What do you think?
Rate this book
Žig
Ulica Isavron…
Mesto gde je Frederika Renesi započela svoj život kao Vasilisova i Luzina kćerka, i Fotisova sestra.
Ulica Asklipiu…
U staroj vili živi jedina osoba koja zna za mračnu prošlost Vasilisa Renesisa, nesvesna njegove odurne sadašnjosti.
Klupko zla i nepravde počinje da se razmotava od Ulice Isavron, koja krije toliko nasilja, i proteže se preko uskih sokaka Trumbe, vraća se u doba okupacije i zaustavlja u periodu vojne hunte…
Na pragu vaspitno-popravnog doma za žene gde se dogodilo veliko zlo u trenutku kada su se prošlost i sadašnjost konačno susrele. Iza tih visokih zidina, odlučeno je da će krivci platiti za svoje grehe.
No put je dugačak, krv je prolivena a ožiljci zauvek bole…
Mesto gde je Frederika Renesi započela svoj život kao Vasilisova i Luzina kćerka, i Fotisova sestra.
Ulica Asklipiu…
U staroj vili živi jedina osoba koja zna za mračnu prošlost Vasilisa Renesisa, nesvesna njegove odurne sadašnjosti.
Klupko zla i nepravde počinje da se razmotava od Ulice Isavron, koja krije toliko nasilja, i proteže se preko uskih sokaka Trumbe, vraća se u doba okupacije i zaustavlja u periodu vojne hunte…
Na pragu vaspitno-popravnog doma za žene gde se dogodilo veliko zlo u trenutku kada su se prošlost i sadašnjost konačno susrele. Iza tih visokih zidina, odlučeno je da će krivci platiti za svoje grehe.
No put je dugačak, krv je prolivena a ožiljci zauvek bole…
368 pages, Paperback
First published May 5, 2022
8 people are currently reading
198 people want to read
About the author
Lena Manta
29 books312 followersLibrarian Note: This is the name variant in the Latin alphabet. See the author's profile in Greek: Λένα Μαντά.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 32 reviews
September 26, 2023
https://www.dominicamat.gr/2022/05/bl...
Δεν ανήκω στο φανατικό αναγνωστικό κοινό της συγγραφέως Λένας Μαντά. Όχι,για λόγους δήθεν σνομπισμού,ή,οτιδήποτε άλλο,μα επειδή δεν έτυχε. Θα μπορούσα,λοιπόν,να με χαρακτηρίσω ως μία ''περιστασιακή'' της αναγνώστρια που όσες φορές έχουν φτάσει στα χέρια μου βιβλία της,τα έχω διαβάσει με μεγάλη όρεξη καί έχω περάσει καλά μαζί τους. Διότι για μένα εκεί έγκειται η ουσία της φιλαναγνωσίας. Όταν έλαβα από τις εκδόσεις Ψυχογιός (τους οποίους ευχαριστώ πολύ καί πάλι) το νέο κοινωνικό της μυθιστόρημα,με τίτλο ''Η σφραγίδα'',ανυπομονούσα για το πότε θα έρθει η σειρά του να το διαβάσω. Κι αν έχω αντιληφθεί σωστά,η συγγραφέας σχεδόν πάντα στον τίτλο καί στην εικόνα του εξωφύλλου του εκάστοτε έργου της δεν κάνει μία τυχαία επιλογή. Μας αποκαλύπτει κάποιο σημαντικό στοιχείο για την υπόθεση καί χαράσσει την διαδρομή που θα ακολουθήσουμε από την αρχή έως καί το τέλος. Άραγε,η συγγραφέας είχε κάτι τέτοιο κατά νου καί για το παρόν έργο; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα ερχόταν μέσα από την ιστορία του βιβλίου. Καλύτερα,όμως,να τα πιάσω από την αρχή.
Τίτλος: Η σφραγίδα
Πιθανότατα να σας ακουστεί παράξενο αυτό που θα πω,αλλά η πρώτη μου σκέψη πήγε ενάντια σε ό,τι έχουμε κατά νου στην χρησιμότητα καί τον ορισμό της λέξης ''σφραγίδα'' όσον αφορά διάφορα έγγραφα,ή,λοιπά χαρτιά που υπογράφουμε στην καθημερινότητά μας είτε σε κάποια υπηρεσία δημοσίου καί ιδιωτικού συμφέροντος,είτε στην εργασία μας. Για κάποιον λόγο,που ούτε εγώ ακόμη μπορώ να προσδιορίσω,αυτή η σφραγίδα μου θύμισε τον τρόπο που σημάδευαν τους Εβραίους κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου,μα καί τα ζώα που προορίζονται προς σφαγή. Σαν με αυτό το αποτύπωμα της σφραγίδας να χάνει ένας άνθρωπος,ή,ζώο την ταυτότητά του. Σαν να γίνεται ένα άψυχο αντικείμενο προς ''κατανάλωση'' καί εκμετάλλευση από τρίτους. Σαν να σβήνουν όλα τα όνειρα καί οι επιθυμίες. Σαν να καταλύεται κάθε δικαίωμα ελευθερίας σε όλα τα επίπεδα. Σαν να ασκεί κάποιος/α άλλος/η εξουσία πάνω του/της. Προσέξτε! Αυτή είναι η δική μου προσωπική άποψη στο πρώτο άκουσμα του τίτλου καί την μοιράζομαι μαζί σας. Άν θα ταίριαζε κατά κάποιον τρόπο,ή,όχι με την υπόθεση,θα το ανακάλυπτα διαβάζοντας το βιβλίο.
"Οδός Ισαύρων… Εκεί αρχίζει τη ζωή της η Φρειδερίκη Ρένεση· κόρη του Βασίλη και της Λουίζας, αδελφή του Φώτη. Οδός Ασκληπιού… Στο παλιό αρχοντικό ζει ο μοναδικός άνθρωπος που γνωρίζει το σκοτεινό παρελθόν του Βασίλη Ρένεση, πριν μάθει το αποτρόπαιο παρόν του. Το κουβάρι αρχίζει να ξετυλίγεται· από την οδό Ισαύρων, που κρύβει τόση βία, κυλάει ανάμεσα στα στενά της Τρούμπας, γυρίζει πίσω στην Κατοχή και σταματάει στη Χούντα… Στο κατώφλι του Αναμορφωτηρίου Θηλέων… Εκεί όπου έγινε το μεγάλο κακό… Τη χρονική στιγμή όπου άλλαξε το παρόν και το μέλλον. Πίσω από τους ψηλούς τοίχους του, μπήκαν τα θεμέλια για να πληρώσουν οι ένοχοι. Μόνο που ο δρόμος είναι μακρύς, το αίμα ρέει και τα σημάδια πονούν…" (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Η συγγραφέας αυτήν την φορά μας πιάνει από το χέρι καί μας οδηγεί πίσω στο παρελθόν. Ένα παρελθόν οι συνέπειες του οποίου είναι φανερές έως καί σήμερα καί μας ταλανίζουν ως έναν βαθμό σχεδόν καθημερινά. Ένα βιβλίο αλλιώτικο απ΄όσα άλλα δικά της έχω διαβάσει. Ένα βιβλίο καλογραμμένο από την χαρακτηριστική της πένα καί με την πρέπουσα δόση αληφοθάνειας που δεν ωραιοποιεί καταστάσεις,δεν αμβλύνει αντιθέσεις,μα μιλάει για όλα όσα πλήγωναν κι όπως φαίνεται εξακολουθούν να το κάνουν. Όχι,δεν είναι ακόμη ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που θίγει απλά ζητήματα της καθημερινότητας μας. Η συγγραφέας δεν θα διστάσει να σπάσει το ''απόστημα'' που λέγεται πατριαρχία καί να χυθεί έξω όλο αυτό το πύον που έχει μαζευτεί καί πληγώνει. Παράλληλα,θα αναφερθεί στην ενδοοικογενειακή βία,στην θέση της γυναίκας καί τα ''πρέπει'' της τότε εποχής,στον τότε συντηρητισμό που διατηρούσε ακμαίες τέτοιες πεποιθήσεις,στον φόβο,μα κυρίως στην εσκεμμένη συγκάληψη της σαπίλας της ψυχής πολλών ανθρώπων που τάχα μου έφεραν τον τίτλο των ευυπόληπτων πολιτών καί οικογενειαρχών καί στην πραγματικότητα ήταν ό,τι πιο διεστραμμένο καί σκληρό υπήρχε. Σαν άλλα ανθρωπόμορφα τέρατα θα μπορούσα να τους χαρακτηρίσω.
Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του βιβλίου ένιωθα πως θα είχα πάρα πολλά να σας πω,μα τελικά είδα πως δεν θα ήταν σωστό από μεριάς μου. Θα πρέπει να σας προτρέψω/συμβουλεύσω να πράξετε όπως έκανα κι εγώ. Άφησα στο βιβλίο καί πιο συγκεκριμένα στα πρόσωπα που υπάρχουν μέσα σε αυτό να μου αφηγηθούν τα πάντα. Άλλωστε,μιλάμε για τόσο άρτια δομημένους χαρακτήρες που θα έχετε την αίσθηση πως τους/τις αντικρίζετε μπροστά σας. Έτσι καί τα λεγόμενα,οι σκέψεις,οι επιθυμίες καί οι πράξεις τους αποκτούν άλλη αξία καί σημασία. Πρόσωπα που θα σας γεννήσουν ποικίλα κι έντονα συναισθήματα καί θα τα θυμάστε για πολύ καιρό. Ένα βιβλίο που έπρεπε να γραφτεί για να ειπωθούν πολλά που έμεναν στο σκοτάδι για χρόνια καί μας παραπλανούσαν... Ένα βιβλίο που διαβάζεται με μία ανάσα. Ένα βιβλίο που μου άρεσε πολύ καί σας προτρέπω να το διαβάσετε κι εσείς.
Καλή ανάγνωση!
Δεν ανήκω στο φανατικό αναγνωστικό κοινό της συγγραφέως Λένας Μαντά. Όχι,για λόγους δήθεν σνομπισμού,ή,οτιδήποτε άλλο,μα επειδή δεν έτυχε. Θα μπορούσα,λοιπόν,να με χαρακτηρίσω ως μία ''περιστασιακή'' της αναγνώστρια που όσες φορές έχουν φτάσει στα χέρια μου βιβλία της,τα έχω διαβάσει με μεγάλη όρεξη καί έχω περάσει καλά μαζί τους. Διότι για μένα εκεί έγκειται η ουσία της φιλαναγνωσίας. Όταν έλαβα από τις εκδόσεις Ψυχογιός (τους οποίους ευχαριστώ πολύ καί πάλι) το νέο κοινωνικό της μυθιστόρημα,με τίτλο ''Η σφραγίδα'',ανυπομονούσα για το πότε θα έρθει η σειρά του να το διαβάσω. Κι αν έχω αντιληφθεί σωστά,η συγγραφέας σχεδόν πάντα στον τίτλο καί στην εικόνα του εξωφύλλου του εκάστοτε έργου της δεν κάνει μία τυχαία επιλογή. Μας αποκαλύπτει κάποιο σημαντικό στοιχείο για την υπόθεση καί χαράσσει την διαδρομή που θα ακολουθήσουμε από την αρχή έως καί το τέλος. Άραγε,η συγγραφέας είχε κάτι τέτοιο κατά νου καί για το παρόν έργο; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα ερχόταν μέσα από την ιστορία του βιβλίου. Καλύτερα,όμως,να τα πιάσω από την αρχή.
Τίτλος: Η σφραγίδα
Πιθανότατα να σας ακουστεί παράξενο αυτό που θα πω,αλλά η πρώτη μου σκέψη πήγε ενάντια σε ό,τι έχουμε κατά νου στην χρησιμότητα καί τον ορισμό της λέξης ''σφραγίδα'' όσον αφορά διάφορα έγγραφα,ή,λοιπά χαρτιά που υπογράφουμε στην καθημερινότητά μας είτε σε κάποια υπηρεσία δημοσίου καί ιδιωτικού συμφέροντος,είτε στην εργασία μας. Για κάποιον λόγο,που ούτε εγώ ακόμη μπορώ να προσδιορίσω,αυτή η σφραγίδα μου θύμισε τον τρόπο που σημάδευαν τους Εβραίους κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου,μα καί τα ζώα που προορίζονται προς σφαγή. Σαν με αυτό το αποτύπωμα της σφραγίδας να χάνει ένας άνθρωπος,ή,ζώο την ταυτότητά του. Σαν να γίνεται ένα άψυχο αντικείμενο προς ''κατανάλωση'' καί εκμετάλλευση από τρίτους. Σαν να σβήνουν όλα τα όνειρα καί οι επιθυμίες. Σαν να καταλύεται κάθε δικαίωμα ελευθερίας σε όλα τα επίπεδα. Σαν να ασκεί κάποιος/α άλλος/η εξουσία πάνω του/της. Προσέξτε! Αυτή είναι η δική μου προσωπική άποψη στο πρώτο άκουσμα του τίτλου καί την μοιράζομαι μαζί σας. Άν θα ταίριαζε κατά κάποιον τρόπο,ή,όχι με την υπόθεση,θα το ανακάλυπτα διαβάζοντας το βιβλίο.
"Οδός Ισαύρων… Εκεί αρχίζει τη ζωή της η Φρειδερίκη Ρένεση· κόρη του Βασίλη και της Λουίζας, αδελφή του Φώτη. Οδός Ασκληπιού… Στο παλιό αρχοντικό ζει ο μοναδικός άνθρωπος που γνωρίζει το σκοτεινό παρελθόν του Βασίλη Ρένεση, πριν μάθει το αποτρόπαιο παρόν του. Το κουβάρι αρχίζει να ξετυλίγεται· από την οδό Ισαύρων, που κρύβει τόση βία, κυλάει ανάμεσα στα στενά της Τρούμπας, γυρίζει πίσω στην Κατοχή και σταματάει στη Χούντα… Στο κατώφλι του Αναμορφωτηρίου Θηλέων… Εκεί όπου έγινε το μεγάλο κακό… Τη χρονική στιγμή όπου άλλαξε το παρόν και το μέλλον. Πίσω από τους ψηλούς τοίχους του, μπήκαν τα θεμέλια για να πληρώσουν οι ένοχοι. Μόνο που ο δρόμος είναι μακρύς, το αίμα ρέει και τα σημάδια πονούν…" (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Η συγγραφέας αυτήν την φορά μας πιάνει από το χέρι καί μας οδηγεί πίσω στο παρελθόν. Ένα παρελθόν οι συνέπειες του οποίου είναι φανερές έως καί σήμερα καί μας ταλανίζουν ως έναν βαθμό σχεδόν καθημερινά. Ένα βιβλίο αλλιώτικο απ΄όσα άλλα δικά της έχω διαβάσει. Ένα βιβλίο καλογραμμένο από την χαρακτηριστική της πένα καί με την πρέπουσα δόση αληφοθάνειας που δεν ωραιοποιεί καταστάσεις,δεν αμβλύνει αντιθέσεις,μα μιλάει για όλα όσα πλήγωναν κι όπως φαίνεται εξακολουθούν να το κάνουν. Όχι,δεν είναι ακόμη ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που θίγει απλά ζητήματα της καθημερινότητας μας. Η συγγραφέας δεν θα διστάσει να σπάσει το ''απόστημα'' που λέγεται πατριαρχία καί να χυθεί έξω όλο αυτό το πύον που έχει μαζευτεί καί πληγώνει. Παράλληλα,θα αναφερθεί στην ενδοοικογενειακή βία,στην θέση της γυναίκας καί τα ''πρέπει'' της τότε εποχής,στον τότε συντηρητισμό που διατηρούσε ακμαίες τέτοιες πεποιθήσεις,στον φόβο,μα κυρίως στην εσκεμμένη συγκάληψη της σαπίλας της ψυχής πολλών ανθρώπων που τάχα μου έφεραν τον τίτλο των ευυπόληπτων πολιτών καί οικογενειαρχών καί στην πραγματικότητα ήταν ό,τι πιο διεστραμμένο καί σκληρό υπήρχε. Σαν άλλα ανθρωπόμορφα τέρατα θα μπορούσα να τους χαρακτηρίσω.
Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του βιβλίου ένιωθα πως θα είχα πάρα πολλά να σας πω,μα τελικά είδα πως δεν θα ήταν σωστό από μεριάς μου. Θα πρέπει να σας προτρέψω/συμβουλεύσω να πράξετε όπως έκανα κι εγώ. Άφησα στο βιβλίο καί πιο συγκεκριμένα στα πρόσωπα που υπάρχουν μέσα σε αυτό να μου αφηγηθούν τα πάντα. Άλλωστε,μιλάμε για τόσο άρτια δομημένους χαρακτήρες που θα έχετε την αίσθηση πως τους/τις αντικρίζετε μπροστά σας. Έτσι καί τα λεγόμενα,οι σκέψεις,οι επιθυμίες καί οι πράξεις τους αποκτούν άλλη αξία καί σημασία. Πρόσωπα που θα σας γεννήσουν ποικίλα κι έντονα συναισθήματα καί θα τα θυμάστε για πολύ καιρό. Ένα βιβλίο που έπρεπε να γραφτεί για να ειπωθούν πολλά που έμεναν στο σκοτάδι για χρόνια καί μας παραπλανούσαν... Ένα βιβλίο που διαβάζεται με μία ανάσα. Ένα βιβλίο που μου άρεσε πολύ καί σας προτρέπω να το διαβάσετε κι εσείς.
Καλή ανάγνωση!
May 19, 2022
Ωραιο και ενδιαφερον απο αποψη πλοκης, ομως εχω την αισθηση πως εχει χαθει καπως η πενα της κυριας Μαντα. Παλια αγωνιουσα να διαβασω ολο το βιβλιο σε μια μερα για να μαθω τι θα συμβει στο τελος. Τα 3-4 τελευταια χρονια νομιζω οτι εχει κουραστει και η ιδια.
May 3, 2022
"Δαγκώνω τα χείλη μου να μην ουρλιάξω. Θέλω να ξυπνήσω από τον εφιάλτη". Όταν έκλεισε η πόρτα του αναμορφωτηρίου, η Φρειδερίκη έπαψε να έχει όνομα. Ήταν πλέον ο αριθμός 128.
Η Φρειδερίκη Ρένεση είχε την ατυχία να είναι κόρη του Βασίλη, ενός σκληρού και αδίστακτου ανθρώπου. Εκμεταλλεύτηκε την άσχημη ψυχολογική κατάσταση της Λουίζας προκειμένου να την παντρευτεί και να καρπωθεί την προίκα της. Από την πρώτη στιγμή έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο. Ξυλαδαρμοί, κακοποίηση, εξευτελισμός. Η ζωή ήταν μαρτυρική για μάνα και κόρη. Μέχρι την αποφράδα μέρα που ο ίδιος ο πατέρας έκλεισε την κόρη του στο αναμορφωτήριο. Και την ξέχασε. Λες και δεν υπήρξε ποτέ. Η Φρειδερίκη θα πονέσει, θα ζήσει μια κόλαση.
Θα καταφέρει να ξεπεράσει όσα έζησε; Θα μπορέσει να συνεχίσει τη ζωή της; Άραγε θα έρθει η τιμωρία για τον Βασίλη; Θα αποκαλυφθεί το σκοτεινό του παρελθόν; Και οι 2 γυναίκες θα καταφέρουν να επουλώσουν τις πληγές τους;
Ένα βιβλίο γροθιά στην κοινωνία της δεκαετίας του '60. Πραγματεύεται ζητήματα, όπως η πατριαρχία, η γυναικεία κακοποίηση, ο φόβος, η θέση της γυναίκας, η δήθεν καλή εικόνα διεστραμμένων ατόμων που δεν διστάζουν να ταχθούν ακόμα και με τον εχθρό προκειμένου να ανελιχθούν, τα αναμορφωτήρια που στιγμάτισαν τα κορίτσια στερώντας τους το δικαίωμα σε μια όμορφη ζωή.
Η Φρειδερίκη Ρένεση είχε την ατυχία να είναι κόρη του Βασίλη, ενός σκληρού και αδίστακτου ανθρώπου. Εκμεταλλεύτηκε την άσχημη ψυχολογική κατάσταση της Λουίζας προκειμένου να την παντρευτεί και να καρπωθεί την προίκα της. Από την πρώτη στιγμή έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο. Ξυλαδαρμοί, κακοποίηση, εξευτελισμός. Η ζωή ήταν μαρτυρική για μάνα και κόρη. Μέχρι την αποφράδα μέρα που ο ίδιος ο πατέρας έκλεισε την κόρη του στο αναμορφωτήριο. Και την ξέχασε. Λες και δεν υπήρξε ποτέ. Η Φρειδερίκη θα πονέσει, θα ζήσει μια κόλαση.
Θα καταφέρει να ξεπεράσει όσα έζησε; Θα μπορέσει να συνεχίσει τη ζωή της; Άραγε θα έρθει η τιμωρία για τον Βασίλη; Θα αποκαλυφθεί το σκοτεινό του παρελθόν; Και οι 2 γυναίκες θα καταφέρουν να επουλώσουν τις πληγές τους;
Ένα βιβλίο γροθιά στην κοινωνία της δεκαετίας του '60. Πραγματεύεται ζητήματα, όπως η πατριαρχία, η γυναικεία κακοποίηση, ο φόβος, η θέση της γυναίκας, η δήθεν καλή εικόνα διεστραμμένων ατόμων που δεν διστάζουν να ταχθούν ακόμα και με τον εχθρό προκειμένου να ανελιχθούν, τα αναμορφωτήρια που στιγμάτισαν τα κορίτσια στερώντας τους το δικαίωμα σε μια όμορφη ζωή.
May 27, 2022
Διαβάστε το review στο site μας:
https://www.culture21century.gr/2022/...
Πάνε πολλά χρόνια από την πρώτη μου επαφή με την ιστορία του Αναμορφωτηρίου Θηλέων, αρχικά μέσα της ταινίας του Γιάννη Δαλιανίδη "Στεφανία" και αργότερα μέσω της τηλεοπτικής εκπομπής "Η μηχανή του χρόνου", η οποία με είχε συγκλονίσει και με είχε βάλει στη διαδικασία να ψάξω περισσότερες πληροφορίες γύρω απ' αυτήν -που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο σκοτάδι έκρυβε μέσα της. Ένας τόπος συνέτισης για τα κορίτσια εκείνα που είχαν φύγει από τον δρόμο της αρετής και των αξιών -με τους ίδιους τους γονείς τους, πολλές φορές, να τις στέλνουν εκεί-, στα μάτια της κοινωνίας που τόσο εύκολα κρίνει, κατακρίνει και καταδικάζει, ένας τόπος μαρτυρίου για τις τρόφιμους, ένα ζωντανό κολαστήριο απ' το οποίο έμελλε να φύγουν στιγματισμένες για όλο το υπόλοιπο της ζωής τους, με το ίδιο το σύστημα να έχει καταδικάσει τις περισσότερες απ' αυτές στην ίδια τη ζωή απ' την οποία ήθελε να τις απομακρύνει.
Βλέποντας το εξώφυλλο του νέου βιβλίου της κυρίας Μαντά, και χωρίς καν να έχω διαβάσει την περίληψη, ο νους μου έτρεξε στις αληθινές ιστορίες εκείνων των κοριτσιών που είχα διαβάσει ή ακούσει κάποτε, με τον ήχο της σφραγίδας που χτυπάει με βία πάνω σε μια επιφάνεια αφήνοντας το στίγμα της, φορώντας ταμπέλες σε ζωές κι ανθρώπους, ν' αντηχεί στ' αφτιά μου. Γιατί υπάρχουν ορισμένα σημάδια που δεν σβήνουν εύκολα, όσο κι αν περάσουν τα χρόνια, ακόμα κι αν δεν φαίνονται με γυμνό μάτι κάποιες φορές. Γιατί τα σημάδια εκείνα που μπαίνουν σαν σφραγίδα σε ψυχές, συναισθήματα, μνήμες, είναι ανεξίτηλα περισσότερο από κάθε άλλο, γιατί έχουν τις ρίζες τους σε ένα παρελθόν που δεν χάνεται, αλλά που υπάρχει πάντα εκεί, στις πιο σκοτεινές γωνιές του μυαλού μας, έτοιμο να μας κατασπαράξει σε κάθε ευκαιρία.
Η κυρία Μαντά επιστρέφει μ' ένα καθαρόαιμο κοινωνικό μυθιστόρημα, το οποίο μας ταξιδεύει σε μια εποχή που μπορεί να φαντάζει πολύ μακρινή στα μάτια μας, που στην πραγματικότητα, όμως, δεν είναι τόσο όσο θέλουμε να πιστεύουμε -και το κυριότερο, είναι μια εποχή όπου έχει αφήσει σημάδια που, δυστυχώς, έχουν αντίκτυπο μέχρι και στις μέρες μας. Μια ιστορία στον πυρήνα της οποίας βρίσκεται η πατριαρχία, καταδεικνύοντας το πόσο άρρωστη και μολυσματική ήταν τόσο η ίδια όσο και όλα τα δεινά που προκαλούνται απ' αυτήν. Μια πατριαρχία που ακόμα και στις μέρες μας καλά κρατεί, σε πολλές περιπτώσεις, θυμίζοντάς μας πως η αλλαγή δεν έρχεται μεμονωμένα, αλλά όταν αυτή λειτουργεί ως ένα κύμα που παρασέρνει τους πάντες και τα πάντα στο πέρασμά της. Μια πατριαρχία που λειτουργούσε πολλές φορές ως μια μάσκα, ως η τέλεια κάλυψη απέναντι στη σκληρότητα και στη διαστροφή ανδρών, που στα μάτια που κόσμου ήταν ευυπόληπτοι και οικογενειάρχες παράδειγμα προς μίμηση, αλλά που πίσω απ' τις κλειστές πόρτες μεταμορφωνόντουσαν σε τέρατα έτοιμα να ξεσκίσουν σάρκες.
Η συγγραφέας αποτυπώνει με ρεαλισμό και αληθοφάνεια την εποχή εκείνη, που όσο ρομαντική μπορεί να φαντάζει στα μάτια ορισμένων σήμερα, τόσο σκληρή υπήρξε απέναντι σε κάποιους άλλους που είτε δεν στάθηκαν αρκετά τυχεροί στη ζωή τους, είτε δεν είχαν τη δύναμη να σηκώσουν το κεφάλι τους και να προσπαθήσουν να ξεφύγουν. Δεν προσπαθεί να ωραιοποιήσει καταστάσεις -αν και για μένα θα μπορούσε να είχε χτυπήσει ακόμα πιο βαθιά το μαχαίρι στο κόκκαλο-, δεν κάνει εύκολα τα πράγματα για τους χαρακτήρες της -ούτε και για τους αναγνώστες της-, θίγοντας πολλά ζητήματα που ανθίζουν μέσα απ' τον προαναφερόμενο πυρήνα, όπως είναι η ενδοοικογενειακή βία, η κακοποίηση -σωματική και ψυχική- και η σκληρή αντιμετώπιση της γυναίκας μέσα στα πλαίσια μιας συντηρητικής κοινωνίας που τροφοδοτεί μια κανονικότητα που δεν θα έπρεπε να υφίσταται, επιχειρώντας να την πλασάρει ως κάτι το φυσιολογικό και το κοινωνικά αποδεκτό.
Πολύ καλή δουλειά έχει γίνει και στα σκιαγραφήματα των χαρακτήρων, με τη συγγραφέα να εμβαθύνει αρκετά σε κάθε έναν απ' αυτούς, και με τον καθένα τους ν' αντιπροσωπεύει και μια διαφορετική πλευρά ενός πρίσματος. Σίγουρα, δεν είναι η παρουσία όλων τους ευχάριστη στα μάτια μας, όμως ο καθένας υπηρετεί κι εξυπηρετεί έναν σκοπό κι ακόμα κι αν μας προκαλεί δυσάρεστα συναισθήματα, αυτό κάπου στοχεύει. Δεν θα ήθελα να σταθώ περισσότερο στην πλοκή και ν' αποκαλύψω πράγματα που θα ήταν καλύτερο να τ' ανακαλύψετε μόνοι σας, αλλά θ' αρκεστώ να πω πως το συγκεκριμένο βιβλίο είναι στο ύφος εκείνο που ταιριάζει περισσότερο στη Λένα Μαντά, έχει πολλές πτυχές και προεκτάσεις και σίγουρα θέλει να μας μιλήσει για πολλά πράγματα, κάτι που επιτυγχάνει με αρκετή αμεσότητα.
https://www.culture21century.gr/2022/...
Πάνε πολλά χρόνια από την πρώτη μου επαφή με την ιστορία του Αναμορφωτηρίου Θηλέων, αρχικά μέσα της ταινίας του Γιάννη Δαλιανίδη "Στεφανία" και αργότερα μέσω της τηλεοπτικής εκπομπής "Η μηχανή του χρόνου", η οποία με είχε συγκλονίσει και με είχε βάλει στη διαδικασία να ψάξω περισσότερες πληροφορίες γύρω απ' αυτήν -που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο σκοτάδι έκρυβε μέσα της. Ένας τόπος συνέτισης για τα κορίτσια εκείνα που είχαν φύγει από τον δρόμο της αρετής και των αξιών -με τους ίδιους τους γονείς τους, πολλές φορές, να τις στέλνουν εκεί-, στα μάτια της κοινωνίας που τόσο εύκολα κρίνει, κατακρίνει και καταδικάζει, ένας τόπος μαρτυρίου για τις τρόφιμους, ένα ζωντανό κολαστήριο απ' το οποίο έμελλε να φύγουν στιγματισμένες για όλο το υπόλοιπο της ζωής τους, με το ίδιο το σύστημα να έχει καταδικάσει τις περισσότερες απ' αυτές στην ίδια τη ζωή απ' την οποία ήθελε να τις απομακρύνει.
Βλέποντας το εξώφυλλο του νέου βιβλίου της κυρίας Μαντά, και χωρίς καν να έχω διαβάσει την περίληψη, ο νους μου έτρεξε στις αληθινές ιστορίες εκείνων των κοριτσιών που είχα διαβάσει ή ακούσει κάποτε, με τον ήχο της σφραγίδας που χτυπάει με βία πάνω σε μια επιφάνεια αφήνοντας το στίγμα της, φορώντας ταμπέλες σε ζωές κι ανθρώπους, ν' αντηχεί στ' αφτιά μου. Γιατί υπάρχουν ορισμένα σημάδια που δεν σβήνουν εύκολα, όσο κι αν περάσουν τα χρόνια, ακόμα κι αν δεν φαίνονται με γυμνό μάτι κάποιες φορές. Γιατί τα σημάδια εκείνα που μπαίνουν σαν σφραγίδα σε ψυχές, συναισθήματα, μνήμες, είναι ανεξίτηλα περισσότερο από κάθε άλλο, γιατί έχουν τις ρίζες τους σε ένα παρελθόν που δεν χάνεται, αλλά που υπάρχει πάντα εκεί, στις πιο σκοτεινές γωνιές του μυαλού μας, έτοιμο να μας κατασπαράξει σε κάθε ευκαιρία.
Η κυρία Μαντά επιστρέφει μ' ένα καθαρόαιμο κοινωνικό μυθιστόρημα, το οποίο μας ταξιδεύει σε μια εποχή που μπορεί να φαντάζει πολύ μακρινή στα μάτια μας, που στην πραγματικότητα, όμως, δεν είναι τόσο όσο θέλουμε να πιστεύουμε -και το κυριότερο, είναι μια εποχή όπου έχει αφήσει σημάδια που, δυστυχώς, έχουν αντίκτυπο μέχρι και στις μέρες μας. Μια ιστορία στον πυρήνα της οποίας βρίσκεται η πατριαρχία, καταδεικνύοντας το πόσο άρρωστη και μολυσματική ήταν τόσο η ίδια όσο και όλα τα δεινά που προκαλούνται απ' αυτήν. Μια πατριαρχία που ακόμα και στις μέρες μας καλά κρατεί, σε πολλές περιπτώσεις, θυμίζοντάς μας πως η αλλαγή δεν έρχεται μεμονωμένα, αλλά όταν αυτή λειτουργεί ως ένα κύμα που παρασέρνει τους πάντες και τα πάντα στο πέρασμά της. Μια πατριαρχία που λειτουργούσε πολλές φορές ως μια μάσκα, ως η τέλεια κάλυψη απέναντι στη σκληρότητα και στη διαστροφή ανδρών, που στα μάτια που κόσμου ήταν ευυπόληπτοι και οικογενειάρχες παράδειγμα προς μίμηση, αλλά που πίσω απ' τις κλειστές πόρτες μεταμορφωνόντουσαν σε τέρατα έτοιμα να ξεσκίσουν σάρκες.
Η συγγραφέας αποτυπώνει με ρεαλισμό και αληθοφάνεια την εποχή εκείνη, που όσο ρομαντική μπορεί να φαντάζει στα μάτια ορισμένων σήμερα, τόσο σκληρή υπήρξε απέναντι σε κάποιους άλλους που είτε δεν στάθηκαν αρκετά τυχεροί στη ζωή τους, είτε δεν είχαν τη δύναμη να σηκώσουν το κεφάλι τους και να προσπαθήσουν να ξεφύγουν. Δεν προσπαθεί να ωραιοποιήσει καταστάσεις -αν και για μένα θα μπορούσε να είχε χτυπήσει ακόμα πιο βαθιά το μαχαίρι στο κόκκαλο-, δεν κάνει εύκολα τα πράγματα για τους χαρακτήρες της -ούτε και για τους αναγνώστες της-, θίγοντας πολλά ζητήματα που ανθίζουν μέσα απ' τον προαναφερόμενο πυρήνα, όπως είναι η ενδοοικογενειακή βία, η κακοποίηση -σωματική και ψυχική- και η σκληρή αντιμετώπιση της γυναίκας μέσα στα πλαίσια μιας συντηρητικής κοινωνίας που τροφοδοτεί μια κανονικότητα που δεν θα έπρεπε να υφίσταται, επιχειρώντας να την πλασάρει ως κάτι το φυσιολογικό και το κοινωνικά αποδεκτό.
Πολύ καλή δουλειά έχει γίνει και στα σκιαγραφήματα των χαρακτήρων, με τη συγγραφέα να εμβαθύνει αρκετά σε κάθε έναν απ' αυτούς, και με τον καθένα τους ν' αντιπροσωπεύει και μια διαφορετική πλευρά ενός πρίσματος. Σίγουρα, δεν είναι η παρουσία όλων τους ευχάριστη στα μάτια μας, όμως ο καθένας υπηρετεί κι εξυπηρετεί έναν σκοπό κι ακόμα κι αν μας προκαλεί δυσάρεστα συναισθήματα, αυτό κάπου στοχεύει. Δεν θα ήθελα να σταθώ περισσότερο στην πλοκή και ν' αποκαλύψω πράγματα που θα ήταν καλύτερο να τ' ανακαλύψετε μόνοι σας, αλλά θ' αρκεστώ να πω πως το συγκεκριμένο βιβλίο είναι στο ύφος εκείνο που ταιριάζει περισσότερο στη Λένα Μαντά, έχει πολλές πτυχές και προεκτάσεις και σίγουρα θέλει να μας μιλήσει για πολλά πράγματα, κάτι που επιτυγχάνει με αρκετή αμεσότητα.
May 15, 2022
Το διάβασα σε ένα σαββατοκύριακο. Είναι από εκείνα τα βιβλια που, όταν το ξεκινήσεις, δεν μπορείς να το κλείσεις. Ξεκινάει in media res. Η περιγραφή της ζωής στο αναμορφωτηριο αρχίζει από τη μέση του βιβλίου. Μέχρι εκεί εξιστορουνται γεγονότα από την Κατοχή κ σκιαγραφουνται οι ήρωες της υπόθεσης με τις ιστορίες τους. Το ιστορικό πλαίσιο τοποθετείται το 1940 κ σταματά στο 1970. Οι χαρακτήρες είναι ολοκληρωμένοι κ καταφέρνουν να μας γίνουν συμπαθητικοι ώστε να καταλάβουμε κ να δικαιολογήσουμε τις πράξεις του. Εκτός από έναν : Ο παΤέρας, το αγκάθι της ιστορίας, ένα φίδι που ελίσσεται, ένας ψυχικά διαταραγμενος άνθρωπος. Το κύριο θέμα που πραγματεύεται το το βιβλίο είναι η ενδοοικογενειακή βία σε όλο της το μεγαλείο με όλες τις συνέπειες που επιφέρει. Για άλλη μια φορά αναδεικνύεται ένα μείζον θέμα που ανέκαθεν υπήρχε, ελάχιστοι όμως έθιγαν.
January 14, 2026
Da mogu dala bih joj 10
May 25, 2022
Αυτό το βιβλίο θίγει πολλά θέματα.Καλογραμμενο χωρίς να κάνει κοιλιά.Αυτο που μου πήρα από αυτό το βιβλίο είναι ότι όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν ξέρει ο μουσαφίρης.
February 13, 2024
Ένα πολυ ωραίο ταξίδι. Καλο γραμμένο, με δουλεμενους χαρακτήρες που οδηγούνται εν τέλη στην λυτρωση.
Το ήθελα ένα τσακ μικρότερο, ή ίσως θα ήθελα λίγο μεγαλυτερη ανάλυση στην ψυχολογία της Φρειδερίκης μέσα στο αναμορφωτήριο. Ήταν το σημείο που θα ήθελα να κάνει focus το βιβλίο.
Παρόλα αυτα το απόλαυσα.
Από εμένα :
4/5
Το ήθελα ένα τσακ μικρότερο, ή ίσως θα ήθελα λίγο μεγαλυτερη ανάλυση στην ψυχολογία της Φρειδερίκης μέσα στο αναμορφωτήριο. Ήταν το σημείο που θα ήθελα να κάνει focus το βιβλίο.
Παρόλα αυτα το απόλαυσα.
Από εμένα :
4/5
June 23, 2022
Βρήκα τον εαυτό μου να διστάζει να πάρει το βιβλίο στα χέρια και να συνεχίσει το διάβασμα,
σε κάποια κομβικά σημεία στα οποία "ήξερα την συνέχεια". Μετά όμως δεν ήθελα να σταματήσω μέχρι τέλους.
σε κάποια κομβικά σημεία στα οποία "ήξερα την συνέχεια". Μετά όμως δεν ήθελα να σταματήσω μέχρι τέλους.
