What do you think?
Rate this book
Słowiański przewodnik po świętowaniu
Odkryj niezwykłe sekrety Słowian i wkrocz do świata, którym władali pradawni bogowie i natura.
Oto wyjątkowa opowieść o Słowianach – przekonaj się, że świat naszych przodków nadal żyje, a ich wierzenia wcale nie zostały zapomniane.
Anna Stasiak – etnografka i socjolożka, popularyzatorka wiedzy o Słowianach, znana szerokiej publiczności z instagramowego profilu @slowianskiprzewodnik – zabierze cię w podróż po tradycjach, wierzeniach i duchowości naszych przodków. Poznasz słowiański rok obrzędowy i odkryjesz bogactwo dawnych świąt pogańskich, a także ich ślady we współcześnie praktykowanych zwyczajach. Dzięki temu poczujesz wyjątkową więź z tymi, którzy celebrowali je wiele wieków przed nami.
Słowiański przewodnik otworzy na oścież drzwi do ludowej wizji świata zarówno przed wtajemniczonymi, jak i początkującymi odkrywcami naszego dziedzictwa. Przeniesie cię do czasów, w których życie ludzi odradzało się i zamierało wraz z rytmem natury, a granica między sacrum a profanum była bardzo rozmyta.
Oto wyjątkowa opowieść o Słowianach – przekonaj się, że świat naszych przodków nadal żyje, a ich wierzenia wcale nie zostały zapomniane.
Anna Stasiak – etnografka i socjolożka, popularyzatorka wiedzy o Słowianach, znana szerokiej publiczności z instagramowego profilu @slowianskiprzewodnik – zabierze cię w podróż po tradycjach, wierzeniach i duchowości naszych przodków. Poznasz słowiański rok obrzędowy i odkryjesz bogactwo dawnych świąt pogańskich, a także ich ślady we współcześnie praktykowanych zwyczajach. Dzięki temu poczujesz wyjątkową więź z tymi, którzy celebrowali je wiele wieków przed nami.
Słowiański przewodnik otworzy na oścież drzwi do ludowej wizji świata zarówno przed wtajemniczonymi, jak i początkującymi odkrywcami naszego dziedzictwa. Przeniesie cię do czasów, w których życie ludzi odradzało się i zamierało wraz z rytmem natury, a granica między sacrum a profanum była bardzo rozmyta.
- GenresHistoryNonfiction
424 pages, Hardcover
First published November 12, 2025
36 people are currently reading
253 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
December 28, 2025
Skarbnica wiedzy na temat słowiańskich świąt i obrzędów. Nie czytało się jej tak lekko, jak myślałam, ale trzeba przyznać, że autorka wykonała tytaniczną pracę jeśli chodzi o zgromadzone źródła. Chętnie będę do niej wracać w trakcie konkretnych świąt, aby odświeżyć i utrwalić sobie wiedzę.
Warto ją przeczytać nawet jeśli nie jest się szczególnie zainteresowanym wierzeniami słowiańskimi - ta książka wyraźnie pokazuje, że większość chrześcijańskich świąt zostało zaadaptowanych z dawnych tradycji.
Warto ją przeczytać nawet jeśli nie jest się szczególnie zainteresowanym wierzeniami słowiańskimi - ta książka wyraźnie pokazuje, że większość chrześcijańskich świąt zostało zaadaptowanych z dawnych tradycji.
November 13, 2025
Dlaczego my, Słowianie, tak dobrze znamy Zeusa, a o Swarożycu czy Mokoszy wiemy tak niewiele? Czym podyktowana jest obecna od kilku lat „moda na słowiańskość”? Skąd wzięła się potrzeba świętowania i czy dziś oznacza to samo, co przed wiekami?
Na te i wiele innych pytań o świat naszych przodków, a pośrednio także o nas samych, stara się odpowiedzieć Anna Stasiak, etnografka i socjolożka, prowadząca instagramowy profil @slowianski.przewodnik. W „Słowiańskim przewodniku po świętowaniu” z pasją i lekkością wprowadza nas w świat naszych własnych korzeni. W dawne rytuały, święta i wierzenia, które przez wieki ukształtowały sposób, w jaki świętujemy do dziś.
