What do you think?
Rate this book
آدمهای زندگی قبلی
243 pages, Paperback
First published April 1, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
November 16, 2025
متأسفانه ضعیفترین و کمرمقترین کار خانم وفی.
November 3, 2025
آدمهای زندگی قبلی
من فکر کنم بعد قرنها یک رمان ایرانی معاصر خوندم. نویسنده کتاب فریبا وفی هست. سه تا نویسنده ایرانی فریبا وفی، زویا پیرزاد و مصطفی مستور یادآور دوران رونق وبلاگ نویسی بود.
حالا به کتاب برسیم:
داستان راجع به زنی هست که تو المانه و مهاجرت کرده. بیشتر داره به زندگی گذشته رو مرور میکنه. کتاب به نظر راجع به مهاجرت یک زنه و تقلاهای بعد مهاجرت که بمونم یا نمونم، زبان جدید و خونههای متعدد در یک سال. اما باز خوب نپرداخته. اشاره گذری نویسنده است همشون. نکتهای که برای من جالب بود دینامیک رابطه زن با شوهرش بود. زن از خانواده سنتی تبریز میاد و خودشون سنتی نیست. شوهرش از خانواده فقیری میاد و ارمانگراست و پر از چارچوب. شخصیت وسواسی - اجباری داره. کوتاه نمیاد. شخصیت مردی که هی قانون تعیین میکنه مثلا روابط خانواده رو محدود میکنه، دید بالا به پایین داره، نرمشی نداره وقتی اتفاق مهمی میافته و مهمتر از همه در تربیت فرزندش نرمشی نداره. از اونور زنی که خودش از خانواده سنتی میاد یه نرمشی داره با شوهرش و در نهایت انقدر این مرد منتقد سرسخت زن میشه که زن رو از درون پوک میکنه. دائم برچسب بیاصول بدون به زن میزد.
قبل ازدواج یه قرارداد مینویسن که هر وقت هر کسی خواست بره. مرد میره یه روز و بعد از رفتنش زن تازه چشمش باز میشه به خیانتی که شده. وقتی تو آلمان همدیگه رو میبینن من باز طلبکاره و باز میگه پای قرارش بوده.
نپذیرفتن مسئولیت و اشتباه و فشار آوردن زیاد. حقیقت اینه بعضیها نمیرن ولی تا جایی که میخوان بهت فشار میارن که شاید تو اونی باشه که خالی میکنه و میره.
من فکر کنم بعد قرنها یک رمان ایرانی معاصر خوندم. نویسنده کتاب فریبا وفی هست. سه تا نویسنده ایرانی فریبا وفی، زویا پیرزاد و مصطفی مستور یادآور دوران رونق وبلاگ نویسی بود.
حالا به کتاب برسیم:
داستان راجع به زنی هست که تو المانه و مهاجرت کرده. بیشتر داره به زندگی گذشته رو مرور میکنه. کتاب به نظر راجع به مهاجرت یک زنه و تقلاهای بعد مهاجرت که بمونم یا نمونم، زبان جدید و خونههای متعدد در یک سال. اما باز خوب نپرداخته. اشاره گذری نویسنده است همشون. نکتهای که برای من جالب بود دینامیک رابطه زن با شوهرش بود. زن از خانواده سنتی تبریز میاد و خودشون سنتی نیست. شوهرش از خانواده فقیری میاد و ارمانگراست و پر از چارچوب. شخصیت وسواسی - اجباری داره. کوتاه نمیاد. شخصیت مردی که هی قانون تعیین میکنه مثلا روابط خانواده رو محدود میکنه، دید بالا به پایین داره، نرمشی نداره وقتی اتفاق مهمی میافته و مهمتر از همه در تربیت فرزندش نرمشی نداره. از اونور زنی که خودش از خانواده سنتی میاد یه نرمشی داره با شوهرش و در نهایت انقدر این مرد منتقد سرسخت زن میشه که زن رو از درون پوک میکنه. دائم برچسب بیاصول بدون به زن میزد.
قبل ازدواج یه قرارداد مینویسن که هر وقت هر کسی خواست بره. مرد میره یه روز و بعد از رفتنش زن تازه چشمش باز میشه به خیانتی که شده. وقتی تو آلمان همدیگه رو میبینن من باز طلبکاره و باز میگه پای قرارش بوده.
نپذیرفتن مسئولیت و اشتباه و فشار آوردن زیاد. حقیقت اینه بعضیها نمیرن ولی تا جایی که میخوان بهت فشار میارن که شاید تو اونی باشه که خالی میکنه و میره.
November 25, 2025
کند کند کند
داستان کم رمق، خسته کننده،
چرا باید یه کاراکتر تا اخر اسم نداشته باشه؟
چرا یه ادم جوون به مادرش که اتفاقا ایرانم نیست میگه ننه؟
بدترین کتاب خانم وفی تا امروز
داستان کم رمق، خسته کننده،
چرا باید یه کاراکتر تا اخر اسم نداشته باشه؟
چرا یه ادم جوون به مادرش که اتفاقا ایرانم نیست میگه ننه؟
بدترین کتاب خانم وفی تا امروز
December 11, 2025
حوصله سربر و خستهکننده
December 7, 2025
این کتاب روایتی است از زندگی آدمهایی که مهاجرت کردهاند، آدمهایی که ماندهاند و آنهایی که میان ماندن و رفتن گیر کردهاند. راستش شخصیت زن داستان گاهی واقعاً حرص من را درمیآورد و پایانبندی را هم چندان نپسندیدم. با این حال، قصه و شیوهی روایتش را دوست داشتم؛ هرچند قبلاً کارهای بهتری از فریبا وفی خواندهام
November 22, 2025
کتاب آدم های زندگی قبلی روایتی از زندگی یک زن مهاجر است که مدام بین گذشته و حال معلق است ، او نمیتواند از گذشته دست بکشد و توانایی شروع زندگی جدید در کشور جدید را نیز ندارد. دائم در حال مرور خاطراتش است و در این کنکاش به دنبال پاسخی برای سوال هایش است.
December 24, 2025
من شیفته زنان جهان فریبا وفی هستم. زنانی ساکت اما نه منفعل. ساده اما متفاوت و بسیار بسیار آشنا… انگار که در هر کدام تکهای از خودم را ببینم
January 24, 2026
«آدمهای زندگی قبلی» تجربهای جذاب و تأملبرانگیز بود، اولین مواجههٔ من با آثار فریبا وفی، و داستانی است که به شکل ظریف و ماهرانه زندگی یک زن میانسال مهاجر در برلین را به تصویر میکشد. همان ابتدای کتاب، پرسشهای بنیادین دربارهٔ علت مهاجرت او و تجربههای گذشتهاش، کنجکاوی من را برانگیخت: آیا مهاجرت او به دلیل مسائل سیاسی، شکست شخصی یا جستجوی معنا و فراموشی گذشته بوده است؟ این پرسشها، موتور کشش روایت و انگیزهٔ خواننده برای ادامهٔ مطالعه است.
وفی با استفاده از فلشبکها و مرور خاطرات، تصویری تدریجی و چندلایه از زندگی زن را از کودکی تا میانسالی ارائه میدهد. این تکنیک به خوبی تحول شخصیت، تغییر نگاه او نسبت به اطرافیان و مرور خاطرات گذشته را منتقل میکند و خواننده را وارد فضای روانی و عاطفی شخصیت میسازد.
نکتهای که توجه من را جلب کرد، ناشناخته بودن نام راوی و فرزندش است. این انتخاب ادبی، یادآور رمان «ربکا» است و به نظر میرسد وفی قصد داشته نشان دهد که راوی و حتی فرزندش در جریان زندگی تحت سلطهٔ خواستههای پدر و همسر، جایگاه محدودی داشتهاند. تمرکز داستان بر تجربههای ذهنی و روانی شخصیت اصلی قرار میگیرد، نه صرفاً روی اطلاعات بیرونی.