June 18, 2023
❓Υπάρχει επιστροφή από το σκοτάδι στο φως;
❓Από την παράνοια στη λογική;
❓Υπάρχει μονοπάτι για να το σκάσει κάποιος από την Κόλαση;
Δεκαετία του ’60. Οδός Ισαύρων. Εκεί έμενε η αξιοσέβαστη και ηθική οικογένεια Ρένεση. Βασίλης, Λουίζα, Φώτης και Φρειδερίκη. Πίσω όμως από την κλειστή πόρτα του σπιτιού, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί την κόλαση που ζούσαν η Λουίζα και η κόρη της από τον αφέντη του σπιτιού. Ο Βασίλης, φορώντας το προσωπείο του καλού και ενάρετου οικογενειάρχη, έχει την τέλεια κάλυψη για να κρύψει πίσω από αυτή την μάσκα την σαπίλα της ψυχής του. Βίαιος, αυταρχικός, αδίστακτος, σκληρός, κακότροπος, προσβάλλει τους πάντες χωρίς να νοιάζεται για τα αισθήματά τους, έχει μοχθηρό και ύπουλο βλέμμα, γλώσσα που στάζει δίχως τύψεις φαρμάκι, «άνθρωπος» χωρίς καρδιά, άδειος, κενός, μια μαύρη, σατανική ψυχή. Δημιούργημα του διαβόλου, γεννημένος για να σπέρνει πόνο και να κάνει μόνο κακό. Σκοτάδι ο δρόμος απ’όπου περνάει.
Ο Βασίλης προκειμένου να διαφυλάξει την τιμή της οικογένειάς του και να μην αμαυρωθεί το όνομά του, δεν διστάζει να στείλει ο ίδιος την κόρη του Φρειδερίκη στο Αναμορφωτήριο, η οποία υπέπεσε σε θανάσιμο αμάρτημα κατά την άποψή του, αφού αγάπησε ένα παλικάρι και επισύναψε μαζί του ερωτικές σχέσεις. Χωρίς τύψεις κι ενδοιασμούς, υπέγραψε το χαρτί της καταδίκης της. Ο ήχος της σφραγίδας πάνω στο χαρτί, σαν ταφόπλακα που σφράγισε στο σκοτάδι και τον θάνατο τη ζωή της Φρειδερίκης. Μια σφραγίδα που δεν θα ήταν μόνο στο χαρτί, αλλά θα παρέμενε ανεξίτηλη εφ’όρου ζωής στο μέτωπο της κοπέλας στιγματίζοντάς τη.
ΑΝΑΜΟΡΦ* ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΗΛΕΩΝ. Η χωματερή των ψυχών. Κάγκελα παντού, σαν φυλακή και ένας μαντρότοιχος ψηλός που χώριζε τον έξω κόσμο από το κολαστήριο. Έξω από αυτόν ήταν όλοι οι καλοί και ενάρετοι πολίτες, ενώ μέσα από αυτόν ήταν τα απόβλητα της κοινωνίας, τα μιάσματα και οι πόρνες.
Η Φρειδερίκη Ρένεση στο Αναμορφωτήριο έπαψε να είναι άνθρωπος, δεν υπήρχε πια, ήταν ένας αριθμός. Ο αριθμός 128.
«Κάτω από το βάρος εκείνων των τριών ψηφίων, θάφτηκαν όλα μου τα όνειρα.» (σελίδα 265)
Και ο εφιάλτης ξεκινά… Εξευτελισμός, κακοποίηση, άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης, πόνος, ξυλοδαρμός.
❓Πόσο μπορεί να αντέξει μια αθώα ψυχή μέσα στην Κόλαση;
❓Θα καταφέρει άραγε να βγει ζωντανή από εκεί μέσα;
Πρέπει να αντέξει, πρέπει να τα καταφέρει, πρέπει να αποδοθεί δικαιοσύνη, πρέπει ο πραγματικός ένοχος να τιμωρηθεί για όλα τα κρίματα και τις αμαρτίες του. Διψάει για εκδίκηση. Θέλει να τον καταστρέψει. Το μίσος της έχει όνομα: Βασίλης Ρένεσης και πρέπει να πληρώσει…
«Η σφραγίδα» είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, ένα οδυνηρό ταξίδι στο παρελθόν, μια ιστορία που σε παρασύρει σε κακοτράχαλους δρόμους, ματώνοντας την ψυχή σου και ραγίζοντας την καρδιά σου. Θυμώνεις, βρίζεις, επαναστατείς, δικαιολογείς, κατακρίνεις, καταλαβαίνεις, συγχωρείς, αγαπάς, μισείς, ελπίζεις. Μια παρέλαση ποικίλων και αντικρουόμενων συναισθημάτων. Καλογραμμένο, με εξαιρετική πλοκή, άρτια δομημένους χαρακτήρες, εκπλήξεις και ανατροπές και οι από μηχανής θεοί που είτε σώζουν ανθρώπους και καταστάσεις ή αλλάζουν τον ρου της ιστορίας.
Στο βιβλίο θίγονται θέματα της καθημερινότητάς μας, όπως: ενδοοικογενειακή βία, βιασμός (σώματος και ψυχής), φόβος και τρομοκρατία μέσα στο σπίτι, πατριαρχία. Πατήρ – σύζυγος δυνάστης, έχοντας στα χέρια του την απόλυτη δύναμη και εξουσία, ορίζει την τύχη, τις ζωές, τις πράξεις και την συμπεριφορά των μελών της οικογενείας του, γιατί έτσι πρέπει, έτσι θέλει και έχει αποφασίσει, γιατί «τι θα πει ο κόσμος». Αποφασίζω και διατάζω και οι υπόλοιποι πρέπει να υπακούν και να εκτελούν τις εντολές του είτε τους αρέσει είτε όχι. Δεν είναι άνθρωποι ισάξιοί του, δεν έχουν το ��ικαίωμα της γνώμης και της ελεύθερης βούλησης.
Ένα εξαιρετικό βιβλίο που θα αφήσει σίγουρα την σφραγίδα του στην καρδιά σας. Σας το προτείνω με κλειστά τα μάτια. 10 / 10.
✒️«Η συγχώρεση είναι του Θεού… η κατανόηση είναι του ανθρώπου. (σελίδα 467)
❓Από την παράνοια στη λογική;
❓Υπάρχει μονοπάτι για να το σκάσει κάποιος από την Κόλαση;
Δεκαετία του ’60. Οδός Ισαύρων. Εκεί έμενε η αξιοσέβαστη και ηθική οικογένεια Ρένεση. Βασίλης, Λουίζα, Φώτης και Φρειδερίκη. Πίσω όμως από την κλειστή πόρτα του σπιτιού, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί την κόλαση που ζούσαν η Λουίζα και η κόρη της από τον αφέντη του σπιτιού. Ο Βασίλης, φορώντας το προσωπείο του καλού και ενάρετου οικογενειάρχη, έχει την τέλεια κάλυψη για να κρύψει πίσω από αυτή την μάσκα την σαπίλα της ψυχής του. Βίαιος, αυταρχικός, αδίστακτος, σκληρός, κακότροπος, προσβάλλει τους πάντες χωρίς να νοιάζεται για τα αισθήματά τους, έχει μοχθηρό και ύπουλο βλέμμα, γλώσσα που στάζει δίχως τύψεις φαρμάκι, «άνθρωπος» χωρίς καρδιά, άδειος, κενός, μια μαύρη, σατανική ψυχή. Δημιούργημα του διαβόλου, γεννημένος για να σπέρνει πόνο και να κάνει μόνο κακό. Σκοτάδι ο δρόμος απ’όπου περνάει.
Ο Βασίλης προκειμένου να διαφυλάξει την τιμή της οικογένειάς του και να μην αμαυρωθεί το όνομά του, δεν διστάζει να στείλει ο ίδιος την κόρη του Φρειδερίκη στο Αναμορφωτήριο, η οποία υπέπεσε σε θανάσιμο αμάρτημα κατά την άποψή του, αφού αγάπησε ένα παλικάρι και επισύναψε μαζί του ερωτικές σχέσεις. Χωρίς τύψεις κι ενδοιασμούς, υπέγραψε το χαρτί της καταδίκης της. Ο ήχος της σφραγίδας πάνω στο χαρτί, σαν ταφόπλακα που σφράγισε στο σκοτάδι και τον θάνατο τη ζωή της Φρειδερίκης. Μια σφραγίδα που δεν θα ήταν μόνο στο χαρτί, αλλά θα παρέμενε ανεξίτηλη εφ’όρου ζωής στο μέτωπο της κοπέλας στιγματίζοντάς τη.
ΑΝΑΜΟΡΦ* ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΗΛΕΩΝ. Η χωματερή των ψυχών. Κάγκελα παντού, σαν φυλακή και ένας μαντρότοιχος ψηλός που χώριζε τον έξω κόσμο από το κολαστήριο. Έξω από αυτόν ήταν όλοι οι καλοί και ενάρετοι πολίτες, ενώ μέσα από αυτόν ήταν τα απόβλητα της κοινωνίας, τα μιάσματα και οι πόρνες.
Η Φρειδερίκη Ρένεση στο Αναμορφωτήριο έπαψε να είναι άνθρωπος, δεν υπήρχε πια, ήταν ένας αριθμός. Ο αριθμός 128.
«Κάτω από το βάρος εκείνων των τριών ψηφίων, θάφτηκαν όλα μου τα όνειρα.» (σελίδα 265)
Και ο εφιάλτης ξεκινά… Εξευτελισμός, κακοποίηση, άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης, πόνος, ξυλοδαρμός.
❓Πόσο μπορεί να αντέξει μια αθώα ψυχή μέσα στην Κόλαση;
❓Θα καταφέρει άραγε να βγει ζωντανή από εκεί μέσα;
Πρέπει να αντέξει, πρέπει να τα καταφέρει, πρέπει να αποδοθεί δικαιοσύνη, πρέπει ο πραγματικός ένοχος να τιμωρηθεί για όλα τα κρίματα και τις αμαρτίες του. Διψάει για εκδίκηση. Θέλει να τον καταστρέψει. Το μίσος της έχει όνομα: Βασίλης Ρένεσης και πρέπει να πληρώσει…
«Η σφραγίδα» είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, ένα οδυνηρό ταξίδι στο παρελθόν, μια ιστορία που σε παρασύρει σε κακοτράχαλους δρόμους, ματώνοντας την ψυχή σου και ραγίζοντας την καρδιά σου. Θυμώνεις, βρίζεις, επαναστατείς, δικαιολογείς, κατακρίνεις, καταλαβαίνεις, συγχωρείς, αγαπάς, μισείς, ελπίζεις. Μια παρέλαση ποικίλων και αντικρουόμενων συναισθημάτων. Καλογραμμένο, με εξαιρετική πλοκή, άρτια δομημένους χαρακτήρες, εκπλήξεις και ανατροπές και οι από μηχανής θεοί που είτε σώζουν ανθρώπους και καταστάσεις ή αλλάζουν τον ρου της ιστορίας.
Στο βιβλίο θίγονται θέματα της καθημερινότητάς μας, όπως: ενδοοικογενειακή βία, βιασμός (σώματος και ψυχής), φόβος και τρομοκρατία μέσα στο σπίτι, πατριαρχία. Πατήρ – σύζυγος δυνάστης, έχοντας στα χέρια του την απόλυτη δύναμη και εξουσία, ορίζει την τύχη, τις ζωές, τις πράξεις και την συμπεριφορά των μελών της οικογενείας του, γιατί έτσι πρέπει, έτσι θέλει και έχει αποφασίσει, γιατί «τι θα πει ο κόσμος». Αποφασίζω και διατάζω και οι υπόλοιποι πρέπει να υπακούν και να εκτελούν τις εντολές του είτε τους αρέσει είτε όχι. Δεν είναι άνθρωποι ισάξιοί του, δεν έχουν το ��ικαίωμα της γνώμης και της ελεύθερης βούλησης.
Ένα εξαιρετικό βιβλίο που θα αφήσει σίγουρα την σφραγίδα του στην καρδιά σας. Σας το προτείνω με κλειστά τα μάτια. 10 / 10.
✒️«Η συγχώρεση είναι του Θεού… η κατανόηση είναι του ανθρώπου. (σελίδα 467)
May 18, 2022
Ένα βιβλιο γεματο προσωπα και ζωες που απο την πρωτη στιγμη σου ξεκαθαριζουν ποιους πονας και αγαπας και ποιοι ειναι οι μισητοι σου!Οι αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο σε κατακεραυνώνουν απο την πρώτη κιολας σελίδα.Μια καθημερινότητά γεματη πονο σε στεναχωρεί λίγο-λίγο βασανιστικά.Οι σελιδες τρεχουν κι εσυ μαζι τους ανυπομονεις να τελειωσει το κακο που τελειωμο δεν εχει...κι ομως η συγγραφεας εχει κανει οπως παντα τη δικαιη μοιρασια της...αυτο ειναι σιγουρα κατι που λατρεύω στη Μαντα!Αλλα και οι περιγραφές της!Με ιδιαίτερο και συγχρόνως βατο λεξιλόγιο σου χαρίζει ένα βιβλίο θησαυρό και μέγγενη μαζί.Λαχταρας να προχωρησεις παρακάτω κι ας σε πονάει αυτό που διαβάζεις!Τα θέματα που διαπραγματευεται σε κάθε δημιούργημα της καταφέρνουν πάντα να σε γεμίσουν ταυτοχρονα έκπληξη,ενθουσιασμό,προβληματισμό,μα πανω απ'ολα μεγαλη συγκινηση!Αυτό άλλωστε είναι αναπόσπαστο κομμάτι της επιτυχίας της!Όπως επίσης σημαντικό είναι πως σε κάθε ιστορία της υπάρχει έντονη η θεία δική και η συγχώρεση.Η πρώτη για να αποκατασταθεί η αλήθεια και να πληρωθεί το κάθε τιμημα και η δεύτερη για να αποδοθεί η ισορροπία στη ζωή των ηρώων αλλά και στην ψυχή του αναγνώστη!Έτσι και στη σφραγίδα,στο τέλος κάθε ήρωας "κουβαλάει μεσα του" μια σχέση ειτε ως ανάμνηση είτε ως παρον που αποτελεί γι'αυτόν μια δοκιμασία,μια ποινη ή ένα δώρο...Και τα τρία αναποσπαστοι κρίκοι στην αλυσίδα της ζωής μας!
May 18, 2022
Το βιβλίο από την αρχή σε βάζει σε σκέψεις για την πραγματική φύση του Βασίλη Ρενέση ο οποίος στα μάτια της κοινωνίας είναι ένας πετυχημένος, καλός άνθρωπος αλλά ποιος, αλήθεια, ξέρει τι πραγματικά γίνεται πίσω από κλειστές πόρτες;
Όσο για τη Φρειδερίκη, είναι μια τραγική φιγούρα που η ζωή της φέρθηκε άσχημα και βάναυσα. Πολλές φορές στο βιβλίο αισθάνθηκα την αδικία να με πλημμυρίζει αλλά και την οργή για όλα αυτά που περνάει, τον εγκλεισμό της σε αναμορφωτήριο θηλέων και τόσα άλλα.. Στο βιβλίο περιγράφονται και ιδιαίτερα τραγικά γεγονότα μιας και διαδραματίζεται στην εποχή της Χούντας και εν μέρει της Κατοχής οπότε να είστε προετοιμασμένοι για κλάμα 😅
Αυτό είναι μόλις το δεύτερο βιβλίο που διαβάζω από τη Λένα Μαντά και η γραφή της είναι σίγουρα εθιστική
Το βιβλίο δεν είναι απλή έκδοση αλλά διατίθεται μαζί με σελιδοδείκτη, έχει ανάγλυφα σχέδια στο εξώφυλλο και τη ράχη καθώς και όμορφα σχέδια πίσω από το εξώφυλλο! Απλά πανέμορφο. Όταν βλέπω τέτοιες λεπτομέρειες τρελαίνομαι 😍
Όσο για τη Φρειδερίκη, είναι μια τραγική φιγούρα που η ζωή της φέρθηκε άσχημα και βάναυσα. Πολλές φορές στο βιβλίο αισθάνθηκα την αδικία να με πλημμυρίζει αλλά και την οργή για όλα αυτά που περνάει, τον εγκλεισμό της σε αναμορφωτήριο θηλέων και τόσα άλλα.. Στο βιβλίο περιγράφονται και ιδιαίτερα τραγικά γεγονότα μιας και διαδραματίζεται στην εποχή της Χούντας και εν μέρει της Κατοχής οπότε να είστε προετοιμασμένοι για κλάμα 😅
Αυτό είναι μόλις το δεύτερο βιβλίο που διαβάζω από τη Λένα Μαντά και η γραφή της είναι σίγουρα εθιστική
Το βιβλίο δεν είναι απλή έκδοση αλλά διατίθεται μαζί με σελιδοδείκτη, έχει ανάγλυφα σχέδια στο εξώφυλλο και τη ράχη καθώς και όμορφα σχέδια πίσω από το εξώφυλλο! Απλά πανέμορφο. Όταν βλέπω τέτοιες λεπτομέρειες τρελαίνομαι 😍
February 15, 2023
Πολλά έχουν ειπωθεί - γραφεί και για την συγκεκριμένη συγγραφέα, είτε θετικά είτε επικριτικά. Κι όπως συμβαίνει συνήθως η αλήθεια βρίσκεται κάπου στην μέση. Η κ. Μαντά δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή συγγραφέας, αλλά είναι μία ικανή συγγραφέας. Χειρίζεται με ικανότητα τον γραπτό λόγο, με λιγότερη ίσως ικανότητα την πρωτοτυπία της θεματικής της, όμως παρόλα αυτά παραμένει σταθερή, ανθεκτική και αισιόδοξη στην κατάληξή της. Διαβάζεις με ευκολία τα βιβλία της, σου κρατάνε το ενδιαφέρον αν και γνωρίζεις επακριβώς την εξέλιξη και το τέλος, συγκινείσαι, θυμώνεις, πάσχεις αντάμα με τους πρωταγωνιστές. Σαν παλιός, καλός, ελληνικός κινηματογράφος. Κάπως παρωχημένος, προβλέψιμος, αλλά πάντα επίκαιρος.
Η σφραγίδα δεν ξεφεύγει από το παραπάνω μοτίβο. Κάπως υπερβολικό μέσα στο δράμα του, φλύαρο στις λεπτομέρειες, φειδωλό στην ανάλυση των χαρακτήρων, ασαφές ως προς τα κίνητρα, όμως το διάβασα μέσα σε δύο μέρες και συνεχίζει να απασχολεί το μυαλό μου κατά διαστήματα.
Η σφραγίδα δεν ξεφεύγει από το παραπάνω μοτίβο. Κάπως υπερβολικό μέσα στο δράμα του, φλύαρο στις λεπτομέρειες, φειδωλό στην ανάλυση των χαρακτήρων, ασαφές ως προς τα κίνητρα, όμως το διάβασα μέσα σε δύο μέρες και συνεχίζει να απασχολεί το μυαλό μου κατά διαστήματα.
August 25, 2022
Την κα Μαντά την αγαπώ , έχω διαβάσει ΑΠΝΕΥΣΤΙ όλα της τα βιβλία και φυσικά και αυτό.
Είναι τόσο καλοδουλεμένο που σχεδόν ξαφνιάζει και τόσο επίκαιρο και δυστυχώς αληθινό που σου έρχεται το στομάχι στο στόμα....
Το μόνο μειον και γι αυτό και το ένα αστέρι είναι οτι ναι μεν η ζωή είναι γεμάτη συμπτώσεις αλλά στην πλοκή παραήταν πολλές κατα την γνώμη μου. Αν η οικονομία του εργου εξασφαλιζόταν απο καποιες άλλες οδούς τότα θα ήταν 5+.
Συστήνεται ανεπιφυλακτα πάντως!!
Είναι τόσο καλοδουλεμένο που σχεδόν ξαφνιάζει και τόσο επίκαιρο και δυστυχώς αληθινό που σου έρχεται το στομάχι στο στόμα....
Το μόνο μειον και γι αυτό και το ένα αστέρι είναι οτι ναι μεν η ζωή είναι γεμάτη συμπτώσεις αλλά στην πλοκή παραήταν πολλές κατα την γνώμη μου. Αν η οικονομία του εργου εξασφαλιζόταν απο καποιες άλλες οδούς τότα θα ήταν 5+.
Συστήνεται ανεπιφυλακτα πάντως!!
July 20, 2022
Με τι λόγια να γράψω αυτά που ένιωσα τώρα;;;;πφφφ είναι τόσο αληθινά,συμβαίνουν τοσο στη πραγματική ζωη κ ακόμη χειρότερα που αηδιάζω για το ανθρώπινο είδος!Λενα Μαντά με έκανες να το τελειώσω τοσο γρήγορα που κ εγώ δεν το περίμενα από τον εαυτό μου!ηθελα τοσο πολύ να διαβάσω το τέλος που θα έσκαγα!ηταν πραγματικά πολύ καλο κ με πολλά κ έντονα συναισθήματα!
July 13, 2025
Ένα βιβλίο που το διάβασα απνευστί — κι αυτό, για να είμαι δίκαιη, δείχνει κάτι. Η Λένα Μαντά έχει αυτό το χάρισμα: ξέρει να σε κρατάει στις σελίδες της, ακόμη κι όταν η ιστορία δεν έχει τίποτα το αναπάντεχο να σου πει.
Η «Σφραγίδα» είναι μια αφήγηση γεμάτη δραματικά γεγονότα, μεγάλες αμαρτίες, μυστικά που βαραίνουν οικογένειες, βία, εξιλέωση και λύτρωση. Όλα σε μεγάλες δόσεις, όπως στις παλιές ελληνικές ταινίες που βλέπουμε με συμπάθεια, αλλά και λίγο χαμόγελο. Εύκολο στην ανάγνωση, κατανοητό, με στρωτή γλώσσα, όπως μας έχει συνηθίσει η συγγραφέας.
Κι όμως, όσο κι αν η πλοκή ξεδιπλώνεται γρήγορα, ένιωσα ότι δεν με εξέπληξε ούτε στιγμή. Όλα όσα διάβαζα ήταν σαν να τα ήξερα ήδη, σαν να έβλεπα ξανά και ξανά την ίδια δραματική συνταγή, με μικρές παραλλαγές. Οι χαρακτήρες μου φάνηκαν μονοδιάστατοι, οι ανατροπές προδιαγεγραμμένες και το τέλος, όσο «λυτρωτικό» κι αν ήταν, δεν κατάφερε να με συγκινήσει αληθινά.
Παρόλα αυτά, καταλαβαίνω γιατί πολλοί αγαπούν τη γραφή της Μαντά — έχει κάτι ζεστό και καθησυχαστικό. Αν ψάχνετε μια ιστορία εύκολη, γνώριμη και συναισθηματική, θα σας δώσει αυτό που θέλετε. Αν, όμως, περιμένετε πρωτοτυπία και βάθος, πιθανότατα θα μείνετε με τη σκέψη πως «κάπου το ’χω ξαναδεί».
Συνοψίζοντας: διαβάζεται ευχάριστα, αλλά δεν αφήνει το αποτύπωμα που θα περίμενα από μια ιστορία με τόσο βαρύγδουπη υπόσχεση όσο ο τίτλος της.
Η «Σφραγίδα» είναι μια αφήγηση γεμάτη δραματικά γεγονότα, μεγάλες αμαρτίες, μυστικά που βαραίνουν οικογένειες, βία, εξιλέωση και λύτρωση. Όλα σε μεγάλες δόσεις, όπως στις παλιές ελληνικές ταινίες που βλέπουμε με συμπάθεια, αλλά και λίγο χαμόγελο. Εύκολο στην ανάγνωση, κατανοητό, με στρωτή γλώσσα, όπως μας έχει συνηθίσει η συγγραφέας.
Κι όμως, όσο κι αν η πλοκή ξεδιπλώνεται γρήγορα, ένιωσα ότι δεν με εξέπληξε ούτε στιγμή. Όλα όσα διάβαζα ήταν σαν να τα ήξερα ήδη, σαν να έβλεπα ξανά και ξανά την ίδια δραματική συνταγή, με μικρές παραλλαγές. Οι χαρακτήρες μου φάνηκαν μονοδιάστατοι, οι ανατροπές προδιαγεγραμμένες και το τέλος, όσο «λυτρωτικό» κι αν ήταν, δεν κατάφερε να με συγκινήσει αληθινά.
Παρόλα αυτά, καταλαβαίνω γιατί πολλοί αγαπούν τη γραφή της Μαντά — έχει κάτι ζεστό και καθησυχαστικό. Αν ψάχνετε μια ιστορία εύκολη, γνώριμη και συναισθηματική, θα σας δώσει αυτό που θέλετε. Αν, όμως, περιμένετε πρωτοτυπία και βάθος, πιθανότατα θα μείνετε με τη σκέψη πως «κάπου το ’χω ξαναδεί».
Συνοψίζοντας: διαβάζεται ευχάριστα, αλλά δεν αφήνει το αποτύπωμα που θα περίμενα από μια ιστορία με τόσο βαρύγδουπη υπόσχεση όσο ο τίτλος της.
May 31, 2025
Το νέο, τραχύ βιβλίο «Η σφραγίδα» της πολυγραφότατης Λένας Μαντά μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ψυχογιός. Το βιβλίο αναφέρεται σε μια νεαρή κοπέλα την οποία βάζει στο αναμορφωτήριο ο ίδιος της ο πατέρας, ο υπέρμαχος της ηθικής, με το πολύ σκοτεινό παρελθόν.
https://www.thematofylakes.gr/i-sfrag...
Την ημέρα άμεμπτος και ηθικών αρχών οικογενειάρχης, ενώ το βράδυ βγάζει τη μάσκα της ακεραιότητας και διαφαίνεται ο πραγματικός του εαυτός. Μεταμορφώνεται στον Βάσο, έναν άψυχο προδότη, ένα απόβρασμα της κοινωνίας που βγάζει τα ανομολόγητα πάθη του στα στενά της Τρούμπας και σε αθώα παιδικά κορμιά.
«Και το όνομα αυτής… Φρειδερίκη!» [..]
Ο Βασίλης Ρένεσης, όμως, ήταν περήφανος για τον γιο… τον διάδοχο. Η γέννηση της κόρης του τον άφησε παγερά αδιάφορο, σχεδόν δυσαρεστημένο. Μόνος του διάλεξε να της δώσει το όνομα της Βασίλισσας, γιατί μέσα του, με αυτό τον τρόπο, έδινε αξία σε κάτι που θεωρούσε περιττό: ένα θηλυκό…
Διανύουμε το τέλος της δεκαετίας ’50 και τις αρχές ’60, μετά την Κατοχή και τον Εμφύλιο. Ένας πα-τέρας βγαλμένος από τους χειρότερους εφιάλτες. Αρέσκεται στο να ασκεί εξουσία, επιβάλλοντας τις επιθυμίες του μέσω του εκφοβισμού και της κακοποίησης στη γυναίκα του Λουΐζα και την κόρη του Φρειδερίκη. Ο φόβος και ο τρόμος του σπιτιού να συγκαλύψουν το σάπιο, μην τυχόν δώσουν την παραμικρή αφορμή για να σχολιαστεί αρνητικά το αλέκιαστο όνομά του. Ωστ��σο κανείς δεν γνωρίζει τι γίνεται πίσω από τις κλειστές πόρτες του σπιτιού της οδού Ισαύρων. Αντιμετωπίζει τις γυναίκες σαν μίασμα και επιπρόσθετο βάρος, έτσι τους φέρεται με βαναυσότητα.
Συντηρητισμός και Πατριαρχία. Αυτή η μάστιγα καλά κρατεί.
Ένα χαρτί εμφανίστηκε, το υπέγραψαν και οι δύο και στη συνέχεια ο ξερός κρότος της σφραγίδας πάνω στο ξύλο του γραφείου επικύρωσε την όποια συμφωνία. Αυτός ο ήχος αρκούσε για να αλλάζει για πάντα το παρόν και το μέλλον.
«Με λένε Φρειδερίκη…» άνοιξε επιτέλους το στόμα της κι εκείνη.
«Είσαι η Εκατόν Είκοσι Οχτώ…» της είπε η Δώρα. «Το ξέρω γιατί μου το σφύριξε μια από τις φύλακες…»
Βάναυσες τιμωρίες στο όνομα της εκπαίδευσης. Η Φρειδερίκη κλείνεται σε αναμορφωτήριο/κολαστήριο. Οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης, η ιδρυματοποίηση, με σόκαραν και με εξέπληξαν τόσο πολύ, ώστε έψαξα να δω την ταινία «Στεφανία» του Γιάννη Δαλιανίδη, για να έχω μια πιο απτή εικόνα της Φρειδερίκης.
Το μυαλό έχει τη δύναμη να σε προδώσει. Ευτυχώς, όμως, η καρδιά ποτέ δεν ξεχνά. Θα πάρει ο καθένας αυτό που του αξίζει;
Ο άκαρδος και σκληρός Βασίλης Ρένεσης έφυγε, χωρίς να ρίξει δεύτερη ματιά στην κόρη του… Πιστεύει πως είναι υπεράνω του νόμου και της δικαιοσύνης χωρίς να συνυπολογίζει τη θεία δίκη, που ναι μεν αργεί, αλλά καταφθάνει σαρωτική στο πρόσωπο του νεοφερμένου, ήπιων τόνων γείτονά του, πλαστικού γιατρού Χαριτοδήμου. Όμως, τι σχέση έχει μαζί του ο Βασίλης Ρένεσης; Ένα από τα πολλά ερωτήματα που αποκαλύπτονται κατά τη διάρκεια της ιστορίας.
«Η ομορφιά είναι το όπλο του Σατανά, γιε μου! Επιπλέον, για μια κοπέλα που είναι και πρέπει να παραμείνει ηθική, ίσως είναι και κατάρα! Την τοποθετεί στο στόχαστρο!»
Μέχρι ο πόνος να μετουσιωθεί σε δύναμη. Και τότε… καθένας θα λάβει ό, τι του αναλογεί…
Πρωτοπρόσωπη αφήγηση σαν μέγγενη. Με έντονες περιγραφές, δοσμένες με ιδιαίτερη γλώσσα που πατά πάνω σε καλά δομημένους χαρακτήρες. Ένα εξαιρετικό βιβλίο για την έμφυλη βία, την κακοποίηση αλλά και την ανθρωπιά. Τη θεία δίκη και τη συγχώρεση.
https://www.thematofylakes.gr/i-sfrag...
Την ημέρα άμεμπτος και ηθικών αρχών οικογενειάρχης, ενώ το βράδυ βγάζει τη μάσκα της ακεραιότητας και διαφαίνεται ο πραγματικός του εαυτός. Μεταμορφώνεται στον Βάσο, έναν άψυχο προδότη, ένα απόβρασμα της κοινωνίας που βγάζει τα ανομολόγητα πάθη του στα στενά της Τρούμπας και σε αθώα παιδικά κορμιά.
«Και το όνομα αυτής… Φρειδερίκη!» [..]
Ο Βασίλης Ρένεσης, όμως, ήταν περήφανος για τον γιο… τον διάδοχο. Η γέννηση της κόρης του τον άφησε παγερά αδιάφορο, σχεδόν δυσαρεστημένο. Μόνος του διάλεξε να της δώσει το όνομα της Βασίλισσας, γιατί μέσα του, με αυτό τον τρόπο, έδινε αξία σε κάτι που θεωρούσε περιττό: ένα θηλυκό…
Διανύουμε το τέλος της δεκαετίας ’50 και τις αρχές ’60, μετά την Κατοχή και τον Εμφύλιο. Ένας πα-τέρας βγαλμένος από τους χειρότερους εφιάλτες. Αρέσκεται στο να ασκεί εξουσία, επιβάλλοντας τις επιθυμίες του μέσω του εκφοβισμού και της κακοποίησης στη γυναίκα του Λουΐζα και την κόρη του Φρειδερίκη. Ο φόβος και ο τρόμος του σπιτιού να συγκαλύψουν το σάπιο, μην τυχόν δώσουν την παραμικρή αφορμή για να σχολιαστεί αρνητικά το αλέκιαστο όνομά του. Ωστ��σο κανείς δεν γνωρίζει τι γίνεται πίσω από τις κλειστές πόρτες του σπιτιού της οδού Ισαύρων. Αντιμετωπίζει τις γυναίκες σαν μίασμα και επιπρόσθετο βάρος, έτσι τους φέρεται με βαναυσότητα.
Συντηρητισμός και Πατριαρχία. Αυτή η μάστιγα καλά κρατεί.
Ένα χαρτί εμφανίστηκε, το υπέγραψαν και οι δύο και στη συνέχεια ο ξερός κρότος της σφραγίδας πάνω στο ξύλο του γραφείου επικύρωσε την όποια συμφωνία. Αυτός ο ήχος αρκούσε για να αλλάζει για πάντα το παρόν και το μέλλον.
«Με λένε Φρειδερίκη…» άνοιξε επιτέλους το στόμα της κι εκείνη.
«Είσαι η Εκατόν Είκοσι Οχτώ…» της είπε η Δώρα. «Το ξέρω γιατί μου το σφύριξε μια από τις φύλακες…»
Βάναυσες τιμωρίες στο όνομα της εκπαίδευσης. Η Φρειδερίκη κλείνεται σε αναμορφωτήριο/κολαστήριο. Οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης, η ιδρυματοποίηση, με σόκαραν και με εξέπληξαν τόσο πολύ, ώστε έψαξα να δω την ταινία «Στεφανία» του Γιάννη Δαλιανίδη, για να έχω μια πιο απτή εικόνα της Φρειδερίκης.
Το μυαλό έχει τη δύναμη να σε προδώσει. Ευτυχώς, όμως, η καρδιά ποτέ δεν ξεχνά. Θα πάρει ο καθένας αυτό που του αξίζει;
Ο άκαρδος και σκληρός Βασίλης Ρένεσης έφυγε, χωρίς να ρίξει δεύτερη ματιά στην κόρη του… Πιστεύει πως είναι υπεράνω του νόμου και της δικαιοσύνης χωρίς να συνυπολογίζει τη θεία δίκη, που ναι μεν αργεί, αλλά καταφθάνει σαρωτική στο πρόσωπο του νεοφερμένου, ήπιων τόνων γείτονά του, πλαστικού γιατρού Χαριτοδήμου. Όμως, τι σχέση έχει μαζί του ο Βασίλης Ρένεσης; Ένα από τα πολλά ερωτήματα που αποκαλύπτονται κατά τη διάρκεια της ιστορίας.
«Η ομορφιά είναι το όπλο του Σατανά, γιε μου! Επιπλέον, για μια κοπέλα που είναι και πρέπει να παραμείνει ηθική, ίσως είναι και κατάρα! Την τοποθετεί στο στόχαστρο!»
Μέχρι ο πόνος να μετουσιωθεί σε δύναμη. Και τότε… καθένας θα λάβει ό, τι του αναλογεί…
Πρωτοπρόσωπη αφήγηση σαν μέγγενη. Με έντονες περιγραφές, δοσμένες με ιδιαίτερη γλώσσα που πατά πάνω σε καλά δομημένους χαρακτήρες. Ένα εξαιρετικό βιβλίο για την έμφυλη βία, την κακοποίηση αλλά και την ανθρωπιά. Τη θεία δίκη και τη συγχώρεση.
July 7, 2025
Η Σφραγίδα είναι από εκείνα τα βιβλία που, μόλις τα ξεκινήσεις, χάνεις κάθε επαφή με τον χρόνο. Δεν πρόκειται απλώς για ένα καλό μυθιστόρημα· είναι ένα βαθύ, ψυχολογικά φορτισμένο ταξίδι που ξεδιπλώνεται με κινηματογραφική ένταση και λογοτεχνική ωριμότητα. Από την πρώτη σελίδα, η αφήγηση μάς βυθίζει κατευθείαν στη δράση (in media res), χωρίς να μας χαρίζει τον παραμικρό χρόνο προσαρμογής. Και αυτή ακριβώς η τολμηρή αρχή είναι που σε δένει ακαριαία με την ιστορία.
Η δομή του βιβλίου είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα: ενώ το αναμορφωτήριο – ένας από τους πιο σκληρούς και αλησμόνητους χώρους της αφήγησης – εμφανίζεται στο δεύτερο μισό, το πρώτο μέρος είναι αφιερωμένο στην Κατοχή και στα πρόσωπα που θα σφραγίσουν την υπόθεση. Με φροντίδα και λεπτομέρεια, σκιαγραφούνται οι χαρακτήρες, τα τραύματά τους και οι συνθήκες που τους διαμόρφωσαν, σε ένα ιστορικό φόντο που εκτείνεται από το 1940 έως και το 1970.
Η δομή του βιβλίου είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα: ενώ το αναμορφωτήριο – ένας από τους πιο σκληρούς και αλησμόνητους χώρους της αφήγησης – εμφανίζεται στο δεύτερο μισό, το πρώτο μέρος είναι αφιερωμένο στην Κατοχή και στα πρόσωπα που θα σφραγίσουν την υπόθεση. Με φροντίδα και λεπτομέρεια, σκιαγραφούνται οι χαρακτήρες, τα τραύματά τους και οι συνθήκες που τους διαμόρφωσαν, σε ένα ιστορικό φόντο που εκτείνεται από το 1940 έως και το 1970.
February 26, 2023
Η Σφραγίδα της Λένας Μαντά
8/10⭐️
TW: οικογενειακή βία, κακοποιητική συμπεριφορά, εικόνες πολέμου, εκμετάλευση
Πλοκή: Ο Βασίλης Ρένεσης είναι ένας επιτυχημένος οικογενειάρχης. Η εικόνα του παραμένει άθικτη στην κοινωνία και όλοι τον θαυμάζουν. Με τη γέννηση της πρώτης κόρης του (Φρειδερίκη), απογοητεύεται, υποδηλώνοντας ότι οι γυναίκες είναι το αδύναμο φύλλο. Απέναντι απο τον Βασίλη Ρένεση, μένει ο Χαρίδημος Κεραμάρης, ένας Έλληνας πλαστικός χειρούργος που μόλις επέστρεψε απο την Αμερική. Έπειτα απο μια ατυχή σύμπτωση, ο Ρένεσης κλειδώνει την κόρη του στο Αναμορφωτήριο Θηλέων της Αθήνας, παραδίδοντας την κηδεμονία της κόρης του. Τι μυστικά κρύβει ο Βασίλης Ρένεσης; Τι ρόλο θα παίξει ο Χαρίδημος στην ιστορία;
Το βιβλίο πραγματεύεται το πρόβλημα της ενδοοικογενειακής βίας, της γυναικείας κακοποίησης, όπως και την διαφορά σε εξουσία ανάμεσα στα δυο φύλλα εκείνη την εποχή. Είναι μια δυναμική επίθεση στην κατάσταση που επικρατούσε στη δεκαετία του 60, όπου η γυναικεία φωνή δεν μπορούσε να ακουστεί. Η επιθετική συμπεριφορά του Βασίλη Ρένεση προς την κόρη του, αλλα κυρίως στη γυναίκα του, «κρύβεται πίσω απο τη μάσκα» με την οποία κυκλοφορεί στην κοινωνία ως διάσημος εργολάβος. Η κα. Μαντά αποτυπώνει τα αποτελέσματα της πατριαρχίας στις ενδοοικογενειακές σχέσεις, όπως και τις άθλιες συνθήκες επιβίωσης που έπρεπε να υποστούν οι τρόφιμες στο αναμορφωτήριο θηλέων. Βάζει τη Φρειδερίκη, ενα αθώο κορίτσι, στη θέση όλων των γυναικών που οδηγήθηκαν για άδικο σκοπό μέσα σε αυτη τη «φυλακή». Το συνιστώ ανεπιφύλακτα, καθώς απο το βιβλίο μπορεί κανείς να αντλήσει ιστορικά στοιχεία για τον τρόπο ζωής της εποχής, όπως και για τα στενά της Τρούμπας και το Αναμορφωτήριο θηλέων. Το είδος αφηγητή του βιβλίου είναι τριτοπρόσωπος και παντογνώστης, με ορισμένες σελίδες ομοδιηγητικής αφήγησης με in medias res απο την Φρειδερίκη.
8/10⭐️
TW: οικογενειακή βία, κακοποιητική συμπεριφορά, εικόνες πολέμου, εκμετάλευση
Πλοκή: Ο Βασίλης Ρένεσης είναι ένας επιτυχημένος οικογενειάρχης. Η εικόνα του παραμένει άθικτη στην κοινωνία και όλοι τον θαυμάζουν. Με τη γέννηση της πρώτης κόρης του (Φρειδερίκη), απογοητεύεται, υποδηλώνοντας ότι οι γυναίκες είναι το αδύναμο φύλλο. Απέναντι απο τον Βασίλη Ρένεση, μένει ο Χαρίδημος Κεραμάρης, ένας Έλληνας πλαστικός χειρούργος που μόλις επέστρεψε απο την Αμερική. Έπειτα απο μια ατυχή σύμπτωση, ο Ρένεσης κλειδώνει την κόρη του στο Αναμορφωτήριο Θηλέων της Αθήνας, παραδίδοντας την κηδεμονία της κόρης του. Τι μυστικά κρύβει ο Βασίλης Ρένεσης; Τι ρόλο θα παίξει ο Χαρίδημος στην ιστορία;
Το βιβλίο πραγματεύεται το πρόβλημα της ενδοοικογενειακής βίας, της γυναικείας κακοποίησης, όπως και την διαφορά σε εξουσία ανάμεσα στα δυο φύλλα εκείνη την εποχή. Είναι μια δυναμική επίθεση στην κατάσταση που επικρατούσε στη δεκαετία του 60, όπου η γυναικεία φωνή δεν μπορούσε να ακουστεί. Η επιθετική συμπεριφορά του Βασίλη Ρένεση προς την κόρη του, αλλα κυρίως στη γυναίκα του, «κρύβεται πίσω απο τη μάσκα» με την οποία κυκλοφορεί στην κοινωνία ως διάσημος εργολάβος. Η κα. Μαντά αποτυπώνει τα αποτελέσματα της πατριαρχίας στις ενδοοικογενειακές σχέσεις, όπως και τις άθλιες συνθήκες επιβίωσης που έπρεπε να υποστούν οι τρόφιμες στο αναμορφωτήριο θηλέων. Βάζει τη Φρειδερίκη, ενα αθώο κορίτσι, στη θέση όλων των γυναικών που οδηγήθηκαν για άδικο σκοπό μέσα σε αυτη τη «φυλακή». Το συνιστώ ανεπιφύλακτα, καθώς απο το βιβλίο μπορεί κανείς να αντλήσει ιστορικά στοιχεία για τον τρόπο ζωής της εποχής, όπως και για τα στενά της Τρούμπας και το Αναμορφωτήριο θηλέων. Το είδος αφηγητή του βιβλίου είναι τριτοπρόσωπος και παντογνώστης, με ορισμένες σελίδες ομοδιηγητικής αφήγησης με in medias res απο την Φρειδερίκη.
April 11, 2024
Λένα Μαντά ! Έχω διαβάσει συνολικά δύο από τα έργα της, οπότε δεν έχω ακόμα πλήρη εικόνα για τη συγγραφέα, αλλά θα ήθελα να επισημάνω μερικά σημεία.
Κατ' αρχάς, παρατηρώ ότι στα βιβλία της, η Μαντά συνήθως αντιστοιχίζει τον τίτλο με ένα σημαντικό αντικείμενο στην πλοκή, το οποίο λειτουργεί και ως μεταφορά ( Το πράσινο φόρεμα, στο ομώνυμο βιβλίο της, που αποτελεί σύμβολο για την ελευθερία, την ανεξαρτησία και τις εσωτερικές αναζητήσεις της πρωταγωνίστριας και η σφραγίδα που έμπαινε σε όλα τα κορίτσια που είχαν την ατυχία να περάσουν από το αναμορφωτήριο θηλέων.) Ομολογώ ότι η πρακτική αυτή δίνει ένα ωραίο τόνο στα βιβλία της <3.
Όσον αφορά το συγκεκριμένο βιβλίο έχω να πω ότι ήταν μία γροθιά στο στομάχι μου ! Η διάσταση που έδωσε στους χαρακτήρες ήταν αρκετά καλά δομημένη και ενδιαφέρουσα. Σίγουρα πέρασε στον αναγνώστη τα συναισθήματα και την ψυχοσύνθεση τους. Παρουσίασε με ρεαλισμό μία έντονη οικογενειακή κατάσταση με ωμό τρόπο, η οποία, δυστυχώς, είναι ακόμα επίκαιρη σήμερα, παρόλο που η κοινωνική ευαισθητοποίηση έχει αυξηθεί. Τα τέσσερα αστέρια ευθύνονται κυρίως για την αψεγάδιαστη απεικόνιση του κοινωνικού φαινομένου και των επιπτώσεών του σε κάθε πτυχή.
Ωστόσο σαν βιβλίο θα ήθελα να αναφέρω ότι σε ορισμένα σημεία βρήκα το έργο λίγο βαρύ και κουραστικό. Παρόλο που ήθελα να μάθω τη συνέχεια της ιστορίας, με κούρασε κάπως και με έκανε να αποσπάσω την προσοχή μου. Ίσως να ήταν η υπερβολική ανάλυση σε ορισμένα σημεία.
Ένα άλλο σημείο που δεν με ικανοποίησε ήταν η έλλειψη εμβάθυνσης στο θέμα του αναμορφωτηρίου. Προσωπικά περίμενα και θα ήθελα να διαβάσω πιο πολλές εμπειρίες της πρωταγωνίστριας εκεί μέσα , να καταλάβω πώς αισθανόταν και τι σκεφτόταν. Είναι ένα κομμάτι της που δεν μου μετέφερε πλήρως τον πόνο της σωματικής και ψυχολογικής της κατάστασης. Για παράδειγμα θα ενδιαφερόμουν να ακούσω τις σκέψεις της ανά το πέρασμα των ημερών στην απομόνωση.
Κατ' αρχάς, παρατηρώ ότι στα βιβλία της, η Μαντά συνήθως αντιστοιχίζει τον τίτλο με ένα σημαντικό αντικείμενο στην πλοκή, το οποίο λειτουργεί και ως μεταφορά ( Το πράσινο φόρεμα, στο ομώνυμο βιβλίο της, που αποτελεί σύμβολο για την ελευθερία, την ανεξαρτησία και τις εσωτερικές αναζητήσεις της πρωταγωνίστριας και η σφραγίδα που έμπαινε σε όλα τα κορίτσια που είχαν την ατυχία να περάσουν από το αναμορφωτήριο θηλέων.) Ομολογώ ότι η πρακτική αυτή δίνει ένα ωραίο τόνο στα βιβλία της <3.
Όσον αφορά το συγκεκριμένο βιβλίο έχω να πω ότι ήταν μία γροθιά στο στομάχι μου ! Η διάσταση που έδωσε στους χαρακτήρες ήταν αρκετά καλά δομημένη και ενδιαφέρουσα. Σίγουρα πέρασε στον αναγνώστη τα συναισθήματα και την ψυχοσύνθεση τους. Παρουσίασε με ρεαλισμό μία έντονη οικογενειακή κατάσταση με ωμό τρόπο, η οποία, δυστυχώς, είναι ακόμα επίκαιρη σήμερα, παρόλο που η κοινωνική ευαισθητοποίηση έχει αυξηθεί. Τα τέσσερα αστέρια ευθύνονται κυρίως για την αψεγάδιαστη απεικόνιση του κοινωνικού φαινομένου και των επιπτώσεών του σε κάθε πτυχή.
Ωστόσο σαν βιβλίο θα ήθελα να αναφέρω ότι σε ορισμένα σημεία βρήκα το έργο λίγο βαρύ και κουραστικό. Παρόλο που ήθελα να μάθω τη συνέχεια της ιστορίας, με κούρασε κάπως και με έκανε να αποσπάσω την προσοχή μου. Ίσως να ήταν η υπερβολική ανάλυση σε ορισμένα σημεία.
Ένα άλλο σημείο που δεν με ικανοποίησε ήταν η έλλειψη εμβάθυνσης στο θέμα του αναμορφωτηρίου. Προσωπικά περίμενα και θα ήθελα να διαβάσω πιο πολλές εμπειρίες της πρωταγωνίστριας εκεί μέσα , να καταλάβω πώς αισθανόταν και τι σκεφτόταν. Είναι ένα κομμάτι της που δεν μου μετέφερε πλήρως τον πόνο της σωματικής και ψυχολογικής της κατάστασης. Για παράδειγμα θα ενδιαφερόμουν να ακούσω τις σκέψεις της ανά το πέρασμα των ημερών στην απομόνωση.
January 5, 2023
http://georgette60.blogspot.com/2023/...
Καλογραμμένο το συγκεκριμένο βιβλίο με έντονες περιγραφές και οι χαρακτήρες όμορφα δομημένοι και μπορώ να πω ότι μου άρεσε αν και δεν είμαι φανατική αναγνώστρια πλέον της κυρίας Μαντά,αλλά αν πέσουν στα χέρια μου βιβλία της θα τα διαβάσω.Εξάλλου εκτός από τα κλασσικά λογοτεχνικά που διάβαζα από μικρή,σε μεγαλύτερη ηλικία ξεκίνησα με την ΘΕΑΝΩ το καλύτερο έργο της νομίζω.
Ευκολοδιάβαστο βιβλίο που πίσω από τις λέξεις κρύβονται διάφορα κοινωνικά μηνύματα και που δυστυχώς μέχρι και σήμερα μερικές καταστάσεις ακραίες εξακολουθούν να κινούνται ανάμεσά μας και το κακό είναι ότι κρύβονται καλά.Διαδραματίζεται βέβαια σε μια δύσκολη και κλειστή εποχή απ’όλες τις πλευρές,κοινωνικές και πολιτικές και όπου κυριαρχεί η Πατριαρχία.Ένας Πατέρας (τέρας)σκοτεινός τύπος,μισογύνης,αισχρός,καταδότης.Και βέβαια υπάρχει και η ενδοικογενειακή βία μια πληγή που υπήρχε και υπάρχει και δεν ξέρω εάν θα κλείσει κάποτε στον χρόνο.Τέτοιοι χαρακτήρες δυστυχώς δίνουν κακό παράδειγμα και σε αδύναμα πρόσωπα,και ένα τέτοιο είναι ο Φώτης.Με την πάροδο των γεγονότων και κατά πόσο έχουν επηρεασθεί άτομα και καταστάσεις και ειδικά με την βάρβαρη μεταχείρηση που υπέστη η Φρειδερί��η (κόρη) στο κολαστήριο αναμορφωτήριο Θηλέων όπου επικρατούσαν άθλιες συνθήκες, το αφήνω να το ανακαλύψετε με το πέρας της ανάγνωσης.
Καλογραμμένο το συγκεκριμένο βιβλίο με έντονες περιγραφές και οι χαρακτήρες όμορφα δομημένοι και μπορώ να πω ότι μου άρεσε αν και δεν είμαι φανατική αναγνώστρια πλέον της κυρίας Μαντά,αλλά αν πέσουν στα χέρια μου βιβλία της θα τα διαβάσω.Εξάλλου εκτός από τα κλασσικά λογοτεχνικά που διάβαζα από μικρή,σε μεγαλύτερη ηλικία ξεκίνησα με την ΘΕΑΝΩ το καλύτερο έργο της νομίζω.
Ευκολοδιάβαστο βιβλίο που πίσω από τις λέξεις κρύβονται διάφορα κοινωνικά μηνύματα και που δυστυχώς μέχρι και σήμερα μερικές καταστάσεις ακραίες εξακολουθούν να κινούνται ανάμεσά μας και το κακό είναι ότι κρύβονται καλά.Διαδραματίζεται βέβαια σε μια δύσκολη και κλειστή εποχή απ’όλες τις πλευρές,κοινωνικές και πολιτικές και όπου κυριαρχεί η Πατριαρχία.Ένας Πατέρας (τέρας)σκοτεινός τύπος,μισογύνης,αισχρός,καταδότης.Και βέβαια υπάρχει και η ενδοικογενειακή βία μια πληγή που υπήρχε και υπάρχει και δεν ξέρω εάν θα κλείσει κάποτε στον χρόνο.Τέτοιοι χαρακτήρες δυστυχώς δίνουν κακό παράδειγμα και σε αδύναμα πρόσωπα,και ένα τέτοιο είναι ο Φώτης.Με την πάροδο των γεγονότων και κατά πόσο έχουν επηρεασθεί άτομα και καταστάσεις και ειδικά με την βάρβαρη μεταχείρηση που υπέστη η Φρειδερί��η (κόρη) στο κολαστήριο αναμορφωτήριο Θηλέων όπου επικρατούσαν άθλιες συνθήκες, το αφήνω να το ανακαλύψετε με το πέρας της ανάγνωσης.
May 10, 2023
Δεν είναι από τα βιβλία που θα αγόραζα, αλλά είναι από τα βιβλία που θα χάριζα, καθώς αρκετές φίλες μου διαβάζουν τα άπαντα της κ. Μαντά και σπεύδουν σε κάθε καινούργιο βιβλίο της χωρίς καν να ψάξουν το θέμα ή το είδος. Εγώ το δανείστηκα από μια τέτοια φίλη. Δεν είναι το πρώτο της που έρχεται στα χέρια μου και σίγουρα θα ακολουθήσουν κι άλλα, γιατί πέραν της θεματικής και των μελοδραματικών, δακρύβρεχτων, τραβηγμένων και αρκετά κοινότυπων σεναρίων, μου αρέσει ο τρόπος που γράφει και ο τρόπος που κατάφερνε να σου κρατήσει το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος, παρόλο που ξέρεις τι θα ακολουθήσει και ποια ακριβώς θα είναι η κατάληξη.
Η σφραγίδα, αν και στο σύνολό της θύμιζε συρραφή και διασκευή ελληνικών ταινιών δεκαετίας εξήντα εβδομήντα, είχε σημεία που με συγκίνησαν σε έντονο βαθμό (πχ αλληλογραφία μητέρας-κόρης), άλλα που με θύμωσαν (συμπεριφορά αδελφού), και άλλα που μου άφησαν εξαιρετική εντύπωση για το ταλέντο της κ. Μαντά στην ψυχογράφιση, όπως η περιγραφή της καταβύθισης της πρωταγωνίστριας στο σκοτάδι της ψυχής της, κατά τον εγκλεισμό της στο αναμορφωτήριο. Επίσης μου άρεσε η αναβίωση του κλίματος της εποχής, η πιστότητα στο πολιτικό και πολιτιστικό υπόβαθρο, η κλιμακούμενη ένταση κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης.
Ένα βιβλίο που ίσως δεν μείνει μαζί σου όταν το κλείσεις, όμως σίγουρα μένεις μαζί του μέχρι να το τελειώσεις.
Η σφραγίδα, αν και στο σύνολό της θύμιζε συρραφή και διασκευή ελληνικών ταινιών δεκαετίας εξήντα εβδομήντα, είχε σημεία που με συγκίνησαν σε έντονο βαθμό (πχ αλληλογραφία μητέρας-κόρης), άλλα που με θύμωσαν (συμπεριφορά αδελφού), και άλλα που μου άφησαν εξαιρετική εντύπωση για το ταλέντο της κ. Μαντά στην ψυχογράφιση, όπως η περιγραφή της καταβύθισης της πρωταγωνίστριας στο σκοτάδι της ψυχής της, κατά τον εγκλεισμό της στο αναμορφωτήριο. Επίσης μου άρεσε η αναβίωση του κλίματος της εποχής, η πιστότητα στο πολιτικό και πολιτιστικό υπόβαθρο, η κλιμακούμενη ένταση κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης.
Ένα βιβλίο που ίσως δεν μείνει μαζί σου όταν το κλείσεις, όμως σίγουρα μένεις μαζί του μέχρι να το τελειώσεις.
June 25, 2025
Δεν είμαι φανατική αναγνώστρια της κυρίας Μαντά και διαβάζω τα βιβλία της κυρίως όταν δεν έχω κάτι άλλο να δανειστώ από την βιβλιοθήκη. Χωρίς να θίξω το ταλέντο της, εγώ προσωπικά δεν θα αγόραζα κάποιο από τα βιβλία της. Αυτό συμβαίνει γιατί ξέρω πως τα έργα της δεν μιλάνε στην ψυχή μου και δεν με συγκινούν ιδιαίτερα.
Το συγκεκριμένο το θεωρώ ένα καλό βιβλίο. Ωραία πλοκή και ωραίο τέλος. Το τελείωσα γρήγορα αλλά δεν με συγκίνησε. Ο χαρακτήρας που συμπάθησα περισσοτερο είναι ο Φώτης. Γιατί η ίδια ξέρω πόσο δύσκολο είναι να ζεις σε ένα τοξικό περιβάλλον και παρόλα αυτά να προσπαθείς να μην σε επηρεάζει. Ένα μεγάλο μπράβο στο character development του.
Απαντώντας επίσης σε μια από τις κριτικές που είδα στην πλατφόρμα.. Η κυρία Μαντα δεν βαρέθηκε να γράφει βιβλία. Σε αντίθεση με πολλές άλλες κυρίες του χώρου δεν ανακυκλώνει τις ιστορίες της. Εγώ τουλάχιστον στα λίγα βιβλία που έχω διαβάσει (4) δεν μου δημιουργήθηκε αυτή η εντύπωση.
Το συγκεκριμένο το θεωρώ ένα καλό βιβλίο. Ωραία πλοκή και ωραίο τέλος. Το τελείωσα γρήγορα αλλά δεν με συγκίνησε. Ο χαρακτήρας που συμπάθησα περισσοτερο είναι ο Φώτης. Γιατί η ίδια ξέρω πόσο δύσκολο είναι να ζεις σε ένα τοξικό περιβάλλον και παρόλα αυτά να προσπαθείς να μην σε επηρεάζει. Ένα μεγάλο μπράβο στο character development του.
Απαντώντας επίσης σε μια από τις κριτικές που είδα στην πλατφόρμα.. Η κυρία Μαντα δεν βαρέθηκε να γράφει βιβλία. Σε αντίθεση με πολλές άλλες κυρίες του χώρου δεν ανακυκλώνει τις ιστορίες της. Εγώ τουλάχιστον στα λίγα βιβλία που έχω διαβάσει (4) δεν μου δημιουργήθηκε αυτή η εντύπωση.
April 15, 2025
Η Λένα Μαντά έχει το χάρισμα να σε ταξιδεύει στην εποχή την οποία διαδραματίζεται το βιβλίο της , πόνεσα τόσο πολύ για τις γυναίκες του βιβλίου , ο πατέρας της οικογένειας ένα απαίσιο τέρας που δυστυχώς δείχνει το επικρατούσε τότε και τώρα δυστυχώς σε ορισμένες περιπτώσεις ο αδελφός της πρωταγωνίστριας ενας νέος με αδικαιολόγητο μίσος για την αδερφή του που ευτυχώς προς το τέλος αλλάζει η μητέρα και η κόρη μου άρεσε που στα μέσα της πλοκής πήραν την κατάσταση στα χέρια τους και έγιναν οι κυρίαρχες του εαυτού τους όσο γινόταν στην εποχή που βρίσκεται το βιβλίο μας
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 10, 2022
Ότι και να πω θα είναι λίγο,η κ. Μαντά για μια ακόμη φορά με συνεπήρε μέσα σπο την πένα της.
Ένα βιβλίο καθηλωτικο μια ιστορία βγαλμένη από τη ζωή...
Μια ιστορία ανθρώπινη που ξεχειλίζει από συναισθήματα.
Εκείνο που με κερδίζει διαβάζοντας ένα καλό βιβλίο είναι όταν φτάνω στο σημείο να λέω ...αντε λίγο ακόμη να διαβάσω και τελικά να κάθομαι ώρες με προσήλωση, κάπως έτσι ήταν και με την Σφραγίδα.
Το συστήνω, διαβάστε το και δεν θα μετανιώσετε στιγμή!
Ένα βιβλίο καθηλωτικο μια ιστορία βγαλμένη από τη ζωή...
Μια ιστορία ανθρώπινη που ξεχειλίζει από συναισθήματα.
Εκείνο που με κερδίζει διαβάζοντας ένα καλό βιβλίο είναι όταν φτάνω στο σημείο να λέω ...αντε λίγο ακόμη να διαβάσω και τελικά να κάθομαι ώρες με προσήλωση, κάπως έτσι ήταν και με την Σφραγίδα.
Το συστήνω, διαβάστε το και δεν θα μετανιώσετε στιγμή!
January 31, 2026
Ένα βιβλίο που σε καθηλώνει από την πρώτη σελίδα με ένταση και μυστήριο.
Η Λένα Μαντά δημιουργεί χαρακτήρες ζωντανούς και καταστάσεις που σε κρατούν μέσα στην ιστορία, με συνεχείς ανατροπές που σε κρατούν σε εγρήγορση.
Μου άρεσε πολύ η ροή και η πλοκή, ενώ το τέλος αφήνει ισχυρή εντύπωση.
Ένα από αυτά τα βιβλία που διαβάζονται γρήγορα, αλλά δεν ξεχνιούνται εύκολα.
Η Λένα Μαντά δημιουργεί χαρακτήρες ζωντανούς και καταστάσεις που σε κρατούν μέσα στην ιστορία, με συνεχείς ανατροπές που σε κρατούν σε εγρήγορση.
Μου άρεσε πολύ η ροή και η πλοκή, ενώ το τέλος αφήνει ισχυρή εντύπωση.
Ένα από αυτά τα βιβλία που διαβάζονται γρήγορα, αλλά δεν ξεχνιούνται εύκολα.
May 23, 2024
Προβλέψιμη, αδιάφορη και επαναλαμβανόμενη γραφή, που με κούρασε αρκετά γρήγορα. Πολλά τα πάθη και τα λάθη των ηρώων κι εγώ κουράστηκα να γυρνάω σελίδες για να έρθω αντιμέτωπη με άλλο ένα. Οφείλω να ομολογήσω πως η αρχή ήταν πολλά υποσχόμενη, όμως στην πορεία δεν υπήρξε συνέπεια ως προς τις προσδοκίες που σου δημιουργούσε.
October 9, 2022
Δεν έχω διαβάσει πολλά της κ.Μαντά αλλά αυτό ήταν το καλύτερο αναμεσα τους.
Προϊόν μυθοπλασίας, αλλά εμπνευσμένο απο ενα ντοκιμαντέρ (το οποιο αξιζει επισης να δειτε), μου τραβηξε το ενδιαφέρον και το τελείωσα σε λίγες μέρες (δανεισμένο απο φίλη).
Προϊόν μυθοπλασίας, αλλά εμπνευσμένο απο ενα ντοκιμαντέρ (το οποιο αξιζει επισης να δειτε), μου τραβηξε το ενδιαφέρον και το τελείωσα σε λίγες μέρες (δανεισμένο απο φίλη).
June 28, 2023
Απο τα αγαπημενα μου βιβλια απλα τα 4 αστερια γιατι αυτο το βιβλιο δεν κανει για καλοκαιρι που κυκλοφορησε.Ηταν πολυ βαρυ ειδικα στην αρχη . Γενικοτερα πραγματικα απο τα πιο καλογραμμενα βιβλια που διαβασα ποτε μου
December 23, 2022
⁴½
Με εξέπληξε πολύ ευχάριστα σε σχέση με τα προηγούμενα βιβλία της Λ. Μαντά που έχω διαβάσει.
Με εξέπληξε πολύ ευχάριστα σε σχέση με τα προηγούμενα βιβλία της Λ. Μαντά που έχω διαβάσει.
Displaying 1 - 30 of 32 reviews