¿Qué harías si un día despertaras en un cuerpo que no reconoces, en una vida que no te pertenece, y el mundo entero te negara tu propia existencia?
Bárbara Rabelin tiene una vida un hijo al que adora, una carrera estable, una buena rutina. Pero una mañana cualquiera despierta en un callejón, con un rostro que no es el suyo y un nombre que no reconoce. Atrapada en una pesadilla, Bárbara solo quiere recuperar su vida y abrazar a su hijo. Pero pronto descubre que el mundo la ha convertido en una nadie sabe quién es, todos la rechazan, y su propio reflejo le resulta ajeno.
Mientras lucha por no perder la cordura, Bárbara se enfrenta a un sistema despiadado que la margina y le arrebata hasta el último vestigio de su identidad. Su única esperanza es descubrir la verdad, aunque eso la obligue a cruzar límites impensables y desafiar todo lo que creía real.
Olga Osorio (Lugo, 1972) es periodista de formación e inició su carrera audiovisual en 2015. Desde entonces, sus trabajos han recibido numerosos premios y han sido seleccionados en festivales como Sitges, Fantasia, Seattle International Film Festival, New York Children International Film Festival, Rhode Island, Palm Springs, Leed, River Run y un largo etcétera. Su último trabajo estrenado como directora y guionista de El secreto del orfebre, una adaptación de la novela de Elia Barceló del mismo título. Actualmente dirige varios capítulos de la serie Sira, adaptación de la novela de María Dueñas. Además, ha sido profesora de dirección de cine y promoción y distribución cinematográficas en la Escola de Imaxe e Son de A Coruña y catedrática de secundaria en Procesos y Medios de Comunicación, doctora en Humanidades y licenciada en Periodismo. También ha sido profesora en la facultad de Comunicación Audiovisual de la Universidade da Coruña entre 2003 y 2022, donde también desarrolló trabajos de investigación que dieron como resultado diversas publicaciones académicas, entre ellas una monografía sobre Solaris de Tarkovsky publicada por Nau Llibres. Extraña es su primera novela.
La historia parte de una premisa muy inquietante: una mujer se despierta en el cuerpo de otra persona mientras su propio cuerpo sigue existiendo. A partir de ahí empiezan a surgir muchas preguntas y dudas sobre la identidad, la memoria y lo que realmente nos hace ser quienes somos. Y eso me ha parecido muy curioso.
Además, es una historia que te hace pensar mientras la lees. En varios momentos me he parado a darle vueltas a todo lo que estaba pasando, intentando entender qué era real y qué no. Esa sensación de duda constante me ha tenido muy enganchada a la lectura.
Tengo que hablar de los personajes, porque me han gustado mucho. Sobre todo la diferencia de clases que se muestra entre dos grupos y cómo esto les marca la personalidad. Es un puntazo el juego que hace la autora con esto. No voy a decir quiénes, pero hay tres personajes que se han ganado mi cariño y mucho 🥰
Me he llevado una sorpresa. Ha sido una novela que desde el principio me ha creado intriga por saber qué iba a pasar y, sobre todo, cómo se iba a resolver todo ¿Era real lo que me contaba la protagonista o se lo estaba inventando? Tenía miedo especialmente por el final, pero tengo que decir que la conclusión de la novela me ha gustado mucho.
P.D: En mi mente ha sido como estar viviendo un capítulo de Black Mirror, y eso es algo que me ha encantado 🤩
Un libro que dá moito que pensar. Aínda que se le dun tirón, hai unha profundidade no que nos conta que conecta con algúns dos grandes desafíos aos que nos enfrontamos como sociedade.
“La extraña” é un zasca en toda la boca!!! Bárbara Rabelin esperta nun corpo que non é o seu e o mundo decide que ela, basicamente, non existe. E claro, a muller pasa de ter unha vida normalísima —fillo, traballo, rutina de persoa funcional— a verse soa nun calexón intentando recoñecer a súa propia cara. A partir de aí, todo é un festival de xente tratándoa como a unha intrusa no seu propio mundo, mentres ela tenta non perder a cabeza e recuperar a súa vida (e sobre todo ao seu fillo) a base de cabezonería e mala hostia ben administrada. O mellor é que lendo a Olga convénceste de que che pode pasar a tí!!! Aínda que cada paso que se dea sexa máis absurdo e máis cruel, pero ti segues lendo porque queres ver ata onde está disposta a chegar Bárbara (coa que xa empatizaches totalmente) para volver ser ela mesma. Un relato afiado, incómodo e con certo humor negro que aparece cando xa non che queda outra que rir para non chorar.”
“Extraña” me ha atrapado por completo. Es de esos libros que empiezas casi sin darte cuenta y, cuando quieres reaccionar, ya estás completamente dentro de la historia. Lo he leído en apenas dos días.
Durante gran parte de la novela estuve con una sensación constante de intriga, con esa curiosidad que no te deja soltar el libro porque necesitas entender qué está pasando realmente. Olga Osorio consigue construir una atmósfera inquietante jugando muy bien con lo que se muestra y lo que se oculta.
Un thriller distópico que funciona como el mecanismo de un reloj de precisión, que te agarra, te entretiene, te hace dudar y vierte unas interesantes reflexiones sobre el yo. Una de las mejores experiencias de mi año lector.
Esta fantástica novela me dejó completamente atrapado desde la primera página. Es muy intrigante y resulta imposible soltar el libro una vez empiezas, con una historia brillantemente hilada alrededor de la idea del yo. Terminé el libro con esa sensación que dejan las historias que sabes que te van a acompañar durante mucho tiempo.
Entretenida, alguna parte demasiado larga y otra lo contrario. Tiene una división, hacia la mitad q en mi opinión sobra, pero es ligero y fácil de leer.