วิวาห์รักร้อยเล่ห์

by เนวิกา

ในพจนานุกรมความสัมพันธ์ของเธอและเขามีแค่สองคำ เริ่มต้นด้วย ก.ไก่ คือคำว่า "เกลียด" แล้วข้ามไปที่ ล.ลิง คือคำว่า "ลงเอย" ไม่มี ฟ.ฟัน ของ "แฟน" อยู่ในนั้น

'ณัฐนภิส' ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าการที่เธอเป็นพลเมืองดี เข้าไปช่วยชีวิตชายวัยกลางคนตอนดึกดื่นจะเป็นเหตุให้ 'เจนภพ' ลูกชายของคนที่เธอช่วยไว้เข้าใจผิด และตราหน้าว่าเธอเป็นเมียน้อยของพ่อ

และแน่นอนว่าเธอก็เกลียดขี้หน้าเขาตั้งแต่แรกพบเช่นกัน แต่เรื่องราวในคืนนั้นกลับเป็นจุดเริ่มต้นของ "วิวาห์ร้าย" เมื่อจู่ๆ พ่อของเขากลับขอร้องให้เธอแต่งงานกับเจนภพเพื่อ "ไถ่บาปหนัก" ของตน และบาปในอดีตนั้นก็คือต้นเหตุที่ทำให้ณัฐนภิสต้องสูญเสียความทรงจำในวัยเด็กไป

จากที่ตั้งใจไว้ว่าจะไม่ข้องเกี่ยวกับผู้ชายปากร้ายอย่างเจนภพ เธอจึงตกปากรับคำแต่งงานกับผู้ชายที่เธอชังน้ำหน้านี้ โดยไม่สนใจว่าเจนภพจะงัดไม้ตายขึ้นมาคัดค้านการแต่งงานอย่างไร เพราะณัฐนภิสหมายจะเอาคืนครอบครัวนี้ให้สาสมกับความแค้นในอดีต

ท่ามกลางดวงใจซึ่งเต็มไปด้วยแผนร้ายนี้ เธอกลับเผลอใจปล่อยให้ "ความรัก" ผลิบานขึ้นอย่างช้าๆ แล้วณัฐนภิสจะเลือกทางเดินไหน...จะยุติการแก้แค้นตามเสียงเรียกร้องของหัวใจ หรือจะเดินตามแผนร้ายต่อไป เพราะถึงอย่างไรเส้นทางรักของเขาและเธอคงไม่มีวันมาบรรจบ

298 pages, Paperback

First published May 1, 2014

About the author

การศึกษา
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
The University of Edinburgh

Reviews

[Monaliz Juang · Rating 3 out of 5]

ในส่วนของการเรียบเรียงและบรรยายคงไม่ต้องพูดถึงไว้ใจได้อยู่แล้วสำหรับนักเขียนท่านนี้ การบรรยายความรู้สึกของตัวละครได้อย่างสมจริง ได้ความเจ็บปวด อึดอัด แต่มาแผ่วลงในส่วนของความรักพระนางที่รู้สึกไม่ค่อยอินเท่าไหร่ของความรักที่พระเอกมีต่อนางเอก เพราะอ่านแล้วไม่ค่อยสมเหตุสมผลตรงจุดนี้ เพราะตอนอ่านกลับไม่รู้สึกถึงความรักของพระเอกเป็นอะไรที่แปลกมาก ถ้าพูดจากผลงานหลายเล่มที่อ่านมา เล่มนี้ค่อนข้างชอบน้อยที่สุด แต่ก็ยังทำได้ดีในบางจุดด้วยเหมือนกัน ก็หวังว่าจะได้อ่านผลงานใหม่ในเล่มต่อไปพัฒนาต่อไปเรื่อยๆค่ะ

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – วิวาห์รักร้อยเล่ห์
ผู้แต่ง – เนวิกา


ตัวละคร
ณัฐนภิส อภิลิขิต (น้อยหน่า, หน่า) อายุ 28 ปี ⇒ 29 ปี
เจนภพ พิทักษ์ภักดี (เจน) อายุ 29 ปี ⇒ 30 ปี


รีวิวหลังอ่าน

ในที่สุดเราก็ตามอ่านผลงานของน้องนุ้ย เนวิกาจนครบแล้ว เหลือ “รักในรอยลม” ที่ยังไม่ได้อ่านเป็นเล่มอีกรอบ เดี๋ยวรอได้อ่านก่อน จะรีวิวยาวๆ เลย ^^

สำหรับเรื่องนี้เราว่าสนุกดีนะ เพียงแต่เพราะมันสั้นไปหน่อยนี่แหละ บางส่วนที่อ่านแล้วน่าจะอินกับตัวละครมากกว่านี้ เลยเหมือนเฉยๆ มากกว่า และแอบสงสัยด้วยว่าพระนางนั้นรักกันตอนไหน เพราะเหตุการณ์ต่างๆ มันพลิกไปอย่างรวดเร็วมากมาย

และเรื่องก็จบไวไปหน่อย จนเราแอบคิดว่าถ้าหากขยายในบางจุดให้มีการหักเหลี่ยมเฉือนคม หรืออะไรกันมากกว่านี้ น่าจะดีงามอยู่นะคะ

บางจุดอ่านๆ ไปก็อยากเข้าไปตบนางเอก 555+ แบบว่ากระทำรุนแรงเกินกว่าเหตุมากมาย จริงๆ ก็เข้าใจนะว่าเธอแค้น แต่เธอคิดบ้างไหมว่าสิ่งที่เธอทำเนี่ย มันเกิดผลเสียหายเป็นลูกโซ่ขนาดไหน ซึ่งปิดท้ายนางก็รู้ซึ้งและเข้าใจแหละ แต่แอบคิดว่าช่วงเวลาสำนึกผิดน้อยไปหน่อย กร๊ากๆๆๆๆๆๆ นี่เราโหดกับนางเอกไม่พอเหรอ ฮ่าๆๆ

ส่วนพระเอกนั้น เนื่องจากบทไม่ค่อยมากมายเท่าไร เลยไม่ได้ตกหลุมรักแต่อย่างใด บางทีก็รู้สึกว่าเหมือนเป็นตัวประกอบคู่กับเพื่อนต้นของน้อยหน่า จริงๆ คิดว่าพระเอกอาจจะชอบนางเอกมาสักพักล่ะ เพราะความผูกพันและอะไรหลายๆ อย่าง

โดยรวมอ่านสนุกค่ะ อ่านจนไม่สามารถวางได้เลย (นอกจากตอนที่เราง่วงนอนมากจริงๆ) การดำเนินเรื่องสนุกและน่าติดตาม เพียงแต่เพราะรายละเอียดบางอย่างน้อยไป เลยทำให้อินกับเรื่องน้อยกว่าที่คิดไว้ค่ะ แต่ถ้ามองในแง่ว่าเป็นผลงานเรื่องแรกๆ ของคนเขียน เราคิดว่าคนเขียนทำออกมาได้ดีเลยทีเดียว ด้วยสำนวนภาษาการเล่าเรื่องที่สละสลวย ฉากเข้าพระนางก็ใช้คำบรรยายได้ชวนเขินหน้าแดงได้ แม้ไม่ต้องบรรยายออกมาตรงๆ ให้เห็นภาพก็ตาม

[สปอยล์]

น้อยหน่าช่วยพ่อของเจนภพไว้ เนื่องจากบ้านเธออยู่ในซอยอาบอบนวด เลยทำให้เจนภพเข้าใจผิดคิดว่าเธอเป็นเมียน้อยของพ่อ ก็เลยเอาเงินฟาดหัว เธอก็ไม่เคยรับ แถมเอาไปคืนพร้อมด่าให้ด้วยซ้ำ 555+

ต่อมาพ่อของเขาเสนอให้เธอแต่งงานกับลูกชายเขา เพราะพ่อของเขารู้ว่าน้อยหน่าคนนี้เป็นลูกสาวของเพื่อนสนิทเขา ที่จากไปเมื่อ 20 กว่าปีก่อน โดยต้นเหตุมาจากตัวเขาเอง ตอนแรกน้อยหน่าไม่ยินยอม แต่พอรู้เรื่องในอดีตว่าตอนเธอ 5 ขวบ ที่เธอจำอะไรก่อน 5 ขวบไม่ได้ เพราะเธอเห็นพ่อตัวเองยิงตัวตายต่อหน้าต่อตา โดยเห็นพร้อมๆ กับเจษฎา เพื่อสืบหาความจริงและแก้แค้น เธอเลยตกลงที่จะแต่งงานกับเจนภพ

เจนภพจำต้องแต่งงานด้วย เพราะพ่อบอกว่าจะไม่ยกมรดกให้เลยถ้าไม่ยินยอม ทั้งคู่จัดงานแต่งงานไปอย่างนั้นแหละ งานตอนเช้านั้นเจนภพเห็นน้อยหน่าถึงกับรู้สึกว่าสวยจนน่าตะลึง แต่งานเลี้ยงเย็นเขากลับหายตัวไป เพราะนุ่น แฟนเก่าเขาที่ทิ้งเขาไปตอนเขาเรียนต่อต่างประเทศ และแต่งงานกับคนอื่น ตอนนี้หย่าแล้ว และกินยานอนหลับเกินขนาด เจนภพเลยตามไปดูที่โรงพยาบาล เมื่อเจ้าบ่าวหายไป เจ้าสาวเลยประกาศว่าไม่มีงานเย็นนี้ ให้ทุกคนกินกันตามสบาย

ทั้งสองอยู่ด้วยกัน แรกๆ ก็ออกแนวคู่กัด ไปๆ มาก็ห่วงใยและผูกพันกัน แม้ว่าเจนภพจะทำเป็นใกล้ชิดกับนุ่น น้อยหน่าก็ทำเป็นไม่สน แต่จริงๆ ก็แอบคิด และรู้สึกว่าตกหลุมรักเขาซะแล้ว

น้อยหน่าอัดรูปงานแต่งงานตั้งไว้ในส่วนที่สำคัญในชีวิตที่บ้านของเธอ เมื่อมีเหตุที่เจนภพได้ไปบ้านน้อยหน่า เขาเห็นเข้า ก็รู้ว่าเขาเองก็สำคัญกับเธอเช่นกัน

บริษัทเริ่มเกิดเหตุร้ายขึ้น เนื่องมาจากว่าน้อยหน่าปล่อยข่าวว่าเลขาของเจนภพเป็นเมียน้อยเจนภพ ทำเอาเธอลาออก แถมน้อยหน่าได้เจอกับชัยศักดิ์ ซึ่งอ้างว่าเป็นเพื่อนสนิทพ่อเธอ วางแผนทำร้ายบริษัทไปมากมาย

เจษฎาเข้าโรงพยาบาลเพราะว่าเจอคลิปที่ตัวเองมีอะไรกับสาวอาบอบนวดที่น้อยหน่าจ้างไว้กลางห้องประชุม เจนภพเองพอสืบว่าเป็นน้อยหน่าทำ เขาก็เจ็บไปหมดทั้งกายและใจ

น้อยหน่าโดนนุ่นลอบทำร้าย จนนุ่นแอบเอาคลิปนี้ไปส่งต่อ เลยทำให้เจษฎาได้เข้าโรงพยาบาลนี่แหละ แล้วก็แกล้งทำเป็นความจำเสื่อม ช่วงเวลานี้เจนภพกับน้อยหน่าเรียกกันและกันว่า หน่ากับพี่เจน แล้วหลังจากนั้นไม่นาน น้อยหน่าก็ขอหย่ากับเจนภพ เพื่อจบปัญหาทั้งหมด

เธอจำทั้งหมดได้หมดแล้ว พ่อเธอเป็นเจ้าของบริษัทอภิรักษ์ที่แท้จริง ภ.ในชื่อบ. มาจากนามสกุลพ่อเธอ พ่อเธอร่วมกันสร้างบริษัทกับพ่อเจนภพ ต่อมาเจษฎาโดนชัยศักดิ์พูดให้ลองใส่ไฮโดรเจนลงในน้ำมันเพื่อลดต้นทุน พอทำปุ๊บพ่อเธอก็ห้าม และไม่เห็นด้วย สุดท้ายด้วยแผนการของชัยศักดิ์ ทำให้พ่อเธอล้มละลาย เป็นหนี้สินมากมาย และฆ่าตัวตายต่อหน้าน้อยหน่าและเจษฎา โดยแม่ของเธอไม่เคยยอมรับการช่วยเหลือจากเจษฎาเลย ใช้หนี้คืนด้วยลำแข้งตัวเองทั้งหมด

น้อยหน่ารู้แล้วว่าชัยศักดิ์ไม่ได้หวังดีกับตัวเองจริงๆ เลยพยายามเสี่ยงเข้าไปหาหลักฐาน แล้วส่งให้กับเจนภพ โดยตรงกับวันนัดหย่า แต่เจนภพไม่ยอมไป เธอเลยต้องบอกว่านัดคุยกันไม่ได้คุยเรื่องหย่า พอเจอกันตอนที่เธอคืนแหวนเขา เธอถูกลอบฆ่าจนบาดเจ็บสาหัส

ในตอนที่บาดเจ็บหนักนัั้น เจษฎาก็โดนเอาหมอนอุดหน้าตายในโรงพยาบาล เจนภพเสียใจมาก แต่ก่อนหน้านั้นไม่นานเจษฎาเล่าทุกอย่างเกี่ยวกับน้อยหน่าให้เขาฟังแล้ว เขาและน้อยหน่าเคยเล่นด้วยกันตอนก่อนน้อยหน่า 5 ขวบ

สุดท้ายชัยศักดิ์ถูกจับได้ แล้วเมื่อน้อยหน่าฟื้นขึ้นมา ก็ลงเอยกันได้กับเจนภพ โดยตกลงใจว่าเจนภพจะบวชให้พ่อ แล้วเธอก็ยอมละวางความแค้นทั้งหมด เพื่อรักที่มีให้กันและกัน

แอบสงสัยนะเนี่ยว่าจริงๆ แล้วน้อยหน่ากับต้น ธราธร คิดอะไรกันเกินเพื่อนไหมหว่า บางครั้งก็คิดว่าคิด บางครั้งอ่านแล้วก็คิดว่าถึงคิดก็เป็นไปไม่ได้ไรงี้ ก็งงๆ ไป 555+ ส่วนเจษฎาเหมือนเป็น���้นเหตุของทั้งหมด แต่จริงๆ ชัยศักดิ์นั้นเลวกว่า เจษฎาบทจะโดนฆ่าตายก็ไปอย่างง่ายๆ เลย แหะๆ สำหรับพ่อของน้อยหน่าก็แอบเสียดายนะว่า ทำไมต้องฆ่าตัวตายทิ้งลูกเมียให้ลำบาก ทำไมไม่สู้ด้วยกันต่อไปนะ

ป.ล. เวลาอ่านเจออะไรคล้ายๆ กัน มักจะอ่านเจอติดๆ กัน 555+ เช่นหมาชื่อ “รถถัง” ก่อนหน้านี้เราอ่านเจอจากเรื่อง “กลพยากรณ์” มาก่อน เอ๊ะ ตอนนี้เริ่มงง หมาชื่อรถถังที่เจออีกเรื่องใช่ในเรื่อง “คู่ป้อนสู่ขวัญ” หรือเล่มนี้กันแน่หว่า พออ่านหลายๆ เรื่อง แล้วค่อยรีวิว จะมีความงงในตัวเอง แต่ก็จำได้แล้วววววว รถถังหมาบ้านของต้น ใช่ไหมหว่า 555+

Start 18.51 น. Thu 6 Jul 2017
End 1.25 น. Mon 10 Jul 2017
Review Date 14.30 น. Thu 13 Jul 2017

[Kamon SecondAccount · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้เป็นแนวรักผสมแก้แค้นแทนพ่อค่ะ
'เจนภพ' เข้าใจผิดคิดว่า 'ณัฐนภิส' เป็นเมียน้อยของพ่อ ทั้งที่เธอช่วยเหลือพ่อเขาไว้จากมิจฉาชีพ เขาเลยแสดงท่าทางดูถูกเต็มที่ในการพบกันครั้งแรก กลายเป็นความประทับใจแย่ๆ ในใจของเธอ
เมื่อเจษฎา..พ่อของเจนภพรู้ว่าณัฐนภิสเป็นลูกสาวของเพื่อนสนิทที่เขาเคยทำผิดด้วย ปัจจุบันครอบครัวนี้เหลือนางเอกอยู่คนเดียว เขาเลยบีบให้ลูกชายแต่งงานกับเธอ ตอนแรกณัฐนภิสไม่เอาด้วย แต่พอรู้เรื่องราวในอดีตก็รับปากแต่งเข้าบ้านพระเอกเพื่อแก้แค้นให้พ่อ
พล็อตแก้แค้นเล่มนี้เขียนได้ค่อนข้างเรียบเรื่อย อาจเพราะเดินเรื่องเร็ว หรือไม่ก็เพราะมีตัวร้ายอยู่แล้ว ตอนอ่านจะไม่ค่อยรู้สึกว่านางเอกเป็นตัวร้ายเท่าไหร่ โดยส่วนตัวจะสนใจอ่านเรื่องในส่วนชีวิตแต่งงานของคู่ที่ไม่ได้รักกันมากกว่า พระเอกน่าจะมีใจให้นางเอกนิดนึงแต่แรก เลยพยายามยั่วเมียให้หึง แต่นางเฉยสนิท ตอนอ่านก็จะขำๆ ดี ไคลแมกซ์ท้ายเรื่องจะเป็นปัญหาธุรกิจกับแอ๊คชั่นนิดหน่อย แต่จบไว
สะดุดนิดตรงที่ตัวเอกไปรักกันตอนไหน กับหลายฉากช่วงท้ายที่คลี่คลายง่ายๆ (หรือไม่ก็โดนหลอกง่ายๆ) แต่โดยรวมถือว่าอ่านเพลินๆ เป็นแนวแก้แค้น + คลุมถุงชนที่อ่านลื่นดีค่ะ

[Nichada · Rating 3 out of 5]

วิธีการเดินเรื่องเร็วทีเดียว อาจเพราะใช้การบอกมาเลยชัดๆ เลย บางทีก็บอกก่อนจะให้ดูอีกว่าแต่ละคนกำลังทำอะไรกันบ้าง ในแง่ตัวละครพระเอกนางเอกส่วนตัวไม่ถึงกับหลงรัก มันก็มีทั้งมุมที่เห็นด้วยแต่บางทีก็รู้สึกว่า เอาจริงดิ? มันเหมือนทำอะไรๆ แบบต่อให้มีตัวเลือกก็ไม่เลือกแล้ว ซึ่งก็คิดว่าคงเป็นผลจากการบรรยาย ใส่เหตุ ใส่การตัดสินใจ แล้วก็ใส่ผลให้ครบถ้วน แค่รู้สึกว่าบางทีก็ห้วนไป เลยเข้าไม่ถึงแล้วก็แอบแย้งนิดๆ ว่าเธอลองคิดอีกทีได้ไหม
.
ส่วนตัวประกอบอื่นๆ ก็มีขัดใจนิดๆ หน่อยๆ แต่อ่านๆ ไปก็รู้สึกว่าความสัมพันธ์ต่อให้เป็นเพื่อนสนิท เป็นญาติกันจริงๆ มันก็คงได้แค่นี้แหละ โตๆ กันแล้วมีชีวิตมีสิ่งที่ต้องรับผิดชอบ จะมาอะไรๆ กันมาก็คงยาก
.
แต่เรื่องความสัมพันธ์พระนางไม่ได้ขัดใจอะไรนักนะ เหมือนเคยอ่านรีวิวอื่นบอกว่าไม่รู้พวกนางไปรักกันตอนไหน (หรือเป็นเรื่องอื่นของเนวิกาก็ชักไม่แน่ใจ) แต่ส่วนตัวก็คล้อยตามอยู่ ดูคล้อยตามง่ายกว่าแต่ละอย่างที่นางเอกตัดสินใจ อาจจะเพราะมันเป็นเรื่องของความรู้สึกด้วย
.
ถ้าจะได้คติสอนใจท้ายเรื่องข้อแรกๆ คงเป็น 'อย่าด่วนสรุป' ประมาณนี้
.
จริงๆ อ่านแล้วมีความรู้สึกคล้ายๆ กับตอนดูละครทีวีนะ เลยคิดว่าพล็อตอย่างนี้น่าจะเหมาะทำละครอยู่เหมือนกัน