Autorka potrafi zarazić fascynacją dawną kulturą i pokazuje, że mimo ograniczonych źródeł można udowodnić, iż Słowianie mieli bogaty, złożony świat duchowy, ściśle związany z naturą i rytmem pór roku. I w rytmie natury właśnie wyruszamy w podróż przez czas, przechodząc od jesiennych Dziadów i Andrzejek, przez zimowe Szczodre Gody i Zapusty, aż po wiosenne Jare Gody, Zielone Świątki i letnią Noc Kupały.
W tym opracowaniu szczególnie urzekło mnie połączenie rzetelności naukowej z przystępnym językiem oraz ogromna estetyka wydania. Twarda oprawa, piękne ilustracje i klarowny układ sprawiają, że książka jest zarówno skarbnicą wiedzy, jak i ozdobą biblioteczki. A zweryfikowanie własnych opinii na temat różnych tradycji, świąt i źródeł ich pochodzenia było dla mnie naprawdę odkrywcze. Nie raz otwierałam szeroko oczy ze zdziwienia, czasem uśmiechałam się pod nosem czy kręciłam głową z niedowierzaniem.
Jako dziecko byłam dumna, że urodziłam się 25 grudnia, jak Jezus (choć pod względem prezentów nie jest to najszczęśliwsza data😉). Ale czyż nie jest to data umowna? Skąd biorą się inne tradycje związane z obchodami Bożego Narodzenia? Dlaczego spożywamy takie, a nie inne potrawy wigilijne i wkładamy siano pod obrus? Czym kiedyś była kolęda? To jedynie ułamek pytań, na które znajdziemy odpowiedzi.
Jeśli więc lubicie wiedzieć, „skąd to się wzięło”, szczególnie w zakresie naszej własnej, słowiańskiej tożsamości, to ta książka będzie nie tylko piękną, ale też mądrą i inspirującą podróżą do naszych źródeł.
Na te i wiele innych pytań o świat naszych przodków, a pośrednio także o nas samych, stara się odpowiedzieć Anna Stasiak, etnografka i socjolożka, prowadząca instagramowy profil @slowianski.przewodnik. W „Słowiańskim przewodniku po świętowaniu” z pasją i lekkością wprowadza nas w świat naszych własnych korzeni. W dawne rytuały, święta i wierzenia, które przez wieki ukształtowały sposób, w jaki świętujemy do dziś.
Autorka potrafi zarazić fascynacją dawną kulturą i pokazuje, że mimo ograniczonych źródeł można udowodnić, iż Słowianie mieli bogaty, złożony świat duchowy, ściśle związany z naturą i rytmem pór roku. I w rytmie natury właśnie wyruszamy w podróż przez czas, przechodząc od jesiennych Dziadów i Andrzejek, przez zimowe Szczodre Gody i Zapusty, aż po wiosenne Jare Gody, Zielone Świątki i letnią Noc Kupały.
W tym opracowaniu szczególnie urzekło mnie połączenie rzetelności naukowej z przystępnym językiem oraz ogromna estetyka wydania. Twarda oprawa, piękne ilustracje i klarowny układ sprawiają, że książka jest zarówno skarbnicą wiedzy, jak i ozdobą biblioteczki. A zweryfikowanie własnych opinii na temat różnych tradycji, świąt i źródeł ich pochodzenia było dla mnie naprawdę odkrywcze. Nie raz otwierałam szeroko oczy ze zdziwienia, czasem uśmiechałam się pod nosem czy kręciłam głową z niedowierzaniem.
Jako dziecko byłam dumna, że urodziłam się 25 grudnia, jak Jezus (choć pod względem prezentów nie jest to najszczęśliwsza data😉). Ale czyż nie jest to data umowna? Skąd biorą się inne tradycje związane z obchodami Bożego Narodzenia? Dlaczego spożywamy takie, a nie inne potrawy wigilijne i wkładamy siano pod obrus? Czym kiedyś była kolęda? To jedynie ułamek pytań, na które znajdziemy odpowiedzi.
Jeśli więc lubicie wiedzieć, „skąd to się wzięło”, szczególnie w zakresie naszej własnej, słowiańskiej tożsamości, to ta książka będzie nie tylko piękną, ale też mądrą i inspirującą podróżą do naszych źródeł.
December 7, 2025
Książka popularnonaukowa, a czyta się niezwykle lekko. Bogate w źródła opisy świąt i obrzędów, próba dopasowania ich do wierzeń przedchrześcijańskich.
A zakończenie - sztos!
A zakończenie - sztos!
