What do you think?
Rate this book
Miras
Bazen sana düşen değil, bulduğun mirastır hak ettiğin.
Sene 2000, mevsimlerden bahar. En kıymetli dostu, abisi, evine uğramadan günü bitirmediği Barış Abi ve kızı “Şoför Nebahat” Güler’le, kıvrıla kıvrıla inen Ege yollarında ilerleyen, gencecik bir Nejat İşler. Verilen sözler, kurulan dengeler, el yordamıyla yoklanan hisler… Yakında vadesinin dolacağını bildiği bir dostla gezmek nasıl bir his olsa gerek? Ya şu ileride gözüken, aşkın gölgesi mi sanki? Yola çıktığında başka, menzile vardığında başka birisin artık. Yol hikâyeleri böyledir, bunu herkes bilir.
“Bence senden gayet iyi bir baba olur Neco. Sorumluluk sahibi adamsın. Benim gibi değilsin.”
“Yok be abi. Baksana, yarınım meçhul. Daha aynı evde bir yıl bile oturamadım. Anamın babamın evine sığınıyorum hâlâ. Diyelim iyi gitti işler, başrol falan oynadım, meşhur oldum. Bizim piyasayı biliyorsun. Rahat vermezler adama da kadına da. Öyle ‘bir ömür boyu’ diye verilen sözler eskidenmiş.”
Sene 2000, mevsimlerden bahar. En kıymetli dostu, abisi, evine uğramadan günü bitirmediği Barış Abi ve kızı “Şoför Nebahat” Güler’le, kıvrıla kıvrıla inen Ege yollarında ilerleyen, gencecik bir Nejat İşler. Verilen sözler, kurulan dengeler, el yordamıyla yoklanan hisler… Yakında vadesinin dolacağını bildiği bir dostla gezmek nasıl bir his olsa gerek? Ya şu ileride gözüken, aşkın gölgesi mi sanki? Yola çıktığında başka, menzile vardığında başka birisin artık. Yol hikâyeleri böyledir, bunu herkes bilir.
“Bence senden gayet iyi bir baba olur Neco. Sorumluluk sahibi adamsın. Benim gibi değilsin.”
“Yok be abi. Baksana, yarınım meçhul. Daha aynı evde bir yıl bile oturamadım. Anamın babamın evine sığınıyorum hâlâ. Diyelim iyi gitti işler, başrol falan oynadım, meşhur oldum. Bizim piyasayı biliyorsun. Rahat vermezler adama da kadına da. Öyle ‘bir ömür boyu’ diye verilen sözler eskidenmiş.”
144 pages, Paperback
First published January 1, 2022
6 people are currently reading
41 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
December 11, 2025
Nejat İşler’i iyi bir oyuncu olarak tanıyoruz. Pek çok televizyon dizisi ve sinema filminde izledik. Çok sevildi. Bunda kuşkusuz, “doğal, süssüz, sakınmasız” tavrı da önemli bir etkendi. Okuların ilgisini çekmesinde sahaflığının da etkisi de sanırım. Sahaf dükkanını bulup onunla karşılaşmayı, iki satır konuşmayı, bir kitap tavsiyesi almayı uman çok okur ve de yazar tanıyorum.
Sonra da kitaplarıyla okur karşısına çıktı. İlk kitabı “Gerçek Hesap Bu” Can Yayınları’ndan 2016’da yayınlanmış. “Kendi hikâyelerimizi anlatalım, gerçekleri bizim gibi yaşayanları da anlatmak lazım” demiş kitabın tanıtımında. Teşvikiye’deki çocukluğunu, tezgâhtarlık günlerini, meşhur olma sürecini ve Gümüşlük’e kaçışını anlatıyormuş. İkinci kitabı “Ben Hep Senin Yanındayım”ın yayın tarihi 2019. Bu kez Can Yayınları’nın markası Mundi’den çıkmış kitap. Günlük yaşam, ilişkiler, insan doğası, kayıplar, aşk gibi temaların öne çıktığı öyküler, denemeler yer almış kitapta. “Çok iddialı edebi bir eser değil; ama samimi, okunabilir, ‘hayatın içinden’ bir şeyler arayanlar için uygun” diye değerlendirmiş okurlar.
Yazarların anlatmaya, yazmaya genellikle kendi hayatlarından yola çıkarak başlamaları sık rastlanan bir özellik. Hele ilk romanınızı yazıyorsanız, bunun “otobiyografik” olması hiç şaşırtıcı değil. Deneyimli yazarların, eleştirmenlerin ve editörlerin genç yazarlara ilk tavsiyesi genellikle “Bildiğini yaz”dır. Yeni yazmaya başlayan bir yazar için en ulaşılabilir, en detaylı ve üzerinde araştırma yapmasına gerek olmayan ilk ve tek “hazır malzeme” kendi geçmişi, anılarıdır. Yazar, çocukluğunu, arkadaşlarını, evini, ailesini veya yaşadığı ilk aşkı, ilk kalp kırıklığını, hiç gitmediği bir ülkeyi ya da hiç yaşamadığı bir dönemi anlatmaktan çok daha sahici bir şekilde betimleyebilir. Tabii yazma ihtiyacında kişinin “hesaplaşma” ve “iç dökme” ihtiyacı da (katarsis) çok ağır basan bir unsur. O nedenle, “İlk roman, yazarın geçmişiyle barışma veya onu geride bırakma ritüelidir” diyorlar. Yazmaya başlama nedenlerinin en önemlisinin kişinin yıllardır içinde biriken, söylemek isteyip de söyleyemediği şeyleri yazıya dökmesi olarak da düşünebiliriz. Nejat İşler’in ilk iki kitabını da böyle değerlendirmek mümkün.
Üçüncü kitapta bu bağlamdan kopma beklenebilirdi ama “Miras”, Nejat İşler’in bir “roman” (kurgusal akışı olan bir anlatı) formatında yazdığı ilk eser. Ve evet, tam da konuştuğumuz tezi doğrulayan bir yapısı var.
“Miras” şöyle tanıtılmış arka kapağında: “Sene 2000, mevsimlerden bahar. En kıymetli dostu, abisi, evine uğramadan günü bitirmediği Barış Abi ve kızı “Şoför Nebahat” Güler’le, kıvrıla kıvrıla inen Ege yollarında ilerleyen, gencecik bir Nejat İşler. Verilen sözler, kurulan dengeler, el yordamıyla yoklanan hisler… Yakında vadesinin dolacağını bildiği bir dostla gezmek nasıl bir his olsa gerek? Ya şu ileride gözüken, aşkın gölgesi mi sanki? Yola çıktığında başka, menzile vardığında başka birisin artık. Yol hikâyeleri böyledir, bunu herkes bilir.”
Roman, 2000 yılının bahar aylarında geçiyor, yani Nejat İşler’in henüz bugünkü şöhretine kavuşmadığı, gençlik dönemlerine bir dönüş söz konusu. Genç Nejat’ın Teşvikiye’de bir sahaf tezgahı vardır. Ufak tefek rollerde de oynamakta, oyunculuk yolunda ilk adımlarını atmaktadır. Biraz Bukowski’nin romanlarındaki tipleri anımsatan biridir ve onlar gibi bir yaşamı vardır. Kazandığını hemen o gün harcamakta, nerede akşamı edeceği, nerede uyanacağı belli olmamaktadır. O yılların İstanbul’unu, Teşvikiye’nin sokak insanlarını, barları, meyhaneleri, birahaneleri ile bohem diyebileceğimiz hayatı görürüz anlattıklarında. Çat kapı uğranabilecek dostları, bol sohbet, bol tartışma ve bol içki ile geçirilen geceleri samimi bir dille anlatıyor. Kendini de hedef almaktan geri durmayan mizahi bir dili var ve kurduğu dost ortamı bana Ertem Eğilmez filmlerini de anımsattı.
