Jadwiga. Król nieświęty

by Dorota Pająk-Puda

W tej historii nie ma cudownej stópki. Są za to ślady samotnego dziecka na zakurzonej podłodze.

Niezwykle trudno pisało mi się tę książkę. Zadanie prawie niemożliwe, bo jak poskładać z mikrookruchów polityki i dyplomacji obraz Jadwigi Andegaweńskiej konsekwentnie podtapianej w lukrowanej doskonałości? Jak pokazać krew Arpadów i Piastów przygwożdżoną do krzyża, tak by przemówiła? Przekłuwam hagiograficzną bańkę, by uwolnić człowieka.

336 pages, Hardcover

Published January 1, 2025

Reviews

[Piotr Borowski · Rating 5 out of 5]

Dorota Pająk-Puda po raz kolejny udowadnia, że potrafi ożywić historię w sposób, który łączy rzetelność z emocją. „Jadwiga. Król nieświęty” to jej siódma książka i – moim zdaniem – jedna z najdojrzalszych. Autorka sięga po dobrze znaną postać Jadwigi Andegaweńskiej, ale pokazuje ją z perspektywy, jakiej dawno brakowało w polskiej literaturze historycznej.

Nie mamy tu świętej z podręczników, lecz żywego człowieka – dziewczynkę, którą wysłano do obcego kraju, nastolatkę wplątaną w polityczne układy, a wreszcie kobietę, która musiała być jednocześnie królową i królem. Pająk-Puda doskonale oddaje napięcie między obowiązkiem a uczuciem, między władzą a wrażliwością. Jadwiga jest tu pełna sprzeczności: potrafi być gniewna, impulsywna, ale też głęboko refleksyjna i empatyczna.

Na uwagę zasługują też postacie drugoplanowe – Elżbieta Bośniaczka, Konstancja Melsztyńska (Lackfi) czy fikcyjna Elena, które tworzą niezwykle barwny kobiecy świat średniowiecza. W tle nie brakuje intryg, politycznych napięć i walk o wpływy, ale autorka umiejętnie równoważy fakty historyczne z emocjonalną głębią.

Pająk-Puda ma lekkie pióro – historia wciąga od pierwszych stron, a dialogi brzmią naturalnie, mimo że osadzone są w realiach XIV wieku. Czuć ogromną pracę włożoną w źródła, ale też literacką wrażliwość.

To powieść o dorastaniu do roli, której się nie wybiera, o samotności władzy, a jednocześnie o poszukiwaniu własnej tożsamości w świecie pełnym oczekiwań i ograniczeń. Nie trzeba być pasjonatem historii, żeby się w nią wciągnąć – to przede wszystkim opowieść o człowieku, który próbuje pogodzić serce i rozum.

💬 Podsumowując: „Jadwiga. Król nieświęty” to książka, która zdejmuje Jadwigę z piedestału i przywraca jej ludzkie oblicze. Wspaniała, przemyślana i pełna emocji lektura – zarówno dla miłośników historii, jak i tych, którzy szukają w literaturze prawdy o człowieku.

📖 Polecam zwłaszcza tym, którzy lubią Elżbietę Cherezińską, Hannę Cygler czy Magdalenę Niedźwiedzką.

Rozmowa z autorką w audycji:
https://youtu.be/r5_iBX4Lzc8
https://www.spreaker.com/episode/175-...

[Paulina · Rating 4 out of 5]

Fabularyzowane powieści historyczne to zdecydowanie mój comfort read. Szczególnie jeśli przy okazji mogę poznać bliżej niezwykłą kobiecą postać, jaką jest Król Jadwiga.

Po raz kolejny autorka usunła opowieść o postaci bardzo ważnej dla naszej historii. Niezwyle ciekawie jest poznawać zamierzchłe czasy z tej żeńskiej perspektywy, gdzie nie brakuje dworskich intryg, spisków, polityki międzynarodowej i wojen.

Polecam miłośnikom historii, ale też nieszablonowych opowieści, które inspirują do jej poznawania.

[matylda · Rating 5 out of 5]

jedna z najlepszych książek autorki. narracja, dialogi, konsekwentność w pisaniu postaci, wiedza o epoce, szczegółowość… od książki nie da się oderwać, a czyta się ją jeszcze lepiej przeczytawszy poprzednie pozycje autorki. wszystko łączy się w jedną spójną całość, którą pochłania się z przyjemnością i ekscytacją.
pochylenie się nad postacią Jadwigi i wiarygodne, realne jej przedstawienie to wyzwanie, któremu Pająk-Puda podołała. nie potrafiłabym sobie jej lepiej wyobrazić. nie-sa-mo-wi-ta!!!!

[Ania · Rating 5 out of 5]

4,5/5 ⭐️
Kolejna znakomita ksiazka autorki!!

Trochę się pod koniec gubiłam z tymi wszystkimi imionami 😭 i trochę miałam wrażenie, że początek bardziej mi się podobał? Ale i tak nie da się o tej książce powiedzieć czegoś złego.

Oczywiście popłakałam się na epilogu ale to już klasyk jeśli o jej książki chodzi