What do you think?
Rate this book
Witte zorg, zwart leed: Waarom onze mentale gezondheidszorg faalt voor mensen van kleur
Mensen van kleur krijgen vaker en ernstiger te maken met mentale gezondheidsklachten. Toch blijft de geestelijke gezondheidszorg afgestemd op de normen, ziektebeelden en ervaringen van witte mensen.
Ama Kissi legt de vinger op de zere plek. Ze toont hoe blinde vlekken in diagnostiek en behandeling leiden tot structurele ongelijkheid. En maakt zo pijnlijk voelbaar wat racisme in en buiten de zorg met mensen doet – en waarom het radicaal anders moet.
Ama Kissi legt de vinger op de zere plek. Ze toont hoe blinde vlekken in diagnostiek en behandeling leiden tot structurele ongelijkheid. En maakt zo pijnlijk voelbaar wat racisme in en buiten de zorg met mensen doet – en waarom het radicaal anders moet.
180 pages, Paperback
Published November 17, 2025
10 people are currently reading
115 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
January 24, 2026
Belangrijk werk, maar ik had er meer van verwacht. Was precies een inleiding tot het onderwerp, bleef erg oppervlakkig.
December 21, 2025
Witte zorg, zwart leed van Ama Kissi is een boek dat precies doet wat het belooft. Het werpt een verfrissende en broodnodige blik op een problematiek waar veel te weinig onderzoek en erkenning voor bestaat. Ze legt scherp bloot hoe mentale zorg geen uniform gegeven is en hoe structurele ongelijkheden, racialisering en culturele blindheid diep verankerd zitten in zorgsystemen die nochtans geacht worden iedereen te helpen.
Wat dit boek bijzonder sterk maakt, is de combinatie van wetenschappelijk onderzoek met persoonlijke ervaringen van Ama. Ama durft haar eigen kwetsbaarheden en worstelingen te delen, zonder dat het ooit vrijblijvend of anekdotisch aanvoelt. Integendeel, haar persoonlijke verhaal versterkt de academische analyses en maakt de structurele problemen eerder tastbaar. Die wisselwerking zorgt ervoor dat het boek leest als een stoomtrein—inhoudelijk zwaar, maar stilistisch toegankelijk en meeslepend.
Witte zorg, zwart leed is zonder twijfel een must-read voor professionals in de mentale gezondheidszorg, het onderwijs en het sociaal werk. Tegelijk is het boek minstens even waardevol voor iedereen die beter wil begrijpen waarom mentale zorg niet voor iedereen op dezelfde manier werkt, en waarom “gelijke zorg” niet automatisch rechtvaardige zorg betekent. Een confronterend, helder en noodzakelijk werk.
Wat dit boek bijzonder sterk maakt, is de combinatie van wetenschappelijk onderzoek met persoonlijke ervaringen van Ama. Ama durft haar eigen kwetsbaarheden en worstelingen te delen, zonder dat het ooit vrijblijvend of anekdotisch aanvoelt. Integendeel, haar persoonlijke verhaal versterkt de academische analyses en maakt de structurele problemen eerder tastbaar. Die wisselwerking zorgt ervoor dat het boek leest als een stoomtrein—inhoudelijk zwaar, maar stilistisch toegankelijk en meeslepend.
Witte zorg, zwart leed is zonder twijfel een must-read voor professionals in de mentale gezondheidszorg, het onderwijs en het sociaal werk. Tegelijk is het boek minstens even waardevol voor iedereen die beter wil begrijpen waarom mentale zorg niet voor iedereen op dezelfde manier werkt, en waarom “gelijke zorg” niet automatisch rechtvaardige zorg betekent. Een confronterend, helder en noodzakelijk werk.
January 25, 2026
De titel ‘Witte zorg, zwart leed’ zorgde voor mij in eerste instantie voor een gevoel van verontwaardiging. Ik werkte jaren in de zorg en de titel klonk onterecht, polariserend zelfs. Maar net daarom werd ik wel getriggerd en met nogal defensieve ingesteldheid begon ik aan het boek.
Vanaf de eerste pagina’s werd ik meegenomen in de wereld van de auteur zelf. Een zwarte jonge vrouw in België. Een land met een zwaar koloniaal verleden, een land waar weinigen wakker liggen van racisme of het gevoel hebben dat het ‘hier toch wel zo erg niet zal zijn.’ Maar de auteur neemt je mee, in haar leefwereld en ze doet dat op een manier dat je doet voelen wat het moet zijn om als zwarte persoon in ons land te wonen. Het eerste deel van het boek toont mooi aan wat systemisch racisme is en doet met mensen.
Van daaruit maakt ze de brug naar het onderwerp racisme in de zorg en ze doet dat op een zeer verbindende en niet verwijtende manier. Racisme in de zorg is zelden het gevolg is van slechte intenties, maar wel het gevolg van systemisch racisme en biases waar we als witte belgen allemaal door beïnvloed werden en worden.
De norm in onze wereld, samenleving en zorg is Wit. Waardoor de zorg dus niet gelijk is voor iedereen. Dat toont de auteur aan via wetenschappelijk onderzoek, praktijkervaringen, persoonlijke getuigenissen en gesprekken met experten.
Wat het boek zowel onderbouwd maakt maar je ook inkijk heeft en doet voelen wat racisme is.
Ook de toon die de auteur aanslaat in dit boek maakt dat het een sterk werk is dat impact heeft op je als lezer. Ze legt een moeilijke problematiek op een zeer heldere, kritische, maar tegelijk zorgzame manier uit.
Ze trekt Kissi scherpe conclusies maar blijft uitnodigen tot reflectie i.p.v. met de vinger te wijzen.
Het is een boek dat je inkijk heeft in iets waar je als wit persoon zelden bij stil staat. Voor mij was het boek alvast een echte openbaring. Voor wie in de zorg werkt, in het beleid zit of interesse heeft in het onderwerp is dit een essentieel werk.
Vanaf de eerste pagina’s werd ik meegenomen in de wereld van de auteur zelf. Een zwarte jonge vrouw in België. Een land met een zwaar koloniaal verleden, een land waar weinigen wakker liggen van racisme of het gevoel hebben dat het ‘hier toch wel zo erg niet zal zijn.’ Maar de auteur neemt je mee, in haar leefwereld en ze doet dat op een manier dat je doet voelen wat het moet zijn om als zwarte persoon in ons land te wonen. Het eerste deel van het boek toont mooi aan wat systemisch racisme is en doet met mensen.
Van daaruit maakt ze de brug naar het onderwerp racisme in de zorg en ze doet dat op een zeer verbindende en niet verwijtende manier. Racisme in de zorg is zelden het gevolg is van slechte intenties, maar wel het gevolg van systemisch racisme en biases waar we als witte belgen allemaal door beïnvloed werden en worden.
De norm in onze wereld, samenleving en zorg is Wit. Waardoor de zorg dus niet gelijk is voor iedereen. Dat toont de auteur aan via wetenschappelijk onderzoek, praktijkervaringen, persoonlijke getuigenissen en gesprekken met experten.
Wat het boek zowel onderbouwd maakt maar je ook inkijk heeft en doet voelen wat racisme is.
Ook de toon die de auteur aanslaat in dit boek maakt dat het een sterk werk is dat impact heeft op je als lezer. Ze legt een moeilijke problematiek op een zeer heldere, kritische, maar tegelijk zorgzame manier uit.
Ze trekt Kissi scherpe conclusies maar blijft uitnodigen tot reflectie i.p.v. met de vinger te wijzen.
Het is een boek dat je inkijk heeft in iets waar je als wit persoon zelden bij stil staat. Voor mij was het boek alvast een echte openbaring. Voor wie in de zorg werkt, in het beleid zit of interesse heeft in het onderwerp is dit een essentieel werk.
April 30, 2026
Interessant en draagt zeker bij aan bewustwording, maar zijn mensen die dit boek lezen niet al best bewust? Anders lees je het boek niet. Juist voor die bewuste mensen, die dan hopen op handvatten is het jammer dat die niet echt gegeven worden
Displaying 1 - 4 of 4 reviews