رفتار حمید، همسر راوی، با وسواس و کنترل شدید، زندگی زن را محدود کرده و سالها او را از یافتن مسیر مستقل بازداشته است. مهاجرت به برلین و تعامل با افرادی که روش زندگی متفاوتی دارند، فرصت تازهای برای زن ایجاد میکند تا هویت خود را بازسازی کرده، معنا و هدف جدیدی برای زندگی پیدا کند. تعاملات او با شخصیتهایی مانند ایراندخت، و مواجهه با فرهنگ و مردم بومی آلمان، تجربهای واقعگرایانه و باورپذیر از تغییر نگاه و انطباق با محیط جدید ارائه میدهد.
یکی از جنبههای برجسته رمان، بازنگری شخصیت اصلی نسبت به گذشته و اطرافیانش است. زن راوی پس از مهاجرت، طرز فکرش نسبت به پدر مرحوم و دیگر افراد زندگیاش تغییر میکند، که نشان میدهد محیط و فرهنگ اطراف میتواند نگاه انسان به زندگی و روابطش را دگرگون کند و فرصت بازسازی دوباره فراهم کند.
سبک نگارش وفی روان، شفاف و در عین حال تأملبرانگیز است. ترکیب روایت درونی و مرور خاطرات، خواننده را مستقیم وارد ذهن و احساسات شخصیت اصلی میکند و فضاسازی دقیق و ملموس است. تعاملات شخصیتها و روایت تغییرات فرهنگی و اجتماعی زندگی زن، بسیار باورپذیر و گیراست.
در مجموع، «آدمهای زندگی قبلی» رمانی شخصیتمحور، تأملی و روانشناختی است که مهاجرت، جستجوی هویت، آزادی و بازسازی زندگی را بررسی میکند. برای خوانندگانی که علاقهمند به تحلیل روانشناختی شخصیتها و تجربههای انسانی هستند، بسیار جذاب و الهامبخش است. این کتاب تجربهای بود که کنجکاوی من را برای مطالعه سایر آثار فریبا وفی، مانند پرنده من،که پیش تر در موردش شنیده ام ،را دو چندان کرد.با این حال تصمیم دارم به زودی خواندن کتاب هیچ دوستی به جز کوهستان اثر بهروز بوچانی که به نوعی اتوبیوگرافی وی و روایت پناهنده شدنش هست را شروع کنم.
آدم های زندگی قبلی،کتابی قابل تأمل و با کشش مناسب، هرچند شاید به شدت دراماتیک یا پرتعلیق نباشد، اما تجربهٔ درونی و انسانی آن ارزشمند و ماندگار است.
وفی با استفاده از فلشبکها و مرور خاطرات، تصویری تدریجی و چندلایه از زندگی زن را از کودکی تا میانسالی ارائه میدهد. این تکنیک به خوبی تحول شخصیت، تغییر نگاه او نسبت به اطرافیان و مرور خاطرات گذشته را منتقل میکند و خواننده را وارد فضای روانی و عاطفی شخصیت میسازد.
نکتهای که توجه من را جلب کرد، ناشناخته بودن نام راوی و فرزندش است. این انتخاب ادبی، یادآور رمان «ربکا» است و به نظر میرسد وفی قصد داشته نشان دهد که راوی و حتی فرزندش در جریان زندگی تحت سلطهٔ خواستههای پدر و همسر، جایگاه محدودی داشتهاند. تمرکز داستان بر تجربههای ذهنی و روانی شخصیت اصلی قرار میگیرد، نه صرفاً روی اطلاعات بیرونی.
رفتار حمید، همسر راوی، با وسواس و کنترل شدید، زندگی زن را محدود کرده و سالها او را از یافتن مسیر مستقل بازداشته است. مهاجرت به برلین و تعامل با افرادی که روش زندگی متفاوتی دارند، فرصت تازهای برای زن ایجاد میکند تا هویت خود را بازسازی کرده، معنا و هدف جدیدی برای زندگی پیدا کند. تعاملات او با شخصیتهایی مانند ایراندخت، و مواجهه با فرهنگ و مردم بومی آلمان، تجربهای واقعگرایانه و باورپذیر از تغییر نگاه و انطباق با محیط جدید ارائه میدهد.
یکی از جنبههای برجسته رمان، بازنگری شخصیت اصلی نسبت به گذشته و اطرافیانش است. زن راوی پس از مهاجرت، طرز فکرش نسبت به پدر مرحوم و دیگر افراد زندگیاش تغییر میکند، که نشان میدهد محیط و فرهنگ اطراف میتواند نگاه انسان به زندگی و روابطش را دگرگون کند و فرصت بازسازی دوباره فراهم کند.
سبک نگارش وفی روان، شفاف و در عین حال تأملبرانگیز است. ترکیب روایت درونی و مرور خاطرات، خواننده را مستقیم وارد ذهن و احساسات شخصیت اصلی میکند و فضاسازی دقیق و ملموس است. تعاملات شخصیتها و روایت تغییرات فرهنگی و اجتماعی زندگی زن، بسیار باورپذیر و گیراست.
در مجموع، «آدمهای زندگی قبلی» رمانی شخصیتمحور، تأملی و روانشناختی است که مهاجرت، جستجوی هویت، آزادی و بازسازی زندگی را بررسی میکند. برای خوانندگانی که علاقهمند به تحلیل روانشناختی شخصیتها و تجربههای انسانی هستند، بسیار جذاب و الهامبخش است. این کتاب تجربهای بود که کنجکاوی من را برای مطالعه سایر آثار فریبا وفی، مانند پرنده من،که پیش تر در موردش شنیده ام ،را دو چندان کرد.با این حال تصمیم دارم به زودی خواندن کتاب هیچ دوستی به جز کوهستان اثر بهروز بوچانی که به نوعی اتوبیوگرافی وی و روایت پناهنده شدنش هست را شروع کنم.
آدم های زندگی قبلی،کتابی قابل تأمل و با کشش مناسب، هرچند شاید به شدت دراماتیک یا پرتعلیق نباشد، اما تجربهٔ درونی و انسانی آن ارزشمند و ماندگار است.
July 6, 2026
این کتاب خوندنش خیلی زمان برد برام و اولین کتابی هم بود که از این نویسنده میخوندم.
با وجود کند بودن روند داستان، اینکه محوریت زنانه داشت، برام جذاب بود؛ در کل کتابهایی که محوریت زنانه دارند همیشه تو ذهنم میمونن.
شخصیت زن داستان خصوصاً در زمان حال به دلم مینشست و برام جالب بود. فقط اینکه تا آخر داستان به اسمش هیچ اشارهای نشد برام عجیب و اذیتکننده بود.
دوست داشتم به بعضی چیزها مثل کاراکتر مشتاق و ارتباطاتشون در گذشته بیشتر پرداخته بشه و نویسنده انقدر از بعضی مسائل سریع عبور نکنه.
طبق چیزهایی که شنیدم گویا این کتاب با اینکه جدیدترین کتابیه که از خانم فریبا وفی منتشر شده ولی بهترینش نیست و کتابهای بهتری هم ازشون به چاپ رسیده. دوست دارم حتما کتابهای دیگهای هم ازشون بخونم و نظر قاطعانهتری دربارهی قلمشون بدم.(بیشترین اشتیاقم قطعا بهخاطر اینکه متوجه شدم جزء اون دسته از نویسندههای ایرانی معاصر هستن که در کتابهاشون به زنان و دغدغههای مربوط بهشون بهشکل پررنگی پرداخته میشه.)
در کل با تمام ضعفها و کمرمق بودن روند داستان، تجربهی جالبی بود خوندنش برای من و یکسری جزئیات جالب و متفاوتی در این روایت و قلم به چشمم اومد که توجهمو جلب کرد.
با وجود کند بودن روند داستان، اینکه محوریت زنانه داشت، برام جذاب بود؛ در کل کتابهایی که محوریت زنانه دارند همیشه تو ذهنم میمونن.
شخصیت زن داستان خصوصاً در زمان حال به دلم مینشست و برام جالب بود. فقط اینکه تا آخر داستان به اسمش هیچ اشارهای نشد برام عجیب و اذیتکننده بود.
دوست داشتم به بعضی چیزها مثل کاراکتر مشتاق و ارتباطاتشون در گذشته بیشتر پرداخته بشه و نویسنده انقدر از بعضی مسائل سریع عبور نکنه.
طبق چیزهایی که شنیدم گویا این کتاب با اینکه جدیدترین کتابیه که از خانم فریبا وفی منتشر شده ولی بهترینش نیست و کتابهای بهتری هم ازشون به چاپ رسیده. دوست دارم حتما کتابهای دیگهای هم ازشون بخونم و نظر قاطعانهتری دربارهی قلمشون بدم.(بیشترین اشتیاقم قطعا بهخاطر اینکه متوجه شدم جزء اون دسته از نویسندههای ایرانی معاصر هستن که در کتابهاشون به زنان و دغدغههای مربوط بهشون بهشکل پررنگی پرداخته میشه.)
در کل با تمام ضعفها و کمرمق بودن روند داستان، تجربهی جالبی بود خوندنش برای من و یکسری جزئیات جالب و متفاوتی در این روایت و قلم به چشمم اومد که توجهمو جلب کرد.
December 16, 2025
خانیم وفینین کیتابلاری سادهجه قیسا جوملهلر و آخیجی دیل اوخومالی ائلهمیر. منجه، اونلاری اوخومالی ائلهین اصلی سبب، کیتابین صفحهلرینه سپلهنمیش اینسان تجروبهلری، یا دا بیر اینسانین ایچینده پارچا-پارچا یاشادیغی اما توضیح وئره بیلمهدیگی لحظهلردیر. اونون کیتابلاریندا آدام اؤزونون و دیل تاپیب دئیه بیلمهدیگی حیسلرین قرینتیلارینی تاپیر. بعضا فصلین اولینده، بعضا اورتاسیندا، بعضا حتی جوملهلرین آراسینداکی گوزلهنیلمهدن قویولموش نقطهلی ویرگوللرده. آدام دورور، سونرا باشلاییر او قیرینتیلاری توپلاییب بوتونلشدیرمهیه. کیتابین ایچیندن بیر سورو گؤز، هم ده اوخویانین اؤزونه عاید اولان گؤزلر، آداما باخیر. وفینین کیتابلاری بیر اینسانین چوخ جمعیتلی اؤز ایچ دونیاسینین مملکتیدیر. دوشونورم، بو هر اوخویاندا باش وئریر. بلکه اونا گؤرهدیر کی، آدام کیتابلاری یئره قویا بیلمیر. کیتابلا بیرلهشیر!
June 24, 2026
هفدهمین کتاب ۰۵
تا نیمههای کتاب را پیش از جنگ خوانده بودم و انقدر کند بود که رهاش کردم. صبح زود دخترم از خواب بیدار شد و بردم اتاق کناری که بخوابانمش. کتاب دیشبم در اتاق کنار تخت جا ماند. لیلا که خوابید رفتم و از قفسه این کتاب را برداشتم که تمامش کنم.
یک عقبگرد محض برای خانم وفی.
یعنی هیچ سوژه و مضمونی به جز «زن ایرانی مهاجر که در حال قیکردن گذشتهاش با زندگی امروزش در کشوری دیگر دستوپنجه نرم میکند» برای نوشتن نیست؟ خود نویسندههای زن خسته نشدند از تکراری نوشتن؟
بیشترین کتابهای ضد زن رو اغلب خود زنها نوشتند. چقدر وضعیت نویسندهٔ زن روشنفکر ایرانی ناراحتکننده است.
در این شرایط کسی مثل ساناز اسدی که از ایران مینویسد و دغدغهاش ادبیات بومی است، تحسینبرانگیز است. (هر چقدر که از جهان فکریاش دور باشم.)
تا نیمههای کتاب را پیش از جنگ خوانده بودم و انقدر کند بود که رهاش کردم. صبح زود دخترم از خواب بیدار شد و بردم اتاق کناری که بخوابانمش. کتاب دیشبم در اتاق کنار تخت جا ماند. لیلا که خوابید رفتم و از قفسه این کتاب را برداشتم که تمامش کنم.
یک عقبگرد محض برای خانم وفی.
یعنی هیچ سوژه و مضمونی به جز «زن ایرانی مهاجر که در حال قیکردن گذشتهاش با زندگی امروزش در کشوری دیگر دستوپنجه نرم میکند» برای نوشتن نیست؟ خود نویسندههای زن خسته نشدند از تکراری نوشتن؟
بیشترین کتابهای ضد زن رو اغلب خود زنها نوشتند. چقدر وضعیت نویسندهٔ زن روشنفکر ایرانی ناراحتکننده است.
در این شرایط کسی مثل ساناز اسدی که از ایران مینویسد و دغدغهاش ادبیات بومی است، تحسینبرانگیز است. (هر چقدر که از جهان فکریاش دور باشم.)
May 7, 2026
داستان کتاب هیجان خاصی نداره، شخصیتهای زیادی معرفی میشن و بعد دیگه اصلا چیزی ازشون نمیشنویم
شخصیت اصلی (که حتی اسمش هم تا صفحات آخر کتاب نمیدونیم) برای من خیلی ملموسه
توی زندگی خودش صرفاً یه تماشاچیه
افکارش راجع به گذشته هم خیلی عمیق نیست، صرفا مرور خاطراته، نه تأمل عمیق روی سیر زندگیش و انتخاب هاش.
این شخصیت برای من به شدت آشناست
و برای همین خوندن این کتاب رو برام جذاب کرد
وقتی این شخصیت تو سن نسبتاً بالا میشه مهاجر تو کشوری که زبان و فرهنگش غریبه است، تو موقعیتی قرار میگیره که مجبور میشه انتخاب کنه و تصمیم بگیره
اما همچنان ری اکشن هاش به چیزهایی که ناراحت یا خوشحالش میکنه بسیار محدود باقی میمونه
شخصیت اصلی (که حتی اسمش هم تا صفحات آخر کتاب نمیدونیم) برای من خیلی ملموسه
توی زندگی خودش صرفاً یه تماشاچیه
افکارش راجع به گذشته هم خیلی عمیق نیست، صرفا مرور خاطراته، نه تأمل عمیق روی سیر زندگیش و انتخاب هاش.
این شخصیت برای من به شدت آشناست
و برای همین خوندن این کتاب رو برام جذاب کرد
وقتی این شخصیت تو سن نسبتاً بالا میشه مهاجر تو کشوری که زبان و فرهنگش غریبه است، تو موقعیتی قرار میگیره که مجبور میشه انتخاب کنه و تصمیم بگیره
اما همچنان ری اکشن هاش به چیزهایی که ناراحت یا خوشحالش میکنه بسیار محدود باقی میمونه
November 18, 2025
این کتاب تازه منتشر شده بود که خوندمش. اون موقع این کتاب توی گودریدز نبود. الان که دیدم هست اومدم کوتاه بنویسم که کتاب خوبی بود. اگر در حین خواندن نمیدونستم باید دوستش داشته باشم یا نه.
ولی در نهایت باید بگم که دوستش داشتم.
من یه ویدیو درباره این کتاب در یوتیوب ساختم که اگر دوست داشتید تماشا کنید. https://youtu.be/67NF-ucX-xk?si=tkGig...
ضمن اینکه همین حرفها رو با سر و شکلی دیگه در پادکست پیشنهاد کتابفروش هم زدم؛ اگر دوست داشتید این رو هم بشنوید.
https://castbox.fm/vb/846266816
ولی در نهایت باید بگم که دوستش داشتم.
من یه ویدیو درباره این کتاب در یوتیوب ساختم که اگر دوست داشتید تماشا کنید. https://youtu.be/67NF-ucX-xk?si=tkGig...
ضمن اینکه همین حرفها رو با سر و شکلی دیگه در پادکست پیشنهاد کتابفروش هم زدم؛ اگر دوست داشتید این رو هم بشنوید.
https://castbox.fm/vb/846266816
June 30, 2026
نثر ساده و روانی داشت. غم غربت و تنهایی توی سطر به سطر کتاب مشخص بود و من اون حس و حال گمگشتهای که به آدم القا میکرد رو دوست داشتم. موندن و زندگی کردن توی گذشته رو کاملا واضح و جدی نشون میده.
کتابی بود که موقع خوندنش اذیت نشدم، روان بود، احساس رو درگیر میکرد و کشش کافی برا ادامه دادن رو (حداقل برای من) داشت.
من کتابهای دیگه خانم وفی رو نخوندم این اولین تجربهم از نوشتههای ایشون بود و دوسش داشتم. اگر کتاب خوب دیگهای از ایشون میشناسید معرفی کنید.
کتابی بود که موقع خوندنش اذیت نشدم، روان بود، احساس رو درگیر میکرد و کشش کافی برا ادامه دادن رو (حداقل برای من) داشت.
من کتابهای دیگه خانم وفی رو نخوندم این اولین تجربهم از نوشتههای ایشون بود و دوسش داشتم. اگر کتاب خوب دیگهای از ایشون میشناسید معرفی کنید.
July 6, 2026
«به دنبال كليد اعماق كيف گنده و گونی مانندم را مى كاوم. دستم فلز كليد را لمس مى كند. درش مى آورم و مى اندازم توى قفلِ در. جا نمىرود. چراغ راه پله را روشن مى كنم و دوباره امتحان مى كنم. تازه متوجه مىشوم كليدى كه توى دستم است كليد خانه ى ايران است. خيره به آن مى مانم. دوتا هستند؛ يكى كوچک، يكى بزرگ. باور نمى كنم كليدى كه كف دستم است قفلى در دنياى بيرون نداشته باشد. كليد دارم، اما خانه نه. احساس مال باختهاى را دارم كه همه ی دارايىاش را در قمارى باخته است.»
November 14, 2025
کتاب خیلی بیتکلف و روان، روایتگر ذهنی است که هر لحظه در گذشته و حال سیر میکند. گذشتهای که با محدودیتها و دردسرهایش، حالی را ساخته که از دید ناظر بیرونی قابل ترحم است اما برای خود راوی یک سرمایه و یک منبع غرورآمیز است...
November 18, 2025
واقعا ادبیات نیست.
December 25, 2025
کتاب جالبی بود در مورد کلنجار با خود در مورد تصمیمات سخت میان ماندن ورفتن ،حضور بچه وتغییر زندگی که با بودن بچه ها زندگی زیباتر میشه
February 23, 2026
من خیلی این کتاب و دوست دارم با تمام شخصیتها میتونی ارتباط بگیری حتی آدم رو مخی هاشون مثل وحید و شوهر خواهرای راوی
February 27, 2026
اصولن آثار خانم وفی از علائق من دور هستند.
اما این رمان جدید حتا تا نیمه هم نتوانست من را جذب کند. مثل یک سوپ سرد رقیق بود.
اما این رمان جدید حتا تا نیمه هم نتوانست من را جذب کند. مثل یک سوپ سرد رقیق بود.
Displaying 1 - 20 of 20 reviews