Chaotisch denken voor gevorderden

by Abel van Gijlswijk

‘Gezien de penibele staat van de wereld volgt hier alles wat ik weet en wat van eventueel nut kan zijn voor de redding ervan. Daarnaast volgt ook allerlei shit die ik niet zeker weet maar wel sterk vermoed en die misschien ook kan helpen.’

Abel van Gijlswijk. Wie kent iemand die hem niet kent? Zanger van Hang Youth, de helft van IJsland, iconoclast, anarchist des vaderlands, mens van vlees en bloed.

Je leest Abels hoofd tijdens zijn dwalingen door de nacht en krijgt daarmee een onversneden kijk in zijn universum dat voert langs zijn diepste angsten, inzichten, verlangens en andere zielenroerselen. Metafysica, complotten, vriendschappen, de apocalyps, menselijk lijden, bubbelgoats en een geheimzinnige bibliotheek – het komt allemaal voorbij, in de (valse?) hoop om daarmee alsnog de wereld te redden.

Genres: Nonfiction

128 pages, Paperback

Published November 20, 2025

Reviews

[Guus Blanken]

5 sterren voor alle stukken die ik begreep en ik ga er geen sterren vanaf halen zodat het lijkt alsof ik een intellectueel ben

[Frankie]

Als ik Abel als maatschappijleer docent had, had ik misschien de middelbare school afgemaakt

[Arjen]

Voor de één of ander zal dit boekje een bijbeltje zijn. Ik stel me voor dat dit voor hen de eerste keer is dat ze een glimps krijgen van een Boeddhisme dat niet gecommercialiseerd is. Voor iemand misschien een eerste stukje serieuze kapitalismekritiek. Ik stel me voor dat dit boekje een reden voor hen is om eens Byung Chul han te gaan lezen, of zich te verdiepen in mystieke stromingen. Misschien lopen er ingeperkte chaotisch-denkers vast in de loop der dingen en breekt dit boek een wereld open van herkenning en herinnering. Iets met een vlammetje in hun hart dat nooit helemaal dooft.

Abel van Gijlswijk brengt hier waarheden samen die ik niet vaak genoeg naast elkaar benoemd heb zien worden, laat staan in de Nederlandse taal. Zo twee dagen voor het eind van 2025 is dit een prettig te lezen samenvatting geworden van het afgelopen (lees)reisgepeins. Van Mark Fisher tot Keiji Nishitani.



"Dan snap ik ineens wat iedereen op de tribune toch de hele tijd loopt te roepen. Ze roepen allemaal hetzelfde. Maar allemaal in hun eigen woorden. Gerustgesteld laat ik mijzelf voorovervallen"

[Milan De Roode]

Kkr mooi boek. Ik heb echt meer shit geleerd dan ik had verwacht, jammer dat het niet meer hoofdstukken heeft. De soepele integratie van verschillende Oosterse filosofieën, kwantumfysica en persoonlijke, vaak best grappige inzichten van de schrijver heeft me niet alleen doen beseffen, maar ook doen lachen. Hopelijk verschijnt er meer!

[Mischa Daanen]

Door dit boek Zeitgeist moeten kijken. Soort intense koortsdroom van die ene gedoubleerde blowende havist die sindsdien dan ineens alles beter denkt te weten dan z’n leraar Geschiedenis over hoe de wereld écht in elkaar steekt.

Redelijk entry level conspiracy shit. Vet als je 13 bent, maar om dat 20 jaar later nog als soort fundament voor je kritisch denken op te voeren wel lame.

TL;DR:

[Domien Verbeek]

Waren er maar meer punk-rock messiassen en minder filosofen.

[Jim v H]

Ik heb dit boekje gelezen met Abels karakteristieke stem in m’n hoofd, waardoor de ervaring een soort luisterboek was. Wat ik hoorde beviel me wel. Het was persoonlijk en kwetsbaar en een chaotische, vermakelijke mengelmoes van leuke anekdotes waarin feit en fictie, rationeel en spiritueel, amateurwetenschapsfilosofie en astrologie door elkaar liepen. Abel is echt een grappige guy. Hij snapt hoe glibberig ‘waarheid’ is en weet hoe verhalen te vertellen, over van alles en nog wat: angst, vriendschap, propaganda, kunst, boeddhisme. Het leidt zelden echt tot een conclusie maar dat maakt het juist leuk.
Zijn biecht dat hij ‘s nachts, toen niemand keek, een eenzame stadsboom aaide raakte me blijkbaar zodanig dat ik dat vannacht ook ineens aan het doen was. Evan en ik liepen al een tijdje door West te struinen, toen ik in de Adrianastraat een jong, prachtig bloesemend maar eenzaam boompje zag staan, minstens 10 meter verwijderd van z’n broertjes. De gedachte dat deze arme boom helemaal alleen stond, tussen de tegels en auto’s, overviel me even.
Naast Evan zag niemand me, volgens mij. Hij stelde me gerust dat ondanks de afstand bovengronds zij ondergronds met elkaar verbonden zijn.

