değişiklik olsun diye peşine takılır. Yolları Balıkesir’in bir köyüne düşen bu ikili soluğu selime teyzenin evinde alır. Selime teyze ile yalnız kalan Meltem kendini belki de hayatını değiştirecek bir sohbetin, hikayenin, ortasında bulur.

Yazım dilinden başlamam gerekirse inanılmaz akıcıydı. Yerinde kullanılan kelimeler, mekan tasvirleri, anlatımı güzelleştirecek her türlü şey mevcuttu. Karakterin duygusunu bana çok güzel geçirdi. Hikayeye gelecek olursam kitaptaki uçan kuşla bile empati yaptım. Meltem’in eksikliğini çektiği her şey bir yapboz parçası gibi Selime teyzenin kaçtıklarıydı aslında. Birbirlerine hikayelerini paylaşırken suçlamadan, anlayarak devam ettikleri sohbetlerinde sanki okuyucuyu da buna dahil ettiler. Hayatımız boyunca kendimize doğru soruyu sormamızın, ikinci bahar için yaşın veya bir insanın gerekli olmadığını güzel bir biçimde anlattılar. Dediğim gibi kitaptaki neredeyse herkes çok haklıydı. Kimseye kızgın kalamadım fakat birini diğerinden daha çok anladığım karakterler oldu. Benim için çok güzel bir okumaydı. Umarım sizler de sever, keyifle okursunuz.

[Arzu Onuklu · Rating 3 out of 5]

Bidünyakitapkulübü dolayısıyla okuduğum kitap oldu. Kitabımızda iki kayıp kadın var,biri Meltem diğeri de Selime Teyze... Biri kaçmış diğeri kaçmayi bile fark edememiş kapana kısılmış. Her ikisinde de aile boşluğu var kapanmayan... Meltem'in annesi kaçmış onu bir kez bile sormamış,babası da yeniden evlenmiş fakat yeni ANNE onu evinde istememiş melteme de babaanne ve dedesi bakmis,öldüklerinde de yatili okullarda kalmış.Meltem hep birinin kendisine kol kanat germesini istemis bosandiği eşi de dahil bu isteğini yapamamış. Selime teyze de eşi öldükten sonra bir yere sığamayan,çocukları tarafından istenmek isteyen ama bu isteği olmayan bir kadın. İkisi de bir noktada isteklerinde kaybolan kadınlar...


Hikayedeki anlatım iyi başladı ama son derece gerçek dışı mutlu sona bağlandı hatta terapist şansli günlere hoşgeldiniz Meltem hanim diyince... hemencecik ilgili,anlayisli ve de zengin Fatih çıkıyor aman da aman... Bir de çocukları tarafından yanlarında istenmeyen Selimeye de hadi sana da mutlu son denilmiş oysa ki serçe izleri birakmis kadin isteseler aninda bulurlardi 1 yıl koca 1 yıl aramamış sormamışlar kısaca mutlu son diye pr'lanan şey yeni travmalar yükleniyor Selime için.

Bu nedenle son kısım hariç beğendim.

[Melek · Rating 3 out of 5]

Son söyleyeceğimi baştan söyleyim: Kitabı beğenmedim. Ara ara güzel noktalara da değinse kitap, genel olarak tam oturmamış karakterler, hikayenin bir miktar duygu sömürüsü yapıyor olması ve aynı konuyu 244 sayfada abartarak ve durmadan tekrarlayarak anlatıyor olması sebebi ile beğenmedim. Bir roman yerine bir uzun öykü olsaydı ve karakterler üzerine çalışılsaydı daha başarılı olabilirdi.

[cenan · Rating 4 out of 5]

Çok severek okudum. Her okuduğum Şermin Yaşar romanında daha da çok seviyorum yazarı.

[Leyditba · Rating 4 out of 5]

okuması keyifli, 2 kişinin gözünden anlatım, iki farklı yalnızlık...