December 5, 2025
Sięgnęłam po tę książkę z poczuciem, że będzie to przewodnik i trochę podróż w czasie. I o ile spodziewałam się rzetelnego opracowania - to, co dostałam, przerosło moje oczekiwania. Słowiański przewodnik po świętowaniu to nie typowy suchy przewodnik etnograficzny, to opowieść o rytmach roku, o zwyczajach i śladach dawnych wierzeń w współczesności. Książka ma w sobie pasję badacza i ciepło narracji osoby, która ten świat naprawdę pokochała.
Autorka zabiera czytelnika przez słowiański rok obrzędowy - od jesiennego święta zmarłych przez zimowe Gody, wiosenne odradzanie się natury, aż po letnie święta związane z urodzajem i ogniem. Ale nie tylko, bo książka ta przypomina również o tym, co często nam współczesnym umyka: że rytm natury i obrzędowość były dla Słowian nie tylko kalendarzem ale przede wszystkim sposobem na przetrwanie tak ciała jak i duszy. W trudnych warunkach wiecznego niedoboru wspólne świętowanie i zabawy były dla nich nie tylko okazją do najedzenia się, ale przede wszystkim do zaznania bezpieczeństwa i znalezienia swojego własnego miejsca we wspólnocie.
Anna Stasiak jako etnografka i socjolożka łączy perspektywę naukową z popularyzatorką pasją, co sprawia, że książka jest wiarygodna, a jednocześnie bardzo „ludzka”. Język Przewodnika jest płynny i przyjemny - autorka unika hermetycznego żargonu, jednocześnie nie trywializując treści. Tekst czyta się dobrze, bez znużenia, a rozdziały przygotowane według pór roku nadają lekturze naturalne tempo i sprawiają, że łatwo się w nią zanurzyć. Każdy rozdział skupia się na najważniejszych świętach i praktykach z danego okresu, ale autorka idzie o krok dalej, opisuje też kontekst społeczny, symbolikę, praktyczne aspekty obchodów i echa dawnych zwyczajów w dzisiejszym życiu.
Anna Stasiak otwarcie przyznaje, że materiał źródłowy dotyczący Słowian jest fragmentaryczny i często przekazany przez kronikarzy o jasno określonej perspektywie (zwykle chrześcijańskiej). To ważne: bo autorka nie sprzedaje nam „odświeżonego mitu” jako faktu. Zamiast tego proponuje krytyczne, ale empatyczne odczytanie danych - próbuje wydobyć spośród zapisów, podań i etnograficznych reliktów możliwy obraz wierzeń naszych przodków, jednocześnie uczulając czytelnika na romantyczne i idealizujące uproszczenia.
Czytając tę książkę czułam się jak prowadzona po pamięci zbiorowej z kimś, kto zna drogę, ale nie narzuca interpretacji. Stasiak pisze z pasją i empatią; widać, że temat nie jest dla niej „pracą tylko z obowiązku”, lecz życiowym zainteresowaniem. Książka daje poczucie odzyskiwania fragmentów tradycji bez popadania w sentymentalizm. Zaś zakończenie, w którym autorka mówi o pragnieniu wspólnoty i o potrzebie alternatyw dla wyłącznie instytucjonalnej religijności, jest naprawdę poruszające i aktualne.
Słowiański przewodnik po świętowaniu Anny Stasiak to książka, która łączy rzetelność etnograficzną z czułą, inspirującą narracją. To publikacja napisana z pasją i wiedzą; idealna dla tych, którzy chcą zrozumieć i być może na nowo wprowadzić do swojego życia elementy rytuału, które nadają sens i rytm codzienności.
Moja ocena 10/10.
Za egzemplarz recenzencki dziękuję
Wydawnictwu Insignis
#współpracabaerterowa
#współpracarecenzencka
#współpracareklamowa
Autorka zabiera czytelnika przez słowiański rok obrzędowy - od jesiennego święta zmarłych przez zimowe Gody, wiosenne odradzanie się natury, aż po letnie święta związane z urodzajem i ogniem. Ale nie tylko, bo książka ta przypomina również o tym, co często nam współczesnym umyka: że rytm natury i obrzędowość były dla Słowian nie tylko kalendarzem ale przede wszystkim sposobem na przetrwanie tak ciała jak i duszy. W trudnych warunkach wiecznego niedoboru wspólne świętowanie i zabawy były dla nich nie tylko okazją do najedzenia się, ale przede wszystkim do zaznania bezpieczeństwa i znalezienia swojego własnego miejsca we wspólnocie.
Anna Stasiak jako etnografka i socjolożka łączy perspektywę naukową z popularyzatorką pasją, co sprawia, że książka jest wiarygodna, a jednocześnie bardzo „ludzka”. Język Przewodnika jest płynny i przyjemny - autorka unika hermetycznego żargonu, jednocześnie nie trywializując treści. Tekst czyta się dobrze, bez znużenia, a rozdziały przygotowane według pór roku nadają lekturze naturalne tempo i sprawiają, że łatwo się w nią zanurzyć. Każdy rozdział skupia się na najważniejszych świętach i praktykach z danego okresu, ale autorka idzie o krok dalej, opisuje też kontekst społeczny, symbolikę, praktyczne aspekty obchodów i echa dawnych zwyczajów w dzisiejszym życiu.
Anna Stasiak otwarcie przyznaje, że materiał źródłowy dotyczący Słowian jest fragmentaryczny i często przekazany przez kronikarzy o jasno określonej perspektywie (zwykle chrześcijańskiej). To ważne: bo autorka nie sprzedaje nam „odświeżonego mitu” jako faktu. Zamiast tego proponuje krytyczne, ale empatyczne odczytanie danych - próbuje wydobyć spośród zapisów, podań i etnograficznych reliktów możliwy obraz wierzeń naszych przodków, jednocześnie uczulając czytelnika na romantyczne i idealizujące uproszczenia.
Czytając tę książkę czułam się jak prowadzona po pamięci zbiorowej z kimś, kto zna drogę, ale nie narzuca interpretacji. Stasiak pisze z pasją i empatią; widać, że temat nie jest dla niej „pracą tylko z obowiązku”, lecz życiowym zainteresowaniem. Książka daje poczucie odzyskiwania fragmentów tradycji bez popadania w sentymentalizm. Zaś zakończenie, w którym autorka mówi o pragnieniu wspólnoty i o potrzebie alternatyw dla wyłącznie instytucjonalnej religijności, jest naprawdę poruszające i aktualne.
Słowiański przewodnik po świętowaniu Anny Stasiak to książka, która łączy rzetelność etnograficzną z czułą, inspirującą narracją. To publikacja napisana z pasją i wiedzą; idealna dla tych, którzy chcą zrozumieć i być może na nowo wprowadzić do swojego życia elementy rytuału, które nadają sens i rytm codzienności.
Moja ocena 10/10.
Za egzemplarz recenzencki dziękuję
Wydawnictwu Insignis
#współpracabaerterowa
#współpracarecenzencka
#współpracareklamowa
January 30, 2026
Lisiołowy przewodnik po świętowaniu
.
„Słowiański przewodnik po świętowaniu” autorstwa Anny Stasiak zawiera opis 9 świąt podzielonych według pór roku. Mamy więc Dziady, Andrzejki, Szczodre Gody, Zapusty, Gromnicę, Jare Gody, Zielone Świątki, Noc Kupały, Żniwa. Lisiołowi spodobał się wstęp, w którym autorka zaznacza, że wiedza o podaniach słowiańskich jest skąpa. W efekcie część wiedzy to założenia, które mogą okazać się błędne *Szacunek za uczciwe podejście do tematu*.
.
Opisane święta są przedstawione w pewnym schemacie. Zaczynamy od współczesności, a potem konfrontujemy ją z dostępną wiedzą. Na początek zjawiamy się na cmentarzu, więc nieco smętnie. W sumie Lisioł jest zaduszny, więc stara się widzieć same pozytywy, takie jak tryzna, czyli uczta na grobie zmarłego. Futrzak zwłaszcza lubuje się w wersji powtórzonej za rok, gdzie wypada przynieść 20 dzbanów miodu dla nieboszczyka. Zmarły zapewne się podzieli!
.
To były wesołe czasy. Diabła można było na strychu hodować, tylko karmić go było trzeba kaszą jaglaną, niesoloną. Posoloną od razu odrzucał *mruknął Lisioł, patrząc na spadającą miskę z soloną kaszą* niewdzięcznik prawda? *rzucił futrzak do pełzającego obok węża, opiekuna domu*. Zaś w wigilię – gdy się już przyjęła – pierwszy próg domu powinien przekroczyć mężczyzna, ponieważ to on przynosi pomyślność domowi. Lisioł oczywiście uważa, że sam przynosi najwięcej dobrobytu, dlatego sam będzie próg przekraczać.
.
Jeśli szukacie przeszłości we współczesności, autorka świetnie pokazała, gdzie podjąć trop np. kolędnicy. Wśród nich mogą się pojawiać dziwne typy, których nie da się określić. Osoby wprost z przeszłości, przypominające strachy na wróble. Wyobraźcie sobie koło nich jeszcze ludzi przebranych za konie i wilki, a będziecie bliżej historii, niż myślicie. Tutaj Lisioł pożyczy Wam zgodnie z kolędową tradycją, żeby truskawki się darzyły, a bimber najlepszy się robił. Żeby słomy było tyle, że ho ho, pszenicy jeszcze więcej. Niech się darzy, bo oto prosiło się jeszcze przed chrześcijaństwem. Po więcej wiedzy futrzak zaprasza do wnętrza książki – pełnej ilustracji przyciągającej oko. Do tego wiedza na podstawie dużej bibliografii i lekki styl pisania.
.
„Słowiański przewodnik po świętowaniu” autorstwa Anny Stasiak zawiera opis 9 świąt podzielonych według pór roku. Mamy więc Dziady, Andrzejki, Szczodre Gody, Zapusty, Gromnicę, Jare Gody, Zielone Świątki, Noc Kupały, Żniwa. Lisiołowi spodobał się wstęp, w którym autorka zaznacza, że wiedza o podaniach słowiańskich jest skąpa. W efekcie część wiedzy to założenia, które mogą okazać się błędne *Szacunek za uczciwe podejście do tematu*.
.
Opisane święta są przedstawione w pewnym schemacie. Zaczynamy od współczesności, a potem konfrontujemy ją z dostępną wiedzą. Na początek zjawiamy się na cmentarzu, więc nieco smętnie. W sumie Lisioł jest zaduszny, więc stara się widzieć same pozytywy, takie jak tryzna, czyli uczta na grobie zmarłego. Futrzak zwłaszcza lubuje się w wersji powtórzonej za rok, gdzie wypada przynieść 20 dzbanów miodu dla nieboszczyka. Zmarły zapewne się podzieli!
.
To były wesołe czasy. Diabła można było na strychu hodować, tylko karmić go było trzeba kaszą jaglaną, niesoloną. Posoloną od razu odrzucał *mruknął Lisioł, patrząc na spadającą miskę z soloną kaszą* niewdzięcznik prawda? *rzucił futrzak do pełzającego obok węża, opiekuna domu*. Zaś w wigilię – gdy się już przyjęła – pierwszy próg domu powinien przekroczyć mężczyzna, ponieważ to on przynosi pomyślność domowi. Lisioł oczywiście uważa, że sam przynosi najwięcej dobrobytu, dlatego sam będzie próg przekraczać.
.
Jeśli szukacie przeszłości we współczesności, autorka świetnie pokazała, gdzie podjąć trop np. kolędnicy. Wśród nich mogą się pojawiać dziwne typy, których nie da się określić. Osoby wprost z przeszłości, przypominające strachy na wróble. Wyobraźcie sobie koło nich jeszcze ludzi przebranych za konie i wilki, a będziecie bliżej historii, niż myślicie. Tutaj Lisioł pożyczy Wam zgodnie z kolędową tradycją, żeby truskawki się darzyły, a bimber najlepszy się robił. Żeby słomy było tyle, że ho ho, pszenicy jeszcze więcej. Niech się darzy, bo oto prosiło się jeszcze przed chrześcijaństwem. Po więcej wiedzy futrzak zaprasza do wnętrza książki – pełnej ilustracji przyciągającej oko. Do tego wiedza na podstawie dużej bibliografii i lekki styl pisania.
January 25, 2026
Są w literaturze pozycje, które działają niczym wehikuł czasu i ta właśnie taka jest, bo w bardzo jasny sposób pokazuje, jakkolwiek to nie zabrzmi, przeszłość jest do dziś obecna i nadal będzie trwać. Jeśli komukolwiek przeszłoby przez myśl, że słowiańskość to tylko powiew legendy, żeby nie powiedzieć relikt, to ta książka idealnie ten pogląd odparuje, bo to wszystko nadal trwa.
Książka jest napisana w bardzo przyjazny sposób, autorka nie atakuje i nie przytłacza suchą wiedzą, a bardziej snuje opowieść o świecie. Taką osią jest słowiański rok obrzędowy od przesileń, równonocy, poprzez święta ognia przodków, płodności, aż po obrzędy związane ze śmiercią. Podczas zgłębiania tego świata naprawdę czułam, jakby otaczała mnie nietypowa aura i podobało się to dla mnie, bo przybliżało ten świat jeszcze bardziej, a i refleksja była intensywniejsza.
Na wielki plus zasługuje pasja autorki, którą czuć na każdej stronie, ta książka nie jest przedstawieniem suchej wiedzy i faktów, tu czuć prawdziwą fascynację i chęć odbudowania zerwanych niegdyś więzi. Dzięki temu nie jest to literatura typu akademickiego, a bardziej przewodnika duchowego, przez to co jest nam wszystkim bliskie, chociaż nieco zapomniane.
Ważnym aspektem tej publikacji jest to, że ona niczego nie narzuca, a bardziej delikatnie kierowała moje oczy w kierunku niej perspektywy. Im głębiej wchodzi się w tę książkę tym widać, jak mocno nasze świat jest zakorzeniony jest w pogańskich obrzędach, a często nie będąc nawet tego świadomymi, żyjemy pod dyktando słońca, ziemi i zmieniających się pór roku.
Jeśli miałabym tę książkę określić jednym słowem, to padłoby na określenie „piękna”. „Słowiański przewodnik po świętowaniu” to publikacja niezwykle nastrojowa i mądra książka o dziedzictwie kulturowym. Moim zdaniem nie jest to próba rekonstrukcji, a bardziej wskazanie drogi do dialogu, żeby nie zapomnieć o przeszłości. Jeśli bije w was słowiańskie serce to wiecie, co macie zrobić, a jeśli dopiero poszukujecie korzeni, to lepszej przepustki do przeszłości możecie nie znaleźć.
Książka jest napisana w bardzo przyjazny sposób, autorka nie atakuje i nie przytłacza suchą wiedzą, a bardziej snuje opowieść o świecie. Taką osią jest słowiański rok obrzędowy od przesileń, równonocy, poprzez święta ognia przodków, płodności, aż po obrzędy związane ze śmiercią. Podczas zgłębiania tego świata naprawdę czułam, jakby otaczała mnie nietypowa aura i podobało się to dla mnie, bo przybliżało ten świat jeszcze bardziej, a i refleksja była intensywniejsza.
Na wielki plus zasługuje pasja autorki, którą czuć na każdej stronie, ta książka nie jest przedstawieniem suchej wiedzy i faktów, tu czuć prawdziwą fascynację i chęć odbudowania zerwanych niegdyś więzi. Dzięki temu nie jest to literatura typu akademickiego, a bardziej przewodnika duchowego, przez to co jest nam wszystkim bliskie, chociaż nieco zapomniane.
Ważnym aspektem tej publikacji jest to, że ona niczego nie narzuca, a bardziej delikatnie kierowała moje oczy w kierunku niej perspektywy. Im głębiej wchodzi się w tę książkę tym widać, jak mocno nasze świat jest zakorzeniony jest w pogańskich obrzędach, a często nie będąc nawet tego świadomymi, żyjemy pod dyktando słońca, ziemi i zmieniających się pór roku.
Jeśli miałabym tę książkę określić jednym słowem, to padłoby na określenie „piękna”. „Słowiański przewodnik po świętowaniu” to publikacja niezwykle nastrojowa i mądra książka o dziedzictwie kulturowym. Moim zdaniem nie jest to próba rekonstrukcji, a bardziej wskazanie drogi do dialogu, żeby nie zapomnieć o przeszłości. Jeśli bije w was słowiańskie serce to wiecie, co macie zrobić, a jeśli dopiero poszukujecie korzeni, to lepszej przepustki do przeszłości możecie nie znaleźć.
December 22, 2025
Q: Lubicie mitologię i klimaty słowiańskie?
Współpraca recenzencka z @insignis_media
Dzisiaj chcę opowiedzieć Wam o pozycji, którą zdecydowanie warto poznać, czyli o "Słowiańskim przewodniku po świętowaniu" od @slowianski.przewodnik. Od razu powiem Wam, że jest to tytuł świetny, ale zdecydowanie nie lekki, ale wynika to właśnie z tej świetności.
Wydawnictwo Insignis przyzwyczaiło mnie do lekkich, humorystycznych książek popularnonaukowych, natomiast ten tytuł według mnie aspiruje już do miana książki naukowej. Po pierwsze, nawet nie wyobrażam sobie ile autorka musiała włożyć pracy w research i napisanie tej książki, ale widać, że jest tym tematem zafascynowana i to się czuje podczas lektury. Ponadto, Anna Stasiak przywołuje tu mnóstwo źródeł, ale nie ogranicza się jedynie do cytowania i opisywania, ale także wysuwa na ich podstawie wnioski i obala teorie naukowe.
