Örümcek Burgacı

by Alper Canıgüz

"İnsanlar çoğaldıkça azalır. Her insan bir kâinattır, beş insan bir memleket."
Beş yaşındaki dedektif Alper Kamu'nun yaratıcısından bir diğer sıradışı kahraman:
Cinaslı Hafiye, Stan LaFleur Rilke gibi dilbaz, tilki gibi kurnaz

Alternatif bir 1974. II. Dünya Savaşı sonrası Batı bloku başta olmak üzere Türkiye dahil pek çok ülke “hiperdemokrasi” olarak adlandırılan yeni bir rejimle yönetilmektedir. Kamuyu ilgilendiren her konunun anketlerle belirlenip karara bağlandığı bu düzen, bilgiyi tekeline almış, ayrıcalıklı uzman zümrenin tahakkümüne son verdiği iddiasındadır. Hiperdemokraside toplum kanaati esas, "gerçek" en tehlikeli kavramdır. Adalet, ekonomi, eğitim, bilim, sanat... hepsinin nasıl işleyeceğine çoğunluk karar verir. Kimin yaşayıp kimin öleceğine de.

İşte böyle bir dünyada, küçük yaşta bir Türk aile tarafından evlat edinilen Alman asıllı şair-dedektif Stan LaFleur, iç içe geçmiş bir cinayet ve intihar vakasını araştırmak üzere kolları sıvar. Takip ettiği izler onu, gökyüzünde aniden belirip günbegün büyüyen kızıl yarığın gizemiyle yüz yüze getirir. Soruşturması derinleştikçe LaFleur kendini büyük bir komplonun ortasında, kozmik güçlerin karşısında bulacaktır. Apokaliptik tehditleri ortadan kaldırmak için önünde sadece beş günü vardır; cephanesi zekâ, vicdan ve hayal gücünden ibarettir.

Alper Canıgüz’ün yeni romanı Örümcek Burgacı, ütopya ile distopya arasındaki çizginin belirsizleştiği evreninde, okuru baş döndürücü bir maceraya davet eden son derece özgün bir retro bilim-kurgu/polisiye.

Genres: Turkish, Turkish Literature

312 pages, Paperback

Published October 22, 2025

About the author

Türk yazar. Darüşşafaka Lisesi'ni bitirdikten sonra Boğaziçi Üniversitesi Psikoloji Bölümü'nden mezun oldu.

Reviews

[Judy Abbott · Rating 5 out of 5]

Alper Canıgüz müthiş bir dünya yaratmış, harika bir kitap bu. Alternatif bir gerçeklikte, hiperdemokrasi ile yönetilen 1970'lerin Türkiyesinde şair bir dedektifin peşinden gidiyoruz. Şahane.

"Öfkeli, kırgın, yaslı, tedirgin... fazla beklenti taşımayan yüzlerdi gördüğü. Tek tük gülümseyenlerde bile bu azıcık yaşam enerjisi nedeniyle mazur görülmeyi bekleyen mahcup bir ifade. Dikkatle bakıldığında gözlerinde küçük pariltılar görmek mümkün; nesiller boyu tabiat, alıcı kuşlar ve zorbalarca kıyıma uğramış bir türün tetikte zekâsı. Nice yiğitlerin tasvire çalışırken telef olduğu tablo: Türkiye'nin ruhu."

[Cagatay Gultekin · Rating 5 out of 5]

Fazla kitap yorumu yazmam fakat bu kitap için yazmak istiyorum.

Alper Canıgüz’ün tüm kitaplarında psikoloji, sosyoloji, felsefe görüyoruz fakat bu kitaptaki olayların temelindeki “örümcek burgacı”, “hiperdemokrasi”, “psikosfer”, “vize” kavramları & konseptleri kitabı, önceki Alper Canıgüz kitaplarından ayrı bir yere koydu benim gözümde.

Alper Kamu serisi ve diğer kitaplardan farklı bir seviyeye çıkmış Örümcek Burgacı. Dilini ve anlatımını çok beğendiğim Alper Canıgüz, “gülerken düşündüren” kitaplarından farklı olarak “düşündürürken güldüren” bir tarz izlemiş gibi geldi bu kitapta.

Rahat okunan, hızlı akan bir kitap. Alper Canıgüz kitaplarını seviyorsanız tavsiye edeceğim bir kitap. Örgüsü, mizahı, üzerine düşünmek için bıraktıkları ve devamının ne kadar gelecek merakıyla sevdiğim bir eser oldu Örümcek Burgacı.

Bu arada muhteşem üçlüyü yeniden görünce bunun bir Alper Canıgüz kitabı olduğunu tam olarak anlıyorsunuz, eski dostlarınızı görmüş gibi seviniyorsunuz.

[Mehmet · Rating 4 out of 5]

romanın en önemli başarısı arka planı. yaratılan alternatif distopik evrende hiperdemokrasi fikri aslında tanıdık noir bir hikayeyi sonuna kadar taşıyor. lakin hikayenin bu kadar bilim kurgu girdabına girmesine gerek var mıydı? şahsen finali beni hiç tatmin etmedi. hikayenin biraz daha sadeleştirilmesi gerekiyordu. çok fazla karakter hikayeye giriyor ama bu karakterlere alan açılmıyor. bu karışıklık o kadar çok gizem ve soru yaratılıyor ki ortada bir katil olması fikri de zayıflıyor. katille yüzleşme sahnesi bu sebeple bir gerilim yaratamıyor. yine de 1970'ler Türkiyesinde noir bir hikaye okumak fazlasıyla keyifli.

[Alphan Lodi · Rating 5 out of 5]

Alper Canıgüz başka bir 1974 yılı kurgulamış. Türkiye dahil tüm Batı bloku “hiperdemokrasi” ile yönetilmektedir. Toplumu ilgilendiren her konu ya da her tercih anketlerle tespit edilip uygulamaya sokulur. Çoğunluğun tercihini bilginin, uzmanlığın üstünde tutan bu yeni sistemde kimin yaşayıp öleceğine de çoğunluk karar veriyor. Sıra dışı bir bilim-kurgu/polisiye
Marmaray’da biten kitaplar Vol:7

[osqhe · Rating 5 out of 5]

4,5 /5 ⭐️ Dahi dedektifimiz Alper Kamu serüveninden sonra Şair dedektifimiz Stan LaFleur’a kavuştuk.
Alper Canıgüz’ün kalemini çok seviyorum, çokta özlemişim.
Yazar öyle bir Ütopik Türkiye kurgusu çizmiş ki hayran kaldım. Çoğu ülkenin hiperdemokrasiyle yönetildiği; adalet, ekonomi, bilim gibi aklınıza gelebilecek konularda işleyişin çoğunluğun oyuyla belirlendiği bir dünya düşünün. Yer yer gülüp, yer yer hak verdiğiniz bir hikaye. Alıntılar, göndermeler o kadar yerinde ki..
Sadece genel kurguda bütünlenmeyen bazı yerler vardı bana göre. Yoksa kendi kategorisinde 10 üzerinden 10’luk bir eserdi. Devamını dört gözle bekliyorum.

[Elif Muratoğlu · Rating 5 out of 5]

Asla pişman etmez, canım Alper Canıgüz. Bir solukta, merakla, heyecanla, acı tatlı karışık gülümsemelerle okudum.

"Büyük bir düşünürün söylediği gibi," dedi Kurthan Kantar gülümseyerek. "Kainatı ve aklı genişleten, çelişkilerdir."
"Siz öyle deyince," diyerek onun gülümsemesine karşılık verdi Stan. "Benim de aklıma üvey babamın bana ettiği bir söz geldi...şimal yıldızınızın."
"Öyle mi? Neymiş?"
"İnsanlar çoğaldıkça azalır. Her insan bir kainattır, beş insan bir memleket."

Merih Üçüncü nihayet onu serbest bırakıp, "Ametist taşlı bir yüzük Bay Stan," dedi şefkatle gülümseyerek. "Çok faydası dokunacaktır. Pek spiritüel bir insan olmadığınızın farkındayım ama bir düşünün lütfen. Hem ne kaybedersiniz ki?"
"Özsaygımı" yanıtı bir anlığına aklından geçtiyse de bunun hem abartılı hem de kaba bir karşılık olacağını düşünerek, "Teşekkür ederim," demeyi tercih etti Stan. "Tavsiyenizi dikkate alacağım."
"Ayrıca bir ara uğrayın kapsamlı yıldız haritanızı çıkaralım. Unutmayın, ulu önderin de söylediği gibi, istikbal göklerdedir."

Diyelim savaş meydanında, düşman askerini hasım değil de kendisi gibi etten, kemikten, düşünebilen, incinebilen, sevebilen biri biçiminde değerlendirmek ancak bir bu dolanın yapacağı işti. Bu kadarını kolayca kabul etse de çoğunluğun anlamakta zorlandığı, hayatın bütününün bir savaş meydanı olduğuydu. İnsan toplulukları tarih boyunca kısıtlı kaynakları kendi lehine kullanmak için kanlı mücadeleler vermişti. Her şey kıttı: yiyecek, içecek, toprak, iş, eş, aşk… Neyse ki insan denen canlının korku, nefret, açgözlülük gibi bütün kusurlarına dengeleyen güzel hasletleri de vardı ki, bunlar yönetici zümrenin işini önemli ölçüde kolaylaştırıyordu. Ait olduğunuz süre dışında kalanları, payınıza göz dikmiş kötü niyetli monolitik bir bütün biçiminde tanımladığınızda siz de adalet savunucusu, yiğit bir kitlenin parçası haline geliveriyordunuz. Tabii grubun içinden, naif halkı tehditlere karşı dirençli, güçlü, yekvücut bir heyula haline getirme çabalarına baltalayan birileri mutlaka çıkardı. O yüzden adına konuştuğunuz kitlenin genişliğini, karşınızdakilerinin azınlığını sürekli vurgulamanız hayati ehemmiyet taşıyordu: büyüklük önemliydi.

Apaçık bir olağanüstü hal ilanını bir dolu sözümona emniyet telkin edici lafın arasına başarıyla sıkıştıran başbakanı içinden tebrik etti Stan. Bu resmi açıklamadan çıkardığı tek dişe dokunur bilgi, kaosa yol açabilecek eylemlere girişenlerin devletin güvenlik kurumları tarafından acımasızca tepeleneceğiydi. Elindeki alet her daim sadece bir çekiçten ibaret olmuş devletin kıyamet ihtimaline de bir çivi gibi muamele etmesinin şaşılacak yanı yoktu.

Bilim dünyası olarak bunu durdurmak için elimizden gelen her şeyi ivedilikle yapmalıyız. Aksi takdirde bizi kontrolden çıkmış aklımız yahut sonsuz aptallığımızın sürükleyeceği kıyametten hiç kimse kurtaramayacaktır. Zihnin ışığı güneşinkinden güçlüdür, bazen insanı kör edecek kadar.

Ve Bengi Örümcek tüm bunları ortaya dökecekti, diye düşündü Stan. Kugelblitz’i tetikleyen şey, insanın en ilkel, en vahşi dürtüleriyle yaratacağı kitlesel etki, daha doğrusu buna yol açacak fikrin psikosferde oluşturduğu çalkantıydı. İnsan, yalnızca fiziksel varlığıyla değil; aklı, düşüncesi, ahlakı ve diliyle de evrimin bir ürünüydü. Tüm bu donanımını kendisini var eden temel yasalara karşı kontrolsüzce seferber ettiğinde oluşan psikosfer, zaman ve mekan dokusunu parçalayabilecek bir kıyamet silahına dönüşebiliyordu. Eğer gerçekten durum buysa, Stan yaptığı şeyin nihai felaketi engellemek değil, onu bir süreliğine geciktirmek olduğunu biliyordu. Merih Üçüncü haklıydı; cin bir kez şişeden çıkmıştı ve onu geri sokmanın yolu yoktu. Belki on, belki yirmi yıl sonra Bengi Örümcek yeniden ortaya çıkacak, dünyaya devasa ağına hapsederek onun yok oluşuna yol açacaktı. İnsanlığa sadece biraz zaman kazandırmıştı. Belki bu sürede akıl, ahmaklığa; medeniyet, vahşete biraz daha baskın çıkabilirdi. Neticede hayat mücadelesi dediğin, kaçınılmaz sonu biraz daha geciktirmekten başka neydi ki zaten?

“Söz, Stan; Bengi Örümcek sözü bozuyordu. Bu ayet dua ile laneti, adalet ile intikamı, hakikat ile yalanı birbirine karıştırarak felakete yol açıyor. Gerçeklikten bu kadar büyük kopuşu kaldıramıyor evrenin dokusu.”
“Ama belki bir gün kaldıracak, öyle mi?”
“Çok şüpheliyim… Yine de bir umudum var.”
“Neymiş o?”
“Düşünüyorum da, sanki kozmosun da bir kendini koruma mekanizması mevcut. İnsanın bağışıklık sistemi gibi.”
Stan bilge yahut Çatlak arkadaşını şöyle bir süzdü. “Bunu neye dayanarak söylüyorsun?”
“Sana.” Şener, Stan’in yüzünde beliren soru işaretini fark edip açıkladı. “Dünya, söz yozlaşıp da kıyamete sürüklenirken kurtarıcı olarak ortaya bir şairin çıkması sadece bir rastlantı mıdır?”
“İnsanlığın umudu bana kaldıysa korkarım fazla şansımız yok,” dedi Stan gülümseyerek.
“Tek şansımız şiir dostum,” diye karşılık verdi Şener, onun elinde öksüz duran havyarlı açmayı alıp çöpe atarken. “Çünkü sözden şiiri çıkardığında geriye gürültüden başka bir şey kalmıyor.”

[Süheyla · Rating 5 out of 5]

Örümcek Burgacı, Stan LaFleur yani Alman asıllı Kadıköylü dedektifimizin konu alındığı 70'lerde geçen bir retro-bilim kurgu-polisiye romanı. Alper Canigüz bu tür mevzusunu "kozmo-polisiye" diyerek zarifçe özetlemiş.


Dedektifimiz, gökyüzünde görünen kırmızı bir burgacın araştırılıp açıklanmaya çalıştığı günlerde müşterisinin aydınlanmasını istediği cinayeti çözmeye çalışıyor. Bu olaylar bizim bildiğimiz 70'lerde değil de farklı bir distopyada geçiyor.


Alper Canigüz'ün kurduğu distopya hiperdemokrasi ile yönetiliyor ve yaşam vizesi konsepti ile insanlar hayatını bizlere nazaran çok farklı bir motivasyon ile yaşıyor. Bu kavramları açıp üzerine konuşmak belki spoiler olabilir. Ama ayrıntılı bir şekilde düşünülüp ustalıkla işlendiğini söyleyebilirim. Yazarımızın psikoloji eğitiminin böyle bir evrende farklı sınıftan insanların üzerinde oluşturacağı etkileri altını doldurarak anlatmasında muhakkak faydası olmuş olacak ki bu distopyaya girdiğimde karakter ve olaylar asla yapay veya zorlama gelmedi. 


Bu kitapta beni en çok mest eden şey Evliya Çelebi'nin yazdıkları ile kurulan bağlantılar oldu. Evliya Çelebi'nin yazdıklarını yapımlarımızda akıllıca kullanabilsek fanstastik öğeleri yurt dışından ithal etmemize gerek kalmayacağını senelerdir düşünüyordum. Alper Canigüz'ün de uzaklara gitmeyip bizim kültürümüzden köken alarak kurguyu onun üzerine kurması beni çok gururlandırdı. 


Stan LaFleur başlarda biraz marjinal karakteri, kafasının dağınık çalışma şekli ve çok da iyi gitmeyen dedektiflik işleri ile bana Dirk Gently'yi anımsatsa da farklılıklarına odaklanıp Dirk Gently'yi kafamdan atmayı başardım. Yoksa başlangıçta Dirk Gently serisinin devam kitabını okuyormuş gibiydim. Stan LaFleur zamanla zihnimde kendine yeni ve özgün bir kimlik oluşturmayı başardı.


Bilim kurgu ve dedektiflik romanları sevenlerin bu kitabı kesinlikle okumasi gerektiğini düşünüyorum. Devam kitabının tez vakitte gelmesini diliyorum.

[Senaullah Havrani · Rating 5 out of 5]

Alper Canıgüz okumayı özlemişim; bence yine harika bir iş çıkarmış. İlk 50-60 sayfada “Sanırım kötü bir AKP Türkiye’si ironisi geliyor” önyargısına kapılsam da aslında yazarın, Yalta sonrası dünyanın bir parodisini inşa ettiğini gördüm. (Buradan elbette sağlam bir iktidar eleştirisi çıkar; ancak muhalif romancılarımızdan “kör parmağım gözüne” tarzı ironiler okumaktan gına geldiği için en başta biraz irkilmiştim.)

Demokrasi ile faşizm arasındaki ince çizgiyi karikatürleştirmesi çok kıymetliydi. Türkiye özelinde seçtiği zaman dilimi de faşizmin kurumsallaştığı bir döneme atıfta bulunması açısından oldukça isabetliydi. Yer yer kahkaha attıran mizahıyla, yine sıkı bir Alper Canıgüz kurgusunun tadını çıkardık.

İnternette metnin “distopya” oluşu üzerinden eleştirildiğini gördüm. Bence bu bir distopya değil, distopik unsurlar taşıyan bir polisiye. Dolayısıyla distopik evrenin yeterince derinleşmemiş olması bir kusur sayılmamalı; nitekim “Bir Stan Le Fleaur Kozmo-Polisiyesi” alt başlığı da bunu açıkça ortaya koyuyor. Yine bu alt başlık, serinin devam edeceği imasını taşıyor; karakterin henüz tam işlenmemesi de buna bağlı olabilir.

Bugün hayatımızın her yanını saran “örümcek burgacı”nın hem özgürlüğün teminatı sayılması hem de kitabın distopik yönünü, yani “hiperdemokrasiyi” tesis etmesi (kitapta değil, bizim gerçekliğimizde) hayatın büyük bir ironisi. Canıgüz bunu da en ince yerinden yakalamış. Ben çok sevdim; “bazen de eğlenceli” modunu yakalamak isteyenlere tavsiye ederim.

[Volkan Oktar · Rating 4 out of 5]

hiperdemokrasi diye adlandırılan bir rejimimin içerisinde 1973-74 yıllarının paralel bir türkiye’sinde geçiyor olaylar. kamusal tüm kararlar anketlerin sonuçlarına göre alınıyor. gökyüzünde ise ne olduğu belirsiz bir oluşum var. bir de bu ortamda gerçekleşen cinayeti, intiharı çözmeye çalışan cinaslı hafiye stan lafleur.

son okuduğum canıgüzlerden kesinlikle ayrışan ve keyiflendiren bir kurgusu olmuş. alternatif bir geçmişte geçmesi daha da zevkli kılıyor okumayı.

[Emir Kaymakoglu · Rating 5 out of 5]

Gerçekten iyi bir Canıgüz romanı olmuş. Politik göndermeler rafineleşmiş. Worldbuilding griftleşmiş. Cinaslı hafiyemiz Stan LeFleur'u beğendim. Alper Kamu gibi yeni bir üçleme olacakmış bu kozmo-polisiye de. O hâlde serinin diğer kitaplarını da okumak isterim.

[Emrah Yazıcı · Rating 4 out of 5]

Alper Kamu > Stan LaFleur.

[Terss · Rating 5 out of 5]

Alper Canıgüz okumayı çok özlemişim.
Şairin tarif ettiği gibi "Geceleyin ateşler içinde uyanarak
ağzımı dayayıp musluğa su içer gibi..."

Tam bir ustalık eseri olmuş bu kitap. Alper Kamu'nun herhangi bir macerası da olsa ben yine severek okurdum ama bu kitap çok daha fazlası olmuş. Yazar distopik bir evren yaratmış ve bu evrende fizikten felsefeye, şiirden casusluğa her şey var.
Kimi zaman dedektif kimi zaman şair yanını gördüğümüz ama en çok merak eden, çuvallayan, şaşıran insan yanını sevdiğimiz kitabın kahramanı "Stan"... umarım seni daha çok görürüz.
Eğer yaşadığınız hayatın hengamesine sıkışıp eskisi kadar kitap okuyamıyorsanız işte size fırsat. Bu kitabı elinize alın ve zamanda geriye gidip bir kitabı elinize alıp bitirmeden bırakmadığınız zamanlara geri dönün.

[sirni · Rating 4 out of 5]

mmmmmMmmMM alternate history ve noir polisiye en sevdigim

[İdil Öztep · Rating 4 out of 5]

Yeni bitirdim, bu sefer biraz uzun süründü elimde. Canıgüz'ün Türkçe'sine bayılsam da Kamu kadar aşık olamadım LaFleur'a.

[Gizem Çatal · Rating 3 out of 5]

Yazarın okuduğum ilk kitabı. Distopik ve bilim kurgu karışımı türüyle ilgimi çekti. Üstelik bizim coğrafyamızdan bir yazara ait. Satır sıklığı, yazı boyutu, sayfa uzunluğu olarak da oldukça kolay bir okuma sunuyor basım. Yazarın akıcı dili de bu okumayı oldukça kolaylaştırıyor. Özellikle başlarda eski bir türk filmi izliyormuş gibi hissettim. Stan LaFleur’un peşinde başına gelenleri çeken bir kamera var gibiydi. Espritüel bir dedektif Stan. Ülke hiperdemokrasi ile yönetiliyor, kimin ölüp kimin yaşayacağına bile halk karar veriyor. Stan’ın yaşam vizesinin süresi dolmak üzereyken Hanzade Han karakterinin nişanlısının ölümünü araştırmasını istemesi üzerine günleri bu olayı aydınlatmak için başına gelenlerle geçiyor. Yakın arkadaşı Şener’le maceraları, ordan oraya olayla ilişkili olduğunu düşündüğü kişilerin peşinde gezinirken her seferinde yeni bir bilgi edinmesi, gökyüzünde ‘bengi örümcek’ denen ne olduğu belli olmayan bir burgacın olması ve cinayetin bunlarla da ilgili olduğunu keşfetmesi falan film olsa tatlı bir pazar sabahı filmi olurdu. Ama bunların dışında beni etkileyen bir kurgusu ve edebi yönü olmadı. Çok kısa sürede olayların nasıl sonlanacağını tahmin edebilir oluyorsunuz. Yazarın daha beğenilen başka kitaplarına şans verebilirim ama bu kitabın devam kitaplarını hiç merak etmediğimi söyleyebilirim.

[Reycan Çetin · Rating 5 out of 5]

Global best sellerlara karşı mesafeli olsam da bir şekilde gene de eserlerini takip ediyorum. Bu sene de gene iki yazarın çok satan ama aşırı satan kitaplarını okudum. Matt Haig ve Richard Osman. Çok net fikrim şu ki bu yazarlar gelsin Alper Canıgüz'ün getir götürünü yapsın.

Çok ustaca hazırlanmış bir kurgu; insanlık, adalet, bireysel iletişim ve kolektif davranış hakkında çok isabetli ve keyifli tespitler. Ana karakteri hiç karikatürize etmeden mütevazi bir sevimlilikle sunmasını çok sevdim. Evliya çelebi alıntılarını, Oben Benan karakterini, eski dostları görmeyi ve gider ayak son derece sevimsiz bir karaktere hak verdirmesini de çok sevdim.

Katilin motivasyonlarını biraz zayıf buldum yalnızca, onu biraz daha derinleştirmesini isterdim. Fakat aldığım keyfin yanında çok küçük kalıyor. Devamını sabırsızlıkla bekliyorum. Biri çağdaş Türk edebiyatının yüz akı demiş Canıgüz için, bence sadece Türk edebiyatı değil global edebiyatta da örneği az bulunan bir kalitede.

[padmess · Rating 3 out of 5]

Aslında dört yıldız da verilebilir ama o zaman Alper Canıgüz’ün önceki kitaplarına haksızlık edermişim gibi geldi. Distopik bir evren, bir dedektif, bir seri cinayet… Dedektifimiz Stan ile adım adım ilerlemeye çalışırken bir yandan da var olduğu dünyayı anlamaya çalışıyoruz: Hiperdemokrasi, vize işlemleri… Ancak keşke bunu yaparken Stan’i biraz daha tanıyor olsaydık. Stan derinleşirken evren de büyüseydi daha güzel olurdu. Bir de bazı cümleleri, benzetmeleri okumasam da olurdu. Yeterince anlatamadığını düşündüğü için mi, okuyucu anlamaz diye mi yoksa canı istediği için mi uzattığı anlatımlar vardı, emin değilim. Yine de akıcı, insanın pek de elinden bırakmak istemediği bir roman ortaya çıkmış. Editör değişikliği de fark etmiyor değil. Menteş’in romana hizmet etmeyen cümleleri acımasızca biçtiğini tahmin ediyorum, belki bu defa da böyle bir yaklaşım olsa daha da tadı damağımızda kalan bir kitap çıkardı. Kim bilir…

[Selçuk Karadağ · Rating 4 out of 5]

Bu kadar uzun cümlelerle 3 günde bitireceğimi çok sanmıyordum ama başardım. Hoş bu benim başarım mı, Alper Canıgüz’ün ıslak zeminde rakseden cümlelerinin başarısı mı bilemiyorum. Aslında bu kitap kendi başına bir kitap değil, 1984 kitabı içerisinde yazılmış bir polisiye. Yalnız kitap boyunca karşıma çıkan bir sorun var ki bunu tek yaşayan kişi ben değilim sanki; Canıgüz bu kitapta bir şeylerden bahsetmek istiyor ama bir şekilde kendine otosansür uyguluyor gibi hissettim finale kadar. Hatta bu sebeple sanırım anlatıyor, anlatıyor, anlatıyor ve sona doğru depara kalkıyor. Dediğim gibi bu depar ve otosansür nedeniyle de bazı konular ya havada kalıyor ya da çok basit bağlanmış gibi geliyor.

Dilerim sizler daha çok beğenirsiniz. İyi okumalar.

[Duygu · Rating 2 out of 5]

Alper Canıgüz, market listesi yazsa okuyacağım yazarlardan biri benim için. Bu roman da eli yüzü düzgün bir metin. Fakat bu roman polisiyenin vaadini yerine getirmiyor. Biz şimdi ne okuduk, buradaki sürekli ne kadar büyük olduğundan bahsedilen ama neden öyle olduğuna okuyucuyu aslında pek de ikna etmeyen mevzu ne, neden romanın ilk 100 sayfası sadece atmosfer yaratmak için harcandı, romanın merkezine yerleştirilen bazı unsurlar, dedektifin hangi millete mensup olduğu gibi, bu hikayeye ne kattı, bu romanda bir adım sonra ne olacak diye merak uyandırılıyor mu gerçekten? Ne yazık ki iyi kurgulanmamış zorlama bir hikaye.
Galiba seri olacakmış, umarım sonraki kitaplarda hikaye toparlar.

[bongitta · Rating 4 out of 5]

Hiperdemokrasi çatısında kurgulanan bir distopya, dinamik bir ritim ve ara ara nüktedan satırlarla kendi tarzında yeni bir dünya inşa etmiş Alper Canıgüz. Onun kalemini çok özlemişim. Bir de distopyayı geçmişe taşımış olmasını da sevdim.İhtimallerin zihnimizde büyüdüğü boğucu bir hikaye olmamış böylelikle. Kitabın ince politik göndermeleri,dünyası, karakterleri ve hissettirdiği heyecan içine çekti ancak kurgusu sona doğru bazı noktalarda beklentimin altında kaldı.Buna rağmen benim için okumak çok keyifliydi. Serinin devamını heyecanla bekliyorum.

[Salpi · Rating 2 out of 5]

Canıgüz bizi kendi dünyasına inandırmayı başarıyor ancak bu dünyaların inceliklerini hiç duyumsamıyor olmamız yüzeyde kalmaya sebep oluyor.

150. sayfadan sonra hikaye daha kolay akıyor ancak romanın kuruluş aşaması tekliyor. Çözülüm hem hızlı hem kolaycı.

Daha iyisini yazmaya kabil olduğunu Tatlı Rüyalar’dan biliyoruz. Düşülen tekrarlar uğraşı yoksunluğu gibi okunuyor. Sanki Canıgüz yazarken kendi yarattığı dünyaya alakasını kaybetmiş.

[Burak Ogutlu · Rating 3 out of 5]

Malesef Alper Canıgüz'ün önceki kitaplarının tadını bu kitapta hiç alamadım. Alper Kamu serüvenlerindeki eğlenceli dil neredeyse yok gibi; vasat bir polisiyeden tek farkı distopik bir evrende geçmesi. Eğer üçleme olacaksa serinin sonraki kitaplarında Alper Canıgüz sihrinin dönmesini bekleyeceğiz sanırım.

[Özge Çomak · Rating 5 out of 5]

"İnsanlar çoğaldıkça azalır. Her insan bir kainattır, beş insan bir memleket."
Bu kısım, toplumdaki ilişkilenmeler ve tanınma arzumuz sonucu kendimizin başkalarınca kabul edilebilir versiyonunu inşa etmekle ve onu performansa çevirmekle uğraştığımızı hatırlattı. Uyum sağlamak uğruna kırpılan kainatlar.

[Ezgi · Rating 3 out of 5]

3,4. Devamı gelirse okurum ama eskilerin tadı yok. Laf kalabalığı kısımlar var, bazı kısımlar olmasa olay örgüsünde hiçbir şey değişmezmiş. Sanat sanat içindir düsturu desem, o açıdan da eski kitapların tadını vermeyen kısımları var.

[Sinem · Rating 2 out of 5]

Eeeen sevdiğim yazardır ama bu kitabını hiç sevmedim maalesef :/ eskisi gibi akmamış, en az güldüğüm ve bitirmek için en çok kendimi zorladığım kitabı oldu. Ayrıca yeni yayın evi yüzünden sanırım, sayfalar hep hatalıydı.

[Tufan Çapar · Rating 5 out of 5]

“Çünkü sözden şiiri çıkardığında geriye gürültüden başka bir şey kalmıyor” du.

Alper Canıgüz’den yine harika bir karakter, nefis bir ters köşe atmosfer. Bitince dahası gelsin istediğiniz bir macera. Rusya’dan sevgiler dese Stan bir sonrakine ne de güzel olur.

[Didem Soydan · Rating 4 out of 5]

Canım Alper Canigüz’üm… Yine üzmedin. Bu kitap artık tam bir ustalık işi; kara mizah, distopi ve polisiye öyle akıcı birleşmiş ki elimden bırakamadım. Ogullar ve Rencide Ruhlar hâlâ ilk aşkım ama bu da neredeyse başa baş.

[Saliha H · Rating 4 out of 5]

Alper Canıgüz ve Murat Menteş kitap yazmayı asla bırakmamalı. Malum espirili, absürd dili yine devrede bu kitapta da Alper Canıgüz’ün. Okuması acayip keyifli, yüzde bolca saçma tebessüm oluşturduğu kısımlar vardı. Dedektif Şair Stan LaFleur için devam kitabı olmalı kesinlikle

[Alican Buyukcakir · Rating 5 out of 5]

Ustaca. Derim, yine diyorum, Çağdaş Türk Edebiyatı'nın yüz akıdır Alper Canıgüz.

[Mert Yavuz · Rating 5 out of 5]

Kurduğu alternatif geçmiş çok ilgi çekici, ana karakter de orijinal ama sonu biraz karışıktı