Een van de beste hertellingen van Homerus' meesterwerk. Lob maakt van de Griekse goden Erich von Däniken-achtige buitenaardsen en zet zo de overbekende passages uit het klassieke epos in een nieuw daglicht. In tegenstelling tot het origineel doet Homerus zelf mee aan het avontuur. Ook ontbreekt de episodes bij de Phaiaken en de Laestrygonen geheel en nemen de gebeurtenissen op Ithaka slechts een klein deel van het verhaal in beslag. Breed uitgemeten worden de passages met Polyphemus, Aeolus, Circe, de sirenen, de onderwereld, Skylla en Charybdis, de runderen van Helios en Calypso. De goden nemen een heel actieve plek in en worden neergezet als een decadente bende die met de mensen solt uit verveling.
Pichard illustreert dit alles met flink psychedelische prenten in krachtig zwarwit. Pichard tekent ontzettend graag schaarsgeklede en naakte mooie vrouwen en daar zit deze Odyssee dan ook vol mee. Vooral Circe en Calypso worden zeer wellustig neergezet. Toch krijgen deze dames van beide heren opvallend veel diepgang en beiden weten zelfs van het monster Skylla een tragisch personage te maken. Een album waar ik maar naar blijf terugkeren.
Lob & Pichard adattano l'Ulisse di Omero in una chiave fantastica, mentre la loro epoca muove contestazioni, liberazioni sessuali e l'imperitura memoria del fumetto come arte.