Al was ik enigszins bekend, op straat herkend werd ik niet gauw. Soms, als ik geluk had, door mijn vrouw.
In zijn nieuwe bundel Vreugde heeft geen vat op mij blikt Lévi Weemoedt terug op zijn onnozele kinderjaren en zijn roemloze liefdesleven. Steeds korter worden zijn verzen, maar des te pregnanter. En wat worden we vrolijk van zoveel droefenis!
Lévi Weemoedt, pseudoniem van Isaäck Jacobus van Wijk (1948), is schrijver van tragikomische korte verhalen en gedichten. Met Hans Dorrestijn trad hij jarenlang op met literair-muzikale programma’s. Weemoedts werk werd verzameld in Vanaf de dag dat ik mensen zag (2007) en Met enige vertraging (2014).