Od razu powiem, że tę książkę warto sobie dozować, bo to nie jest zdecydowanie lektura łatwa, ale bardzo przyjemna. Pomimo tego, że byłem nią zafascynowany, to jednak o wiele lepsze było gdy czytałem sobie po kilkadziesiąt stron dziennie i przerwa.
Bardzo podoba mi się to, że autorka skupia się głównie na świętowaniu, bo przecież o tym świadczy tytuł, ale pokazuje je w erze przedchrześcijańskiej, potem przemiany po przyjęciu chrztu, ale także symbole i święta, które przetrwały do czasów dzisiejszych. W wielu książkach o takiej tematyce autorzy skupiają się głównie na bóstwach i bestiariuszu. Anna Stasiak nie stroni od tych elementów, ale nie są one dla niej najważniejsze. Co bardzo fajne, autorka pokazuje nam także etymologie wielu słów słowiańskich oraz nazw, co jest dla mnie nowością, ale bardzo fajną.
"Słowiański przewodnik po świętowaniu" Anny Stasiak to po prostu książka genialna i polecam ją każdemu, kto chciałby poznać nasze korzenie.
Więcej moich recenzji znajdziecie na Instagramie @chomiczkowe.recenzje oraz TikToku o tej samej nazwie, gdzie serdecznie zapraszam.
Współpraca recenzencka z @insignis_media
Dzisiaj chcę opowiedzieć Wam o pozycji, którą zdecydowanie warto poznać, czyli o "Słowiańskim przewodniku po świętowaniu" od @slowianski.przewodnik. Od razu powiem Wam, że jest to tytuł świetny, ale zdecydowanie nie lekki, ale wynika to właśnie z tej świetności.
Wydawnictwo Insignis przyzwyczaiło mnie do lekkich, humorystycznych książek popularnonaukowych, natomiast ten tytuł według mnie aspiruje już do miana książki naukowej. Po pierwsze, nawet nie wyobrażam sobie ile autorka musiała włożyć pracy w research i napisanie tej książki, ale widać, że jest tym tematem zafascynowana i to się czuje podczas lektury. Ponadto, Anna Stasiak przywołuje tu mnóstwo źródeł, ale nie ogranicza się jedynie do cytowania i opisywania, ale także wysuwa na ich podstawie wnioski i obala teorie naukowe.
Od razu powiem, że tę książkę warto sobie dozować, bo to nie jest zdecydowanie lektura łatwa, ale bardzo przyjemna. Pomimo tego, że byłem nią zafascynowany, to jednak o wiele lepsze było gdy czytałem sobie po kilkadziesiąt stron dziennie i przerwa.
Bardzo podoba mi się to, że autorka skupia się głównie na świętowaniu, bo przecież o tym świadczy tytuł, ale pokazuje je w erze przedchrześcijańskiej, potem przemiany po przyjęciu chrztu, ale także symbole i święta, które przetrwały do czasów dzisiejszych. W wielu książkach o takiej tematyce autorzy skupiają się głównie na bóstwach i bestiariuszu. Anna Stasiak nie stroni od tych elementów, ale nie są one dla niej najważniejsze. Co bardzo fajne, autorka pokazuje nam także etymologie wielu słów słowiańskich oraz nazw, co jest dla mnie nowością, ale bardzo fajną.
"Słowiański przewodnik po świętowaniu" Anny Stasiak to po prostu książka genialna i polecam ją każdemu, kto chciałby poznać nasze korzenie.
Więcej moich recenzji znajdziecie na Instagramie @chomiczkowe.recenzje oraz TikToku o tej samej nazwie, gdzie serdecznie zapraszam.
January 26, 2026
Ta książka jest jak „nostalgia za przemijającym ostatnim pokoleniem żyjącym bez cyfrowych udogodnień, pamiętającym letnie żniwa i dojenie krów”. Jak „tęsknota za porankami u babci na wsi i bieganiem boso po trawie”.
„Słowiański przewodnik po świętowaniu” Anny Stasiak to książka, której możesz zadać 1000 pytań i uzyskać 10001 odpowiedzi. To podróż przez cztery pory roku i setki haseł z nimi związanych. Obciach czytać coś takiego w XXI wieku? Chyba Cię Perun opuścił? Albo pewna szkodząca instytucja na literę K za mocno przytuliła.
