CHAOTISCH DENKEN VOOR GEVORDERDEN

by Abel van Gijlswijk

‘Gezien de penibele staat van de wereld volgt hier alles wat ik weet en wat van eventueel nut kan zijn voor de redding ervan. Daarnaast volgt ook allerlei shit die ik niet zeker weet maar wel sterk vermoed en die misschien ook kan helpen.’

Abel van Gijlswijk. Wie kent iemand die hem niet kent? Zanger van Hang Youth, de helft van IJsland, iconoclast, anarchist des vaderlands, mens van vlees en bloed.

Je leest Abels hoofd tijdens zijn dwalingen door de nacht en krijgt daarmee een onversneden kijk in zijn universum dat voert langs zijn diepste angsten, inzichten, verlangens en andere zielenroerselen. Metafysica, complotten, vriendschappen, de apocalyps, menselijk lijden, bubbelgoats en een geheimzinnige bibliotheek – het komt allemaal voorbij, in de (valse?) hoop om daarmee alsnog de wereld te redden.

128 pages, Paperback

Published November 20, 2025

Reviews

[Domien Verbeek · Rating 4 out of 5]

Waren er maar meer punk-rock messiassen en minder filosofen.

[Milan De Roode · Rating 5 out of 5]

Kkr mooi boek. Ik heb echt meer shit geleerd dan ik had verwacht, jammer dat het niet meer hoofdstukken heeft. De soepele integratie van verschillende Oosterse filosofieën, kwantumfysica en persoonlijke, vaak best grappige inzichten van de schrijver heeft me niet alleen doen beseffen, maar ook doen lachen. Hopelijk verschijnt er meer!

[Guus Blanken · Rating 5 out of 5]

5 sterren voor alle stukken die ik begreep en ik ga er geen sterren vanaf halen zodat het lijkt alsof ik een intellectueel ben

[Frankie · Rating 5 out of 5]

Als ik Abel als maatschappijleer docent had, had ik misschien de middelbare school afgemaakt

[Arjen · Rating 4 out of 5]

Voor de één of ander zal dit boekje een bijbeltje zijn. Ik stel me voor dat dit voor hen de eerste keer is dat ze een glimps krijgen van een Boeddhisme dat niet gecommercialiseerd is. Voor iemand misschien een eerste stukje serieuze kapitalismekritiek. Ik stel me voor dat dit boekje een reden voor hen is om eens Byung Chul han te gaan lezen, of zich te verdiepen in mystieke stromingen. Misschien lopen er ingeperkte chaotisch-denkers vast in de loop der dingen en breekt dit boek een wereld open van herkenning en herinnering. Iets met een vlammetje in hun hart dat nooit helemaal dooft.

Abel van Gijlswijk brengt hier waarheden samen die ik niet vaak genoeg naast elkaar benoemd heb zien worden, laat staan in de Nederlandse taal. Zo twee dagen voor het eind van 2025 is dit een prettig te lezen samenvatting geworden van het afgelopen (lees)reisgepeins. Van Mark Fisher tot Keiji Nishitani.



"Dan snap ik ineens wat iedereen op de tribune toch de hele tijd loopt te roepen. Ze roepen allemaal hetzelfde. Maar allemaal in hun eigen woorden. Gerustgesteld laat ik mijzelf voorovervallen"

[Luc · Rating 5 out of 5]

Het was in 2020 of 2021 dat ik dankzij een huisgenoot op het idee van protesteren werd gewezen, en dat de teksten achter de nummers van Hang Youth ineens een diepe indruk op mij maakte. Niet omdat ze zo provocerend waren, maar omdat ik merkte dat er iets achter schuil ging.
Na veel interviews over waarom bijv. kanker zoveel als krachtterm werd gebruikt in hun nummers — iets wat voor mijn timide boerenverstand 'niet heel erg netjes' was — begon ik dat wat er achter ligt steeds beter te begrijpen.

Daarnaast was ik natuurlijk op mijn eigen levensqueeste, en die twee zaken groeiden steeds dichter naar elkaar toe.
Ik liep ik tegen mezelf aan vanwege iets dat op een burnout leek, maar wat ik nooit zo heb willen noemen. Ik schreef toen dagelijks in mijn dagboek om beter te begrijpen waarom ik mij zo verward en onrustig voelde. Om zo bewust mogelijk om te gaan met dat proces waar ik in zat, ontdekte ik (onbedoeld) het transformatieve proces waar mensen veel over hebben geschreven.

