ALTI YIL ÖNCE BİR TRAFİK KAZASINDA KAYBETTİĞİNİZ İLK AŞKINIZ, ÖLÜM MELEĞİ OLARAK GERİ DÖNERSE NE HİSSEDERSİNİZ?
On yedi yaşındaki Heewan, hayatının en büyük acısını yaşadığında zaman da sevdiği çocuğun kalbiyle birlikte durmuştu. Yıllar sonra, ansızın karşısında bir ölüm meleği olarak çıkan Ramwoo ona sarsıcı bir teklif sundu: “Bir hafta sonra korkunç bir kaza sonucu öleceksin. İstersen ben sana acısız bir son verebilirim. Adımı üç kere söylemen yeterli.”
Ama Heewan buna cevap veremedi. Hazırladıkları ölmeden önce yapılacaklar listesiyle Ramwoo’nun peşinden oradan oraya sürüklenirken, paylaşılmamış duyguları, dile gelmemiş “seni seviyorum”ları, yeniden açılan yaraları ve hiç söylenmemiş sırları tek tek hatırlayacaktı… Sadece bir haftaları vardı ve bu sürenin sonunda onları bekleyen şey, itiraf değil, bambaşka bir hakikat olacaktı.
Ben Ölmeden Önce; ilk aşkın saf ama kırılgan duygusunu, ölümle yüzleşmenin ağırlığını ve bir insanı sevmekle bırakmak arasındaki ince çizgiyi anlatan çarpıcı bir roman.
dnf 50% Czytałam ostatnio świetny tekst nt. pisania prozy, a nie filmów - niestety za nic nie mogę go zlokalizować i zalinkować - i to jest właśnie problem tej książki. Autorka napisała podstawkę do scenariusza filmowego, a nie powieść. Niczego ten tekst we mnie nie dotyka, a przecież powinien, o to w nim chodzi, to ma być wzruszająca opowieść, smutna, momentami dołująca, ale również romantyczna. Taka jest w założeniu, ale sama historia tego nie dźwiga.
Yaa okurken bir yandan duygulandım, bir yandan da karakterlerle beraber eğlendim. Okurken duygudan duyguya geçiş yapacağınız o kitabı buldum. Yazarın yazım dili çok güzeldi tam reading slump dönemimde bana ilaç gibi geldi. Yazar kitabı bölümlere bölmüş, her bölümde farklı farklı karakterler var ve kitabı onların duygularıyla okuyoruz. Sonu beni yaraladı. İyi ki okumuşum dediğim bir kitap oldu. Heewan ve Ramwoo arasındaki bağı okurken büyüleniyorsunuz. Ramwoo’yu çok sevdim o kesinlikle özel bir çocuktu. Heewan’ın ise kendisini bulmasına çok sevindim, hayata yeniden tutundu. Rs olmasa daha kısa sürede bitirirdim eminim.
Bayıldım bu hikayeye... Çook daha fazla detay okumak isterdim ama kitabı güzel yapan da bu içimde bıraktığı ukte. Bence çok iyi bir kısa hikaye olmuş. Yazar belirli periyotlarla; 1-2 sayfa süren bölümlerle aynı olayı çevredeki her karakterin ağzından anlatıyor. Aynı anları tekrar tekrar yaşarken içim cızbız oldu. 😔 <3
„Tydzień, zanim umrę” to książka o Hee-wan, która stoi na granicy życia i śmierci. Miała wypadek i w czasie śpiączki spotyka Nam-u, który zmarł kilka lat wcześniej. Jak to możliwe? Jest tylko jedno wyjaśnienie - Hee-wan umiera. Nam-u był kimś, kogo kochała, a o kogo śmierć się obwiniała. W czasie spotkania tworzą listę rzeczy do zrobienia, a chłopak robi co może, żeby ją uratować i pomóc jej odzyskać radość z życia.