Taka mała próbka tego, co znajdziesz w środku:
- czym była tryzna i jaki charakter miała potrawa o nazwie kutia
- jak składano ofiarę zakładzinową
- o czym mogły powiedzieć Ci zwierzęta w wigilijną noc
- czym różniły się wróżby z Andrzejki, Katarzynki i co z tym ma wspólnego św. Łucja
- dlaczego w wigilijny poranek pierwszy do chałupy powinien wejść zdrowy i jurny chłop
- jakie „znaczenie miał mąk i skąd wzięło się powiedzenie „cisza jak makiem zasiał”
- jaka jest różnica pomiędzy zażynaniem, zżynaniem
W pełni zasłużone 5🌟 Polecam gorąco i nieustająco 😃
„Słowiański przewodnik po świętowaniu” Anny Stasiak to książka, której możesz zadać 1000 pytań i uzyskać 10001 odpowiedzi. To podróż przez cztery pory roku i setki haseł z nimi związanych. Obciach czytać coś takiego w XXI wieku? Chyba Cię Perun opuścił? Albo pewna szkodząca instytucja na literę K za mocno przytuliła.
Taka mała próbka tego, co znajdziesz w środku:
- czym była tryzna i jaki charakter miała potrawa o nazwie kutia
- jak składano ofiarę zakładzinową
- o czym mogły powiedzieć Ci zwierzęta w wigilijną noc
- czym różniły się wróżby z Andrzejki, Katarzynki i co z tym ma wspólnego św. Łucja
- dlaczego w wigilijny poranek pierwszy do chałupy powinien wejść zdrowy i jurny chłop
- jakie „znaczenie miał mąk i skąd wzięło się powiedzenie „cisza jak makiem zasiał”
- jaka jest różnica pomiędzy zażynaniem, zżynaniem
W pełni zasłużone 5🌟 Polecam gorąco i nieustająco 😃
February 4, 2026
Dużo ciekawych informacji. Jednak czytanie piąty raz o tym samym przy okazji innego tematu było lekko irytujące.
March 3, 2026
Bardzo dobra popularyzatorska pozycja.
December 28, 2025
@slowianski.przewodnik kawał dobrej roboty!
Od Niedzieli, 21 grudnia 2025 – wtorek, 6 Stycznia 2026 obchodzimy w Polsce Szczodre Gody - przesilenie zimowe
📖✨ Mitologia grecka? Znamy. Zeus? Spoko.
A słowiańscy bogowie? No właśnie, o tym nas już nie uczyli… 🤭
„Słowiański przewodnik po świętowaniu” Anny Stasiak to książka, która mówi: hej, mamy własnych bogów, obrzędy i magię i są totalnie fascynujące, napisane mega przyjemnie i widać wiedzę autorki!
To nie jest lekka bajeczka do kawki (chyba że kawka + 3 godziny czytania 😅), tylko solidne, pięknie wydane kompendium o słowiańskich świętach, rytmach natury i wierzeniach przodków. Dużo wiedzy, zero nudy, a do tego ilustracje, które robią klimat!
Idealna pod choinkę albo jako prezent… dla siebie. Bo czemu nie? Dla mnie strzał w 10!
A Ty interesujesz się naszą rodzimą wiarą?
Od Niedzieli, 21 grudnia 2025 – wtorek, 6 Stycznia 2026 obchodzimy w Polsce Szczodre Gody - przesilenie zimowe
📖✨ Mitologia grecka? Znamy. Zeus? Spoko.
A słowiańscy bogowie? No właśnie, o tym nas już nie uczyli… 🤭
„Słowiański przewodnik po świętowaniu” Anny Stasiak to książka, która mówi: hej, mamy własnych bogów, obrzędy i magię i są totalnie fascynujące, napisane mega przyjemnie i widać wiedzę autorki!
To nie jest lekka bajeczka do kawki (chyba że kawka + 3 godziny czytania 😅), tylko solidne, pięknie wydane kompendium o słowiańskich świętach, rytmach natury i wierzeniach przodków. Dużo wiedzy, zero nudy, a do tego ilustracje, które robią klimat!
Idealna pod choinkę albo jako prezent… dla siebie. Bo czemu nie? Dla mnie strzał w 10!
A Ty interesujesz się naszą rodzimą wiarą?
Displaying 1 - 11 of 11 reviews