[Guus van der Peet]

Onze Anarchist des Vaderlands reispeinst over laatkapitalisme, goatbubbels, Lao Zi en allerlei andere shit die hij niet zeker weet maar wel sterk vermoedt. In het verlengde van Hang Youth had ik een vrij hoog meme-gehalte verwacht. En hoewel bv Abels rant over nooduitgangbordjes soms inderdaad naar zulk slogangeschreeuw neigt, was ik uiteindelijk toch onder de indruk van de manier waarop deze punk rock-messias (via een omweggetje door de geheimzinnige bibliotheek) een hart onder de riem weet te steken met Westerse psychoanalyse, apocalyps-angsten, bandervaringen, Oosterse filosofie en samenzweringen – die hij uiteindelijk netjes afknoopt met een oprecht ontroerende familieherinnering die ik niet had zien aankomen van de man die ons ooit “Leg de Zuidas in de as” gaf.

En nu we toch bezig zijn:BOEKE!

[Melis]

Abel was voor mij onbekend en ik ben daardoor blanco dit boek ingedoken, waardoor ik heerlijk heb kunnen reispeinsen gedurende het verhaal. Onderweg heb ik stilgestaan bij concepten die ongemakkelijk dichtbij staan en sommige die wat warrig verder weg staan. Bedankt voor het delen.

“Het leven is zinloos, lang leve het leven”

[Rosanna]

prikkelend

[Hidde van Deemter]

Ik zou je niet na kunnen vertellen wat Abel allemaal opgeschreven heeft, maar mooi was dit wel zeg!

[Tom Röfekamp]

122 pagina’s Abel van Gijlswijk op zijn Abel van Gijlswijkst

[Luc]

Het was in 2020 of 2021 dat ik dankzij een huisgenoot op het idee van protesteren werd gewezen, en dat de teksten achter de nummers van Hang Youth ineens een diepe indruk op mij maakte. Niet omdat ze zo provocerend waren, maar omdat ik merkte dat er iets achter schuil ging.
Na veel interviews over waarom bijv. kanker zoveel als krachtterm werd gebruikt in hun nummers — iets wat voor mijn timide boerenverstand 'niet heel erg netjes' was — begon ik dat wat er achter ligt steeds beter te begrijpen.

Daarnaast was ik natuurlijk op mijn eigen levensqueeste, en die twee zaken groeiden steeds dichter naar elkaar toe.
Ik liep ik tegen mezelf aan vanwege iets dat op een burnout leek, maar wat ik nooit zo heb willen noemen. Ik schreef toen dagelijks in mijn dagboek om beter te begrijpen waarom ik mij zo verward en onrustig voelde. Om zo bewust mogelijk om te gaan met dat proces waar ik in zat, ontdekte ik (onbedoeld) het transformatieve proces waar mensen veel over hebben geschreven.

Ik probeerde mezelf dus te begrijpen. Ik ging dus pootjebaden in de ideeën van Douglas Hofstadter, en van Nietzsche, Freud en met name van Jung. Ik ontdekte de literatuur. Mulisch, Dostojevski: boeken die een transformatie probeerden aan te wakkeren in de lezer omdat de auteurs de taal als iets heel ernstigs zagen, en tegelijkertijd als iets heel absurds.

Langzamerhand kwamen die paden, de politieke onrust (en mijn activisme), de psycho-analyse en de literatuur, net als mijn interesse voor het curieuze/weirde (alchemie, tarot, astrologie en met name waarom mensen daar toch zo in kunnen geloven) samen. Ik begon verbindingen te leggen en schreef er op los, zowel eigen teksten en verhalen als in mijn dagboek.

Op een gegeven moment schreef ik over de voor het grote publiek ogenschijnlijk willekeurige boeken, plaatjes, filmpjes, meningen die Abel van Gijlswijk deelde via Instagram. Ik begreep zijn plaatjes en teksten en zijn uitspraken in de interviews en podcasts. Dat kon natuurlijk twee dingen betekenen: ik was psychotisch of ik was op eenzelfde pad beland als Abel (en ongetwijfeld zal het algoritme daar parten in gespeeld).

