Æsispennandi og nýstárleg álfahrollvekja! Menntskælingurinn Líneik er spennt að búa til hlaðvarpsþátt í valáfanga í fjölmiðlafræði en þykir alveg glatað að hann eigi að vera um álfa. Og ekki nóg með það heldur neyðist hún til að vinna í hóp og situr uppi með bæði skrýtnu stelpuna og mesta slugsann í bekknum. Perla og Jónki leyna þó á sér og fyrr en varir eru þau búin að grafa upp dularfullt þorp á Suðurlandi sem tengist álfum og virðist eiga sér blóðuga sögu. Þegar þríeykið mætir á staðinn rennur fljótt upp fyrir þeim að þorpsbúarnir hafa margt og miður fallegt að fela – og það getur reynst stórhættulegt að spyrja rangra spurninga.
Ef ég hefði ekki verið að lesa þessa í vinnunni hefði ég spænt henni upp á einni kvöldstund. Ég hló upphátt yfir sumum lýsingunum, sérstaklega hvernig Líneik lýsti Jónka. Dýnamíkin sem myndaðist í hópnum var svo skemmtileg, samtölin þeirra voru lifandi og fyndin og hljómuðu actually eins og samtöl á milli unglinga. Enskusletturnar voru nýttar vel til að ýta undir persónusköpunina og ég gjörsamlega elskaði það. Ég kann líka mikið að meta bækur sem eru skrifaðar fyrir eldri unglinga, eins og þessi. Öll óvissan í kringum Hraunbæ var vel uppbyggð grípandi, mig klæjaði að vita hvað væri í raun og veru í gangi. Þjóðsagnaívafið var rosalega vel gert, öll sagan í kringum Hraunbæ var svo athyglisverð og hljómaði alveg eins og eitthvað sem maður gæti lesið um í þjóðsögum Jóns Árnasonar. Ég mæli hiklaust með þessari fyrir unglinga frá 14 ára aldri sirka, og í raun bara fyrir öll. Algjör negla.
Eflaust fínasta unglingabók. Þjóðsagnaarfurinn færður í óhugnanlegan búning og af einhverri ástæðu flugu mér Orkarnir eða Uruk-hai úr Hringadróttni í hug. Þorpið Hraunbær á eftir að lifa með mér lengi. Kannski maður fari og leiti það uppi.