In een wereld vol onrecht, grensoverschrijdende gedragingen en intieme vertrouwensbreuken, klinkt vaak de oproep tot ‘vergeven en vergeten’. Iedereen verdient een tweede kans, zeggen we. Tegelijkertijd geven discussies over ‘cancelcultuur’ aan dat dit zo eenvoudig nog niet is. Wie bepaalt of, door wie en wanneer er vergeven wordt? Theoloog Alain Verheij onderzoekt deze complexe dynamiek. Hij neemt je mee langs eeuwenoude Bijbelverhalen en tijdloze morele vraagstukken over schuld, pijn, wraak, rechtvaardigheid en genade die daarin aan de orde komen. De prijs van vergeving is een wijs, hoopvol en verrijkend boek en een oproep tot zorgvuldige omgang met vergeving.
Eerlijk, evenwichtig en gewichtig zonder (-doenerij of) zwaar op de hand te worden. Geschreven in een fijne en toegankelijke stijl en met verwijzing naar toepasselijke kunst- en cultuuruitgingen. In meer dan een opzicht blijkt het een mooie kruisbestuiving (pun intended) met Stefan Paas’ «De weg van vrede». Goed dat dit boek er is, dus; met name het zesde hoofdstuk waarin de titel (eens te meer) tot zijn recht komt. Ook de praktische handvat(t)en die daar worden aangereikt lijken me de moeite van het overwegen en ‘uitproberen’ meer dan waard.
Er is geen religieuze sluiproute naar vergeving zolang we de kans laten liggen om aan schadeherstel te doen. (Blz. 190)
inspirerend en menselijk. nu proberen mee te nemen in mijn eigen leven (gelukkig heb ik uit het boek geleerd dat het ook heel menselijk is om dit heel lastig te vinden)