Daan is blind. Ze heeft zich verschanst in haar flat omdat ze iets op haar geweten heeft en elk moment verwacht dat de politie haar zal komen arresteren. Hoe had ze het anders moeten doen? Waarom heeft haar moeder haar ook op jonge leeftijd verlaten? En was Daan er zelf wel voor haar eigen dochter, of koos ze voor haar talent? Er leek maar één uitweg mogelijk om zich te ontdoen van het zwarte gat van gemis.
Er is iets verschrikkelijks gebeurd waardoor Daan blind is geraakt. Ze heeft zich opgesloten in haar flat en worstelt met haar gedachten, daalt af in haar verleden en de keuzes die ze maakte. Ze kan niet naar buiten en vervuild en verwilderd. Haar grote trauma: haar moeder verliet haar op jonge leeftijd om een leven als internationaal concertfluitist na te jagen. Wat doet dat met de dochter die bij haar vader de fotograaf achterblijft. Zintuigelijk verhaal dat inslaat als een meteoriet. Sterk geschreven, mooi gespeeld met donker-licht. Licht als gevaar. ‘Aangemoedigd door de waan van het zien fladdert ze zichzelf dood’. Wat het is om mens te zijn, krijgt door dit boek wel extra dimensie.
De omslag en achterplattekst doet het boek echt niks goeds. Dat is jammer want het is wel mooi geschreven. Ik had het zelf nooit opgepakt was het niet dat ik het tijdens een gastcollege van Sebes kreeg. De vreemde verhaallijnen en karakters doen iets met me, ik weet alleen nog niet helemaal wat.