Ik probeerde mezelf dus te begrijpen. Ik ging dus pootjebaden in de ideeën van Douglas Hofstadter, en van Nietzsche, Freud en met name van Jung. Ik ontdekte de literatuur. Mulisch, Dostojevski: boeken die een transformatie probeerden aan te wakkeren in de lezer omdat de auteurs de taal als iets heel ernstigs zagen, en tegelijkertijd als iets heel absurds.

Langzamerhand kwamen die paden, de politieke onrust (en mijn activisme), de psycho-analyse en de literatuur, net als mijn interesse voor het curieuze/weirde (alchemie, tarot, astrologie en met name waarom mensen daar toch zo in kunnen geloven) samen. Ik begon verbindingen te leggen en schreef er op los, zowel eigen teksten en verhalen als in mijn dagboek.

Op een gegeven moment schreef ik over de voor het grote publiek ogenschijnlijk willekeurige boeken, plaatjes, filmpjes, meningen die Abel van Gijlswijk deelde via Instagram. Ik begreep zijn plaatjes en teksten en zijn uitspraken in de interviews en podcasts. Dat kon natuurlijk twee dingen betekenen: ik was psychotisch of ik was op eenzelfde pad beland als Abel (en ongetwijfeld zal het algoritme daar parten in gespeeld).

Ik schreef in mijn dagboek dat als Abel van Gijlswijk ooit een boek zou schrijven, ik het zou lezen en het zou begrijpen omdat ik precies dezelfde overpeinzingen ben doorgegaan. Ik ben niet alleen blij dat Abel dat boek ook heeft geschreven. Ik ben opgelucht dat hij dat heeft gedaan, en dat ik in mijn dagboek wederom gelijk had over de toekomst.

Dit boek laat half zien wat Abels bronnen zijn: welke boeken, mensen en whatever nog meer invloed heeft gehad op wie hij is en hoe hij denkt. Ik vind het magisch om te zien dat hij op grotendeels dezelfde conclusies is gekomen als ik, maar dat ik hier totaal andere bronnen heb. Dat laat zien dat de conclusies in het stof van de werkelijkheid verweven ligt, maar niet eenvoudig in woorden wordt gevangen.

Ondanks dat het een fantastisch boek is, is dit slechts het puntje van een diepe, diepe ijsberg. Ik raad iedereen aan om die ijsberg te ontdekken. Dat betekent niet dat ik zeg: LEES DIT BOEK. Wat ik daar vooral mee wil zeggen is dat dit boek een toegankelijk startpunt kan zijn omdat het zoveel verschillende ideeën combineert op een zeer eigenwijze doch vruchtbare manier.

[Robin · Rating 5 out of 5]

echt kicken. dit is hoe het voelt om momenteel een Nederlandse twintiger te zijn (en misschien ook dertiger of veertiger, maar daar ben ik nog niet). angst en stress en conspiracy en rechtse vrienden die kut denken maar toch wel leuk zijn en linkse dingen die steeds blijven falen en termen als fucking goed gaan en kanker en shit zijn gebruiken. en vooral het niet kunnen slapen. dan maar wandelen.

[Kirsten Gorter · Rating 4 out of 5]

Taalvirtuoos

[Tom Röfekamp · Rating 3 out of 5]

122 pagina’s Abel van Gijlswijk op zijn Abel van Gijlswijkst

[Stan]

Loev

[Alex Ploeger · Rating 4 out of 5]

Een fascinerend gefascineerd chaotisch brein, heerlijk.

[Birgit · Rating 5 out of 5]

lachen en bijna huilen en over moeilijke, maar misschien nou ook weer niet zo heel moeilijke shit nadenken thankyou Abel

[Hannah Meijer · Rating 5 out of 5]

Een (Amsterdams) tijdsdocument, incl. Het geloof in sterrenbeelden.

Ik snapte het al voor ik begon met lezen. Great minds think alike, en ik denk als Abel.

Ik voel mij gezien, het troost me, met daarbij ook de vervelende kanten daarvan.

1000 punten voor effort, experiment, anders doen en schijt hebben.

Meer meer meer meer

Belangrijk!!!! (met nog 28 andere quotes):

“Hij was opgegroeid te midden van concurrerende waarheden. Hij had geleerd om die simultaan te kunnen aanhouden. Daartussen kon hij teleporteren. In en uit betekenissen glippen. Een vrijheid en skill die de mijne ver te boven gingen.”