[Beste Kurban · Rating 5 out of 5]

“Misafir kız ağlamaklı oldu. Ağlanacak bir şey anlatmadım daha. Ağlamalı yere bile gelmedik, ne acelen? Ama onun bana değil, kendine ağladını anladım. İnsan karşısındakine ağlamaz; ona bakar, ona ağlıyormuş gibi yapar ama asıl kendine ağlar.”
O kadar kalbimden vurdu ki bu cümle. O kadar doğru ki. Kitabı okurken Meltem’e de çok üzüldüm Selime Teyze’ye de. Ara ara da ağladım. Sonra anladım işte kime ağladığımı.

[Gizem Cevher · Rating 5 out of 5]

"Ama anlamamız gereken şu: Herkes dertte değil, herkes derste. Herkes derdiyle dersini alıyor. Ders alınacak, sınav geçilecek... Teneffüs ancak o zaman."

[Jungva · Rating 1 out of 5]

Her kitabını bayılarak okumuştum ama bu sefer çok yapay hissettirdi maalesef. Karakterlere ısınamadım, anlatılan kimsesizlik o kadar abartılı ve tekrar tekrar anlatılmış ki etkilemek yerine bıktırdı. Bu sefer beğenemedim

[Volkan Oktar · Rating 3 out of 5]

bir köy evinde genç ve yaşlı birer kadın birbirine sırlarını, hikayelerini anlatıyorlar. neden anlatabildikleri ise belirsiz. sona doğru gelişmeleri kadere bağlaması falan da gereksiz detaylar olmuş. pudra şekeri gibi üfledim uçtu, okudum bitti gibi bir edebiyat arıyorsanız deneyebilirsiniz.

[Tuğba Gürler Kartal · Rating 5 out of 5]

Bu kitap, tam anlamıyla gürültülü olaylarla değil; sessiz eksikliklerle anlatılan bir hikâyeden oluşuyor diyebilirim.

Annesiyle ilgili belirsizlikler içinde büyümüş, babası tarafından seçilmemiş bir kadın…
Ve çocuklarını geride bırakıp sessizce bir köye yerleşmiş, yaşlı bir teyze…
Biri annesizliğin, diğeri çocuklarından kopuşun hüznünü taşıyor.

Yolları tesadüfen kesişiyor ama asıl karşılaşma kelimelerle değil, suskunluklarla oluyor.
İki insanın birbirinin yarasını iyileştirmeye çalışmadan, sadece yan yana durarak kurduğu bir bağ...

Kitap boyunca insan şunu hissediyor:
Herkesin anlatamadığı bir hikâyesi, geride bıraktığı ya da geride bırakıldığı bir hayatı var.
Bazı yardımlar gerçekten yardım mı, bazı susuşlar aslında en büyük şefkat mi, bunları düşündürüyor.

Sade, hüzünlü ve çok insanî❤️
Karakterleriyle uzun süre akılda kalacak türden bir kitap.

[Mustafa KURT · Rating 4 out of 5]

Şermin Yaşar denince aklımıza genelde o zeki mizahı, kelime oyunları ve güldürürken düşündüren üslubu gelir. Ama “Altı Harfli Bir Tatlı” ile yazar bu sefer kalbimizin tam ortasına, o en hassas olduğumuz yere, “anne-evlat” ve “yaşlılık” sızısına dokunuyor.

İsmi sizi yanıltmasın; bu sadece bir tatlı tarifi kitabı değil (gerçi içinde hayatın tadı da tuzu da var), bu bir “görülme” isteğinin romanı.

Kitabın Konusu Ne?
Romanın başkahramanı Selime Teyze. Hani o bayramdan bayrama aranan, “Bir ihtiyacın var mı?” diye sorulup aslında cevabı dinlenmeyen, varlığıyla yokluğu bir olmuş annelerimiz, teyzelerimiz var ya… İşte o Selime Teyze, bir gün “Artık beklemekten yoruldum” diyor.

Hayatı boyunca çocuklarını, torunlarını, bir telefonu, bir kapı zilini bekleyen Selime; kimseye haber vermeden, pılını pırtını toplayıp sessiz sedasız bir köye kaçıyor. Amacı ne mi? Belki biraz “aranmak”, belki biraz “merak edilmek”, belki de sadece kendi sesini duyabilmek.

Köyde ise yolu, annesiz büyümüş ve kendi yaralarını sarmaya çalışan genç bir kadınla, Meltem ile kesişiyor. Biri evlatlarına hasret bir anne, diğeri anneye hasret bir evlat… Bu iki yaralı kadın, aynı çatı altında birbirlerine şifa olmaya başlıyorlar.

Bir Türk Okur Gözüyle Neden Çok Sevdik?
1. “Bizi” Anlatıyor, Hem de Çok İçten: Bizim toplumumuzda yaşlılık, “bir köşede sessizce oturmak” gibi algılanır ya hani… Şermin Yaşar bu kitapta o sessizliğin çığlığını attırıyor. Selime Teyze’nin iç sesi, sitemleri, beklentileri o kadar tanıdık ki; okurken aklınıza anneniz, anneanneniz geliyor. İster istemez telefonunuza uzanıp “Nasılsın?” diye aramak istiyorsunuz.

2. İsmi Gibi “Tatlı” Ama “Buruk”: Kitabın ismi olan “Altı Harfli Bir Tatlı”, aslında hayatın içindeki o tezatlara bir gönderme. Yazar, acıyı bal eylemeyi, hayatın zorluklarına rağmen ağızda kalan o tatlı tortuyu anlatıyor. Okurken boğazınız düğümleniyor ama sayfayı çevirdiğinizde yüzünüzde bir tebessüm beliriyor.

3. Beklemek Üzerine Bir Ders: Selime Teyze’nin şu cümlesi kitabı özetliyor aslında: “Ben istiyorum ki meşguliyetim olsun. Elimde bir işim olsun. Bekleyecek bir şeylerim olsun…” Bu cümle, modern dünyada unuttuğumuz “vefa” duygusunu bize öyle zarif hatırlatıyor ki, etkilenmemek mümkün değil.

Eleştirel Bir Bakış (Neler Beklememeli?)
Saf Mizah Beklemeyin: Şermin Yaşar’ın Dedemin Bakkalı veya Abartma Tozu gibi kitaplarındaki kahkaha tufanını arıyorsanız, bu kitap yanlış adres. Burada mizah var ama hüzünle harmanlanmış, daha olgun ve daha durgun bir mizah.
Hızlı Bir Kurgu Yok: Kitap, bir aksiyon filmi gibi değil, demlenen bir çay gibi ilerliyor. Olaylardan çok duygular, bakışmalar ve susuşlar var.
Sonuç: Okumalı mısınız?
Eğer “Bugünlerde biraz duygusalım, şöyle beni anlayacak, kalbime dokunacak, okuyunca gidip anneme/büyüklerime sarılmak isteyeceğim bir kitap arıyorum” diyorsanız; hiç durmayın, hemen alın.

Altı Harfli Bir Tatlı, size unuttuğunuz o “ziyaret” borçlarını hatırlatacak, vicdanınızı biraz sızlatacak ama sonunda ruhunuzu temizleyecek bir kitap. Yanına bir bardak çay ve belki bir dilim kek(!) almayı unutmayın. (Ve Meltem’in yerine bu sefer o keki siz yiyin)
Kitapla ilgili blog yazım

[Funda Yuksel · Rating 5 out of 5]

Aynı duygunun iki yüzünü okuyoruz yazmak geldi içimden ama Meltem’in şu cümlesi geldi aklıma.

“ Kimsesizlik başka, yalnızlık başka”

Kimsesizliğin, ve yalnızlığın kitabı! Başka pencereden ama aynı evden! Hüzünlü ama yine de mutlu hissettiren iki kadının hikayesi. Bir yanda annesiz, babasız, kimsesiz büyüyen Meltem, diğer yanda çocuklarının hayatında var olmak isteyen, yalnız bir anne Selime teyze. Meltem’in ben kimim diyen iç sorguları, Selime teyzenin ben buradayım evladım, ben hala varım diyen sessiz seslenişlerini ve bu iki yaralı ruhun birbirlerini nasıl şifalandırdığını okuyoruz.

İyi ki okudum, iyi ki tanıştım Meltem ve Selime teyze ile. Selime teyze senin hikayeni ben çok mutlu bitirdim. Torunlarınla, evlatlarınla hakettiğin sevginin, saygının içinde mutlu bir hayat kurdum ben sana.

