Við vorum að gera okkur tilbúnar fyrir fyrsta ballið í 10. bekk þegar rafmagnið fór.
Allt símasamband líka. Netið. Um leið hættu bílarnir að virka – og flugvélarnar. Við vorum orðin ein í heiminum. En það hlyti að lagast?
Nokkrum dögum seinna sótti pabbi byssuna.
Þegar mánuður var liðinn var fólk farið að deyja og ljóst að veturinn yrði langur.
Þá hitti ég hana.
Sólgos er spennandi og áhrifarík unglingabók um samfélag þar sem allar reglurnar hafa horfið á einu bretti og ógnin er orðin helsti gjaldmiðillinn. Mitt í upplausninni má þó finna samstöðu, samkennd og heitar tilfinningar.
Andrúmsloftið í þessari bók er rafmagnað (pun intended). Ég er reyndar með blæti fyrir dystópískum heimsendasögum og þessi fyllir þann flokk með miklum sóma. Keypti hana fyrir ungling í fjölskyldunni en reif hana fyrst í mig sjálf og fannst hún bæði stuðandi og hugvekjandi en líka falleg.
Sólgos er ungmennabók sem fær fullorðna lesendur til að halda niðri í sér andanum – snörp, þétt og svo pökkuð af spennu að það er bókstaflega ekki hægt að leggja hana frá sér! Sagan er snjöll og óhugnanlega sannfærandi. Höfundurinn beintengir okkur inn í hugarheim unglingsins og í hennar meðförum öðlast sagan alvöru vigt og leitar á mann löngu eftir lesturinn. Rosaleg!
Frábær bók! Las þessa með þrettán ára unglingsdrengnum mínum og höfðum við gaman af. Venjulega er hann ekki spenntur fyrir bókum þar sem aðalsögupersónan er kvenkyns en það kemur ekki að sök hér enda engin stelpubók heldur frábær ungmennabók.
Mátulega löng fyrir unglinga en líka flott bók fyrir fullorðna. Söguþráðurinn er spennandi - einhver náttúruviðburður, líklega sólgos, hefur leitt til þess að allt gangverk veruleikans hættir að virka. Rafmagn fer af, vatn hættir að renna úr vöskum, bílar stoppa osfrv. Við tekur sjálfsbjargarviðleitnin og bókin veltir upp ýmsum siðferðislegum spurningum.
Dystópísk heimsendabók sem minnir á Eyland eftir Sigríði Hagalín. Las hana í einni setu, spennandi frásögn. Eina leiðinlega var að rekast á ADHD fordóma sem kom mér mjög á óvart í efni frá Arndísi en á bls. 33 er talað um ógn sem fylgir ADHD fólki sem fer í lyfjafráhvörf. Það eru engin fráhvörf þegar fólk tekur ekki ADHD lyfin sín og fyrir utan það að það fólk sem myndi helst lifa af í svona umhverfi er pottþétt ADHD fólk sem kann að hugsa út fyrir kassann og bregst hratt og örugglega við í krefjandi aðstæðum. Þetta er bara ein málsgrein í bókinni en það að henni sé skellt svona fram eins og þetta sé óyggjandi sannleikur er svo rosalega skaðlegt.
Skal viðurkenna að ég tók þessa upp af náttborði dóttur minnar ekki aðeins vegna þess að hún var áhugaverð heldur aðallega vegna þess að hún var stutt. Mér gengur betur að klára stuttar bækur þessa dagana. Eða þessa áratugina. En þegar hún kláraðist svo alltof snemma vottaði á pirringi að fá ekki úrlausn allra mála! Hlýtur að teljast meðmæli - "leave them wanting more". En miðað við þetta nokkuð knappa nóvelluform tekst vel að skapa fjarlægan heim sem er samt óhugnalega stutt frá okkar.
Sólos er saga um hvað mundi gerast ef rafmagnið fer.
Unnur, er unglingstelpa sem býr hjá föður sínum og stjúpa. Hún og vínkona hennar eru að undirbúa sig fyrir ballið, en þá gerist það, rafmagnið fer. Fólk er enn að vonast að rafmagnið kemur aftur eftir Sólgosi lykur, svo er það ekki og allt í einu snýrst daglegu lífið um það að lifa af.
Spennandi unglingasaga sem hentar vel líka fullorðnum.
Mjög skemmtileg bók, mynnti mig mikið á Eyland eftir Sigríði Hagalín. Myndi hiklaust hvetja nemendur mína til að lesa hana enda passlega löng. Skemmtileg hugmynd og vona ég innilega að hún fær framhald. Hefði verið gaman að sjá meira af heiminum utan 108.
Auðlesin og lætur mann hugsa um hvernig manneskja maður myndi verða í svona aðstæðum. Endirinn er snubbóttur svo ég gæti alveg trúað að það verði framhald. Svona heimsendabækur varpa ljósi á allt það óþarfa sem fólk safnar að sér og hefur áhyggjur af eins og tískuvörur og samfélagsmiðlar.
Áhrifamikil og oft átakaleg, dystópísk saga um að lifa af og reyna að varðveita mannúð sína. Stundum aðeins of hröð fyrir minn smekk og kannski smá svona plott-leysa sem þó stuðlar vel að sögusviðinu og ráðaleysi persónanna. Þetta er að mestu mjög spennandi frásögn og auðlesin saga.