What do you think?
Rate this book
Een luisterend oog
Boris Němec is de nieuwe ster van de kunstwereld. Met zijn grote raadselachtige foto's trekt hij internationaal de aandacht. Een van zijn werken, getiteld Can You See Me?, belandt in de collectie van een een foto waarop ogenschijnlijk niemand te zien is. De man raakt in toenemende mate geobsedeerd door de foto, met ingrijpende gevolgen. Welke rol kan kunst vervullen in ons leven?
76 pages, Kindle Edition
Published November 7, 2025
40 people want to read
About the author
Bertram Koeleman
10 books8 followersBertram Koeleman (1979) is inkoper bij boekhandel H. de Vries in Haarlem. Hij studeerde Engelse taal- en letterkunde en debuteerde in 2013 met de roman De huisvriend. Begin 2016 verscheen zijn verhalenbundel Engels voor leugens.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
November 18, 2025
Kraakheldere stijl en ontzettend inventief.
November 20, 2025
De verhaallijnen van dit verhaal zijn heel goed in elkaar gezet! Met meerdere personages die in eerste instantie ver van elkaar af lijken te staan, wordt er eigenlijk een korte periode in de tijd beschreven, met een soort hoogtepunt waar meerdere personages in paniek zijn. Dat vond ik heel goed. Het einde liep een beetje met een sisser af, dat vond ik een beetje jammer, maar de vraag over de betekenis van kunst in ons leven zit er goed in en is ook interessant. En het nawoord voegde dan wel weer heel veel toe. Al met al, zeker de (korte) moeite waard!
December 30, 2025
Vanaf de eerste pagina had dit boek me in een houdgreep. Zelfs het dankwoord is mysterieus en intrigerend.
December 12, 2025
Verrassend
December 2, 2025
Fijn en leesbaar boek! Bertram beschrijft het verhaal zorgvuldig en kiest telkens de juiste woorden om een sfeer neer te zetten. De karakters ook benoemingswaardig omdat ze voor mij heel realistisch zijn overgekomen. Leuk boek met toch wat spanning en mysterie erin, een aanrader als je dit jaar nog je leesdoel wilt pushen! :)
December 14, 2025
Een literaire legpuzzel (3 sterren)
RECENSIE: Een luisterend oog – Bertram Koeleman
In Een luisterend oog ontvouwt Bertram Koeleman niet alleen een prikkelend mysterie à la Lize Spit, hij verwerkt ook de universele complexiteit van menselijke relaties. Een ambitieuze combinatie voor een boek van nauwelijks 100 pagina’s. Het werkt, maar Koeleman vraagt wel wat van zijn lezer.
Een luisterend oog draait om kunstenaar Boris Němec en om Maarten, die een foto van Němec koopt bij diens tentoonstelling in een galerie. Maar Boris verdwijnt na de opening van de tentoonstelling van de radar. En er is iets vreemds aan de hand met de foto die Maarten van hem kocht, getiteld Can You See Me?. In het werk – op het eerste gezicht een stilleven van een eenvoudig ingerichte kamer – zou namelijk een menselijke figuur verwerkt zijn. Stukje bij beetje ontsluiert Maarten dit raadsel.
Literaire omkoperij
De verdwijning van Boris en de raadselachtige foto werken precies hetzelfde als het blok ijs in Het smelt van Lize Spit: zij wakkeren de nieuwsgierigheid en leeslust van de lezer aan, en scheppen de verwachting dat de schrijver in de loop van het verhaal de belofte van een ontknoping zal inlossen. Op die manier koopt de auteur – om het oneerbiedig te zeggen – de lezer om. Wat vraagt de schrijver in ruil voor de bevrediging van de nieuwsgierigheid? Diens aandacht.
De nuance en gelaagdheid van interpersoonlijke relaties
Die aandacht gebruikt Koeleman voor het uitwerken van de belangrijkste thematiek van zijn roman: de gelaagdheid van familiebanden. Een luisterend oog maakt genadeloos duidelijk dat ook ogenschijnlijk onbeduidende en onschuldige gedraginkjes, zoals het plukken aan een wenkbrauw of het sturen van een WhatsApp-bericht, symptomatisch kunnen zijn van grotere, niet zelden toxische patronen van manipulatie en van de lelijkere kanten van een menselijk karakter. Maar het is duidelijk dat het goede met het kwade verweven is, en dat die narigheden de affectie en liefde die er tussen twee mensen kan bestaan, onverlet kunnen laten.
De verhaaltechnische mysteries – de afwezigheid van Boris Němec en de foto – en de thematiek van interpersoonlijke relaties zijn in Een luisterend oog op vernuftige wijze met elkaar verweven. Maarten blijkt via de ‘foto’ die hij heeft gekocht contact te kunnen maken met de kunstenaar zelf, Boris. De twee mannen vinden elkaar in gesprekken over hun eigen ervaringen met de relaties tussen ouder en kind: Boris vertelt over de band met zijn vader, Maarten over de band met zijn zoon Thomas.
Vrienden of kennissen?
Wanneer Maarten Boris op zeker moment niet meer kan bereiken, begint Maarten zich zorgen om de ander te maken. Hij gaat naar hem op zoek. Uiteindelijk treffen de twee elkaar weer bij Boris thuis. Deze fysieke ontmoeting had kunnen voelen als het emotionele hoogtepunt van het verhaal: twee voor elkaar anders totaal onbekende mannen vinden herkenning in elkaars verhaal en smeden een onverwachte vriendschap. Maar helaas blijft de aard van de verstandhouding tussen de twee moeilijk in te schatten voor de lezer: de indruk wordt gewekt dat Boris en Maarten ondanks hun persoonlijke ontboezemingen nog een zekere afstand tussen elkaar bewaren, maar bij hun treffen bejegenen ze elkaar alsof ze elkaar al jaren kennen en geeft Maarten Boris meermaals een knuffel.
Tijdens Maartens bezoek vraagt Boris hem zijn installatie This Is Your Life te doorlopen, een kunstwerk waarin de bezoeker een alternatieve, fictionele levensloop voorgeschoteld krijgt. Het meermaals doorlopen van het kunstwerk zorgt voor een doorbraak bij Maarten, alsof hij door de blootstelling aan al die alternatieve levensinvullingen en -keuzes inziet wat het leven hem nog meer allemaal te bieden heeft. En inderdaad blijkt uit de ‘post-credit sequence’ – een soort van epiloog – dat Maarten is gestopt met werken en dat de familiebanden aan het versterken zijn. Al met al heeft de ontmoeting op Maarten dus een positieve invloed gehad.
Een minimalistische vertelstijl
Een luisterend oog bevat veel plot en karakterontwikkeling voor zo’n dun boekje. Het was niet verkeerd geweest als Koeleman de lezer iets meer aan de hand had genomen. Hij had bijvoorbeeld de wendingen in de ontwikkelingen van de karakters meer aandacht kunnen geven: het blijft voor de lezer wat gissen naar het hoe en waarom van die wendingen. Met het oog op de minimalistische narratieve stijl van de roman is het opvallend dat er aan het perspectief van Thomas – Maartens zoon, een relatief bijpersonage in het boek – in verhouding veel pagina’s zijn gewijd, terwijl die voor een indruk van Thomas’ karakter niet strikt noodzakelijk zijn.
Het is duidelijk dat Koelman bij het schrijven van Een luisterend oog zelf een helder plot voor ogen had. De vragen die het verhaal aan het begin opwerpt, worden aan het slot niet direct door de verteller beantwoord. Een luisterend oog is, met andere woorden, vooral weggelegd aan de toegewijde lezer die er geen bezwaar tegen heeft zelf de puzzelstukjes tegen elkaar te leggen. Het boek bevat de antwoorden op die vragen namelijk wel: de lezer zal ze alleen zelf moeten formuleren.
RECENSIE: Een luisterend oog – Bertram Koeleman
In Een luisterend oog ontvouwt Bertram Koeleman niet alleen een prikkelend mysterie à la Lize Spit, hij verwerkt ook de universele complexiteit van menselijke relaties. Een ambitieuze combinatie voor een boek van nauwelijks 100 pagina’s. Het werkt, maar Koeleman vraagt wel wat van zijn lezer.
Een luisterend oog draait om kunstenaar Boris Němec en om Maarten, die een foto van Němec koopt bij diens tentoonstelling in een galerie. Maar Boris verdwijnt na de opening van de tentoonstelling van de radar. En er is iets vreemds aan de hand met de foto die Maarten van hem kocht, getiteld Can You See Me?. In het werk – op het eerste gezicht een stilleven van een eenvoudig ingerichte kamer – zou namelijk een menselijke figuur verwerkt zijn. Stukje bij beetje ontsluiert Maarten dit raadsel.
Literaire omkoperij
De verdwijning van Boris en de raadselachtige foto werken precies hetzelfde als het blok ijs in Het smelt van Lize Spit: zij wakkeren de nieuwsgierigheid en leeslust van de lezer aan, en scheppen de verwachting dat de schrijver in de loop van het verhaal de belofte van een ontknoping zal inlossen. Op die manier koopt de auteur – om het oneerbiedig te zeggen – de lezer om. Wat vraagt de schrijver in ruil voor de bevrediging van de nieuwsgierigheid? Diens aandacht.
De nuance en gelaagdheid van interpersoonlijke relaties
Die aandacht gebruikt Koeleman voor het uitwerken van de belangrijkste thematiek van zijn roman: de gelaagdheid van familiebanden. Een luisterend oog maakt genadeloos duidelijk dat ook ogenschijnlijk onbeduidende en onschuldige gedraginkjes, zoals het plukken aan een wenkbrauw of het sturen van een WhatsApp-bericht, symptomatisch kunnen zijn van grotere, niet zelden toxische patronen van manipulatie en van de lelijkere kanten van een menselijk karakter. Maar het is duidelijk dat het goede met het kwade verweven is, en dat die narigheden de affectie en liefde die er tussen twee mensen kan bestaan, onverlet kunnen laten.
De verhaaltechnische mysteries – de afwezigheid van Boris Němec en de foto – en de thematiek van interpersoonlijke relaties zijn in Een luisterend oog op vernuftige wijze met elkaar verweven. Maarten blijkt via de ‘foto’ die hij heeft gekocht contact te kunnen maken met de kunstenaar zelf, Boris. De twee mannen vinden elkaar in gesprekken over hun eigen ervaringen met de relaties tussen ouder en kind: Boris vertelt over de band met zijn vader, Maarten over de band met zijn zoon Thomas.
Vrienden of kennissen?
Wanneer Maarten Boris op zeker moment niet meer kan bereiken, begint Maarten zich zorgen om de ander te maken. Hij gaat naar hem op zoek. Uiteindelijk treffen de twee elkaar weer bij Boris thuis. Deze fysieke ontmoeting had kunnen voelen als het emotionele hoogtepunt van het verhaal: twee voor elkaar anders totaal onbekende mannen vinden herkenning in elkaars verhaal en smeden een onverwachte vriendschap. Maar helaas blijft de aard van de verstandhouding tussen de twee moeilijk in te schatten voor de lezer: de indruk wordt gewekt dat Boris en Maarten ondanks hun persoonlijke ontboezemingen nog een zekere afstand tussen elkaar bewaren, maar bij hun treffen bejegenen ze elkaar alsof ze elkaar al jaren kennen en geeft Maarten Boris meermaals een knuffel.
Tijdens Maartens bezoek vraagt Boris hem zijn installatie This Is Your Life te doorlopen, een kunstwerk waarin de bezoeker een alternatieve, fictionele levensloop voorgeschoteld krijgt. Het meermaals doorlopen van het kunstwerk zorgt voor een doorbraak bij Maarten, alsof hij door de blootstelling aan al die alternatieve levensinvullingen en -keuzes inziet wat het leven hem nog meer allemaal te bieden heeft. En inderdaad blijkt uit de ‘post-credit sequence’ – een soort van epiloog – dat Maarten is gestopt met werken en dat de familiebanden aan het versterken zijn. Al met al heeft de ontmoeting op Maarten dus een positieve invloed gehad.
Een minimalistische vertelstijl
Een luisterend oog bevat veel plot en karakterontwikkeling voor zo’n dun boekje. Het was niet verkeerd geweest als Koeleman de lezer iets meer aan de hand had genomen. Hij had bijvoorbeeld de wendingen in de ontwikkelingen van de karakters meer aandacht kunnen geven: het blijft voor de lezer wat gissen naar het hoe en waarom van die wendingen. Met het oog op de minimalistische narratieve stijl van de roman is het opvallend dat er aan het perspectief van Thomas – Maartens zoon, een relatief bijpersonage in het boek – in verhouding veel pagina’s zijn gewijd, terwijl die voor een indruk van Thomas’ karakter niet strikt noodzakelijk zijn.
Het is duidelijk dat Koelman bij het schrijven van Een luisterend oog zelf een helder plot voor ogen had. De vragen die het verhaal aan het begin opwerpt, worden aan het slot niet direct door de verteller beantwoord. Een luisterend oog is, met andere woorden, vooral weggelegd aan de toegewijde lezer die er geen bezwaar tegen heeft zelf de puzzelstukjes tegen elkaar te leggen. Het boek bevat de antwoorden op die vragen namelijk wel: de lezer zal ze alleen zelf moeten formuleren.
This entire review has been hidden because of spoilers.
December 7, 2025
3,5
Een luisterend oog van Bertram Koeleman is een korte roman, een intrigerend verhaal.
Het begint met de verdwijning van de jonge kunstenaar Boris Nēmec, die net een expositie heeft geopend met opvallende fotoinstallaties. Hij trekt wereldwijd de aandacht met zijn raadselachtige foto’s.
Een ouder echtpaar, Iris en Maarten, vooral hij, is onder de indruk van een van de werkstukken, genaamd “Can You See Me" waarop iemand te zien moet zijn maar het enige wat je ziet is een heel clean symmetrisch interieur. Hij koopt het grote werk. Als het hangt in zijn werkkamer, bestudeerd hij het nachtenlang.. Hij raakt geobsedeerd door het kunstwerk, komt uiteindelijk z’n kamer niet meer uit.. Iris maakt zich zorgen..
Tòt hun speciale zoon langskomt..
Wie zich ook zorgen maakt is de vader van de kunstenaar, hij kan zijn zoon niet bereiken.. hij vliegt vanuit Praag overhaast naar Amsterdam waar zijn zoon een atelier heeft..
Een luisterend oog is een een kort verhaal (110 blz) dat ik eigenlijk in één adem uitlas. Het pakt je, het leest vlot en prettig.
“Roem is als ouderdom. Iedereen wil het, tot ze het hebben”
Een luisterend oog van Bertram Koeleman is een korte roman, een intrigerend verhaal.
Het begint met de verdwijning van de jonge kunstenaar Boris Nēmec, die net een expositie heeft geopend met opvallende fotoinstallaties. Hij trekt wereldwijd de aandacht met zijn raadselachtige foto’s.
Een ouder echtpaar, Iris en Maarten, vooral hij, is onder de indruk van een van de werkstukken, genaamd “Can You See Me" waarop iemand te zien moet zijn maar het enige wat je ziet is een heel clean symmetrisch interieur. Hij koopt het grote werk. Als het hangt in zijn werkkamer, bestudeerd hij het nachtenlang.. Hij raakt geobsedeerd door het kunstwerk, komt uiteindelijk z’n kamer niet meer uit.. Iris maakt zich zorgen..
Tòt hun speciale zoon langskomt..
Wie zich ook zorgen maakt is de vader van de kunstenaar, hij kan zijn zoon niet bereiken.. hij vliegt vanuit Praag overhaast naar Amsterdam waar zijn zoon een atelier heeft..
Een luisterend oog is een een kort verhaal (110 blz) dat ik eigenlijk in één adem uitlas. Het pakt je, het leest vlot en prettig.
“Roem is als ouderdom. Iedereen wil het, tot ze het hebben”
January 5, 2026
in het begin leek het een soort filmscript, later werd het poëtischer met meer ruimte voor filosofische ideeën over de besproken thema’s. knap dat elk personage een eigen schrijfstijl heeft wat dynamiek geeft, maar post-credit sequence had niet gehoeven
January 3, 2026
Een mysterieus verhaal over kunst en identiteit dat je met meer vragen dan antwoorden achterlaat. Nog een keer lezen dan maar?
January 17, 2026
Hij kan goed schrijven! Maar het verhaal ... tja. Al met al te weinig.
January 7, 2026
Lekker geschreven, mooi thema. Maar uiteindelijk een beetje oppervlakkig. Het had allemaal wel wat meer uitgewerkt mogen worden. Wie waren al die mensen en wat wil Koeleman zijn lezer nou eigenlijk laten zien?
Displaying 1 - 11 of 11 reviews