Hepimizin yaraları, yalnızlıkları var Meltem. Yalnız değilsin…

“Varken nasıl yok olabilir insan?”

“Bir eve aynı kitaptan iki tane alıyorlar, karı koca aynı kitabı okuyorlar, muhtemelen üzerine konuşuyorlar.”

“Kimseyle yorulmak istemiyorum, yeterince
yoruldum.”

“Ne kadar yaşlanırsan yaşlan sen de herkes gibi yaşamak istiyorsun. Ancak mezarda bitiyor hayat. Mezara girmedikçe, göğsünün altındaki kalp attıkça sen de istiyorsun hayattan payını...”

“Kes bütün iplerini. Sen kukla değilsin. Kaderinin hakkını veren müthiş bir oyuncusun.”

[Serhan Mumcu · Rating 5 out of 5]

Harika türkçe kullanımı, tam yerinde ifadeler, nefis atasözleri, deyimler, hikayeyi ve yazarın kafasındaki soruları, düşünceleri, tartışmaları aktarmak için kusursuz yaratılmış karakterler, tam olması gerektiği gibi okuyucunun zihninde canlanan olaylar, zamanlar, mekanlar ve tabi ki duygular. bunların hepsi var kitapta ama asıl olan bu değil

bir kitabın her satırı mı insanın yüreğine oturur, her cümlesi mi sevdikleri ile daha çok yapması gereken şeyleri hatırlatır, her paragrafı mı uzaklara dalıp gitme hissi uyandırır, her sayfası mı insana kendini sorgulatır, her bölümü mü insanın boğazında yumru olur kalır.

olağanüstü bir kitap, evet elinden düşmüyor ama sadece bu değil gözünden yaş oluyor akıyor, evindeki çocuğuna, yanındaki eşine, az ötedeki büyüklerine sarılma hevesi olup içine doluyor, bunlara sahip olamamanın belki de geç kalmanın, vaktinde farkına varamanın pişmanlığı olup burnunu sızlatıyor.

Velhasıl insanı hayata, sevdiklerine bağlanmaya, sahip olduklarının değerini onlara ve kendine göstermeye çağırıyor, üstelik de bunu muazzam bi şekilde yapıyor.

Yüreğine, kalemine sağlık şermin yaşar, var ol...

[Evren Erarslan · Rating 3 out of 5]

Bir çok çocuk yetiştirmiş ve çocuklarının gelişen dünyaya adapte olması sonucunda kendisine yer açamayıp, geri kalmışlığını eskilere özlem adı altında çocuklara sitem olarak antimodernizm çığlıkları atarcasına yansıtan teyzemizi didaktik bir anlatımla bizlere aktaran yazarın belki de en sevilen kitabı olacaktır bu herkes tarafından. Çünkü halkımız ailede şark kültürünü, samimiyeti tercih eder. Ancak bana her bölümün başında yer alan tatlı tarifleri bile samimi gelmedi. Uydurma olması çok olası.. Gerçek tarifler olsaydı keşke. Anlatım didaktik olmasa beğenirdim, bağ kurabilirdim. Ancak tınını yakaladığım tek karakter Erkan oldu. 5 sayfada özetledi attı tüm kitabı çıktı gitti. Helal olsun Erkan'a :)

Yazarın anlatımını beğenmekle beraber sunuş biçimini hiç beğenmedim. Ailevi hikayelerde hep bir büyüğe saygı söz konusuydu önceki kitapalrında da artık bu iş militanlığa dönüşmüş durumda. Aynen, aile bağlarını unuttuk aynen. Teşekkürler. Türk işi Toni Erdmann.

[Selin Anter · Rating 4 out of 5]

Kitabı severek okudum. Dili sade ama duygusu ağır. İki kadın karakter, iki ayrı hayat… Okurken her ikisiyle de karşılıklı sohbet ediyormuşsunuz gibi bir yakınlık hissi oluşuyor.

Beni asıl etkileyense kitabın hayatla çakıştığı nokta oldu. Bu hafta eşim annesine refakat etmek için hastanedeydi. Onun adı da Erkan. Kaldıkları odadaki yaşlı kadının refakatçisi yokmuş ve ilk günler çocukları gelmemiş. Eşim onunla da ilgilenmiş. Son gün kadının durumu ağırlaşınca oğlu gelmiş ama kadın yine de Erkan’dan bir şeyler istemeye devam etmiş..