Mahalle, dostluk, kaybolan değerler, erkeklik halleri, “eski İstanbul” nostaljisi gibi temalar güçlü bir gözlem yeteneğiyle işlenmiş. Hayata içeriden bakıyor. Türkiye’nin son 25 yılındaki sosyal ve dolayısıyla siyasal dönüşümünü bireysel hikâyeler üzerinden anlatıyor. 90’ların an’ı yaşayan sorumsuz gençleri 2000’lerin başında umutsuzlaşmaya başlamış, yorgun, sorgulayan, yarınlarından endişelen kişiler halini almış.
Sahaf Nejat’ın kapısını sıkça çaldığı biri de kendinden yaşça büyük ama hem entelektüel donanımı hem de hal ve tavırlarıyla örnek alabileceği bir kişi olan Barış Abi’dir. Sohbet gecelerinde hayal edilen gezi sonunda hayata geçirilir ve Barış Abi ve kızı Güler’le yola koyulurlar. Yol boyunca Barış Abi’nin geçmişte kalmış dostlarının ve anılarının izlerini sürerler. O dostlar Barış Abi’nin gizli tuttuğu hayat hikayesini aydınlatırken aynı zamanda Türkiye’nin yakın geçmişinde yaşanan acıları, insanların inançları uğruna ne bedeller ödediğini de anımsamamızı sağlar. Bu yol hikayesine bir de aşk karışır. Nejat’la Güler’in abi-kardeş ilişkileri bir aşka evrilir.
Nejat İşler, kendi hayat öyküsünden, anılarından, geçmişte tanıdığı, dostluk kurduğu insanlardan yola çıkarak sıcak bir anlatı kurmuş Miras’ta. Sanki Teşvikiye’deki sahaf tezgahının kenarına oturmuşsunuz ya da bir birahanede buluşmuşsunuz da size o eski günleri anlatıyormuş gibi bir anlatımı var. Samimi ve içten olduğunu her satırda hissediyorsunuz. Bu tavrı da sizi kitaba bağlıyor.
Miras bir roman olsun diye kaleme alınmış ancak yapısal olarak bir “anı anlatısı”. Bir romanın gerektirdiği derin olay örgüsü, yan hikayeler ve çatışma katmanları yerine, daha düz bir çizgide ilerliyor. Sanki anılar ya da öyküler birbirine ekleniyor. Kitabı okurken sık sık “Bu Nejat İşler’in bir anısı mı yoksa kurgu mu?” diye sormadan edemiyorsunuz.
Nejat İşler, bu kitapla, 25 yıl önceki gençliğine, “gencecik Nejat”a selam gönderiyor ve kaybettiği bir dostuna vefa borcu ödüyor. Miras, “İlk romanlar otobiyografiktir, yazarın geçmişiyle hesaplaşmasıdır” tezini doğrular nitelikte bir kitap.
Sonra da kitaplarıyla okur karşısına çıktı. İlk kitabı “Gerçek Hesap Bu” Can Yayınları’ndan 2016’da yayınlanmış. “Kendi hikâyelerimizi anlatalım, gerçekleri bizim gibi yaşayanları da anlatmak lazım” demiş kitabın tanıtımında. Teşvikiye’deki çocukluğunu, tezgâhtarlık günlerini, meşhur olma sürecini ve Gümüşlük’e kaçışını anlatıyormuş. İkinci kitabı “Ben Hep Senin Yanındayım”ın yayın tarihi 2019. Bu kez Can Yayınları’nın markası Mundi’den çıkmış kitap. Günlük yaşam, ilişkiler, insan doğası, kayıplar, aşk gibi temaların öne çıktığı öyküler, denemeler yer almış kitapta. “Çok iddialı edebi bir eser değil; ama samimi, okunabilir, ‘hayatın içinden’ bir şeyler arayanlar için uygun” diye değerlendirmiş okurlar.