“Dat gaf reden om onszelf los te zien van het universum. Wij, de enige levensvorm met het bewustzijn om het universum te kunnen observeren en in kaart te brengen, isoleerden onszelf van dat universum. We begonnen er eigenlijk een beetje boven te zweven, als goden. Althans dat dachten we. We hadden nog niet helemaal door dat we onszelf eigenlijk juist hadden gedegradeerd van deelnemer tot observant. We ontnamen onszelf daarmee de zeggenschap over de wereld. De grote machine gaat doen waarvoor hij is ontworpen, daar hebben wij geen invloed op, was de gedachte. Getuige bijvoorbeeld onze neiging om ‘natuurlijk’ als tegenpool te zien van ‘door de mens gemaakt’, waarmee we onszelf op een karakteristiek paradoxale wijze zowel over- als onderschatten.”

“Ze noemen hem de eerste wetenschapper en laatste magier.”

“Onze obsessie met gezond verstand lijkt ons ervan te weerhouden om betekenisvolle relaties aan te gaan met de dingen die we niet snappen. Als er een schijf van vijf bestond voor een gezonde manier van de wereld ervaren, was het verstand alleen het brood.”

[Kevin Menagie · Rating 4 out of 5]

Het grootste deel van het boek is aardig conform mijn wereldbeeld en zoals vrijwel ieder mens vind ik het heerlijk om daarin bevestigd te worden, wat ironisch genoeg juist een belangrijk kritiekpunt is in het boek.

Mijn beperkte aandachtsboog had wel wat moeite met een aantal religieuze concepten tegen het einde, hierbij niet geholpen door het deuntje van Meisje met de Prei dat al de hele middag in mijn hoofd zit.

[Sanne Beerta · Rating 5 out of 5]

Chaotisch verstandig

[Simonh · Rating 3 out of 5]

Kantelpuntboek

[Vivienne Laura · Rating 4 out of 5]

Het boek bestaat uit drie delen die samen een sterk boeken. Veel gedachten over alles wat gebeurd en niet gebeurd en het eindigt met heel veel liefde.

[Richard de Ruijter · Rating 4 out of 5]

Mooi, grappig, ontnuchterend, zwevend en bovenal vééél te kort. Er was een duidelijke overgang tussen deel 2 en deel 3 en ik miste daar wel de connectie, vandaar de 4 ipv 5.

[Senne van der Vliet · Rating 4 out of 5]

Gewoon lezen

[Nikki · Rating 5 out of 5]

Chaotisch, eerlijk en vooral heel erg Abel van Gijlswijk. Mooie basis om zelf lekker verder op te denken.

[Don Hendriks · Rating 5 out of 5]

taalkundig, filosofisch en kanker hard.

[Pablo · Rating 5 out of 5]

Een eerlijke, magisch realistische kijk in het hoofd van Abel. Het boekje bestaat uit drie, steeds kortere delen. Zijn (vaak erg grappige) hersenspinsels in deel 1 boden mij op een vreemde manier troost over de toestand van de wereld. Bij vlagen las het als een tijdscapsule van de bizarre moderne mens. Deel 2 vond ik iets minder. De sprongen tussen het filosofische gedachtegoed en Abel’s gedachten daarover voelden af en toe wat van de hak op de tak (ha, chaotisch). Mag ik niet over klagen, het boekje is immers voor gevorderden. Deel 3 pakt de draad weer op waar deel 1 stopte, maar dan gedestilleerd: nog dromeriger en persoonlijker. Mooi slot van een mooi boekje. Aanrader.

[Chiel Van · Rating 5 out of 5]

Goed boek, veel tekort als je het mij vraagt net als de albums van Hang Youth btw. Ik zou wel meer willen lezen van deze polder Zizek

[Ward Heirwegh · Rating 1 out of 5]

Jezus, dit was slecht. Jammer, maar ik blijf nog steeds een grote Abel fan. Het is niet omdat je wat losse gedachten in 1 nacht neerpent, dat het daarom moet gelezen worden. Overstijgt het schetsmatige niveau van een dagboek niet echt. Jammer want de titel is erg ambitieus. Er is een passage in het boek waarin Abel zich frustreert dat hij door de media herleid is tot een sloganesque linkse protest-artiest. Als ik hem was, lijkt het me goed dat even te aanvaarden. Want echt veel zinnig komt er niet uit.

[Victor · Rating 4 out of 5]

In één avond uitgelezen. Ik heb even gewacht met een review omdat ik benieuwd was in hoeverre dit boek me zou bijblijven.

Qua vorm en stijl is dat zeker wel gelukt. Het geeft een mooie inkijk in Abel’s beleefwereld en denkbeelden. Ik vind Abel en z’n muziek tof en daarom geef ik veel van deze chaos het voordeel van de twijfel. Hoeveel van zijn theorieën en gedachtenspinsels me echt bijblijven? Dat valt blijkbaar helaas wel mee. Dat geschreven hebbende: ik hoop dat meer mensen buiten de gebaande paden durven te denken. Dat blijkt broodnodig en dat maakt het boek relevant.