Kitabı okurken eşimin anlattıklarıyla bir anda kendimi hikayenin başka bir versiyonunun içinde buldum. Aynı duygunun sayfalardan çıkıp o hastane odasına taşmış hali gibiydi.

Kim bilir, insan hangi boşlukta kime tutunuyor…

“Kimsesizlik başka, yalnızlık başka.”

[Hulya Kabul Sözen · Rating 5 out of 5]

Kahramanımızın adı Selime, annemin ismi.. eşinin ise Mustafa, babacığımın ismi.. nasıl denk geldi bilmiyorum, iş yerimde öğle arası okurken donakaldım.. Mart 2020 de ansızın giden, kalbimde oyuklar açan, giderken nefesimi kesen, hala içimi kavuran, yakan acının müsebbibi, benim canım babacığımın adı Mustafa.. ondan çok zor oldu okumak, yani dura dura okudum, ağladım, güldüm, yumru oturdu boğazıma öyle okudum..
Mustafa giderken ağzımın tadını da alıp götürdü yazmış mesela bu cümleye bakıp bakıp ağladım..
Meltem e ayrı, Selime teyzeye ayrı, kendime ayrı, anneme ve babama ayrı ağladım..
Sonra herkes dertli herkes dersini alıyor, dersini veren teneffüse çıkıyor kısmı çok iyi geldi.. hepsini aldım kendime. Gerçekten çok iyi..

[nurefsanaky · Rating 5 out of 5]

meltem'in selime teyzeyi anlatışı beni kendine o kadar çekti ki.. şermin yaşar'ın postları hep samimidir, içtendir. yakınınızdaki bir teyze, abla, anne oluverir size. kitabını da o sıcaklıkta yazmış. iyi ki de yazmış. nefis de bir dili ve sözleri, deyimleri kullanışı var. kitabı alırken melankolik bir hava bekliyordum hiç de öyle olmadı.. selime teyzenin dobralığını, her şeyi açık açık konuşuşunu -gerçek hayatta beni ne kadar rahatsız eden bir durum olsa da- çok sevdim. meltem. yaralı kızım. altı harfli bir tatlı. meltem. sana iyi gelecek bir şey buldun, kişiyi buldun.. selime teyzeyi de bul ama tamam mı ne yap et bul. belki tekrar köye dönersiniz. balıkesir'e..

[Sumeyra Ozcan · Rating 5 out of 5]

Şermin Yaşar'ın "sıradan insan" gözlemlerini doyurucu buluyorum, bunları aktarış biçimi de oldukça başarılı. Selime Teyze karakterinin iç sesi ve konuşmaları gayet doğal ve samimiydi, Meltem'inkiler yer yer yapay hissettirdi.

Yaşlılık ve yalnızlık üzerine fazla düşündüğüm bir zamana denk geldiğinden olsa gerek sarsıcı bulduğum noktalar oldu. Selime Teyze özelinde, kenara çekilip tespih çekmesi beklenen insanların yaşama dahil olma çabasını daha iyi anladığımı düşünüyorum. Meltem'in sevildiğini anladığı o küçücük an da bence çok gerçekçi bir andı. Geçmişimize bakıp onu didiklemek biraz da böyle anları yakalamak umuduyla yaptığımız bir şey.

[Merve K · Rating 5 out of 5]

Şermin Yaşar'dan daha önce Söyleme Bilmesinler romanını okuyup çok beğenmiştim. Yeni kitabı çıkınca hemen bunu da alıp okudum.
Meltem adında genç bir kadının erkek arkadaşı Fırat ile Balıkesir'de bir köye gitmesiyle başlıyor hikaye. Meltem orada Selime teyzeyle tanışıyor. Ve biz hem Meltem'in hem Selime teyzenin hayatlarını okuyoruz.
Kitapta bana dokunan çok şey oldu. Özellikle kitabın sonunda hüngür hüngür ağladım. Bazı kısımlar tekrara düşmüş gibi hissettirse de severek okuduğum bir roman oldu.
4.5⭐

[Merve Nur · Rating 4 out of 5]

Genel kanının aksine ben Selime teyzeyi çok hazır cevap, aklı başında, biraz da deli bir karakter olarak buldum. Kitabın başlarındaki dili sayesinde hemen ısındım ona.
Meltem de Selime teyze de kendi içerisinde derinliği olan ama tek bir sorunun içinde sarmala girmiş iki kadın. Bir şekilde bu sarmaldan kurtulmak istedikleri ise açık.

İki karakterin de derinliklerini okumak onları farklı yönlerden de tanımak isterdim.
Kitabın ortalarında aynı sorunları konuşmaktan biraz sıkılmış olsam da başlangıç ve bitiş kısımlarını keyifle okudum.

[Canankyk · Rating 5 out of 5]

Yalnızlık ne kadar güzel anlatılabilirse o kadar güzel anlatmış. Yalnızlığın kara sularında gezintiye çıkardıktan sonra arada suyun dibine sokup arada nefes aldırdı bize Şermin Hanım. Herkesin haklı ve aynı zamanda herkesin suçlu olduğu bir roman.En çok Yıldız'a üzüldüm o en masumdu. Umarım Meltem de Selime teyze de iç savaşlarını bitirip hayat savaşına dahil olmuştur.2025 yılında okuduğum en iyi ikinci kitap.

[BirazKitapBirazAnne · Rating 5 out of 5]

Bir yazar daha üst mertebeye nasıl çıkar? @serminyasarofficial çıkmış. Okurken hem ağladığım hem hüzünlendiğim hem de kendimi iyi hissettiğim sıcacık bir roman okudum. İyi ki okumuşum❤️
İki farklı hayat, iki yara… Biri kimsesiz yalnız, diğeri çocukları olmadan yaşlanmanın derdinde…
Ben ise; Bazı satırlarda Meltemin yalnızlığına ortak olup ona sarılmak, bazı satırlar Selimenin sedirinde oturup doyasıya sohbet edip dertleşmek istedim.

[Cansın Güngörmüş · Rating 5 out of 5]

Kalemi ve yüreği güçlü kadın Şermin Yaşar. Yine ne kafar etkiledi ve ağlattı beni. Selime Teyze ve Meltem’in yürek burkan hayat hikayeleri… Birisi terketmiş, diğeri terkedilmiş. Son derece akıcı ve sürükleyici dili ile bir solukta bitirdim. Tam ihtiyacım olduğu zamanda bir kez daha herkesin hayatında bize yer verildiği ölçüde bulunabileceğimizi, bir yerden sonrası elimizde olan tek şeyin saygı duymak olduğunu bana tekrar hatırlatan harika bir roman.

[derya gülcan · Rating 3 out of 5]

2,5/5 ilk kez sermin yasar okudum, cok bayilarak okudugum bir kitap olmadi acikcasi ama yilin ilk kitabi oldugu icin de fena bir baslangic olmadigini soyleyebilirim. Basladigim her kitabi yarim birakmisken bunu bitirebilmek agzimin tadini yerine getirdi diyebilirim, reading slumptan ciktim tesekkurrrrlleeeeerrrr!!!

[Selin Türkkan · Rating 5 out of 5]

Şermin Yaşar kitaplarında insanı sıcacık yapıyor. Hep hafif bi burukluk bırakıyor ama sıcacık yapıyor. Yine öyle bi kitap. Başrolü Selime teyze sanıyoruz ama aslında başrol Meltem bu kitapta. En güzel kısımlardan biri de insanların hayatına izin verdiği ölçüde müdahale etmeliyiz. Başkalarının hayatını onlardan fazla düşünmemeliyiz.

[Hazal · Rating 5 out of 5]

Sermin Yaşar’ın en güçlü yanı, “küçük” anları hiç küçültmeden anlatabilmesi. Büyük laflara, dramatik süslemelere ihtiyaç duymadan; sade dili ve içten hikâyeleriyle insanın kalbine doğrudan dokunuyor. Altı Harfli de okurken içimi ısıtan, yoran ve ağır kitaplardan sonra güvenle sığınılan bir durak oldu. Yoğun okuma dönemlerinin ardından nefes aldıran, samimi bir kitap.