Szczerze przyznam, że byłam dość sceptycznie nastawiona do literatury koreańskiej, bo nie mam z nią dobrych doświadczeń. Nigdy jej nie rozumiałam, nie trafiała do mnie. Prawdę mówiąc dokończyłam tylko jedną koreańską książkę i mimo dobrych opinii, ja byłam mocno zawiedziona.
Zupełnie inaczej było w przypadku „Tydzień, zanim umrę”. Bardzo długo zastanawiałam się, czy zgłaszać się do naboru, czy nie będę się męczyć przy tej książce, czy do mnie trafi. Byłam zaintrygowana opisem i ani trochę nie żałuję, że ją przeczytałam. Na prawdę mi się spodobała, a mam wrażenie, że normalnie bym się nią nie zainteresowała - zaliczyłam wyjście ze swojej książkowej strefy komfortu 😂.
Jest napisana dość specyficznie, nigdy nie spotkałam się z tym, żeby książka była pisana do kogoś. Rozdziały z perspektywy Hee-wan były skierowane w stronę Nam-u i uważam to za dobry zabieg - bardzo się wciągnęłam i niejednokrotnie mnie poruszyła. Dodatkowo krótkie rozdziały są dużym plusem.
„Tydzień, zanim umrę to książka o stracie, tęsknocie, poczuciu winy i miłości. Jeśli szukacie czegoś wzruszającego, innego niż wszystkie inne książki - polecam właśnie tę.
Bu kadar kısa bir kitabın beni ağlatmasını inanın ben de beklemiyordum.🥲😂🥹
Öncelikle Kore dizisi sevenler sizi buraya alayım. Çünkü bu kitap diziye uyarlanmış ve hatta çok da güzel bir diziydi. Okurken sürekli ben bunu bir yerde izledim diyorum ve gerçekten de izlemişim. 😂 Way Back Love izleyen varsa işte o dizinin uyarlandığı kitap bu. Orada daha çok ana karakterler üzerinde durulmuştu. Kitabın içindeyse erkek karakterin annesinin de hayatından ufak bir kesim okuyoruz.
Ben dizisini çok sevmiştim o yüzden kitabını da çok sevdim. Sevginin ve aşkın o saflığını hissediyorsunuz okurken. Zaten bilirsiniz Kore dizilerinde kavuşamayan çiftler her zaman çok ağlatır ve sizin yüreginize dokunacak şekilde yazılır. İmkansızlığın aşkını gördük resmen. Bunların 100 yıl sonraki hallerini okumak isterdim🥹
Kitap beklemediğim şekilde çok ağlattı beni ve bence çok güzeldi yazım dilini de çok sevdim . Başka karakterlerin de bakış açısından okuduk ben onlarda da sıkılmadım açıkçası. Biraz hikayenin nereye doğru yöneldiğini anlatmak için yazmış bence.
Ben çok sevdim çok çok sevdim ve diziyi tekrar izleyesim geldi .😁
Kore edebiyatı kitapları artık ayrı bir güzel geliyor bana. İlk okuduğum zamanlar pek içine giremiyordum, çünkü dili biraz farklı oluyor ama alışmışım sanırım bu kitabın içine direkt girdim. Ben baya sevdim kitabı. Kalbime dokunan bir hikaye oldu. Böyle kalbe dokunan, insanı düşündüren kitapları çok seviyorum. Bu kitapta da hayatın aslında oldukça kısa olduğunu ve her anın değerini bilmemiz gerektiğini görüyorduk. Kadın karakter beni üzdü çünkü o yalnızlığını, depresyonunu gerçekten hissettim. Herkes ben gibi sevmeyebilir tarz konusundan ama ben bu tarzı seviyorum o yüzden baya sevdim. Kalbe dokunan bir kitap isterseniz kesinlikle şans vermelisiniz ❤️🩹❤️🩹❤️🩹❤️🩹
"Tydzień, zanim umrę" autorstwa Seo Eun-chae (Wydawnictwo Znak Literanova) Tłumaczenie: Łukasz Janik
Książka otrzymana w ramach współpracy barterowej.