[Isabel]

!!!

[Mara · Rating 4 out of 5]

De titel leek mij hoogst persoonlijk te vragen of ik dit boek wilde lezen. Ja, was daarop mijn chaotisch gedachte denk-antwoord.

Waar gaat dit boek nou eigenlijk over, kan iets zowel over meer dan honderd onderwerpen en minder dan één geheel verhaal gaan? Want dat is wel wat mijn chaotische brein uit dit boek heeft gehaald, al weet ik niet of ik al op "gevorderd" niveau functioneer zoals Abel van Gijlswijk dat lijkt te doen. Soms zet dit boek je aan het denken, maar gek genoeg niet voor lang want voor je een echte gedachte hebt gevormd zijn er alweer zes nieuwe gedachtes die je moet oogsten uit dat wat volgt. Chaotisch denken is blijkbaar ook iets wat mijn aandacht maar voor korte periode kan vangen, want mijn aandacht raakte steeds meer verslapt richting het einde van dit boekje (de zoektocht naar het verhaal steeds nodelozer, misschien).

Paar quotes die ik heb gemarkeerd om interessant over te doen thuis:

'Net als alle moderne mensen moet ik morgen supervroeg op en ben ik chronisch moe, maar ik mag niet slapen. Toen ik mijn hoofd net op het kussen legde en zo mijn lichaam het sein gaf dat het zich mocht ontspannen, kaapte mijn onderbewuste het stuur en nu ben ik slechts passagier. Deze vreemde toestand sukkelt tussen de waan van de dag en een droom in. Alsof mijn hoofd een voorschot neemt op de dromenwereld zonder afscheid te nemen van mij, haar aardse waarnemer.'

'Ze was lief, mijn oma, maar een leven in het gezelschap van mijn opa had een laagje eelt op haar ziel achtergelaten. Mijn talige oom schreef er ooit een gedichtje over. ‘Als mijn moeder roept “koffie”, betekent het dat er koffie is. Als mijn vader roept “koffie” betekent het dat er koffie moet komen.'

'De kunst was dus niet om een waarheid te creëren. De kunst was om alle vormen van waarheid te ondermijnen. Het was het perfecte tegengif voor de moralistische Superman-softpower waarmee de Amerikanen na de Tweede Wereldoorlog hun supermacht hadden uitgebouwd. Een soort negatief ervan. Niet eentje die een verhaal opdringt, maar juist eentje die alle verhalen opzuigt en vernietigt. Hij liet het doek vallen en schoof het publiek een pistool onder de neus. Het klinkt plat, maar Surkovs werk is op een bepaalde manier het ultieme postmodernistische kunstwerk. Hij kreeg een gigantisch land zover om het hele idee van waarheid op te geven. Duchamp en Magritte kunnen er een puntje aan zuigen.'

[Daan Van der Weijden · Rating 4 out of 5]

Een extreem passende titel voor het boekendebuut van Abel. Je wordt meegenomen in een reis door Amsterdam, zijn hoofd en zijn verleden, allemaal op een manier geschreven die denk ik alleen in dit boek zou passen. Alle rauwe gedachtes worden op papier gezet, waardoor je soms binnen 1 pagina de tegenstrijdigheid van zijn punten leest, maar dat wordt dan ook wel weer erkend waardoor het eigenlijk nooit echt stoort. De drie delen voelen alsof ze in 3 losse nachten in het donker achter een typmachine geschreven te zijn, om er daarna een nietje doorheen te schieten en een zilvere stikker op de voorkant te plakken, al blijft de circkel met de Iep me toch bij. Aanrader!

[Mara Bibiana · Rating 4 out of 5]

Trippy punkrelaas om in een keer te inhaleren en dan al lachend en semi-geïrriteerd in je hart te sluiten. Alleen hoeft dit in tegenstelling tot toxische mannelijkheid niet uit je borst gemediteerd te worden: uit chaos komt volgens Van Gijlswijk het mooiste voort en dat mag ook weleens gezegd worden. Bijzonder rijk taalgebruik en een legendarisch sprookje over het spook dat de horizon stal.

[Thomas · Rating 4 out of 5]

Een geupdate versie van reveries of the solitary walker.
Vaak las ik iets en dacht, 'zo dacht ik er altijd al over, maar kreeg het er niet zo recht uit als dit.'
Het was ook grappig. Maar misschien wel snel outdated.