Yazarların anlatmaya, yazmaya genellikle kendi hayatlarından yola çıkarak başlamaları sık rastlanan bir özellik. Hele ilk romanınızı yazıyorsanız, bunun “otobiyografik” olması hiç şaşırtıcı değil. Deneyimli yazarların, eleştirmenlerin ve editörlerin genç yazarlara ilk tavsiyesi genellikle “Bildiğini yaz”dır. Yeni yazmaya başlayan bir yazar için en ulaşılabilir, en detaylı ve üzerinde araştırma yapmasına gerek olmayan ilk ve tek “hazır malzeme” kendi geçmişi, anılarıdır. Yazar, çocukluğunu, arkadaşlarını, evini, ailesini veya yaşadığı ilk aşkı, ilk kalp kırıklığını, hiç gitmediği bir ülkeyi ya da hiç yaşamadığı bir dönemi anlatmaktan çok daha sahici bir şekilde betimleyebilir. Tabii yazma ihtiyacında kişinin “hesaplaşma” ve “iç dökme” ihtiyacı da (katarsis) çok ağır basan bir unsur. O nedenle, “İlk roman, yazarın geçmişiyle barışma veya onu geride bırakma ritüelidir” diyorlar. Yazmaya başlama nedenlerinin en önemlisinin kişinin yıllardır içinde biriken, söylemek isteyip de söyleyemediği şeyleri yazıya dökmesi olarak da düşünebiliriz. Nejat İşler’in ilk iki kitabını da böyle değerlendirmek mümkün.
Üçüncü kitapta bu bağlamdan kopma beklenebilirdi ama “Miras”, Nejat İşler’in bir “roman” (kurgusal akışı olan bir anlatı) formatında yazdığı ilk eser. Ve evet, tam da konuştuğumuz tezi doğrulayan bir yapısı var.
“Miras” şöyle tanıtılmış arka kapağında: “Sene 2000, mevsimlerden bahar. En kıymetli dostu, abisi, evine uğramadan günü bitirmediği Barış Abi ve kızı “Şoför Nebahat” Güler’le, kıvrıla kıvrıla inen Ege yollarında ilerleyen, gencecik bir Nejat İşler. Verilen sözler, kurulan dengeler, el yordamıyla yoklanan hisler… Yakında vadesinin dolacağını bildiği bir dostla gezmek nasıl bir his olsa gerek? Ya şu ileride gözüken, aşkın gölgesi mi sanki? Yola çıktığında başka, menzile vardığında başka birisin artık. Yol hikâyeleri böyledir, bunu herkes bilir.”
Roman, 2000 yılının bahar aylarında geçiyor, yani Nejat İşler’in henüz bugünkü şöhretine kavuşmadığı, gençlik dönemlerine bir dönüş söz konusu. Genç Nejat’ın Teşvikiye’de bir sahaf tezgahı vardır. Ufak tefek rollerde de oynamakta, oyunculuk yolunda ilk adımlarını atmaktadır. Biraz Bukowski’nin romanlarındaki tipleri anımsatan biridir ve onlar gibi bir yaşamı vardır. Kazandığını hemen o gün harcamakta, nerede akşamı edeceği, nerede uyanacağı belli olmamaktadır. O yılların İstanbul’unu, Teşvikiye’nin sokak insanlarını, barları, meyhaneleri, birahaneleri ile bohem diyebileceğimiz hayatı görürüz anlattıklarında. Çat kapı uğranabilecek dostları, bol sohbet, bol tartışma ve bol içki ile geçirilen geceleri samimi bir dille anlatıyor. Kendini de hedef almaktan geri durmayan mizahi bir dili var ve kurduğu dost ortamı bana Ertem Eğilmez filmlerini de anımsattı.
Mahalle, dostluk, kaybolan değerler, erkeklik halleri, “eski İstanbul” nostaljisi gibi temalar güçlü bir gözlem yeteneğiyle işlenmiş. Hayata içeriden bakıyor. Türkiye’nin son 25 yılındaki sosyal ve dolayısıyla siyasal dönüşümünü bireysel hikâyeler üzerinden anlatıyor. 90’ların an’ı yaşayan sorumsuz gençleri 2000’lerin başında umutsuzlaşmaya başlamış, yorgun, sorgulayan, yarınlarından endişelen kişiler halini almış.