Ik schreef in mijn dagboek dat als Abel van Gijlswijk ooit een boek zou schrijven, ik het zou lezen en het zou begrijpen omdat ik precies dezelfde overpeinzingen ben doorgegaan. Ik ben niet alleen blij dat Abel dat boek ook heeft geschreven. Ik ben opgelucht dat hij dat heeft gedaan, en dat ik in mijn dagboek wederom gelijk had over de toekomst.

Dit boek laat half zien wat Abels bronnen zijn: welke boeken, mensen en whatever nog meer invloed heeft gehad op wie hij is en hoe hij denkt. Ik vind het magisch om te zien dat hij op grotendeels dezelfde conclusies is gekomen als ik, maar dat ik hier totaal andere bronnen heb. Dat laat zien dat de conclusies in het stof van de werkelijkheid verweven ligt, maar niet eenvoudig in woorden wordt gevangen.

Ondanks dat het een fantastisch boek is, is dit slechts het puntje van een diepe, diepe ijsberg. Ik raad iedereen aan om die ijsberg te ontdekken. Dat betekent niet dat ik zeg: LEES DIT BOEK. Wat ik daar vooral mee wil zeggen is dat dit boek een toegankelijk startpunt kan zijn omdat het zoveel verschillende ideeën combineert op een zeer eigenwijze doch vruchtbare manier.

[Robin]

echt kicken. dit is hoe het voelt om momenteel een Nederlandse twintiger te zijn (en misschien ook dertiger of veertiger, maar daar ben ik nog niet). angst en stress en conspiracy en rechtse vrienden die kut denken maar toch wel leuk zijn en linkse dingen die steeds blijven falen en termen als fucking goed gaan en kanker en shit zijn gebruiken. en vooral het niet kunnen slapen. dan maar wandelen.

[Kirsten Gorter]

Taalvirtuoos

[Janna Van Egmond]

Geluisterd, kan Abel please alle luisterboeken inspreken?

Gelachen en zeker ook heel boeiend. Er is ook een deel langs me heen gegaan, want ja chaos, maar niet minder van genoten.

[Freija]

ga deze review later ff beter schrijven maar ben nog nooit zo blij geweest met een luisterboek

[annelien]

leest leuk en easy, gooit wel veel leuke lines om over na te denken, maar wil ook wel graag vette dingen zeggen

[Elise Klünder]

Geweldig boek. Ik voel me minder eenzaam in mijn chaotische brein en de existentie kon eventjes naast me op de bank gaan zitten. Gezelligheid zonder volledig in een donker gat te verdwijnen. Ja, ik leef en dat is soms ook fijn!

[Sikko Debbenhof]

Het is chaotisch, en het zijn gedachten. Maar het is daardoor bovenal onsamenhangend en, ik heb het boek geluisterd, voor iemand die gewend is op een podium te staan blijkt voordragen toch best lastig.

Maar: alsnog zin in IJsland op Down The Rabbit Hole.

[Roos Books]

Heerlijk chaotisch boek, dit is ook ongeveer hoe het gaat als ik een coherent verhaal vertel.
Er wordt veel intressants gezegd in dit boek, maar zou er niet achteraf een rode lijn of hoofdpunt uit kunnen halen, behalve dan dat uit chaos het mooiste voort komt. Het is juist ook wel een fijne afzetting tegen het academische essay, wat een duidelijke intro, kern en conclusie moet hebben, en de manier waarop dit doordringt in de westerse vertelswijze.

[Karin Betten]

Maak deze man de denker des Vaderlands! De inhoud van dit boek is diep, scherp en er worden vragen gesteld (en deels beantwoord)die je je zelf ookwel eens stelt. Eerste deel vooral scherp, tweede deel filosofisch, laatste deel over zijn vader. Mooi!

[Annelin Pesman]

Genoten van dit kijkje in Abel zijn hoofd! Ook heerlijk voorgelezen door Abel zelf.

[Danielle De Munck]

"wie weet zal de liefde zegevieren maar in elk geval moet ze eerst nog aan de chemo"

beste boek in tijden !!!

[Bente Gjaltema]

Aabzolute BANGER ❕❕

[Manoek]

Thank you very much for this book ❤️

[Stan]

Loev

[Alex]

Een fascinerend gefascineerd chaotisch brein, heerlijk.

[Najima Akkouh]

dit boek is een weerspiegeling van wat er in mijn hoofd gebeurt

[moon]

dit als luisterboek was echt een generational lock in, want ja het is chaotisch