"Tydzień to było za mało, żeby zrobić razem wszystko o czym marzyłem."
Hee-wan od sześciu lat żyje ze stratą Nam-u - chłopaka, który zginął w wypadku, zanim zdążyła wyznać mu miłość. Gdy niespodziewanie spotyka go na ulicy, jej uporządkowany świat rozpada się na kawałki. Według legendy Śmierć przychodzi pod postacią ukochanej osoby… a to oznacza, że jej czas dobiega końca. Zostaje im siedem dni - by nadrobić to, czego nie zdążyli przeżyć, i sprawdzić, czy uczucie może okazać się silniejsze niż przeznaczenie.
Debiut Seo Eun-chae zupełnie mnie zaskoczył. Podchodziłem do tej książki z umiarkowanymi oczekiwaniami - realizm magiczny nie należy do moich ulubionych konwencji. Tymczasem otrzymałem historię, która poruszyła mnie bardziej niż większość ostatnich lektur.
Najmocniej ujęła mnie warstwa językowa - styl jest jednocześnie kwiecisty i prosty, emocjonalny, ale nienachalny. Autorka zachowuje idealny balans między formą a treścią, nie popadając ani w przesadny patos, ani w suchość przekazu. Początkowo dezorientowało mnie przeplatanie teraźniejszości z retrospekcjami bez wyraźnych oznaczeń, jednak szybko dostrzegłem rytm tej konstrukcji i dalej śledziłem fabułę z pełnym zaangażowaniem.
To książka, którą czyta się z rumieńcem na twarzy i ciepłem w sercu - choć zdecydowanie nie jest to historia „lekka”. Wręcz przeciwnie: bywa bolesna i potrafi wycisnąć ostatnie łzy.
Bohaterowie są autentyczni, a ich emocje wiarygodne. Jedna historia ukazana zostaje z kilku perspektyw, misternie splecionych w sieć relacji. Dużą przyjemność sprawiło mi ponowne przeżywanie kluczowych scen - za każdym razem z innego punktu widzenia. Chwilowym utrudnieniem było odróżnianie niektórych postaci - głównie ze względu na koreańskie imiona i nazwiska, do których nie jestem jeszcze w pełni przyzwyczajony.
Całość wybrzmiała spójnie, a element realizmu magicznego - którego początkowo się obawiałem - okazał się nie ozdobnikiem, lecz nośnikiem sensu i emocjonalnej głębi. Jestem tą historią zauroczony. Nawet teraz, pisząc te słowa, czuję przyjemne ciarki na wspomnienie tego, co przeżyłem razem z bohaterami. Warto w tym miejscu zwrócić także uwagę na refleksję jaką książka ze sobą niesie - porusza tematy takie jak śmierć, żałoba, samotność, poczucie czasu. Lektura może okazać się silnym motywatorem do działania tu i teraz, nie odkładając rzeczy na później. Nawet śmierć kogoś ważnego dla nas nie powinna być końcem naszego życia. "Tydzień, zanim umrę" okazał się moim odkryciem miesiąca i bardzo pozytywnym zaskoczeniem. Książka jest po prostu niebywała i polecam ją każdemu, zwłaszcza fanom azjatyckiej literatury.
Dla mnie zasłużona ocena 9/10. Na pewno będę śledził kolejne poczynania autorki, bo jej niezapomniana fabuła i subtelny język robią na mnie niesamowite wrażenie."
Bir kazada kaybettiği aşkı bir ölüm meleği olarak karşına çıkan bir kız, geçmişlerinde yaşananlar, yapılan fedakarlıklar, karakterlerin hikayeleri🩷. Yazarın yazım tarzı inanılmaz akıcıydı ve bölümlerde çok kısaydı. Rs dönemindeyseniz kesinlikle tavsiye ederim. Çok kısa bir kitap olmasına rağmen karakterlere bu kadar bağlanacağımı hiç tahmin etmezdim. Çok sevdim🫠.
Yorumun devamı spoilerlı olacaktır ❗️
Ramwoo ve Heewan'ın arasındaki sevgi o kadar güzel ve o kadar üzücüydü ki. Araba Heewan'a çarpmasın diye kendini feda eden Ramwoo, onun ölümünden hep kendini suçlu tutan ve yaşama ışığı sönen Heewan. Çocukluklarında tanıştıklarında diğer çocuklar tarafından dışlanan Heewan'a destek olup ona zamanla aşık olan Ramwoo😭. Çok çok güzellerdi, birbirlerini çok sevip bir türlü beraber olamamaları çok üzücüydü💔
Ramwoo'nun annesinin Heewan'a olan sevgi ve şefkati🥹. Heewan'ın babasıyla evlenip mutlu bir hayat kurmaları, Heewan'ın bir kardeşi olması, Ramwoo'nun ölümüne rağmen yıkılmadan bir arada bir aile olabilmeleri🥹. Zorluk çektiler, uzak kaldılar ama zamanla birbirlerinin kıymetini de anladılar.
Ramwoo'nun ölüm meleği olup Heewan'a kendi hayatını verip onun yaşamasını istemesi😭😭💘. Bu sahneler çok duygusaldı. Kalbimi bıraktım. "İkimizden birinin yaşaması gerekiyorsa bunun sen olmasını isterdim." demesi😭💘 siz nasıl güzeldiniz böyle🫠💫.
Çocukluğundan beri yalnız olan Heewan'ın bir arkadaş edinmesi, bucket list yapması, kısıtlı zamanları olduğunu biliyordu ve Heewan'ın solmuş halini görünce onu tekrardan yaşama tutunmasını sağladı🥹. Sonu tam olarak mutlu bitmedi. Ramwoo ölüm meleği olarak kaldı ve cadılar bayramında Heewan'ı ve kardeşini kısa bir anlığına gördü ve hep onun mutlu olmasını istedi 😭💝
This entire review has been hidden because of spoilers.
To nie historia umierania, jak przewrotnie sugeruje przygniatający tytuł, to absolutnie wzruszająca opowieść o odwadze, kojącej bliskości i czułości wobec siebie, jak również o przemijalności życia. Hee-wan tkwi w aurze duszącej przesz��ości, szczelnie zamknięta w ciasnej celi destrukcyjnych myśli, niosąc w sobie ciężar bolesnego pożegnania - doskwierającą ciszę wobec tego, któremu nie zdążyła wyznać najważniejszych uczuć. Sześć lat przenikliwej pustki, smutku, bezradności i wreszcie ten jeden emocjonujący moment, który pozwala ponownie zajrzeć w wytęsknione oczy. Seo Eun-chae świadomie ucieka się tu do znanej sobie opowieści grozy, pozwalając śmierci przyjść pod postacią kogoś bliskiego. Śmierć w tej historii nie przeraża, w zamian wyciąga pomocną dłoń i staje się zachętą do poczucia bardziej i przeżycia więcej. Bo przecież zegar nieprzerwanie tyka, wyznaczając kolejną nieodwracalną datę. Tylko jeden tydzień do godziny zero. Autorka ukazuje koniec życia jako szansę do uruchomienia wrażliwości na wszystkie zmysły, docenia zatem każdy subtelny dotyk, każde szeptem przemycone słowo, każdy unoszący się w powietrzu zapach. W tej powieści wyraźnie czuć zew przeznaczenia, z łatwością można wyczuć też refleksyjne przemyślenia. To piękna, rozczulająca i jednocześnie delikatna podróż, którą autorka traktuje z literacką troską, szacunkiem do tradycji i wyczuciem.
Öncelikleeee kapağı çok hoşş💞💞 Başta kitabın içine girmeye çok zorlandım. Yazım dili farklıydı ve bağ kuramadım. Ama 100’den sonra alıştım ve ara ara kullanılan cümlelerin ağırlığı kalbimi kırdığı için şak diye içine girdikk👊🏻👊🏻
Çoklu bakış açısı ve geçmiş/günümüz şekilde ilerliyor. Mesela bir kadınının bakış açısını okumaya başladığımda önce “ bu hikayeyi bilmeme gerek var mıydı?” diye sorguladım ama sonra iki kadının birbirine olan yardımı çok hoşuma gitti. Minicik de olsa “kadın kadının yurdudur” hissini aldım bir kısımda. Çok hoştu.
Ramwoo’nun seçtiği yol çok kalbimi kırdı. Gerçekten. Sonu falan çok güzeldi. Anlatım dili daha bağ kurabileceğim tarzda olsaydı yüzde yüz ağlardım.
Yazarın teşekkür kısmında bahsettiği bir detaya da bayıldım bu arada ve onu teşekkür de değil de hikaye kısmında görmeliydiikk🤍
Açıkçası bu tür kitapları okurken gerçekten etkileniyorum elimde olmadan çok fazla empati yapıyorum ve içim paramparça oluyo.😭 öyle alıntılar vardı ki karakterler için çok üzüldümmm😭
Konusu altı yıl önce trafik kazası geçiren erkek karakterimiz bir ölüm meleği olarak kız arkadaşının karşısına çıkıyor ve ona 1 hafta sonra hayatını kaybedeceğini söylüyor eğer adını üç kere söylerse bunun acısız olacağını ve hemen biteceğini de ekliyor.
Birbirlerinin hayatında çok kısa kalmalarına rağmen aralarındaki bağ güçlü gibi geldi ve kitap bana Goblin k-drama dizisini hatırlattı ki o dizi de çok üzücüdür 💔
Yazarın ilk kitabıymış ve ilk defa Kore edebiyatından bir şeyler okumak farklı geldi 🥹 değişik duygular içerisindeyim💔
Very good translation, kdrama vibes, second chance love story, magical realsm. Ketika org yang kamu cintai telah meninggal dan bertahun-tahun kemudian menjemputmu untuk mati dalam waktu satu minggu, apa yg akan kamu lakukan?
Cerita yang indah dan manis dari sepasang kekasih, disisipi kisah-kisah penunjang dari karakter tambahan. Kemasannya rapi, bahasa menghanyutkan, dg alur maju mundur. Ada 1 tokoh yg menurutku tidak terlalu signifikan tapi dimasukan dlm cerita, meski demikian kisahnya bagus dan menyayat hati.
This book has also been made into a K-drama starring Gong Myung and Kim Min-ha. The story is a bit different from the novel, though. It is about someone who is given only one week to live. During those seven days, he is accompanied by a figure who appears as someone he loves. The story is gentle, sad, but also sweet. Many parts make you think about life and the people who really matter to us. It is a quick read, easy to follow, and quite touching. Good if you want something calm but still emotional.
This book was… fine. Consoling, even. But also very mediocre.
It hits recurrent notes that we’ve seen many times in healing fiction: slow pacing, soft disclosures, and readily lucid life lessons. None of it is provocative or badly done, it just didn’t bring anything new to the table for me.
I do value the purpose behind it, but emotionally, it stayed on the surface. I never felt deeply challenged or transformed by it.
A calm, readable book that does what it sets out to do but just doesn’t go beyond that. It is congenial, secure, and eventually an indistinct story.
Awalnya aku cuma tertarik sama cover dan judulnya aja, hampir menyesal, tapi aku tetap paksa lanjut baca. Dan ternyata.. banyak sekali yang aku anotasi dr buku ini, banyak sekali pesan-pesan yang di dapat, ga jarang dibuatnya menangis, ga jarang juga dibuatnya senyum-senyum sendiri.
kisah tentang perpisahan, pengorbanan, dan rahasia ... tentang malaikat maut dan wanita yang dicintainya. tentang dunia wanita itu yang runtuh saat pria yg dicintainya pergi.. keikhlasan dan berdamai dengan keadaan, menjalani hari demi hari sampai waktunya tiba
bukunya lebih kelam dan sendu dibanding drama. gak cuma POV Jung Hee Wan dan Kim Ram Woo tapi juga dari orang-orang di sekitar mereka. buku ini lebih menekankan hubungan antar manusia, bahwa kita gak pernah benar-benar sendirian dan bagaimana hidup harus terus berlanjut.
Aku baca novel ini udah nangis dari halaman 50an sampai belakang nggak kehitung berapa kali. Dan aku menyelesaikan novel ini dalam sehari saja. Karena selain narasinya yang pendek-pendek setiap bab, novel ini juga page turner, dan tipis.
Bercerita tentang bagaimana 6 Tahun setelah kepergian orang yang dicintai, hidup Hee Wan berjalan seperti mayat hidup. Tidak ada gairah, tidak ada arti, hidup hanyalah sekedar bernafas saja. Jadi adanya sebuah kenyataan bahwa ia akan mati seminggu lagi, juga tidak memberikan dampak yang berarti. Kecuali ketika orang yg seharusnya sudah tiada 6 tahun lalu itu, kembali hadir dalam kehidupannya tepat seminggu sebelum kematiannya.
Dan selama seminggu itu, Hee Wan untuk pertama kalinya kembali bisa kembali merasa hidup.
Dari judul saja kita sudah berekspektasi akan ada yang pergi kan tapi ceritanya nggak sesederhana judulnya. Kejadian yang dialami Hee Wan dan Ram Woo selama seminggu itu mengubah banyak hal. Dan setiap fakta yang terkuatkadalah luka sekaligus penyembuhan.
Meskipun di awal aku cukup beradaptasi dengan terjemahannya, tapi setelah masuk ke dalam ceritanya, aku dibawa untuk penasaran dengan misteri yang hadir dalam novel ini. Perpaduan antara romance dan supranatural adalah hal yang paling aku sukai selama membaca novel ini. Sebuah pengalaman membaca yang sangat berbekas dan berkesan. Apalagi ending cerita yang menurutku gong banget untuk dijadikan penutup. Novel ini dibawakan melalui 5 POV tokoh yang berbeda yang nantinya akan bermuara pada satu inti cerita yang kembali berpusat ke tokoh utamanya. Penulisannya unik dan fresh, dan bagimana dengan gaya tulisannya yang anti mainstream ini mampu membuatku menangis itu adalah hal patut diapresiasi.
Rate pribadi aku untuk cerita ini adalah 5 dari 5 bintang
Ini adalah novel yang mungkin memang menyakitkan, tapi indah dan memiliki pesan di dalamnya. Jadi apabila kamu ingin membaca novel romance yang membawamu ke dunia arwah, aku sangat merekomendasikan novel ini.
„Tydzień, zanim umrę” autorstwa Seo Eun-Chae to poruszająca opowieść o tym, jak zrozumieć, co tak naprawdę oznacza życie. Gdy Hee-wan słyszy na ulicy głos swojego przyjaciela, który odszedł sześć lat temu, wie, że już tylko tydzień dzieli ją od śmierci – przynajmniej tak mówi koreańska legenda.
Autorka z wrażliwością ukazuje emocje bohaterki stojącej w obliczu nieuchronnego końca, tworząc historię pełną refleksji, ciepła i nadziei. Każdy dzień staje się dla Hee-wan okazją do spojrzenia na swoje życie z nowej perspektywy – do pogodzenia się z przeszłością i spojrzenia w przyszłość.
Powieść przypomina, że nawet w obliczu śmierci można odnaleźć sens, bliskość i odwagę, by żyć naprawdę.