Sahaf Nejat’ın kapısını sıkça çaldığı biri de kendinden yaşça büyük ama hem entelektüel donanımı hem de hal ve tavırlarıyla örnek alabileceği bir kişi olan Barış Abi’dir. Sohbet gecelerinde hayal edilen gezi sonunda hayata geçirilir ve Barış Abi ve kızı Güler’le yola koyulurlar. Yol boyunca Barış Abi’nin geçmişte kalmış dostlarının ve anılarının izlerini sürerler. O dostlar Barış Abi’nin gizli tuttuğu hayat hikayesini aydınlatırken aynı zamanda Türkiye’nin yakın geçmişinde yaşanan acıları, insanların inançları uğruna ne bedeller ödediğini de anımsamamızı sağlar. Bu yol hikayesine bir de aşk karışır. Nejat’la Güler’in abi-kardeş ilişkileri bir aşka evrilir.
Nejat İşler, kendi hayat öyküsünden, anılarından, geçmişte tanıdığı, dostluk kurduğu insanlardan yola çıkarak sıcak bir anlatı kurmuş Miras’ta. Sanki Teşvikiye’deki sahaf tezgahının kenarına oturmuşsunuz ya da bir birahanede buluşmuşsunuz da size o eski günleri anlatıyormuş gibi bir anlatımı var. Samimi ve içten olduğunu her satırda hissediyorsunuz. Bu tavrı da sizi kitaba bağlıyor.
Miras bir roman olsun diye kaleme alınmış ancak yapısal olarak bir “anı anlatısı”. Bir romanın gerektirdiği derin olay örgüsü, yan hikayeler ve çatışma katmanları yerine, daha düz bir çizgide ilerliyor. Sanki anılar ya da öyküler birbirine ekleniyor. Kitabı okurken sık sık “Bu Nejat İşler’in bir anısı mı yoksa kurgu mu?” diye sormadan edemiyorsunuz.
Nejat İşler, bu kitapla, 25 yıl önceki gençliğine, “gencecik Nejat”a selam gönderiyor ve kaybettiği bir dostuna vefa borcu ödüyor. Miras, “İlk romanlar otobiyografiktir, yazarın geçmişiyle hesaplaşmasıdır” tezini doğrular nitelikte bir kitap.
January 14, 2026
"Eski hikayeler takılıyor insanın aklına. Bir sürü ihtimal dönüyor kafanın içinde."
Başlarken beklentim yüksek değildi, buna rağmen keyif alarak okudum.
Otobiyografik olduğunu düşündüğüm anlatı, 2000 senesinde geçiyor. Teşvikiye'deki tezgahında sahaflık yapan Nejat, her gün evine uğradığı dostu, abisi Barış ile Barış'ın kızı Güler'in ve birlikte çıktıkları yolculuğun hikayesi yüreğimi ısıttı…
Nejat İşler'in satırları beni hayatımızın bugünkü kadar karmaşık, zor olmadığı, insanların, dostlukların kıymet gördüğü zamanlara götürdü. Sade ve akıcı anlatımını beğendim. Aranızda "çok katmanlı" anlatılardan sıkılanlar varsa, Miras sakin, keyifli bir mola olacaktır:)
Not: Ben de Nejat İşler'in Teşvikiye'deki tezgahının müdavimlerindendim. Önce öğrencilik yıllarımda, sonra ne zaman İstanbul'a gelsem mutlaka uğrar, kitaplara göz atardım. Kitaplığımda ondan aldığım çok kitap var:)
Başlarken beklentim yüksek değildi, buna rağmen keyif alarak okudum.
Otobiyografik olduğunu düşündüğüm anlatı, 2000 senesinde geçiyor. Teşvikiye'deki tezgahında sahaflık yapan Nejat, her gün evine uğradığı dostu, abisi Barış ile Barış'ın kızı Güler'in ve birlikte çıktıkları yolculuğun hikayesi yüreğimi ısıttı…
Nejat İşler'in satırları beni hayatımızın bugünkü kadar karmaşık, zor olmadığı, insanların, dostlukların kıymet gördüğü zamanlara götürdü. Sade ve akıcı anlatımını beğendim. Aranızda "çok katmanlı" anlatılardan sıkılanlar varsa, Miras sakin, keyifli bir mola olacaktır:)
Not: Ben de Nejat İşler'in Teşvikiye'deki tezgahının müdavimlerindendim. Önce öğrencilik yıllarımda, sonra ne zaman İstanbul'a gelsem mutlaka uğrar, kitaplara göz atardım. Kitaplığımda ondan aldığım çok kitap var:)
November 24, 2025
çok akıcı, tatlı bir yol hikayesi...
December 2, 2025
Miras (2025)
Nejat İşler (1972, 53y)
https://youtu.be/7a5dfZvrl9A?si=LNAeu...
Bu kitap o kadar duygu yüklü ki, içiniz kıyılacak, gözyaşlarınızı zaman zaman tutamayacaksınız.. çok samimi bir kitap..
Kurgu gereği kitapta çokça rastlantı ve hikaye üstüne hikaye var. Anlayacağınız gerçek hayat gibi değil, yani gerçek hayat gibi sıkıcı değil 🙂 tam tersine.. çok eğlenceli, yer yer romantik, yer yer hüzünlü ve buruk.. ama pürüzsüzde akıyor hikaye.. Nejat İşler hayatındaki ilginç hikayeleri çok güzel harmanlamış, birleştirmiş, cilalamış da muhtemelen. Yani hikaye iyi..
Kitabın kısa olması da ayrı güzel, çok tadımlık ve akıcı..
Okumanızı öneririm. Pişman olmayacaksınız.
Nejat İşler (1972, 53y)
https://youtu.be/7a5dfZvrl9A?si=LNAeu...
Bu kitap o kadar duygu yüklü ki, içiniz kıyılacak, gözyaşlarınızı zaman zaman tutamayacaksınız.. çok samimi bir kitap..
Kurgu gereği kitapta çokça rastlantı ve hikaye üstüne hikaye var. Anlayacağınız gerçek hayat gibi değil, yani gerçek hayat gibi sıkıcı değil 🙂 tam tersine.. çok eğlenceli, yer yer romantik, yer yer hüzünlü ve buruk.. ama pürüzsüzde akıyor hikaye.. Nejat İşler hayatındaki ilginç hikayeleri çok güzel harmanlamış, birleştirmiş, cilalamış da muhtemelen. Yani hikaye iyi..
Kitabın kısa olması da ayrı güzel, çok tadımlık ve akıcı..
Okumanızı öneririm. Pişman olmayacaksınız.
November 15, 2025
"Birbirinize dikkat edin. İster yakından ister uzaktan Ne yaşarsanız yașayın, birbirinize dikkat edin. Gidene küsmeyin saklayın.
Yol bu, karşılaşırsınız bir gün. Harcamayın yaşadıklarınızı. Bazen olur, bazen olmaz. Hayat.."
Hoş bir sürpriz oldu, pek bir beklentim olmadan keyifli zaman geçirmek için elime aldım. Epey eğlendim, sonunu da çok sevdim. İstanbul, Assos, Gümüşlük, Akyaka, Kaş,... 2000'den bir yol kitabı.
Yol bu, karşılaşırsınız bir gün. Harcamayın yaşadıklarınızı. Bazen olur, bazen olmaz. Hayat.."
Hoş bir sürpriz oldu, pek bir beklentim olmadan keyifli zaman geçirmek için elime aldım. Epey eğlendim, sonunu da çok sevdim. İstanbul, Assos, Gümüşlük, Akyaka, Kaş,... 2000'den bir yol kitabı.
November 1, 2025
Nejar İşler’in kalemini ve işlerini bu kitapta olduğu gibi çok beğeniyorum . Öneririm .
November 24, 2025
muhteşem bir hikaye 😎🎉
December 1, 2025
Kolay okunan, bir seferde biten, akıp giden bir yol ve insan hikayesi.
December 2, 2025
Yazar karşımda oturmuş yol hikayesini anlatıyor gibi hissettirdi.
January 20, 2026
Çok güzel bir yol öyküsü. Sevdim baya
January 22, 2026
Tam bir yol hikayesi gerçekten de. Okurken tüm duraklarda sanki siz de konaklıyorsunuz. Tanıdık ve samimi olmuş.
January 25, 2026
Çok keyifli, sıcak bir yol hikayesi.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews