What do you think?
Rate this book
De Lucifermoorden (De Mythosmoorden Book 3)
In de Vlaamse stad Tienen wordt een man levend verbrand. Het lijkt alsof hij werd opgebaard, met zwavelpoeder over zijn lichaam gestrooid. De modus operandi is haast identiek aan die van de beruchte Lucifermoordenaar van veertig jaar geleden. Maar volgens het oude onderzoek kwam de dader toen om bij de laatste brand.
Hoofdinspecteur Rudi Smeets en zijn team duiken in het verleden om de vragen van het heden te beantwoorden. Ze sporen de bejaarde rijkswachter op die destijds het onderzoek leidde. Zijn herinneringen schetsen een duister beeld van de jaren tachtig, toen een tiental mensen op gruwelijke wijze werden vermoord. De meeste slachtoffers maakten de branden namelijk bewust mee.
Als de Lucifermoordenaar nooit is gestopt, waarom zou hij dan een pauze van veertig jaar inlassen? Of loopt er nu iemand rond die zijn werk voortzet?
De Heraklesmoorden werd door het lezerspubliek van de VN-thrillergids gebombardeerd tot de tweede plaats van de publieksfavorieten. Alexander werd in 2023 uitgeroepen tot cultuurkampioen van Kortenberg. Eerder behaalde hij al zilver op de Zilveren Strop.
Hoofdinspecteur Rudi Smeets en zijn team duiken in het verleden om de vragen van het heden te beantwoorden. Ze sporen de bejaarde rijkswachter op die destijds het onderzoek leidde. Zijn herinneringen schetsen een duister beeld van de jaren tachtig, toen een tiental mensen op gruwelijke wijze werden vermoord. De meeste slachtoffers maakten de branden namelijk bewust mee.
Als de Lucifermoordenaar nooit is gestopt, waarom zou hij dan een pauze van veertig jaar inlassen? Of loopt er nu iemand rond die zijn werk voortzet?
De Heraklesmoorden werd door het lezerspubliek van de VN-thrillergids gebombardeerd tot de tweede plaats van de publieksfavorieten. Alexander werd in 2023 uitgeroepen tot cultuurkampioen van Kortenberg. Eerder behaalde hij al zilver op de Zilveren Strop.
375 pages, Kindle Edition
Published October 31, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
December 21, 2025
Oké … wtf … ik kon dit boek niet wegleggen!
December 8, 2025
In de Vlaamse stad Tienen wordt een man levend verbrand teruggevonden. Zijn lichaam is zorgvuldig opgebaard en bestrooid met zwavelpoeder, precies zoals de beruchte Lucifermoordenaar veertig jaar geleden te werk ging. Maar volgens het oude onderzoeksdossier kwam die dader om bij zijn laatste brand.
Hoofdinspecteur Rudi Smeets en zijn team worden gedwongen het verleden in te duiken om antwoorden te vinden in het heden. Ze zoeken de voormalige rijkswachter op die destijds het onderzoek leidde. Zijn getuigenissen openen de deur naar een duister hoofdstuk uit de jaren tachtig, toen een reeks slachtoffers op gruwelijke wijze de vlammen niet alleen ondergingen, maar bewust meemaakten.
Is de Lucifermoordenaar nooit gestopt en waarom bleef het dan veertig jaar stil? Of is er iemand opgestaan die zijn sinistere werk opnieuw tot leven wil wekken?
Mijn ervaring:
Wat een pakkend, bloedstollend en indrukwekkend verhaal levert Alexander Olbrechts hier opnieuw af. Zijn herkenbare, vlotte en levendige schrijfstijl sleept je moeiteloos het vervolg van de Mythosmoorden-reeks binnen. De soms lugubere en akelige gebeurtenissen worden beeldend beschreven, terwijl de krachtige dialogen het verhaal geloofwaardig en realistisch maken.
Ook in dit deel volgen we Hoofdinspecteur Rudi Smeets en zijn team. Het is heerlijk om de vertrouwde personages weer terug te zien, wat direct een gevoel van herkenning en vertrouwen oproept. De nieuwe personages die met de zaak verbonden zijn, zijn divers, gelaagd en sterk uitgewerkt. Sommigen roepen doelbewust wantrouwen op, wat Alexander Olbrechts bijzonder knap neerzet.
De vondst van een man die levend verbrand is, grijpt je meteen bij de keel. Het roept talloze vragen op, zeker wanneer blijkt dat deze modus operandi angstvallig lijkt op de werkwijze van de beruchte Lucifermoordenaar van veertig jaar geleden. Hoe hangen deze zaken samen? En waarom verwijzen de moordenaar en zijn slachtoffers naar citaten uit de Bijbel? De betrokkenheid van een voormalige rijkswachter geeft het verhaal extra diepgang en laat zien hoe verleden en heden op een duistere manier met elkaar verweven raken.
Het plot is complex, maar helder en intelligent opgebouwd. Tot het einde weet Alexander Olbrechts de spanning hoog te houden en hij sluit het verhaal voortreffelijk af. De manier waarop hij ditmaal ook de privélijn van Rudi verweeft in het slot, zorgt voor een bijzonder indrukwekkende ontknoping.
De Lucifermoorden is een meeslepende, intrigerende en uitstekend geschreven thriller. Dankzij de beeldende stijl, het sterke plot en de constante spanning is dit een absolute aanrader. Zowel dit deel als de hele serie.
Hoofdinspecteur Rudi Smeets en zijn team worden gedwongen het verleden in te duiken om antwoorden te vinden in het heden. Ze zoeken de voormalige rijkswachter op die destijds het onderzoek leidde. Zijn getuigenissen openen de deur naar een duister hoofdstuk uit de jaren tachtig, toen een reeks slachtoffers op gruwelijke wijze de vlammen niet alleen ondergingen, maar bewust meemaakten.
Is de Lucifermoordenaar nooit gestopt en waarom bleef het dan veertig jaar stil? Of is er iemand opgestaan die zijn sinistere werk opnieuw tot leven wil wekken?
Mijn ervaring:
Wat een pakkend, bloedstollend en indrukwekkend verhaal levert Alexander Olbrechts hier opnieuw af. Zijn herkenbare, vlotte en levendige schrijfstijl sleept je moeiteloos het vervolg van de Mythosmoorden-reeks binnen. De soms lugubere en akelige gebeurtenissen worden beeldend beschreven, terwijl de krachtige dialogen het verhaal geloofwaardig en realistisch maken.
Ook in dit deel volgen we Hoofdinspecteur Rudi Smeets en zijn team. Het is heerlijk om de vertrouwde personages weer terug te zien, wat direct een gevoel van herkenning en vertrouwen oproept. De nieuwe personages die met de zaak verbonden zijn, zijn divers, gelaagd en sterk uitgewerkt. Sommigen roepen doelbewust wantrouwen op, wat Alexander Olbrechts bijzonder knap neerzet.
De vondst van een man die levend verbrand is, grijpt je meteen bij de keel. Het roept talloze vragen op, zeker wanneer blijkt dat deze modus operandi angstvallig lijkt op de werkwijze van de beruchte Lucifermoordenaar van veertig jaar geleden. Hoe hangen deze zaken samen? En waarom verwijzen de moordenaar en zijn slachtoffers naar citaten uit de Bijbel? De betrokkenheid van een voormalige rijkswachter geeft het verhaal extra diepgang en laat zien hoe verleden en heden op een duistere manier met elkaar verweven raken.
Het plot is complex, maar helder en intelligent opgebouwd. Tot het einde weet Alexander Olbrechts de spanning hoog te houden en hij sluit het verhaal voortreffelijk af. De manier waarop hij ditmaal ook de privélijn van Rudi verweeft in het slot, zorgt voor een bijzonder indrukwekkende ontknoping.
De Lucifermoorden is een meeslepende, intrigerende en uitstekend geschreven thriller. Dankzij de beeldende stijl, het sterke plot en de constante spanning is dit een absolute aanrader. Zowel dit deel als de hele serie.
November 29, 2025
Alexander Olbrechts laat De Lucifermoorden op de negende dag beginnen. Lezers worden direct het verhaal ingetrokken, en het verhaal laat niet meer los. Er is meteen sprake van harde actie. Vervolgens gaat het verhaal vanaf dag nul verder. Lezers merken al snel dat het niet bepaald over Het meisje met de zwavelstokjes gaat, want zoals we inmiddels weten doet Olbrechts niet bepaald aan het herschrijven van alom bekende sprookjes. Zijn manier van vertellen kan hard overkomen, ook al weet hij tegelijkertijd te polijsten met een meer droge, naar humor neigende ondertoon. Daarnaast weet hij moeiteloos uitleg te geven, aan voor de lezer nog onbekende begrippen. De lezer leert de protagonisten nog beter kennen in dit derde deel over de Mythosmoorden, vooral als het om het achtergrondverhaal van Lucas gaat. De auteur schuwt tevens een vleugje diversiteit niet, en stipt homohaat aan. Dit geeft stof tot nadenken. Daarnaast wordt er aangesneden dat familie en geliefden moeite met de zorg van ernstig zieken kunnen hebben. Dit kan enige herkenning hebben.
De schrijver bouwt de spanning binnen de verhaallijn vakkundig op, en dit wordt op een zeer berekenende manier gedaan. Thema’s zoals zorgwekkende indoctrinatie, wraak, viriliteit en religie worden al net zo vurig aangewakkerd. Echter, ervaren thrillerlezers kunnen bepaalde aspecten in de verhaallijn ruimschoots aanvoelen. Daardoor kan de lezer een simpele verbinding voor een mogelijke ontknoping maken. Olbrechts weet zijn lezers tekens weer genadeloos in zijn ijzeren greep te houden. Een boek waarin blijkt dat spelen met vuur altijd eindigt in een pijnlijk, al dan niet afgewikkeld inferno.
De schrijver bouwt de spanning binnen de verhaallijn vakkundig op, en dit wordt op een zeer berekenende manier gedaan. Thema’s zoals zorgwekkende indoctrinatie, wraak, viriliteit en religie worden al net zo vurig aangewakkerd. Echter, ervaren thrillerlezers kunnen bepaalde aspecten in de verhaallijn ruimschoots aanvoelen. Daardoor kan de lezer een simpele verbinding voor een mogelijke ontknoping maken. Olbrechts weet zijn lezers tekens weer genadeloos in zijn ijzeren greep te houden. Een boek waarin blijkt dat spelen met vuur altijd eindigt in een pijnlijk, al dan niet afgewikkeld inferno.
April 3, 2026
Recensie van:
De Lucifermoorden
Pagina 259:
“Wij noemen hem de Lucifermoordenaar, niet omdat hij lucifers gebruikt, maar omdat hij het werk van de duivel uitvoert”.
Deel 3 in de Mythosmoorden reeks
Deel 1:
De Heraklesmoorden
Deel 2
De Valhallamoorden
Auteur:
Alexander Olbrechts
Bron: www.boektopia.be
Alexander Olbrechts is een veelzijdig schrijver. Hij schrijft thrillers, actiethrillers, fantasy en heeft zelfs een jeugdboek. Zijn bekendste werk is de bloedstollende reeks 'De Mythosmoorden' waarvan het langverwachte derde deel op Boektopia gepresenteerd zal worden.
Eindelijk deel drie!
Op 25 oktober verschijnt De Lucifermoorden het langverwachte derde deel in de bloedstollende reeks De Mythosmoorden! Seriemoordenaars laten zich inspireren door bekende mythen of legenden, waardoor er in deze hedendaagse thrillers een bijzondere dynamiek ontstaat.
Het eerste boek De Heraklesmoorden neemt de lezer mee naar de Griekse mythologie en de 12 werken van Herakles. In De Valhallamoorden laat een seriemoordenaar zich inspireren door enkele verhalen van de Noordse oppergod Odin. In de nagelnieuwe De Lucifermoorden staan enkele verhalen uit het Oude Testament centraal.
De boeken in De Mythosmoorden zijn géén suffe dertien-in-een-dozijn-politiethrillers, maar vernieuwende, bloedstollende en nagelbijtende thrillers.
Wijze van lezen:
Geleend via Dbieb als hardback
Uitgeverij:
Fodi
Genre:
Thriller
Cover en flaptekst:
Een lammetje kijkt me recht aan. Het lijkt met rook omhuld. Met rode, witgrijze, loodgrijze tinten. Onheilspellend en ook schattig.
Het verhaal:
In de Vlaamse stad Tienen wordt een man levend verbrand. Het lijkt alsof hij werd opgebaard, met zwavelpoeder over zijn lichaam gestrooid. De modus operandi is haast identiek aan die van de beruchte Lucifermoordenaar van veertig jaar geleden. Maar volgens het oude onderzoek kwam de dader toen om bij de laQuotste brand. Hoofdinspecteur Rudi Smeets en zijn team duiken in het verleden om de vragen van het heden te beantwoorden. Ze sporen de bejaarde rijkswachter op die destijds het onderzoek leidde. Zijn herinneringen schetsen een duister beeld van de jaren tachtig, toen een tiental mensen op gruwelijke wijze werden vermoord. De meeste slachtoffers maakten de branden namelijk bewust mee. Als de Lucifermoordenaar nooit is gestopt, waarom zou hij dan een pauze van veertig jaar inlassen? Of loopt er nu iemand rond die zijn werk voortzet?
Quote:
Rudi beantwoordt Delfines oproep niet.
Het beangstigt haar. Normaal gezien neemt hij zijn telefoon altijd op, zelfs als het zo vroeg is dat hij amper aanspreekbaar is. Het geluid van zijn telefoon is altijd ingeschakeld en hij is altijd bereikbaar. Dit heeft ze nog nooit meegemaakt.
‘Er moet iets mis zijn,’ mompelt ze nerveus. ‘Dit is echt niet normaal.’
Ze drukt het gaspedaal helemaal in.
De zwaailichten en de sirene maken de baan voor haar vrij.
De bestuurders van de ochtendspits zwenken opzij als ze nadert. De N2 vanuit Leuven richting Diest is een steenweg waar je op sommige plaatsen zeventig mag rijden. Delfine flirt met de honderd kilometer per uur, daar waar het verkeer en de weg het haar toelaten.
‘Bel hem opnieuw,’ eist ze van Bruyninckx, de agent die naast haar zit. De man knikt en gebruikt de boordcomputer die via bluetooth met haar telefoon verbonden is om de eerste hoofdinspecteur op te bellen. Opnieuw wordt ze niet onmiddellijk naar de voicemail verwezen, dus Rudi’s telefoon staat aan.
Tot haar grote verbazing wordt de oproep deze keer wel aangenomen. De eerste seconde van het gesprek siert een seconde lang op het dashboard, zonder dat er iets wordt gezegd.‘Rudi, ben je daar?’ vraagt ze onzeker.Ze krijgt geen antwoord.
Via de knoppen aan het stuur zet ze het volume in de wagen luider. ‘Nee!’ Rudi’s bulderende stem schalt plots door de luidsprekers van de wagen. Een luide klap klinkt een tel later. Delfines hart slaat tot in haar keel. Ze roept opnieuw naar haar hoofdinspecteur.
‘Let op de baan!’ schreeuwt Bruyninckx naast haar op de passagiersstoel. Hij grijpt naar de handgreep in het dak, alsof dat zijn leven kan redden als Delfine met negentig kilometer per uur frontaal op een tegenligger knalt. Ze geeft een ruk aan het stuur en steekt een trage wagen voorbij. ‘Smerige slak!’ foetert ze hartstochtelijk.
‘Misschien is het beter als ik rijd?’ vraagt Bruyninckx. Doodsangst schemert in zijn ogen.‘Rudi, antwoord me!’ eist Delfine. ‘Vertel me wat er gaande is!’
‘Zwijgen!’ hoort ze iemand over de lijn zeggen, alsof de stem vanuit de verte komt. ‘Waag het niet om te antwoorden.’ Ze pikt de stillere stem op omdat ze het geluid zo hoog heeft gezet.
‘Godverdomme, laat me haar redden,’ klinkt Rudi’s stem van veel dichterbij. ‘Neem mij met je mee in het graf, maar vermoord geen onschuldige mensen.’
Delfines hart slaat tot in haar keel. Het lijkt alsof een onzichtbare hand haar probeert te versmachten. ‘Rudi, hoor je me?’ schreeuwt ze naar het dashboard. ‘Ben je thuis? Rudi, zeg iets?’
‘Ik had je bevolen om te zwijgen,’ klinkt de onbekende stem schokkerig. ‘Je dwingt me om dit te doen.’ ‘Houd vol, Rudi! We komen eraan,’ schreeuwt Delfine in de hoop dat de eerste hoofdinspecteur haar kan horen. ‘We zijn binnen tien minuten daar!’ Ze voelt een scherpe paniek haar onderbuik helemaal week maken. Het gaspedaal wordt genadeloos ingetrapt. ‘Aan de kant, idioten,’ gromt ze met een verbeten trek op haar mond.
Een luide knal weerklinkt via de telefonische verbinding. Delfines wereld lijkt even stil te staan.
‘Dat was een pistoolschot,’ zegt Bruyninckx verbouwereerd.
Mijn leesbeleving:
Nadat ik in de Mythosmoorden serie het eerste boek De Heraklesmoorden en daarna deel twee De Valhallamoorden had gelezen en gerecenseerd wilde ik graag deel drie De lucifermoorden lezen. Die kans kwam er doordat ik het boek via Dbieb kon lezen.
Ook nu werd ik gegrepen door de ongekende spanning. Die je de adem beneemt. Je leest dit verhaal niet je maakt er tijdens het lezen zelf onderdeel van uit. Je wordt getrakteerd op een stormvloed aan gebeurtenissen. Die in sneltreinvaart afwisselen.
Dit verhaal kruipt niet alleen onderhuids maar neemt bezit van je psyche en lijf. Niet alleen ervaar je de werk- en denkwijze van de recherche maar je ervaart datzelfde ook van degene die meent te moeten heersen over leven en dood. Niet dat ik daardoor sympathie op kon brengen voor de daden maar intrigerend was het wel.
Net als de vorige delen is het fundament van dit verhaal ongelooflijk solide. Alles klopt tot in de finesse. De personages daar pakte ik bij sommigen zo de draad weer mee op. Oude vrienden die ik een tijd niet gezien had. Zo’n gevoel. Maar ook nu leerde ik ze nog beter kennen zowel als mens en als professional. Met al hun eigenaardigheden, humor, lief en leed. De nieuwe personages zijn in dit verhaal ook uitstekend uitgewerkt. Door de beeldende en filmische schrijfstijl kreeg ik een uitmuntende indruk van hen.
Ook de regelmatige uitstapjes naar het verleden en weer terug naar het heden vond ik uiterst fascinerend en helpend om het verhaal nog beter te begrijpen en mee te puzzelen in dit mysterie. Als ik niet las dan dacht ik aan de personages. Zelfs in mijn dromen nam ik hen mee. Totdat de puzzel met een klap in elkaar klikte. Toen ik vervolgens het verhaal uit las werd ik ook bevestigd in mijn vermoeden. Maar toch nog op een geheel andere wijze dan ik gedacht had.
Dit verhaal is meedogenloos, hartverscheurend, macaber, grimmig, rauw en psychologisch diepgaand. Een devotie, verafgoding die zo diepgaat en zo indoctrinerend inwerkt dat het grenzen overschrijdt. Dat het uitnodigt om de wapenen te heffen en te handelen. En om dan geen schuld te hoeven voelen doordat je kunt aangeven dat je handelen zuiverend en wereld verbeterend zou zijn. Maar iemands waanzin moet geen waarheid worden. Ieder mens heeft bestaansrecht. Niemand hoeft als rechter op te treden.
De weg naar de plot vergt veel van het rechercheteam maar ook voor degene die deze danse macabere tot in perfectie uitvoert. Ook verwacht je de duivel niet aan te treffen op de desbetreffende plek.
Ieder boek in deze trilogie heeft weer een andere mythe aangehaald en in die sfeersetting ontvouwt het verhaal zich ook. Ik hoop van harte dat er nog vele boeken in deze serie mogen verschijnen. Want het is zeker niet alleen maar gruwelijke horrorachtige verderfelijkheid er zit daadwerkelijk een duidelijk, diepgaand, meeslepend verhaal van oorsprong achter. Alexander Olbrechts vind ik een grootmeester in het aan de hand meenemen van de lezer en deze een zeer beeldende en filmische leeservaring te bieden.
De plot verraste me toch nog. Ik had deze niet aan zien komen. Maar deze is op ingenieuze wijze tot stand gekomen.
Ik lees en recenseer graag meer boeken van Alexander Olbrechts. Hij kan zich in het rijtje scharen naast Stephen King, M.W. Craven, J.D. Barker, Daniel Cole en James Patterson. Deze auteurs kunnen zelf nog veel van Alexander leren.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een tot in de finesse uitgewerkt verhaal. Met een geloofwaardig en gedetailleerd uitgewerkte cast aan personages.
Met een vanuit, diverse personen met een verschillende achtergrond, perspectief en de wisseling hierin maakt dat je als lezer geboeid door leest.
Ook word je uitgedaagd om het mysterie van dit verhaal op te lossen voordat Magere Hein teveel werk te verstouwen krijgt.
Een gruwelijk, hartverscheurend, intrigerend, psychologisch zeer sterk, meeslepend verhaal. Met actuele thematiek zoals de rampen die voort kunnen vloeien uit godsdienstwaanzin vanuit The devil in disguise.
Maar ook de sluipmoordenaar die iemands brein steeds verder opvreten en als een dief in de nacht verschijnt en bekend is onder de naam Alzheimer. Ik herkende en doorvoelde het totaal.
De Lucifermoorden
Pagina 259:
“Wij noemen hem de Lucifermoordenaar, niet omdat hij lucifers gebruikt, maar omdat hij het werk van de duivel uitvoert”.
Deel 3 in de Mythosmoorden reeks
Deel 1:
De Heraklesmoorden
Deel 2
De Valhallamoorden
Auteur:
Alexander Olbrechts
Bron: www.boektopia.be
Alexander Olbrechts is een veelzijdig schrijver. Hij schrijft thrillers, actiethrillers, fantasy en heeft zelfs een jeugdboek. Zijn bekendste werk is de bloedstollende reeks 'De Mythosmoorden' waarvan het langverwachte derde deel op Boektopia gepresenteerd zal worden.
Eindelijk deel drie!
Op 25 oktober verschijnt De Lucifermoorden het langverwachte derde deel in de bloedstollende reeks De Mythosmoorden! Seriemoordenaars laten zich inspireren door bekende mythen of legenden, waardoor er in deze hedendaagse thrillers een bijzondere dynamiek ontstaat.
Het eerste boek De Heraklesmoorden neemt de lezer mee naar de Griekse mythologie en de 12 werken van Herakles. In De Valhallamoorden laat een seriemoordenaar zich inspireren door enkele verhalen van de Noordse oppergod Odin. In de nagelnieuwe De Lucifermoorden staan enkele verhalen uit het Oude Testament centraal.
De boeken in De Mythosmoorden zijn géén suffe dertien-in-een-dozijn-politiethrillers, maar vernieuwende, bloedstollende en nagelbijtende thrillers.
Wijze van lezen:
Geleend via Dbieb als hardback
Uitgeverij:
Fodi
Genre:
Thriller
Cover en flaptekst:
Een lammetje kijkt me recht aan. Het lijkt met rook omhuld. Met rode, witgrijze, loodgrijze tinten. Onheilspellend en ook schattig.
Het verhaal:
In de Vlaamse stad Tienen wordt een man levend verbrand. Het lijkt alsof hij werd opgebaard, met zwavelpoeder over zijn lichaam gestrooid. De modus operandi is haast identiek aan die van de beruchte Lucifermoordenaar van veertig jaar geleden. Maar volgens het oude onderzoek kwam de dader toen om bij de laQuotste brand. Hoofdinspecteur Rudi Smeets en zijn team duiken in het verleden om de vragen van het heden te beantwoorden. Ze sporen de bejaarde rijkswachter op die destijds het onderzoek leidde. Zijn herinneringen schetsen een duister beeld van de jaren tachtig, toen een tiental mensen op gruwelijke wijze werden vermoord. De meeste slachtoffers maakten de branden namelijk bewust mee. Als de Lucifermoordenaar nooit is gestopt, waarom zou hij dan een pauze van veertig jaar inlassen? Of loopt er nu iemand rond die zijn werk voortzet?
Quote:
Rudi beantwoordt Delfines oproep niet.
Het beangstigt haar. Normaal gezien neemt hij zijn telefoon altijd op, zelfs als het zo vroeg is dat hij amper aanspreekbaar is. Het geluid van zijn telefoon is altijd ingeschakeld en hij is altijd bereikbaar. Dit heeft ze nog nooit meegemaakt.
‘Er moet iets mis zijn,’ mompelt ze nerveus. ‘Dit is echt niet normaal.’
Ze drukt het gaspedaal helemaal in.
De zwaailichten en de sirene maken de baan voor haar vrij.
De bestuurders van de ochtendspits zwenken opzij als ze nadert. De N2 vanuit Leuven richting Diest is een steenweg waar je op sommige plaatsen zeventig mag rijden. Delfine flirt met de honderd kilometer per uur, daar waar het verkeer en de weg het haar toelaten.
‘Bel hem opnieuw,’ eist ze van Bruyninckx, de agent die naast haar zit. De man knikt en gebruikt de boordcomputer die via bluetooth met haar telefoon verbonden is om de eerste hoofdinspecteur op te bellen. Opnieuw wordt ze niet onmiddellijk naar de voicemail verwezen, dus Rudi’s telefoon staat aan.
Tot haar grote verbazing wordt de oproep deze keer wel aangenomen. De eerste seconde van het gesprek siert een seconde lang op het dashboard, zonder dat er iets wordt gezegd.‘Rudi, ben je daar?’ vraagt ze onzeker.Ze krijgt geen antwoord.
Via de knoppen aan het stuur zet ze het volume in de wagen luider. ‘Nee!’ Rudi’s bulderende stem schalt plots door de luidsprekers van de wagen. Een luide klap klinkt een tel later. Delfines hart slaat tot in haar keel. Ze roept opnieuw naar haar hoofdinspecteur.
‘Let op de baan!’ schreeuwt Bruyninckx naast haar op de passagiersstoel. Hij grijpt naar de handgreep in het dak, alsof dat zijn leven kan redden als Delfine met negentig kilometer per uur frontaal op een tegenligger knalt. Ze geeft een ruk aan het stuur en steekt een trage wagen voorbij. ‘Smerige slak!’ foetert ze hartstochtelijk.
‘Misschien is het beter als ik rijd?’ vraagt Bruyninckx. Doodsangst schemert in zijn ogen.‘Rudi, antwoord me!’ eist Delfine. ‘Vertel me wat er gaande is!’
‘Zwijgen!’ hoort ze iemand over de lijn zeggen, alsof de stem vanuit de verte komt. ‘Waag het niet om te antwoorden.’ Ze pikt de stillere stem op omdat ze het geluid zo hoog heeft gezet.
‘Godverdomme, laat me haar redden,’ klinkt Rudi’s stem van veel dichterbij. ‘Neem mij met je mee in het graf, maar vermoord geen onschuldige mensen.’
Delfines hart slaat tot in haar keel. Het lijkt alsof een onzichtbare hand haar probeert te versmachten. ‘Rudi, hoor je me?’ schreeuwt ze naar het dashboard. ‘Ben je thuis? Rudi, zeg iets?’
‘Ik had je bevolen om te zwijgen,’ klinkt de onbekende stem schokkerig. ‘Je dwingt me om dit te doen.’ ‘Houd vol, Rudi! We komen eraan,’ schreeuwt Delfine in de hoop dat de eerste hoofdinspecteur haar kan horen. ‘We zijn binnen tien minuten daar!’ Ze voelt een scherpe paniek haar onderbuik helemaal week maken. Het gaspedaal wordt genadeloos ingetrapt. ‘Aan de kant, idioten,’ gromt ze met een verbeten trek op haar mond.
Een luide knal weerklinkt via de telefonische verbinding. Delfines wereld lijkt even stil te staan.
‘Dat was een pistoolschot,’ zegt Bruyninckx verbouwereerd.
Mijn leesbeleving:
Nadat ik in de Mythosmoorden serie het eerste boek De Heraklesmoorden en daarna deel twee De Valhallamoorden had gelezen en gerecenseerd wilde ik graag deel drie De lucifermoorden lezen. Die kans kwam er doordat ik het boek via Dbieb kon lezen.
Ook nu werd ik gegrepen door de ongekende spanning. Die je de adem beneemt. Je leest dit verhaal niet je maakt er tijdens het lezen zelf onderdeel van uit. Je wordt getrakteerd op een stormvloed aan gebeurtenissen. Die in sneltreinvaart afwisselen.
Dit verhaal kruipt niet alleen onderhuids maar neemt bezit van je psyche en lijf. Niet alleen ervaar je de werk- en denkwijze van de recherche maar je ervaart datzelfde ook van degene die meent te moeten heersen over leven en dood. Niet dat ik daardoor sympathie op kon brengen voor de daden maar intrigerend was het wel.
Net als de vorige delen is het fundament van dit verhaal ongelooflijk solide. Alles klopt tot in de finesse. De personages daar pakte ik bij sommigen zo de draad weer mee op. Oude vrienden die ik een tijd niet gezien had. Zo’n gevoel. Maar ook nu leerde ik ze nog beter kennen zowel als mens en als professional. Met al hun eigenaardigheden, humor, lief en leed. De nieuwe personages zijn in dit verhaal ook uitstekend uitgewerkt. Door de beeldende en filmische schrijfstijl kreeg ik een uitmuntende indruk van hen.
Ook de regelmatige uitstapjes naar het verleden en weer terug naar het heden vond ik uiterst fascinerend en helpend om het verhaal nog beter te begrijpen en mee te puzzelen in dit mysterie. Als ik niet las dan dacht ik aan de personages. Zelfs in mijn dromen nam ik hen mee. Totdat de puzzel met een klap in elkaar klikte. Toen ik vervolgens het verhaal uit las werd ik ook bevestigd in mijn vermoeden. Maar toch nog op een geheel andere wijze dan ik gedacht had.
Dit verhaal is meedogenloos, hartverscheurend, macaber, grimmig, rauw en psychologisch diepgaand. Een devotie, verafgoding die zo diepgaat en zo indoctrinerend inwerkt dat het grenzen overschrijdt. Dat het uitnodigt om de wapenen te heffen en te handelen. En om dan geen schuld te hoeven voelen doordat je kunt aangeven dat je handelen zuiverend en wereld verbeterend zou zijn. Maar iemands waanzin moet geen waarheid worden. Ieder mens heeft bestaansrecht. Niemand hoeft als rechter op te treden.
De weg naar de plot vergt veel van het rechercheteam maar ook voor degene die deze danse macabere tot in perfectie uitvoert. Ook verwacht je de duivel niet aan te treffen op de desbetreffende plek.
Ieder boek in deze trilogie heeft weer een andere mythe aangehaald en in die sfeersetting ontvouwt het verhaal zich ook. Ik hoop van harte dat er nog vele boeken in deze serie mogen verschijnen. Want het is zeker niet alleen maar gruwelijke horrorachtige verderfelijkheid er zit daadwerkelijk een duidelijk, diepgaand, meeslepend verhaal van oorsprong achter. Alexander Olbrechts vind ik een grootmeester in het aan de hand meenemen van de lezer en deze een zeer beeldende en filmische leeservaring te bieden.
De plot verraste me toch nog. Ik had deze niet aan zien komen. Maar deze is op ingenieuze wijze tot stand gekomen.
Ik lees en recenseer graag meer boeken van Alexander Olbrechts. Hij kan zich in het rijtje scharen naast Stephen King, M.W. Craven, J.D. Barker, Daniel Cole en James Patterson. Deze auteurs kunnen zelf nog veel van Alexander leren.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een tot in de finesse uitgewerkt verhaal. Met een geloofwaardig en gedetailleerd uitgewerkte cast aan personages.
Met een vanuit, diverse personen met een verschillende achtergrond, perspectief en de wisseling hierin maakt dat je als lezer geboeid door leest.
Ook word je uitgedaagd om het mysterie van dit verhaal op te lossen voordat Magere Hein teveel werk te verstouwen krijgt.
Een gruwelijk, hartverscheurend, intrigerend, psychologisch zeer sterk, meeslepend verhaal. Met actuele thematiek zoals de rampen die voort kunnen vloeien uit godsdienstwaanzin vanuit The devil in disguise.
Maar ook de sluipmoordenaar die iemands brein steeds verder opvreten en als een dief in de nacht verschijnt en bekend is onder de naam Alzheimer. Ik herkende en doorvoelde het totaal.
November 29, 2025
De Lucifermoorden is alweer het derde deel de Mythosmoorden serie van Alexander Olbrechts. Door de eerdere delen uit deze serie en de spannende achterflap, was ik direct benieuwd geraakt naar dit deel in de serie. Wederom kan dit boek gelezen worden als standalone, echter zou ik aanraden de serie alsnog in volgorde te lezen om de dynamiek van het politiekorps te kunnen volgen. Wat zal De Lucifermoorden brengen voor zijn lezers?
Lees nu mijn volledige recensie op mijn blog Boekensteeg
Lees nu mijn volledige recensie op mijn blog Boekensteeg
November 17, 2025
De lezer: Wanneer ik, naar slechte gewoonte, stiekem eerst het nawoord wil lezen, word ik door de auteur teruggefloten met een spoiler alert. Maar zo volgzaam ben ik niet, dus eigen schuld, dikke bult, ik weet weer veel te veel.
De cover: Na het edele hert in het bloedrood, de starende raaf met ogen die je hypnotiseren, was het te verwachten; bij een ijzige thriller kiest de schrijver voor een lief, onschuldig lammetje. Prima keuze. Het boek heeft trouwens opnieuw dat heerlijk gladde papier waar je vingers zo lekker over glijden als je de bladzijden omslaat.
De omslagtekst: In de Vlaamse stad Tienen wordt een man levend verbrand. Het lijkt alsof hij werd opgebaard, met zwavelpoeder over zijn lichaam gestrooid. De modus operandi is haast identiek aan die van de beruchte Lucifermoordenaar van veertig jaar geleden. Maar volgens het oude onderzoek kwam de dader toen om bij de laatste brand.
Hoofdinspecteur Rudi Smeets en zijn team duiken in het verleden om de vragen van het heden te beantwoorden. Ze sporen de bejaarde rijkswachter op die destijds het onderzoek leidde. Zijn herinneringen schetsen een duister beeld van de jaren tachtig, toen een tiental mensen op gruwelijke wijze werden vermoord. De meeste slachtoffers maakten de branden namelijk bewust mee.
Als de Lucifermoordenaar nooit is gestopt, waarom zou hij dan een pauze van veertig jaar inlassen? Of loopt er nu iemand rond die zijn werk voortzet?
De hoofdpersonages: Rudi Smeets (60) is eindelijk een beetje meer mens geworden, heeft geen drie zwarte koffies meer nodig om te functionneren, nu zijn harpij van een vrouw Odette op de Alzheimerafdeling werd opgenomen. Hij durft zelfs al eens een grapje te maken. Lukas, de benjamin speurder. Spits en met een flinke dosis encyclopedische kennis. Ik hou van dit personage met zijn jeugdig enthousiasme en zijn klein hartje voor zijn zwangere vrouw.
Delfine (40) is haar pientere, nuchtere zelf. Gedecideerd en trouw aan Rudi. Vrijdags (87), de gepensioneerde rijkswachter is vergeetachtig, maar wat hem in de jaren tachtig is overkomen staat hem nog levendig voor de geest. Hij is dan ook dé bron van informatie in deze zaak.
De structuur van het boek: Heel vreemd, toch eventjes wennen aan de sprongen in de tijd. Die worden echter duidelijk aangegeven door een kalenderblaadje (niet van de Druivelaar) met twee vogeltjes erop. Zo spring je moeiteloos van dag negen naar dag 0 om zo weer bij dag negen terecht te komen. De auteur begin dus bij het einde, maar verklapt niet alles zodat je als lezer weer de neiging hebt om eventjes achteraan te gaan spieken. (Niet doen!) De nieuwsgierigheid wordt constant aangewakkerd. De bijbelcitaten bij elke nieuwe dag verwijzen naar de vernietiging van Sodom en Gomorra.
Elk hoofdstuk begint met een nieuw kalenderblaadje en tussendoor zien we afbeeldingen van een lucifer (duidt een overgang in het verhaal aan) of van handen die een boek vasthouden (dat is het flashback verhaal van Vrijdags)
In principe is het niet nodig om de twee vorige verhalen te lezen, het kan als standalone, maar als je de ontwikkeling van de personages beter wilt kennen, zou ik dat toch maar doen.
Persoonlijke mening:
Alexander Olbrechts heeft zo’n vlotte en krachtige schrijfstijl, dat je helemaal mee het spannende en gruwelijke verhaal wordt ingezogen. Het is wel heel wreed deze keer. Hij schrijft zeer beeldend, met originele vergelijkingen, waardoor je alles voor je ogen ziet gebeuren en vult dit aan met realistische en sterke dialogen. De structuur is zo analytisch dat je hem niet kunt betrappen op iets wat niet zou kloppen. Dit is ongetwijfeld het beste boek uit de reeks. Het was weer genieten, jammer, dit boek was weer veel te snel uit. Wanneer wordt deze trilogie verfilmd?
Wat hebben we geleerd vandaag?
Freeballing (haha)
Groenten coaten
Noradrenaline
Dilatatieset
Alles over zwaveldioxidatie, zwaveltrioxidatie, de thermietbom, uitgelegd door de master chemie himself.
En chips die door het vet zijn opgezwollen zijn inderdaad het lekkerst!
December 4, 2025
De lucifermoorden- Alexander Olbrechts
Onlangs mocht ik De lucifermoorden van Alexander Olbrechts lezen, uitgegeven door Uitgeverij Fodi
Een thriller van Vlaamse bodem en deel van de reeks van de Mythos moorden.
Achterflap:
In de Vlaamse stad Tienen wordt een man levend verbrand. Het lijkt alsof hij werd opgebaard, met zwavelpoeder over zijn lichaam gestrooid. De modus operandi is haast identiek aan die van de beruchte Lucifermoordenaar van veertig jaar geleden. Maar volgens het oude onderzoek kwam de dader toen om bij de laatste brand. Hoofdinspecteur Rudi Smeets en zijn team duiken in het verleden om de vragen van het heden te beantwoorden. Ze sporen de bejaarde rijkswachter op die destijds het onderzoek leidde. Zijn herinneringen schetsen een duister beeld van de jaren tachtig, toen een tiental mensen op gruwelijke wijze werden vermoord. De meeste slachtoffers maakten de branden namelijk bewust mee. Als de Lucifermoordenaar nooit is gestopt, waarom zou hij dan een pauze van veertig jaar inlassen? Of loopt er nu iemand rond die zijn werk voortzet?
Recensie:
Weer een spannend deel uit de hand van Olbrechts. Waarin religie en misdaad samenkomt.
Vanaf het eerste moment wordt de lezer al in het verhaal meegetrokken. Je start gelijk op de negende dag van een nieuwe zaak waar je al gelijk de sfeer van de misdaden kan oppikken en al gelijk wordt meegenomen naar een reeks branden van 40 jaar geleden.
Olbrechts weet de spanning goed vast te houden zonder dat het verhaal te ingewikkeld wordt. Hij sleept je mee in de onderzoeken naar de misdaden en zorgt ervoor dat je jezelf gaat afvragen wie de dader is. Waarom hij dingen doet en wat zijn achtergrond is wasrdoorbhij dit doet. Wat zijn de links tussen de slachtoffers, samen met het onderzoeksteam ga je op zoek naar de verklaringen.
De hoofdstukken zijn kort en heel vlot geschreven, hierdoor lees je gemakkelijk door. Ook de beschrijving van de omgeving en gebeurtenissen Worden best uitgebreid beschreven zonder het te romantiseren.
Het boek is als stand alone te lezen maar voor de dynamiek van het onderzoeksteam onder leiding van Smeets is het wel aan te raden om de vorige delen in de reeks van De mytgosmoorden te lezen.
Dit boek heeft mij van het begin tot het eind geboeid. Ik zou zeggen, ga hem lezen als je graag thrillers met een luguber tintje hebt.
Dankjewel voor het recensie exemplaar.
Onlangs mocht ik De lucifermoorden van Alexander Olbrechts lezen, uitgegeven door Uitgeverij Fodi
Een thriller van Vlaamse bodem en deel van de reeks van de Mythos moorden.
Achterflap:
In de Vlaamse stad Tienen wordt een man levend verbrand. Het lijkt alsof hij werd opgebaard, met zwavelpoeder over zijn lichaam gestrooid. De modus operandi is haast identiek aan die van de beruchte Lucifermoordenaar van veertig jaar geleden. Maar volgens het oude onderzoek kwam de dader toen om bij de laatste brand. Hoofdinspecteur Rudi Smeets en zijn team duiken in het verleden om de vragen van het heden te beantwoorden. Ze sporen de bejaarde rijkswachter op die destijds het onderzoek leidde. Zijn herinneringen schetsen een duister beeld van de jaren tachtig, toen een tiental mensen op gruwelijke wijze werden vermoord. De meeste slachtoffers maakten de branden namelijk bewust mee. Als de Lucifermoordenaar nooit is gestopt, waarom zou hij dan een pauze van veertig jaar inlassen? Of loopt er nu iemand rond die zijn werk voortzet?
Recensie:
Weer een spannend deel uit de hand van Olbrechts. Waarin religie en misdaad samenkomt.
Vanaf het eerste moment wordt de lezer al in het verhaal meegetrokken. Je start gelijk op de negende dag van een nieuwe zaak waar je al gelijk de sfeer van de misdaden kan oppikken en al gelijk wordt meegenomen naar een reeks branden van 40 jaar geleden.
Olbrechts weet de spanning goed vast te houden zonder dat het verhaal te ingewikkeld wordt. Hij sleept je mee in de onderzoeken naar de misdaden en zorgt ervoor dat je jezelf gaat afvragen wie de dader is. Waarom hij dingen doet en wat zijn achtergrond is wasrdoorbhij dit doet. Wat zijn de links tussen de slachtoffers, samen met het onderzoeksteam ga je op zoek naar de verklaringen.
De hoofdstukken zijn kort en heel vlot geschreven, hierdoor lees je gemakkelijk door. Ook de beschrijving van de omgeving en gebeurtenissen Worden best uitgebreid beschreven zonder het te romantiseren.
Het boek is als stand alone te lezen maar voor de dynamiek van het onderzoeksteam onder leiding van Smeets is het wel aan te raden om de vorige delen in de reeks van De mytgosmoorden te lezen.
Dit boek heeft mij van het begin tot het eind geboeid. Ik zou zeggen, ga hem lezen als je graag thrillers met een luguber tintje hebt.
Dankjewel voor het recensie exemplaar.
December 17, 2025
Via de leesclub van de boekenreizigers heb ik het boek de Lucifermoorden, geschreven door Alexander Olbrechts, gelezen. In de Vlaamse stad Tienen wordt een man levend verbrand. Het lijkt er wel op alsof hij, overdekt met zwavelpoeder, werd opgebaard. De manier waarop deze moord is gepleegd lijkt heel erg op de moorden van de beruchte lucifermoordenaar veertig jaar geleden. Alleen volgens het onderzoek van destijds, is de moordenaar tijdens de laatste brand omgekomen. Hoofdinspecteur Rudi Smeets en zijn team worden met het onderzoek belast. Rudi en zijn team weten welke rijkswachter de moorden destijds heeft onderzocht en ze brengen hem een bezoek. Omdat ze nog moeten wachten op het dossier van veertig jaar terug, is het team in eerste instantie afhankelijk van de herinneringen van deze oude rijkswachter. Wat kan hij hen nog vertellen over de moorden van veertig jaar geleden? Als toch blijkt dat de Lucifermoordenaar nooit is gestopt, waarom zou hij dan een pauze hebben gemaakt van veertig jaar? Of is er iemand anders die het werk van de Lucifermoordenaar voortzet? Lukt het Rudi en zijn team om de moordenaar te vinden?
Op de cover zien we een lammetje tussen de grijs/roze wolken. Het lammetje lijkt in eerste instantie lieflijk. Maar het verhaal is toch veel spannender en dreigender dan de cover zou vermoeden. Een cover die ook erg passend is tussen de andere covers van deze serie. De Lucifermoorden is al weer het derde deel in een serie. De eerdere boeken zijn De Heraklesmoorden en daarna de Valhallamoorden. Het is naar mijn idee wel goed om, voordat je met dit boek begint, ook de eerdere delen gelezen te hebben. De hoofdstukken beginnen elke keer met een citaat uit de bijbel. Deze citaten worden verder in het desbetreffende hoofdstuk goed uitgewerkt. Door de vlotte schrijfstijl wist Alexander me meteen weer in het verhaal mee te trekken. Het einde was toch onverwachts en had ik niet zien aankomen. Ik kijk al weer uit naar het volgende deel van deze serie met Rudi Smeets en zijn team in de hoofdrol.
4 *
Op de cover zien we een lammetje tussen de grijs/roze wolken. Het lammetje lijkt in eerste instantie lieflijk. Maar het verhaal is toch veel spannender en dreigender dan de cover zou vermoeden. Een cover die ook erg passend is tussen de andere covers van deze serie. De Lucifermoorden is al weer het derde deel in een serie. De eerdere boeken zijn De Heraklesmoorden en daarna de Valhallamoorden. Het is naar mijn idee wel goed om, voordat je met dit boek begint, ook de eerdere delen gelezen te hebben. De hoofdstukken beginnen elke keer met een citaat uit de bijbel. Deze citaten worden verder in het desbetreffende hoofdstuk goed uitgewerkt. Door de vlotte schrijfstijl wist Alexander me meteen weer in het verhaal mee te trekken. Het einde was toch onverwachts en had ik niet zien aankomen. Ik kijk al weer uit naar het volgende deel van deze serie met Rudi Smeets en zijn team in de hoofdrol.
4 *
June 2, 2026
📚 Boekrecensie: De Lucifermoorden – Alexander Olde Brechts ⭐⭐⭐⭐⭐
Dank aan de uitgever voor dit recensie-exemplaar.
De Lucifermoorden is het derde deel in de Mythosmoorden-serie. Waar de vorige boeken draaiden om mythologie, staat dit keer een duister Bijbels thema centraal.
Veertig jaar geleden werd België opgeschrikt door een reeks gruwelijke moorden. Slachtoffers werden vastgebonden, omringd door honderden lucifers en vervolgens levend verbrand. De dader kreeg de naam: de Lucifermoordenaar.
Nu, tientallen jaren later, lijkt de nachtmerrie opnieuw begonnen.
Vanaf de eerste pagina zit je midden in het verhaal. Het vertrouwde team van Rudi, Lucas en Delphine is terug, net als Odette, de dementerende vrouw van Rudi, die opnieuw een belangrijke rol speelt. Omdat ik de personages inmiddels goed ken, voelt het als thuiskomen, al is dat in dit geval een behoorlijk duister thuis.
De spanning is continu aanwezig. Plotwending volgt op plotwending en het verhaal laat je pas los op de allerlaatste bladzijde. Lucas groeit zichtbaar in zijn rol als rechercheur en dat maakt hem steeds interessanter om te volgen.
Ieder hoofdstuk begint met een tekst uit Genesis. Hoewel ik zelf niets met geloof of de Bijbel heb, geven deze passages het verhaal een extra ongemakkelijk en verontrustend randje.
Tussen alle spanning door moest ik soms glimlachen om typisch Belgische woorden. Zo schonk Rudi koffie in een "tas". Even dacht ik: waarom giet hij koffie in een tas? Tot ik me realiseerde dat een tas in België gewoon een kopje is. Die kleine taalverschillen maken het extra leuk.
Wat me vooral verbaast, is hoe weinig ik deze serie tegenkom op social media. Dat is echt zonde, want Alexander Olde Brechts heeft een bijzonder talent voor originele, donkere en verrassende thrillers.
Deze serie verdient veel meer aandacht.
⭐⭐⭐⭐⭐ dik verdiend. Ik kijk nu al uit naar het volgende deel
Dank aan de uitgever voor dit recensie-exemplaar.
De Lucifermoorden is het derde deel in de Mythosmoorden-serie. Waar de vorige boeken draaiden om mythologie, staat dit keer een duister Bijbels thema centraal.
Veertig jaar geleden werd België opgeschrikt door een reeks gruwelijke moorden. Slachtoffers werden vastgebonden, omringd door honderden lucifers en vervolgens levend verbrand. De dader kreeg de naam: de Lucifermoordenaar.
Nu, tientallen jaren later, lijkt de nachtmerrie opnieuw begonnen.
Vanaf de eerste pagina zit je midden in het verhaal. Het vertrouwde team van Rudi, Lucas en Delphine is terug, net als Odette, de dementerende vrouw van Rudi, die opnieuw een belangrijke rol speelt. Omdat ik de personages inmiddels goed ken, voelt het als thuiskomen, al is dat in dit geval een behoorlijk duister thuis.
De spanning is continu aanwezig. Plotwending volgt op plotwending en het verhaal laat je pas los op de allerlaatste bladzijde. Lucas groeit zichtbaar in zijn rol als rechercheur en dat maakt hem steeds interessanter om te volgen.
Ieder hoofdstuk begint met een tekst uit Genesis. Hoewel ik zelf niets met geloof of de Bijbel heb, geven deze passages het verhaal een extra ongemakkelijk en verontrustend randje.
Tussen alle spanning door moest ik soms glimlachen om typisch Belgische woorden. Zo schonk Rudi koffie in een "tas". Even dacht ik: waarom giet hij koffie in een tas? Tot ik me realiseerde dat een tas in België gewoon een kopje is. Die kleine taalverschillen maken het extra leuk.
Wat me vooral verbaast, is hoe weinig ik deze serie tegenkom op social media. Dat is echt zonde, want Alexander Olde Brechts heeft een bijzonder talent voor originele, donkere en verrassende thrillers.
Deze serie verdient veel meer aandacht.
⭐⭐⭐⭐⭐ dik verdiend. Ik kijk nu al uit naar het volgende deel
May 27, 2026
Alweer zo spannend 😱! Jammer dat een mens soms moet werken en slapen of ik had dit boek nóg sneller uitgelezen.
Vanaf de oude archiefdozen werden gevonden kreeg ik al een vermoeden wie de dader was 😏 en probeer dan maar eens het boek weg te leggen (en ik moest wel, mijn middagpauze was gedaan, zucht).
Dus ja, ben grote fan van de reeks. Zeker lezen!
PS: ik was wel eventjes verbouwereerd toen ik een grove ‘dt’ fout tegenkwam.
Vanaf de oude archiefdozen werden gevonden kreeg ik al een vermoeden wie de dader was 😏 en probeer dan maar eens het boek weg te leggen (en ik moest wel, mijn middagpauze was gedaan, zucht).
Dus ja, ben grote fan van de reeks. Zeker lezen!
PS: ik was wel eventjes verbouwereerd toen ik een grove ‘dt’ fout tegenkwam.
November 8, 2025
Een boek van Alexander Olbrechts zoals we van hem gewend zijn: krachtig, spannend en met een stevige boodschap verholen in het hele verhaal.
Zijn tweede boek van deze serie blijft nog altijd mijn favoriet, maar ook deze keer wist hij me weer op een geboeid avontuur mee te nemen waardoor ik dit boek in één ruk uit kon lezen. Ik kijk uit naar de volgende in de serie.
Zijn tweede boek van deze serie blijft nog altijd mijn favoriet, maar ook deze keer wist hij me weer op een geboeid avontuur mee te nemen waardoor ik dit boek in één ruk uit kon lezen. Ik kijk uit naar de volgende in de serie.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews