Þetta er áhugaverð og vel skrifuð skáldsaga sem gerist á aðfangadag í íslenskri sveit, á Vestfjörðum. Hún fjallar um hjón og kú, og bæði eiginkonan og kýrin eru komnar að fæðingu. Frásögnin snýst að miklu leyti um þetta ástand, en einnig um samband hjónanna, sameiginlega fortíð þeirra og atburði sem halda áfram að móta nútíð þeirra.
Skáldsagan er ljóðræn og afar vel skrifuð, og mér fannst meginhugmyndin sérstaklega snjöll. Titillinn er snjall þar sem hann vísar til bæði konu og kúar, og samhliða lýsingar á hinu dýrslega og mannlega eru unnar af mýkt og nærfærni. Sambandi eiginkonunnar og kýrinnar er fallega lýst, um leið og samband hjónanna er dregið upp á áhrifaríkan hátt, ekki síst vanhæfni þeirra til að tjá hvort öðru tilfinningar sínar. Eiginmaðurinn vill koma sínum hugsunum og kenndum til skila, og skrifar því ljóðu sem hann nær því miður ekki að koma á framfæri. Þetta undirstrikar samskiptaleysið milli þeirra.
Mér fannst skáldsagan þó á köflum nokkuð endurtekningasöm, þar sem ákveðin orð og hugmyndir koma upp aftur og aftur. Þótt það styrki ljóðrænan blæ verksins fannst mér það ekki alltaf nauðsynlegt. Í heild sinni naut ég þó lestursins.